Судијата Јоханес Хан е разочаран од македонските боксери по 12-часовниот бокс-меч бидејќи по многу чисти и валкани удари, нема победник. Хан одвај успеал да ја доведе работата дотаму сите рунди да завршат нерешено. Штом некој од боксерите почнувал да задава силни удари, Хан свирел прекин. Никако не дозволил да дојде до нокаут, или до победа на поени. На крај силно свирнал крај . Македонија си останува таму каде што си беше. Судијата по мечот изјави: „Граѓаните заслужуваат повеќе демократија, владеење на законот и европска иднина, но не се откажуваме, продолжуваме понатаму“. Хан не кажа јавно кој е одговорен во држава каде што нема демократија, каде што не владее правото и каде што евроатлантските интеграции се запрени веќе цели десет години. Тоа треба на „некои“ да им текне.
Хан е многу разочаран од недостигот на одговорност и лидерство на „некои“ учесници во преговорите. Груевски е задоволен и веќе најави најголема победа на изборите во април 2016 година. Заев е несреќен од односот на „некои“ Европејци, а Ахмети и Тачи навиваа во себе, безгласно. Македонија остана поделено среќна и несреќна, што Груевски и натаму е премиер и што Заев рекол НЕ во Брисел. Тренерите и боксерите веднаш ги почнаа подготовките за новиот меч кој исто така, гарант, ќе заврши нерешено. Ќе се тепаат и натаму „борците“ додека не искрвават и не паднат на рингот со трајни последици.
Потоа настапуваат нови деца и се’ така додека петте судии надвор од рингот не прогласат победник. Тоа се вика компромис на бриселски начин. Мечевите со прекини ќе траат до Нова година, а потоа ќе дојде до голема промена на правилата. Со нови правила во април идната година, на домашен терен ќе се одржи финалето. Судии ќе бидат граѓаните на Македонија кои ќе можат слободно и без закани и застрашувања, без фалсификати, да го изберат и прогласат победникот. Се разбира, пред тоа ќе бидат завршени работите кои мора да донесат крупни промени какви што налага историската шанса која ќе и’ биде дадена на Македонија.
Европа ќе се соочи со фактот дека не може да организира бесконечно нерешен бокс- меч. Ќе треба навреме да ја соопшти наградата за граѓаните на Македонија, односно за победникот. Тоа се преговори со ЕУ, членство во НАТО и се’ што оди со тоа. Без тоа нема промени во Македонија. Привремена, експертска или техничка влада за национален спас не може да биде составена ако таа има за цел да организира само избори. Тоа е практично бегање од суштинскиот проблем и поддржување на статус- кво. Изборите во април 2016 година нема да бидат само за освојување на власта, туку кој ќе гради ново европско општество, кој ќе ги води преговорите со ЕУ, кој ќе го потпише барањето за членство во НАТО, кој ќе ги ослободи институциите на системот, судството, медиумите, кој ќе ги донесе слободата и демократијата во земјата. Таа техничка, или каква било привремена влада ќе им ја врачи на партиите однапред напишаната европска агенда со кого и како ќе се остваруваат евроинтеграциите. Тие што не ги завршија работите во изминатите десет години не ќе можат да ги завршат ни во наредните сто години. Затоа промените се историска неминовност и конечно решение за иднината на Македонија.
Поддржувањето и натаму на режимот на Никола Груевски е во директна спротивставеност со желбата на Хан граѓаните на Македонија да живеат и работат во демократско општество, во држава каде што важат законите подеднакво за сите и каде што функционираат институциите на системот и каде што европската иднина е на повидок. Тие од кои се разочарани Хан и ЕУ и кои, како што велат во Брисел, имаат недостиг на одговорност немаат лидерство и државнички однос и тие не можат да бидат учесници во натпреварот и да бидат предводници на патот кон европска Македонија.
Според тоа, следниот меч кој ќе го организира Брисел со македонските боксери мора многу појасно да покаже дали ЕУ и натаму се определува да поддржува нови авторитарни владетели во земјите-кандидати за ЕУ и да навива за статус-кво во Македонија, или ќе се определи за европските критериуми поради кои е многу разочаран пристрасниот судија за кој станува се’ поочигледно дека навива за нерешен резултат. Што е катастрофален пораз на демократијата и на Европа.
За валканите удари под појас што ги задаваат лидерите кои имаат недостиг од почитување на спортските правила ќе мора да уследи дисквалификација. Оставка на Никола Груевски беше најважен дел од решението на кризата во Македонија. Неговото останување во игра по секоја цена станува несовладлив дел на проблемот да се најде излез. Тука е клучот кој не може да се совлада без решително учество на Брисел. Не да ни избира премиер, или влада, туку да каже, гласно и јасно, дали и натаму ќе ги поддржува Груевски и неговиот режим. И конечно, Брисел ќе мора да ја прекине десетгодишната агонија на Македонија, третирајќи ја како вечен кандидат кој никако не може да ги почне преговорите со ЕУ поради бесмислениот грчки ултиматум. Таа агонија и незадоволството на граѓаните го изнедрија режимот на Груевски. Одговорноста на Европа за тоа е огромна.


