Banner
Мое ќоше

Не удирајте по пријателите

garТешките дипломатски фаули со влечење за уши на странски дипломати имаат висока цена

Добрите односи на малите држави со големите политички, економски и воени велесили се капитална повеќегодишна инвестиција која може да пропадне со неколку збора, погрешни потези и непромислености. Особено ако не сте во зоната на политички и економски интерес. Македонија нема значајни природни ресурси и богатства, ниту пак регионално претставува клучен играч, но е држава која во изминатите 24 години самостојност и независност успеа макотрпно да изгради добри односи со повеќе светски велесили. За жал, откако е соочена со сериозна внатрешна политичка криза во битките за превласт, на големо запрепастување на добрите познавачи на внатрешната и надворешната политика, се одвива драматичен процес на серија погрешни чекори кои ги проблематизираат добрите односи со Америка, со Англија и со Германија, трите западни сили, по многу нешта најзначајни држави во остварување на нашите приоритети во градење на иднината на Македонија.

Просто, човек не може да поверува со каква леснотија секој ден, како да сме арогантна атомска велесила, нашите провладини медиуми и поранешни дипломати, блиски до власта, им држат лекции на странските амбасадори и како грубо се навредуваат. По Америка и Германија, сега на дневен ред е Велика Британија. Обичните граѓани може да не знаат дека нападите врз амбасадорите е исто како да се напаѓаат претседателите на државите и дека навредите изречени на нивна адреса се кршење на меѓународните конвенции чиј потписник е Македонија. Но, тоа мора да го знаат нашите дипломати и политичари, бивши и актуелни, особено кога јавно настапуваат небаре се поголеми и до Обама и од Путин.

Примамливоста да им се удираат чврги на странски амбасадори, особено на големите сили, само за да се сврти вниманието, секогаш дава одлични популистички резултати и е добар лек со краткорочно дејство, но последиците се секогаш тешки. Деновиве жестоко се напаѓа британскиот амбасадор Чарлс Гарет со внатрешнопартиски мотивации поради негов јавен настап на една од телевизиите кои домашните чувари на самостојноста го прочитале како заземање страна во скандалот „Пуч“.

Карикатурална е сликата кога секоја пофалба која доаѓа однадвор во домашните контролирани медиуми осамнува како голем успех, а секоја јавно искажана размисла во однос на кризата и можните решенија за надминување на кризата се дочекува на нож, па макар да доаѓа и од докажаните пријатели и големи економски партнери. Со невидена леснотија жестоко се обвинуваат Британија и Америка дека стојат зад прислушувањето, особено ако има од нивна страна посочување на искуствата од светот дека во вакви случаи едно од решенијата може да биде и формирање на техничка влада која ќе спроведе фер и слободни избори. Тоа веднаш се прикажува како загрозување на самостојноста и независноста на државата, или како судир на амбасадорот со граѓаните на Македонија.

Ова се лоши потези кои директно ги загрозуваат интересите на Македонија. Искусните дипломати ќе ви кажат дека дури и да има причини за нешто да им бидеме лути на Америка, на Британија, Германија, Франција, Русија, Кина… и други велесили, никогаш таа пресметка не треба да се води преку диригирани медиуми, особено не со навреди, држење лекции и јуначење. Со недипломатски јазик, тоа се вика ем шуто, ем боде. Во една прилика, еден наш искусен дипломат изјави дека најлошата работа што може да ни се случи на пат кон европските интеграции е големите сили да дигнат раце од Македонија и да не’ остават проблемите сами да си ги решаваме, иако досега повеќе пати покажавме дека за тоа немаме капацитет.

Брзо заборавивме дека единствени во регионот имаме потпишано договор со Америка за стратегиско пријателство, ниту пак тоа го искористивме како што треба. Со студениот прием во владата на понудата на Ангела Меркел, еден германски канцелар, лично да се ангажира за да се најде прифатливо решение за Македонија и за Грција, иако не директно, практично е одбиено. Оттогаш наваму, Меркел замолкна во врска со нејзината цврста определба Македонија да биде членка на ЕУ и на НАТО. Ја замолчивме Меркел,на наша штета оти со сила нема убавина, а сега со тегнење за уши на британскиот амбасадор Гарет ќе го замолчиме најверојатно и британскиот премиер Дејвид Камерон бидејќи на неговата работна маса ќе стаса известувањето оти во Македонија кружат информации дека неговата држава стои зад аферата со прислушувањето и дека се’ уште е непознат амбасадорот што средувал работа за Зоран Верушевски да добие работна виза, а со тоа јасно се навестува кој е премиерот чии соработници биле вклучени во барање азил. Ваквата непримерна комуникација е лесно читлив дилетантски пристап на штета на државата.

Тешко е да се поверува дека ова е само од незнаење, или од потреба да се сврти вниманието да се добијат краткорочни поени, претставувајќи се како храбри борци против големите сили во одбрана. Се работи за опасна доктрина кога главните актери на политичката криза треба да се соочат со одговорноста да бидеме изолирани и препуштени сами на себе за да се тера политичката пресметка без почитување на обврските што ги има земјата-кандидат за членство во ЕУ и во НАТО.

Ако се суди според старата добропозната максима дека стабилноста на внатрешната политика е клучот на добра надворешна политика, тогаш причината за нападите врз странските дипломати и држави станува јасно видлива како дел од нарачките со ризични игри да се решаваат домашните проблеми. Искусните и мудри политичари многу повеќе направиле за своите држави со внимателна дипломатија и разговори зад затворени врати, отколку со општа распаљотка по големите играчи на светската политичка сцена. Ваквите фаули имаат висока цена која мора да се плати кога најмалку се надеваме.

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *