Премиерот Никола Груевски некни во Брисел откако откри кој е виновен за политичката криза во која тоне државата, на дебатата за Југоисточна Европа и Западен Балкан – „Кран Монтана“, маестрално ја кажа големата стратегиска цел за иднината на Македонија. Кога тоа го слушнав прво ми дојде да се крстам со две раце, па да се качам на највисокото минаре или камбанарија во Скопје и да се провикнам колку што ме држи глас: Боже, мили Боже, го гледаш ова чудо големо. Веднаш се пишманив, оти Господ одамна дигнал раце од нас и не се појавува во библиската му татковина колку и да го молат верниците. Мора и на Господ многу да сме му згрешиле што не избришал од неговата агенда.
Што беше тоа чудо големо. Ако не сте слушнале и прочитале, еве да ви кажам, нашиот премиер пред угледни деловни луѓе и државници рече дека стратегиска цел на Македонија е да стане полноправна земја-членка на ЕУ и на НАТО. Замислете како што рече Груевски, тоа било од интерес на граѓаните на Македонија. За да поентира со прекрасно откритие на општо воодушевување на сите гости дека членството во ЕУ и во НАТО ќе доведе до подобра иднина, економски раст и развој, тоа ќе значи да станеме земја на мирот и стабилноста, тоа ќе биде добро за целиот регион, кажа премиерот Никола Груевски.
Аууу… си реков, до какво епохално откритие дошле двајца наши големи државници независно еден од друг. И претседателот на државата Иванов и премиерот Груевски некако наеднаш во секоја прилика и неприлика почнаа да му соопштуваат на светот дека наши стратегиски цели се ЕУ, НАТО, европските вредности, европската демократија, европските норми на заштита на човековите права и човековата околина, европското владеење на правото, слободни медиуми, европските стандарди на живеење, воспоставување на европските критериуми на добрососедство, со еден збор целокупна европеизација на македонското општество и на граѓаните. Ова на светот и нам гласно ни го соопштуваат Иванов и Груевски, кои очигледно како вчера да дошле на претседателската и премиерската функција. По нив следува цел хор апологети и медиумски труби. На сите устата им е полна со Европа. Неупатен и наивен човек би помислил, па добро бе што работеле овие луѓе досега со години како што се на власт. Претседателот Иванов цели шест години, а премиерот Груевски полни девет години. И што сработија во сите овие години за стратегиско приближување на Македонија кон Европа: Ништо, ама буквално ништо. Поточно не’ вратија поназад отколку што бевме на европскиот пат.
Визната либерализација со која толку се удираат в гради не може да се смета за никаков успех бидејќи Брисел јасно и гласно кажа дека е тоа награда на ЕУ за граѓаните на Македонија од која ниедна партија не може да прави политички капитал.
Овие проевропски изливи на нашите владетели по разни меѓународни конференции и по разни поводи и на нивните следбеници во Македонија изгледаат како врвно лицемерие и ординарна лага. Прво до вчера антизападната, антиевропска, антинато пропаганда трештеше низ контролираните и цензурирани провладини медиуми. Дежурните критичари на Америка и на ЕУ, познати јавни личности чии провладини и провмровски ставови ги знаат и врапчињата, се’ што мислеше обратно од нив го прогласуваа за предавник и непријател. НАТО беше злосторничка воена организација пред распаѓање. Цела една медиумска машинерија составена од партиски новинари, бивши дипломати, корумпирани интелектуалци секој ден сееше омраза кон Запад со амин на власта. До вчера сите успеси ги постигнувавме без Европа правејќи чуда во економијата, а денес премиерот вели со членството во ЕУ и во НАТО ќе постигнеме побрз економски развој и раст, подобра иднина, мир во регионот и добри меѓусоседски односи. Поради ова истото што сега го проповедаат премиерот и претседателот на државата, стотици новинари и јавни личности беа прогласени за предавници и непријатели на Македонија. Големите патриоти кои до вчера беа ловци на вештерки и прозападни шпиони денес се големи Европејци.
Сепак, најголемото лицемерие е кога нашите водачи зборуваат со вознес за европските вредности во освојување на демократијата, на слободата, на човековите права, за владеење на правото, за слободата на медиумите. На луѓето со лице како ѓон воопшто не им е тешко да кажат дека европските достигнувања во демократијата се наша цел која само што не е освоена.
Државниот врв буквално се прави на удрен кога со конкретни докази ќе им се предочи дека во земјата е воведен комплетен режим, тоталитарно општество и кога ќе им се приопшти дека Македонија е на дното на неслободни држави на светските ранг- листи. Тешко им е да признаат дека, всушност, Европа и Америка со својата политика и лобирања преку разни канали поддржа еден деспотски систем во Македонија кој им украде на граѓаните 10 години од животот и однесе во неврат десетици милијарди евра на најсиромашните Европејци од Балканот. Таквата поддршка на Европа на сметка на два милиони граѓани беше игнорирана од носителите на власта.
Време е узурпаторите на власта и Европа да ги платат своите гревови кон граѓаните на Македонија.



Vlasta tesko se dava , za tie sto sakaat da vladeat no po se izgleda posle tolku dadeni sahovi nema matiranje. Se pobleda e moznosta za ovaa diktatura da I dojde krajot , vremeto e vo nivna korist .