Премиерот на Република Македонија, Никола Груевски, бесен и лут од неколкукратните порази на локални избори во општина Центар во Скопје, наредил да му удрат пет-шест јаки „шамари“ пред камери на градоначалникот Андреј Жерновски. Снимката од арсеналот на Заев, што ја обелодени опозицијата, барем за мене е најшокантна, иако има многу пострашни и многу поопасни сведоштва кои со месеци ја загрозуваат слободољубивата јавност. Овој дел од карактерот на Груевски, кој повеќе пати јавно покажал дека може многу ниско да падне, е веќе познат. Се сеќавате ли на оној случај во Прилеп кога лажно го оцрни Хари Локвенец, кандидатот на опозицијата за градоначалник дека неговиот роден татко е против него. Набедување на татко против син е грев со митски димензии во војната за власт во Македонија. Разликата е во тоа што тогаш Груевски смогна сили да се извини, а сега вели дека тоа што го слушаме е монтирано и лажно.
Потребен е посебен склоп на човек за да се нарача вакво понижување со „шамарање“ на политичкиот противник само затоа што победил на локални избори во општината за која премиерот умислил дека најмногу направил со својот проект „Скопје 2014“, каде што на површина од неколку фудбалски игралишта ја смести најголемата промашена инвестиција во сиромашна Македонија за време на долгата мачна и се’ уште незавршена транзиција. И без тајни и јавни снимки и видеозаписи безброј пати досега во овие девет години видовме на што се’ е подготвен Груевски за да ја зачува власта, почнувајќи од нерегуларни и фалсификувани коруптивни избори, до најцрни медиумски кампањи против своите политички ривали кои тој ги есапи за лични и државни непријатели. Во овие неколку месеци откако експлодираат бомбите на Заев дознавме цела лепеза од карактерни особини на Груевски доведени до ниво на совршено злосторство со невидена леснотија на злоупотреба на власта и на моќта, на институциите на системот, на законите и на уставот. Ја видовме одблизу перфидноста, бескрупулозноста, алчноста, суетата и комплексите на еден политичар одамна опишан во светската литература и публицистика. Но, да се изрече директива да се соберат едно 2.000 луѓе на протести пред општината Центар, со единствена цел на крајот еден патриот да му врзе пет шест јаки „шамари“ на тазе избраниот градоначалник Жерновски, такво нешто ги надминува најосновните морални скрупули дури и на нарачателите на апсења, притворања и судски пресуди, затворски тортури…. Удирањето шлаканици на кој било човек ги нема димензиите на набројаните ужасни злодела, чиишто сме сведоци, но е најдолната од сите пресметки бидејќи длабоко и понижувачки го урива човечкото достоинство. Дури и лично премиерот да се обидел да му удри шлаканици на Жерновски е поразбирливо, отколку кукавички тоа да се нарача од силеџии за да се прикаже како спонтан револт на граѓаните. Тоа се шлаканици удрени на сите слободољубиви граѓани.
Еве неколку факти зошто ова што го слушнавме од бомбите на Заев го сметам за вистина и зошто премиерот го нема правото на пресумпција на невиност. Сите негови јавни настапи во врска со скандалот што Груевски го пресретна уште необелоденат и го нарече пуч и уцена, покажаа дека ни на крај памет не му е да прифати морална одговорност и да го ослободи судот од притисок да може да одработи еден толку чувствителен случај со независна и непристрасна судска истрага. Напротив, нарачана е цела хајка против Заев и сите оние кои сметаат дека вистинитоста на содржината на снимените разговори е клучно сведоштво за начинот на владеење со Македонија. На митинзи и јавни трибини сите тие што бараат морална одговорност и независна судска истрага се прогласени за велепредавници, странски платеници и непријатели што е и тоа како силен притисок врз судството. Преку контролираните медиуми од власта, овие луѓе се изложени на груба сатанизација и јавно жигосување.
Јавните обвинители ниту еднаш не го повикаа премиерот и главните актери од власта во аферата прислушување да дадат искази, ниту пак побараа стручно вештачење за вистинитоста на снимените телефонски разговори, ниту пак дадоа налог за нечие приведување од редовите на власта. Стана очигледно дека судската истрага оди во посакуваната насока на центрите на моќ и на предизвикувачите на политичката криза.
Што мислите, побара ли обвинителот експертско вештачење во угледна светска агенција дали разговорите се автентични, или сечени, лепени и креирани како што велат премиерот, снимените министри и нивните истомисленици? Автентичноста на разговорите и натамошната истрага по тие сознанија не може да биде помалку важна од тоа кој и за кого снимал и кој и зошто ги обелоденува разговорите. Ако сето тоа што е снимено е точно и ако досега не слушнавме ниту една државна тајна, тогаш одговорноста за нивно снимање и објавување прима сосема поинакви димензии. Светските правници и правната наука велат дека во такви случаи државата и високите функционери немаат право на пресумпција на невиност, туку на виновност.
Од првиот ден на избувнувањето на скандалот „Пуч“ се’ повеќе јавни личности се одлучија да не молчат, без разлика на нивната партиска, идеолошка, верска и национална и лична политичка припадност. Гласно се определуваат за враќање на демократијата и слободата, дури и основачи, поранешни министри и амбасадори на ВМРО-ДПМНЕ и активно учествуваат во политичката борба за иднината на својата земја.
Зоран Заев, лидерот на опозицијата, е на добар пат со својата лична храброст и упорност да ја освои довербата и во земјата и надвор од неа да биде предводник во уривање на режимот и страховладата на Груевски. Заев тоа го покажа при активирање на првите бомби кога најави дека тоа не е партиска борба за власт, туку за демократија и една поинаква Македонија. Колку помасовно се препознае оваа порака за надминување на политичката криза, толку побрзо ќе се најде излезот.



Pingback: Обвинетите да станат | erizaov