Banner
Мое ќоше

Амнестијата на Иванов важи само до изборите

horhe

Аболицијата по се’ изгледа важи само до изборите, како што можеше да се разбере од немуштото дообјаснување на претседателот Ѓорге Иванов на својата одлука која предизвика револт во целата земја, бидејќи беше разбрана како попречување на прaвдата против носителите на криминалот во државниот врв. Вчера претседателот Иванов пред главните уредници призна дека правната држава му е помалку важна од политиката. Испадна работата дека може слободно да се попречува правдата пред избори, особено ако се амнестираат главно обвинетите за криминал како претенденти за највисоки функции во државата. Гледавме еден очаен претседател кој не знае како да се извади и да ја признае грешката. Повеќе одговараше на свои прашања и дилеми отколку на новинарите со умисленост дека е голем државник подготвен да ја води битката против странските сили кои и’ се закануваат на независноста на Македонија. Не можев да оценам дали човекот влегол во некаков конспиративен филм што му го прожектирал Никола Груевски или се преправа. Црвенилото на лицето веројатно му беше поради високите температури, иако во претседателскиот салон има добра вентилација.

Еве што ти значи мудар претседател, татко на нацијата, вистински голем државник каков што е Ѓорге Иванов. Како шаховски велемајстор, Иванов ја матира државата во два потега. Прво даде шах со општа амнестија на криминалците, а потоа даде и мат со аболиција на невини луѓе против кои не се води никаква постапка. На крајот ја предаде партијата бидејќи го матирал сопствениот крал. Попречувањето на правдата против криминалците со општа амнестија на Иванов важело наводно само до изборите, се дообјасни прилично конфузно претседателот, а за жал, никој не го допраша што прецизно подразбира претседателот кога рече дека по изборите институциите на системот ќе можат да си покренуваат постапки против сторителите на кривични дела ако мислат дека нешто не е во ред со аболицијата.

Шокиран дека доживеа тежок пораз од самиот себе во мигот кога мислеше дека партијата е добиена, си заминал во резиденцијата на Водно шепотејќи. Таму во мир опкружен со внимание, покрај цвеќињата и зеленилото и појот на славејчињата кој го реметат само завивањата на сирените на колите за итна помош, длабоко размислил професорот по демократија од Правниот факултет што и’ направи на татковината и смислил спасоносна идеја. Ги повика главните уредници на медиумите малку да ја разводни работата и да им каже дека тој аболицијата ја направил за да излеземе од кризата и да имаме слободни избори, но сепак најмногу поради тоа што сакал да го спаси Зоран Заев, лидерот на опозицијата бидејќи тој се плашел да не биде уапсен и го молел за гаранција да може слободно да се движи и да не се чувствува глупаво кога оди на преговори. А овој неблагодарник Заев прв се јави да каже дека не прифаќа никакво помилување, или аболиција. Замислете, безобразен.

Втор се јави поранешниот претседател Бранко Црвенковски и приопшти дека против него не се води никаква постапка и побара да се избрише од аболицијата на Иванов.

Трет се јави со оградување и со одбивање на аболицијата Никола Груевски тврдејќи дека не само тој, туку никој во ВМРО-ДПМНЕ, не е виновен и криминалец туку дека аболицијата, иако е дадена со најдобри намери, оди во прилог на СДСМ. Па, ако никој не е виновен во ВМРО-ДПМНЕ, во пречесниот врв на партијата, тогаш зошто се попречуваат правдата и работата на Специјалното обвинителство, е прашање кое е прилично непријатно за Груевски пред изборите. За ова претседателот на државата немаше некој посебен коментар да го дообјаснува незадоволството на ВМРО-ДПМНЕ, освен дека секој има право да реагира како што мисли, на што претседателот веќе предупредил кога ја образложил одлуката за општа амнестија и очекувал вакви реакции.

Но, она што е најбитно од вчерашната конференција за печат со главните уредници на неколку медиуми е сомнежот што ќе предизвика нова бура, а тоа е дали неговата оспорена аболиција дома и во светот важи само до изборите. Со други думи, претседателот прогласил само примирје оти имало многу омраза и нетрпеливост кај народот, меѓу комшии, роднини и пријатели што е сериозна опасност за дестабилизација на државата. Претседателот будно внимавајќи на интересите на државата, пред се’, морал да преземе решителни чекори и да прогласи општо примирје до изборите кое ќе настапи со аболицијата, но и како што се дорече, со важност до изборите. Потоа претседателот им појасни на главните уредници, поточно на шашардисаната јавност дека Собранието и институциите на системот ќе можат сербес да си покренуваат постапки во духот на законот. Претседателот по средбите со странските амбасадори нема ништо против работата и на Специјалното обвинителство и повторно воспоставување на правдата откако ќе се одржат слободни и фер избори на 5 јуни.

Главната добивка од оваа планетарна будалштина е што масовната амнестија на сторители на тешки кривични дела главно политичари од врвот на власта и се’ што се случи во државата потоа неминовно налага одлагање на изборите за помирни денови, ако воопшто такви се можни со ваков државен врв кој ја предводи државата и кој не гледа своја одговорност кога поради погрешни политики на власта се дестабилизира државата. Може претседателот да ја дообјаснува својата одлука и да ја разводнува колку што сака, но во ваков амбиент на протести, омраза и спречување на правдата најмногу од страна на претседателот на државата со амнестијата, но и од неговите наредбодавци кои ја подготвија уставната можност за попречување на правдата и кои се носители на нестабилноста, не се можни никакви избори, а да не зборуваме за слободни.

Што се случи по соопштувањето на обзнаната на претседателот Иванов со која тој сакаше да ги убеди граѓаните дека тоа е величествен излез од кризата. Прво се случија улични демонстрации со приврзаници на власта и на опозицијата во кои имаше повредени и реална опасност да дојде до судир меѓу двете групи со тешки последици. За ова претседателот Иванов галиба не чувствува никаква одговорност. Потоа Македонија се соочи со нов пад на својот углед во светот кој и онака според меродавни оценки на најзначајните демократски институции е на ниво на тврди режими и диктатури. Ни се смее светот како претседателот на државата спречува судска истрага на злосторничко здружување за изборен криминал, спречување на правдата за дела кои се водат како организиран криминал и за огромна корупција вредна повеќе стотици милиони евра. Осомничените за вакви тешки дела кои се сметаат за подривање на државата требало да бидат слободни пред изборите и да нема тензии. Дали се слуша што зборува нашиот претседател кој наместо конференции за печат најдобар придонес за излез од кризата ќе дадеше ако веднаш си поднесеше неотповиклива оставка и го отвореше процесот на одговорност за сторените злосторства против сопствениот народ и земја.

Претседателот е во филм дека многу направил со бегалската криза, вршејќи ги валканите работи на Европа. Голем успех било што ниту еден бегалец не стасал во Скопје. Не слушнав никаде и не видов никаде дека кој било од бегалците сака да дојде да живее и работи во Скопје или каде било во Македонија. Од каде сега измисли претседателот опасност дека некој од бегалците сака да земе азил во Македонија. Па тие добро знаат каде сакаат да одат и дека нашите млади луѓе побегнаа на Запад и без да има војна во нивната татковина. Избегаа од бесперспективност и сиромаштија. Претседателот Иванов, и со својата аболиција, и со обидот да се извади од неа, и со својот седумгодишен мандат досега, само ја потврди оценката дека Македонија за претседател има бледа и послушна фигура на ВМРО-ДПМНЕ и лично на Никола Груевски. Во Скопје веќе кружи изреката: Не дај Боже да те помилува Иванов, веднаш ќе те прогласат за криминалец.

(Објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *