
Последното гајле е најголемо. Секогаш има и од бетер побетер. Доаѓаат ненадејно мачни и тажни времиња кога временските прогнози се најчитани и најгледани, а жалните вести најточни. Се’ друго станува помалку важно. Тоа се деновите на природните катастрофи и големи несреќи.
Во стравот големи се очите, особено кога луѓето се немоќни да се спротивстават на природната стихија. Во тие мигови најзначајната работа е солидарноста и хуманоста, пријателската рака и помош унесреќените да почувствуваат дека не се сами и препуштени на себе. Скопјани повеќе пати во поблиското и подалечно минато се соочиле со големи природни несреќи и катастрофи и добро знаат што е солидарност, но исто така, да бидат солидарни и хумани во секоја ситуација кога страдаат луѓе каде било во светот. Градот на солидарноста не заборава, или попрецизно кажано не смее да заборави. Така ќе биде и овој пат, по големата природна катастрофа најпогодените скопски населби и одамна познатите црни точки низ градот ќе се урбанизираат како што налагаат градителските стандарди, домовите на оштетените граѓани ќе се обноват и реновираат, штетите ќе се ублажат, животот лека полека ќе се врати во нормала.
Не можат да се вратат само починатите, кои го платија најтешкиот данок. Тоа се жртвите на невремето, но и на големите грешки што не се гради според законските норми и стандарди. Но и изграденото не се одржува. Тие наши сограѓани кои ги изгубија животите, 22 досега, а се’ уште се трга по исчезнати, тројца граѓани починаа од стрес поради големата загуба во семејствата, сите тие платија највисока цена, со живот. Тоа е најсветата и најголема обврска за живите која мора да биде траен влог и гаранција дека конечно луѓето што одлучуваат ќе мора да се вратат кон изградба на она што е најзначајно за граѓаните, а тоа е инфраструктура која ќе им го олесни секојдневниот живот и ќе претставува солидна заштита од природни катастрофи. Политичарите ќе мора да ги преиспитаат своите програми и популистички предизборни ветувања и погрешни приоритети.
Над 22 мртви, меѓу кои и деца и млади луѓе на прагот од животот, тројца починати од стрес и стотина ранети, огромните штети и уништени имоти, иако процените не се готови, сигурно ќе изнесуваат повеќе десетици милиони, ако не и стотина милиони евра. По ова, ако се има малку совест и ум, ќе треба да престане налудничавата прескапа трка со изградба на споменици и објекти за политичка пропаганда. Пред политичарите се наоѓа фактурата платена со живот и уништен имот на илјадници скопјани. Доста е со погрешно арчење на народните пари и заеми, време е да се признаат скапите грешки. Натамошно леење на споменици по пролеаните солзи најблаго кажано ќе биде болно лицемерие кон настраданите и тешко злосторство доколку се повтори иста или слична трагедија поради познатиот инает да се велича сопствената глупост и да се лечат комплексите со градба на онаа некропола и дупка без дно што се вика „Скопје 2014“, која арогантно продолжува да се гради и натаму, веројатно додека конечно не се узнае што е тоа без што е незамислив нормален живот во 21 век во една европска држава.
Стручните луѓе и урбанисти одамна предупредуваат, очигледно досега залудно, дека изградбата на добра комунална инфраструктура и нејзиното одржување е работа која е меѓу најзначајните приоритети. Тоа го олеснува животот, а не вознесот пред ергелите бронзени коњи, лавови, споменици, барокни гаражи, жални врби и галии и кораби, рајски градини и триумфални капии… Каков е тој триумф да се влезе во главен град од кој половината нема пристојна фекална и атмосферска канализација, а и тоа што го има, во добар дел е затнато и не е соодветно на бројот на жители, дури и во елитните населби каде што се плаќаат најскапите комуналии. Каде исчезнаа познатите скопски канали, кој дозволи да ги покрие џунглата на градителската мафија за врз нив да се градат објекти. Каналите за истекување на водите и наводнување што преживеале и се’ уште постојат во кои пред половина век ловевме риба сега се полни со смет поради негрижа, но и непочитување на законските обврски да се одржуваат и навремено да се чистат. Кои се тие големи успеси и највисок стопански раст во регионот ако половина држава нема здрава вода за пиење и пристојни водоводи, ако нема квалитетно напојување со струја на домовите, па и на голем број фабрики, какви се тие автопатишта на кои не функционираат испустите за вода, затоа што некој заборавил на своите обврски, а е надлежен и платен за тоа, каква е та автострада ако по неа трчаат, крави, коњи, кучиња, а богами и мечки. Некој дошол дури од Швајцарија во Македонија да се судри, верувале или не, со мечка, баш на автопат.
И сега кога ќе го кажете ова јасно и гласно, баш поради сочувство со жртвите и со оштетените и поради професионална и морална обврска, вие сте предавник кој ја политизира природната катастрофа и собира не знам какви поени, а не знам и зошто ќе ви служат тие поени.
А, тие што се сликаат дење ноќе по телевизиите и кои во трката за власт првпат во животот облекле чизми да ја чистат калта која самите ја направиле градејќи барок и лажен гламур, кич споменици, е тие се носители на солидарноста, хуманисти и спасители. Таа валкана пропаганда и ужасен политички маркетинг продолжува со засилено темпо и деновиве ѕидајќи предизборни поени од трагедијата за која и самите тркачи имаат голема одговорност. Нивните телали низ медиумите упорно докажуваат дека само невремето е виновно за големиот број жртви. Пласираат глупости и презентираат евидентно незнаење што се тоа стогодишни води, па трескаат дека станува збор за потоп и катаклизма која се случува еднаш на илјада години, божем тоа лично ги измериле дождовите цели илјада години. За во истите текстови да соопштат дека во 1979 година наврнале над 110 литри на квадратен метар, или дека исто количество дожд како и сега паднало и осумдесттите години, но при тоа заборавиле да кажат дека тогаш немало ниту една жртва. Копаат по интернет и вадат податоци за последиците од големите поплави и излевања на најголемите реки во светот, ги споредуваат бројките на жртви кај нив и кај нас само да ги оправдаат грешките и погрешните приоритети во изградбата на она што ни оддалеку не е најважно за граѓаните.
Вчера се огласи и јавното обвинителство и откако беше прозвано соопшти дека за нив нема работа кога станува збор за природни катастрофи. Предупредувањата на Институтот за судска медицина дека Македонија има преземено меѓународни обврски да се открие причината за смртта на луѓето и да се изврши правилна идентификација на загинатите за јавното обвинителство не значи ништо. Тоа најарогантно се прогласи за ненадлежно според член од Законот за кривична постапка бидејќи нема докази дека станува збор за кривично дело. И толку, сите починати ќе бидат запишани како умрени од природна несреќа и толку. За тоа дали има индикации дека се направени законски престапи при изведба и одржување на инфраструктурата нема ни збор во соопштението на Обвинителството, ниту пак најава дека ќе се поведе истрага.
Деновиве политичкиот маркетинг од природната катастрофа што го погоди Скопје се префрла во парламентот. Тие што можат да поднесат ќе се изнагледаат политичка некрофилија. Тие што не можат, нека се потсетат на богатиот народен арсенал на пцости. Пцуењето дома пред телевизор не е казниво.
(Објавено во Утрински)

