
Се огласи Никола Груевски на Сител да ни приопшти дека како претседател на политичката партија на власт чувствувал одговорност за најголемата природна катастрофа што го снајде Скопје по земјотресот во 1963 година. Затоа веднаш го прекинал одморот во Анталија и дошол да му помогне на својот народ. И навистина многу му помогна. За четири дена и ноќи успеа да ги преброи спасителите, волонтерите, хуманистите, војниците и полицајците… и сите до еден што даваат помош за расчистување на унесреќените граѓани.
Броел, броел неуморно Груевски и успеал да преброи дека приближно 70-80 проценти од луѓето што помагаат се од ВМРО-ДПМНЕ. Другите 20-30 проценти се отпадот и шљамот, странските платеници, припадници на непријателската и деструктивна опозиција која ништо не работи и не помага, само шири клевети и лаги.
Бравос, помизерна изјава, повалкан партиски и политички маркетинг не може да се замисли, а камоли да се искаже јавно. Ама еве на Груевски му се може како господар на судбините на луѓето и при големи трагедии и давање помош на настраданите оти на последните избори имал близу 500.000 гласови, што е повеќе од доволно да се владее со два милиони граѓани без никаква контрола и кога водачот нема извршна функција, но може да управува непречено и со владата и со парламентот и со претседателот на државата и со државната каса и со најголемиот број медиуми.
Што не успеал Груевски да преброи во овие четири-пет дена откако се оддал на партиски делби, пресметки и проценти. Не стасал уште да изброи колку луѓе загинаа и колку умреа од шок кога ги видоа последиците од стихијата, од загубата на своите најблиски и целиот имот. Уште трае потрагата по исчезнатите, па не можел прецизно да одреди колку животи однесе природната катастрофа, а колку од нив се жртви на јавашлакот, неодговорноста на надлежните луѓе, институции и компании, на корупцијата и криминалот при изградба на превентивната инфраструктура. Не можел Груевски да пресмета во проценти колку ќе беше заштитено Скопје и приградските населби и села и колку жртви ќе имаше помалку ако наместо стотиците милиони евра фрлени на споменици во некрополите „Скопје 2014“ и „Скопје 2018“, беа вложени во урбанизација на главниот град и настраданите подрачја кои се познати како црни точки при временски непогоди.
Не 70-80 отсто, туку само 30 отсто да беа вложени во основната и неопходна заштита и регулација на водотеците и поројните подрачја и на свлечиштата, на каналската мрежа, данокот на природната катастрофа немаше да однесе толку човечки жртви, а и штетите ќе беа далеку помали. А, само десет отсто од милионите за лажниот барок, за бронзата, лавовите, коњите, гаражите, жалните врби, галиите и корабите, за фасадите, рајските градини и панорамски тркала да се потрошеа на одржување на веќе изграденото од претходниците, последиците можеа значајно да се ублажат. Овие проценти Груевски ги прескокна и ги ублажи со приказни кои наводно ги кажале стручните луѓе дека ваков дожд и воден талог паѓа еднаш на илјада години. Голема лага која се пласира од партиските апологети од првиот ден по катастрофата. Кој ги мерел количествата дожд во последните илјада години. Никој ни знае, ни чул дека има запишано негде такво сведоштво. Вистински стручните луѓе употребуваат термин „стогодишни води“, чие значење во науката е сосема поинакво. Станува збор за таканаречена коинциденција на води кога сите реки и водотеци од еден слив во истиот миг го достигнуваат највисокото ниво. Во овој случај науката веќе соопшти дека се работи за сосема нешто друго, кое повеќе има врска со стратегиските грешки на инвестиции во главниот град за величање и слава на власта отколку на урбанизацијата и заштита на градот од елементарни непогоди и целосно занемарување на законските обврски за одржување на надземаната и подземната инфраструктура.
Деновиве тоа уште еднаш којзнае по кој пат алармантно го потврди неуморниот и познат скопски архитект Георги Константиновски, кој со години преку своите текстови укажува на опасноста од последиците од погрешната урбанизација на главниот град. Константиновски до болка лелека над судбината на Скопје поради дрскоста и алчноста да се гради во забранетите зони со градежни провокации длабоко под нивото на Вардар каде што се раседите и сеизмички чувствителните места, предупредува човекот за деградацијата на Водно и за сите кршења на урбанистичките норми и планови. Константиновски и сега по природната катастрофа се огласи повторно за да им каже на сметкаџиите на проценти и проценителите на „џабалак“ локации во елитните квартови дека „главниот град на Македонија доживува невиден колапс во сите сфери на неговото опстојување… „Ако во еден град не постои контрола на она што се изработува, односно гради, во специјалните заводи за урбанизам, тогаш доаѓа до нарушување на хармонијата воспоставена врз строгите научни принципи за правилно функционирање на градот“.
Да се зборува за строгите научни и стручни принципи во држава каде што партиската припадност, делби и пребројувања се единствен критериум поважен и од науката и од стручноста и од хуманоста и од опасноста по животот на луѓето се прогласува за непријателски чин и деструкција.
Се’ ми се чини дека ако работата заврши со сочувство за загинатите, со делење хуманитарна помош и отстранување само на последиците од природната катастрофа, а се занемарат овоземните причини и се забошоти изградбата на инфраструктурни зафати според строги урбанистички закономерности, нема да чекаме илјада години да се соочиме со трагедија за која повторно ќе ја обвиниме природата.
До кога ќе броиме партиски проценти кој колку помогнал и одмогнал.

