
Ме разочараа Швајцарците. Не ја прифатија на референдум прекрасната идеја секој полнолетен, работел-неработел, да добива по едно 2.500 франци, околу 2.200 евра месечна плата, за пристоен живот. Тоа ќе беше убав патоказ и за Швајцарија на Балканите за да излеземе од кризата и да го избираме Али Баба, заедно сосе четириесетте разбојници за доживотен шеф на бордот кој ќе управува со Сезам, наречен Македонија, без ограничување на неодговорноста.
Нашиот референдум на истата идеја би поминал стопроцентно и со 1.000, па и со 500 евра по глава на човек со право на глас. Некои соочени со мизеријата веќе ја спуштија цената и велат дека и со 200 евра по гласач би биле ептен задоволни. Али Баба и за оваа цена би поминал на референдум со стопроцентна излезност и едногласност. Есапот е многу едноставен: четиричлено семејство со право на глас, без проверка на избирачките списоци, би добивало 800 евра месечно што е збогум сиромаштијо. Но, се’ уште не е доцна, сега кога Македонија постигнува извонредни резултати во економијата, да се ослободиме од сиромаштијата и од борбата за демократија и да го направиме тоа што во Швајцарија е утопија, убаво да се живее без работа. Мислам дека ако добро се спакува кампањата за референдум со јасно прашање дали сте за слобода, или 50 евра субвенции месечно по глава на жител, ќе нема промашување на веродостојни и фер избори да избереме легитимна влада со мандат од 100 години. Слободата секогаш има ниска цена кога е празен стомакот. Така ќе паднат во вода сите сегашни налудничави идеи за разрешување на кризата, за членство во ЕУ и во НАТО, за некакви меѓупартиски договори и преговори, за специјални обвинителства и судови, за владеење на правото и пишман-аболиции и слични глупости.
Да се вратиме од швајцарските Алпи на нашата сурова реалност додека на Али Баба навистина не му текне да ни даде швајцарска понуда со исплата по изборите. Она што во моментот ни се случува е последната фаза кога стасаа сите фактури по десет години неконтролирано владеење. Таа е најопасната етапа од одмаздата на поранешните повторувачи кога не се избираат средства да се сочува личната слобода на сметка на слободата на два милиони граѓани. До следните избори можеме да очекуваме серија нарачани апсења во име на спасување на државата. Осомничените за организиран криминал и злосторничко здружување за узурпација на власта ќе воведат контраапсење, како што воведоа контрапротести, контрамитинзи, сега ќе имаме и контраапсења со готови подготвени медиумски и полициски обвинувања дека е почната голема акција за конечно расчистување со криминалот во предавничките и непријателски редови. Списоците за приведувања и акции на специјалните трупи веќе се изготвени, само треба да се избираат погодни датуми кога спектаклите ќе имаат најсилен одглас.
Во исто време е покрената цела машинерија за нов голем заем од светските банки со убаво име – еврообврзница. Се работи само за неколку стотини милиони евра кои треба да легнат во буџетот, односно во Сезамот на Али Баба кој одамна не излегува на избори без екстра двесте-триста милиони евра во касата. Ако не може долгорочно да се издржи швајцарскиот комунистички модел на секого според потребите, може лесно на сметка на целиот народ неколку месеци во Швајцарија на Балканот да се примени како предизборен модел кога штедро се делат пари на сите страни за фер, мирни, веродостојни и скандинавски избори. Тоа кај нас е испробано неколку пати и дава одлични резултати. Никој не може да ја сопре добрата власт да му дели пари на сиромашниот народ. Секој обид да се контролира буџетот во парламентот завршува со пресметка на тајната полиција со непријателите на татковината.
Сложените операции на преговори за непречена работа на Специјалното обвинителство, за успешното поништување на аболициите кои требаше да ја спречат правдата, предупредувањата на ЕУ и на Америка, странските преговарачи, домашните протести, Али Баба сака да ги победи со малку ќотек и со многу пари. Прво апсења и застрашувања, тортура и закани, а потоа награди за послушните патриоти и бранители на државата.
Досега оваа доктрина минуваше без поголеми тешкотии, иако имаше сериозни предупредувања дека е инсталиран режим во земја кандидат за членство во ЕУ и во НАТО. Казните и пеналите што доаѓаа од Брисел ги плаќавме сите. Овој пат очигледно книгата е прочитана и се случуваат некои работи кои ја тревожат власта до очај. Големиот успех со симнување на аболицијата за спасување на осомничените за големиот криминал и баснословна корупција и ултиматумот за непречена работа на Специјалното обвинителство со најава за формирање на специјален суд или судски оддел предизвикаа паника во врвот на власта. Идејата за контраапсење на политичките противници за корупција и криминал не се доволни за политичко пазарење. Лицата од политичкиот врв против кои ќе бидат покренати судски постапки не ќе можат да учествуваат на избори, ниту да бидат избирани на одговорни функции. Така барем би требало да биде ако и овој пат не победат стравот и гладниот стомак.
Очите на слободоумната јавност во Македонија се свртени кон пакетот на германскиот специјален претставник Јоханес Хајндл кој според балканските стандарди на разбирање на пораките и германската педантност се очекува детално да ги презентира излезните решенија, се разбира и морковот и стапот. Оттаму е големата нервоза на поранешните повторувачи. Сезам веќе не се отвора дури и кога Али Баба вика три пати: „Сезаме, отвори се“.
(Објавено во Утрински)

