
Кога Љупчо вресна радосно додека зборуваше на телефон сите во редакцијата занемевме и љубопитно го загледавме. По подолго време човекот го видовме насмеан како блика од радост. Каква ли среќа го спопаднала во ова време на невреме и лоши вести. Луѓе мои, па дали е ова можно, ова е чудо невидено, па како да не веруваш во Господ, се прекрсти три пати и излета од канцеларијата со капутот во раце. Патем само ни дофрли дека неговата баба Ката оздравела и дека ќе ја отпуштат од одделението од каде што никој не се вратил дома. Сега зборував со неа и со докторот, одам да ја земам, ја носам дома…
Неговата омилена баба позната професорка, само што замина во пензија, ја беше нападнала некоја чудна и ретка болест. Лекарите само креваа раменици. Потполно здрава и при памет почнаа да и’ се појавуваат привиденија и тоа по неколку пати и дење и ноќе. Наеднаш од чиста мира додека пие кафе или чај, или чита весник, гледа телевизија и’ излегува пред очите како на филм некоја гатачка од Камчатка, која и’ кажува ужасни работи. § вели дека во Америка во ЦИА се подготвува страшен план за уништување на нејзината татковина. Некои ѕверови преправени во луѓе смислиле, прво општа калакурница во нејзината земја, па граѓанска војна, крв до колена, сакаат да ја сменат најдобрата власт што сме ја имале и да ја уништат Македонија. Штом ја снема гатачката од Камчатка баба Ката како ништо да не било си ги вршела домашните работи, ама од ден на ден била се’ позагрижена што ќе биде со државата, со нејзините деца и внуци. Баба Ката ја спопаднале големи маки и грижи, почнале да ја јадат црни јанѕи и демони по цели ноќи и денови.
Критичниот ден кога се појавила гатачката и не заминала цел ден и цела ноќ, баба Ката ги видела во живо сите страдања на нејзините најмили, на нејзините комшии и пријатели на целиот народ македонски. Гатачката од Камчатка и’ ги донела дома на гости сите наши душмани предводени од шпекулантот Џорџ Сорос, заедно со него дошле и белиот црнец Барак Обама и оние идиоти и арамии маж и жена Бил и Хилари Клинтон, оној кретен Џорџ Буш Помладиот, замисли и оној париски клошар Еди Рама заедно со канцеларката на заминување Ангела Меркел и многу паметната премиерка на Британија Тереза Меј која цело време прашувала каде е излезот од шпајзот. Имаше тука и еден куп волци преправени во дипломати дојдени од Франција, од Шведска, од Холандија, од Италија, дури и од Норвешка, се муваа и неколку валкани и примитивни словенски кучиња стасани од зад Карпатите кои се замешале со нас само за да се облагородат и да ни го присвојат античкиот идентитет.
Во тесното станче се насобраа еден куп домашни предавници на чело со црпнатиот Зоран Заев. Се наредиле во дневната соба на баба Ката како во некој хор и почнале да зборуваат сите на албански јазик. Во тој миг баба Ката го доживува најголемиот удар, наеднаш почнал да и’ расте уште еден јазик во устата. Прво стана двојазична, и веднаш потоа и тројазична. Се виде себеси како аждајата што ја убива св. Ѓоргија. Целиот тој олош што зборуваше албански и англиски баба Ката почна да ги разбира и се’ и’ се измеша во главата. Уште поголем шок настапи кога почна да и’ се допаѓа тоа што го зборуваа овие злосторници. Навистина таа знае одлично англиски, ама не знаеше дека знае и албански. И кога се слушна себеси како зборува шиптарски беше најтешкиот удар. Се разбуди во болница, ама веќе не препознаваше никој. Луѓето во бели мантили зборуваа за деменција, за халуцинации, за артериосклероза, за некојси Алцхајмер и за Перкинс, зборови и личности кои некако и’ се познати, ама никако не можеше да се сети што значат и кои се тие луѓе.
Кога стаса Љупчо во болницата да праша што се случува со баба му, лекарите рекоа нема спас. Што побрзо замине од овој свет подобро за неа и за нејзините најблиски. Многу бргу само ќе вегетира и нема да знае за себе. Баба Ката престана да зборува, но воопшто не личеше на болна жена. При една таква мачна посета кога Љупчо тажен и молкум седеше покрај својата баба му пријде една млада лекарка која побара малку да поразговараат на само бидејќи сакала нешто да проба надвор од редовните терапии и лекови. Докторката дознала дека некој од пациентите кришум и’ купува весници на баба Ката и дека таа до доцна во ноќта гледа телевизија, божем сосема незаинтересирана, а потоа комуницирала со гатачката од Камчатка. Докторката предложила на баба Ката да и’ воведат цензура бидејќи била на мнение дека неа погубно и’ дејствува на психата нешто што доаѓа од телевизијата и од весниците. Се послужиле со итроштина, па наместо трите весници што ги читала со години, и’ подметнале други весници, а трите телевизиски канали кои редовно ги гледала ги исклучиле, ѓоа расипани.
По три месеци строга терапија, состојбата нагло се подобрила, престанала да доаѓа во посета гатачката од Камчатка. Големите доктори беа вчудовидени за првпат се случува нешто вакво откако постои ова одделение. Сите симптоми на тешки заболувања на мозокот исчезнаа. Кога Љупчо дојде да ја земе баба си дома здрава и права ги испрати младата лекарка. Тешко ќе докажам, рече, ама ќе се обидам во мојот докторат да го разоткријам опасниот вирус на церебрална атаксија, која се пренесува од медиумите. Строгата диета што може да се чита и гледа, а што не може, тоа што вие го викате цензура, во вакви случаи е единствениот лек.
Баба Ката веќе не гледа три телевизии и не чита три весника и се чувствува многу добро.
(Објавено во Утрински)

