Рано сабајле, обвинителот во пижами и поспан, по кусиот и неочекуван телефонски разговор само што изусти три збора: да… разбирам… добро… уште не беше прекината линијата, ептен вознемирен толку силно кивна, што дури и самиот се подуплаши. Никогаш не беше кивнал толку гласно, со она додатно апчихааа, што дури и не слушна добро, туку само почувствува дека истовремено неконтролирано испушти од себе воздух со некаков чуден звук како кога кинеш стар чаршав, што на негови години не смее да се потценува и мора да се консултира со лекар. Веднаш го зеде топломерот да измери дали има покачена температура, загрижен оти кивнувањето и неконтролираното испуштање воздух се случи баш на денот кога на умислената специјалната обвинителка требаше да и’ се трие сол на главата пред да почне процедурата за нејзино разрешување во парламентот за големата и кобна грешка оти не направила записник од приемот на данајските дарови од корисниот идиот и црпнатиот од село Муртино, непријателот број еден на татковината. Целиот тој шпионски арсенал и докази за подривање на државата остана непопишан со записник, а што ако останале уште од овие бомби кај онаа странска марионета, лидерот на опозицијата. Страшно….
Обвинителот беше свесен за својата историска улога како претседател на Советот дека конечно мора да се заврши работа со ова наконтено женче од југот кое сака да дели правда каде што никој од нив, коџамити обвинители, од целиот совет досега не смеел ни да помисли да чепка. Таа кокетка, постојано насмеана провинцијалка, пред ТВ-камери бара предмети де вакви, де такви, бара заштитени сведоци, високи плати, обвинители, истражители, вештаци, обезбедување, дактилографи, шофер…, па што бре таа мисли, каде се наоѓа. Никако да разбере дека таа е таму поставена да каже дека се’ е чисто, дека нема криминал, нема провизии, нема џабалак атрактивни плацеви во најелитниот кварт, нема наместени апсења на политички противници, нема нарачани затворски казни, нема уривање на туѓи имоти, нема нарачани вести на телевизиите и во весниците за големите успеси, нема никаква злоупотреба на власта, нема наместени избори, нема фалсификувани пасоши и лични карти и ако има тоа го правела опозицијата за да победи власта на наместени избори само за да ги компромитира постојаните големи победи ќе биде цела деценија, нема никакво кршење на законите од страна на власта и премиерот, нема ниту еден релевантен доказ дека се случувало такво нешто што слушале луѓето од прислушуваните телефонски разговори. Глув ако не слушне ќе измисли, ќор ако не види ќе одмолчи, ако при очи и уши не чуеш и не видиш дека, всушност, се работи за политичка пресметка на странски и домашни непријатели против државата и Владата, тогаш си слепец кој и гледа и слуша, а ништо не разбира. Таа наконтена специјалка од југот треба да го потпише тоа и готово – крај, тука завршува нејзината улога во филмот „Играла је једно лето“.
Да, ама здравјето му е поважно на обвинителот од опасноста за стабилноста на земјата и глупостите што ги прави обвинителката, политички курдисана од странски агентури против волјата и на народот и на обвинителството. Веднаш му ѕврцна на колегата баш обвинител Зврле. Не сум нешто арен денеска, не ќе можам да ја водам седницата, му рече тивко како да зборува од бунар, би било добро некој да ме замени. Веќе знам дека ти се слошило, возврати Зврле, ама замена нема. Кој ти кажа дека кивнав, праша обвинителот. Горниот, рече Зврле, и по куса пауза дополни, одложи ја седницата за неколку дена додека не ти биде поарно. Белким до тогаш ќе и’ текне на специјалката што треба да направи. Другото не е за по телефон, рече Зврле, и ја прекина линијата.
Тоа беше историската улога на една настинка со гласно кивање рано сабајле, на денот кога Советот на обвинители требаше да ја почне процедурата за заплашување на колешката специјалка да се прибере каде што и’ е местото оти може да заврши и во затвор. Тоа што не може да влезе во записник, а може да влезе во џеб е бомба која секој момент може да експлодира и се’ наоколу живо и диво да разнесе како оние самоубијците што го тероризираат светот. Затоа, по одлагањето на седницата, вчера сите големи патриоти лажно набедени дека се арамии со монтирање, сечење и лепење на нивните прислушувани телефонски разговори, уплашени дека бомбата на камиказе обвинителката може да и’ пукне во џебот, почнаа силно да кашлаат, убедени дека ова е уште едно американско масло со одложување на седницата. Беа разбрале дека таа ненормалната, спобудалена обвинителка сака ги замрзне нивните сметки и да покрене брзо некакви судски постапки и обвиненија. Не можеа да поверуваат дека толку силно кивнал претседателот и неконтролирано испуштил воздух од себе како да се кине стар чаршав, баш во овие тешки мигови кога треба со елиминирање на обвинителката да се отстрани последната пречка чесно и со чисти раце да се оди на избори, после кои државата повторно ќе биде библиска земја и рај само за патриотите.
Но, веднаш стаса абер од Горниот, да немаат гајле, бидејќи се’ е под контрола. Нема никакво американско или германско масло. Обвинителот навистина кивнал и неконтролирано испуштил воздух како да се кине стар чаршав, па се уплашил да не е нешто сериозно и ништо повеќе.
Нема место за паника. Горниот лично стапил во контакт и со Американците и со Германците и убаво се договорил. Ни пиле нема да прелета над државата наша, ни риба ќе преплива река, ни бегалец по нашите друмови ќе помине ако тргнал на пат за Запад, каде што заоѓа сонцето, оти кај што изгрева почна многу бргу да се смрачува. Тоа е дел од новата голема брана која опфаќа седум држави, каде ќе се запира целиот тој човечки шљам, сите оние што ги напуштаат родните огништа и бегаат од војна и од глад. Нема место веќе на Запад за нив оти тие што се гостољубиви и се прават хумани, ја губат власта. Европа е вознемирена и уплашена од источната вијагра, која доаѓа во бранови како стампеда, во големата преселба на народите кои бегаат пред Атила бичот божји, кој стаса на Исток, директно од Вашингтон и од Москва. Горниот така стана чувар на едната брана од седумте и за возврат му рекоа господарите на животот и смртта да прави во својот вилает што сака и како сака уште десет години. Само треба да не пушта никој неканет гостин да оди на Запад. Кога овој абер стаса до патриотите, епидемијата од силно кашлање престана како со нож пресечена. Веднаш нарачаа огномет и голема гозба. Тамам почна веселбата, стаса задишан обвинителот Зврле, заедно со кумовите и познатиот Ром, чија чесност е гарантирана со над 102 отсто. Чекајте, запрете ги чалгиите, не е време за славење, свика Зврле. Обвинителот навистина кивнал силно и испуштил воздух неконтролирано со чуден звук како да се кине стар чаршав, ама некој пред тоа во мугри ми ѕвонел на мобилниот. Тоа не бил Горниот, ни долниот, туку некој кој му соопштил итно да ја одложи седницата.
Веднаш почнало силно кашлање. Веселбата им преседнала.
Сите сличности во текстот со нашата ситуација и личности се намерни.
(Објавено во Утрински)


