Banner
Мое ќоше

Крајот на паметот на Иванов

ivanovpomiluva

„Би сакал да им порачам на граѓаните да бидат спокојни. Ни на крај памет не ми е да помилувам силеџии на избори, педофили, наркодилери, терористи, екстремисти…“ Ова го изјави претседателот на државата Ѓорге Иванов среде протестите против одлуката на Уставниот суд да му го натури правото на помилување, за да ја смири загрижената јавност дека на повидок е ослободување, без судска пресуда, на осомничени и обвинети за злосторнички здруженија за изборен криминал, разни други криминалци и измамници и корумпирани политичари од врвот на власта. Не поминаа ни 25 дена од „смирувачката“ порака до граѓаните, во која и онака никој не веруваше, кога Иванов го покажа крајот на неговиот памет пред целата јавност. Сите се уверивме колку тежи неговиот ум. Во ВМРО-ДПМНЕ велат дека се фрапирани, во опозицијата избезумени, меѓународната заедница е вчудовидена од одлуката на Иванов кој се’ уште се води како претседател на државата.

Не оти не знаевме и порано дека претседателот има сериозен хендикеп во улогата да биде претседател на сите граѓани, ама ова ги надмина и најсомничавите во неговиот капацитет и кај неговите најголеми критичари. Иванов со својата последна одлука да ги прекине кривичните постапки и истраги против повеќе политичари, моќници и јавни личности ги навреди сите граѓани на Македонија кои ги повикуваше на спокојство, а од себе направи претседател лажго, голем полтрон и човек без достоинство. По државниот удар што го изврши претседателот врз целиот правен систем, тој лично се стави во одбрана на изборниот криминал, организираниот криминал и корупцијата во највисоките ешалони на власта. Кога Иванов кажал нема да помилува силеџии на избори, човекот мислел на тие што ги кршат гласачките кутии, а не на тие што ги полнат. Но истовремено со прекин на истрагата претседателот направи уште еден голем грев кога индиректно осомничи и луѓе кои не го сакаат неговото помилување и попречување на правдата. Последната порака на Иванов преведена на разбирлив јазик гласи: никој не може да осуди толку злосторнички здруженија и корумпирани политичари во врвот на власта, колку што може тој да ги ослободи од кривично гонење.

Не е тешко да се погоди кој му ја замеси оваа лута папазјанија на претседателот, иако тој тврди дека одлуката е лично негова за да придонесе за решавање на политичката криза и да ги заштити националните и државните интереси. Повторно голема лага бидејќи кратко е времето кога се случуваа и се’ уште се случуваат настаните за да не останат во колективната меморија на граѓаните. Само што пристигна барањето до Уставниот суд од анонимен охридски адвокат да се смени Уставот на мала врата и да му се врати правото на претседателот и да помилува и да аболира и да биде врховен судија кој како цар без суд да може да ги попречува судските истраги и пресуди наврат- нанос, уставните судии со прегласување пет спрема четири експресно му го натурија правото на Иванов да ја попречи правдата оти отиде власта во затвор наместо во владата. Четирите судии кои се оградија од одлуката на своите партиски колеги, повеќе универзитетски професори по уставно право, академици еминентни правници, странски експерти, новинари… предупредуваа јавно дека во заднината на ваквата одлука се крие државен удар, крај на државата, но штабот на ВМРО-ДПМНЕ сите нив ги жигоса како непријатели и платеници. Сега кога претседателот ја изврши наредбата на Никола Груевски, во ВМРО-ДПМНЕ се фрапирани и во најмала рака огорчени од одлуката на претседателот оти ја спречува правдата за криминалците од опозицијата да не завршат во затвор. Многупати досега го видовме лицемерието на власта и лично на Груевски, ама вакво нешто тешко може да осмисли здрав човек со нормален ум.

Досега милоста на Иванов ја одби само лидерот на опозицијата Зоран Заев. Тој еднаш беше аболиран од претседателот Бранко Црвенковски, но во сосема други околности кога беше притворен и осомничен по наредба на оваа власт, а немаше услови за фер судење што се докажа од прислушуваните разговори колку се партизирани судовите и како се носени пресудите за политичките противници. Сега кога власта преку контролираните судови не сака да се соочи со судска постапка, јасно е дека стравот доаѓа од обвинителните акти и доказите кои ќе бидат презентирани и пред судот и пред јавноста, по што ќе биде многу тешко да се изречат ослободителни пресуди, дури и од најпартискиот судија.

По експресното објавување во „Службен весник“ на долгиот список на помилувани лица против кои се запрени истражни постапки, а јавноста не ни знае дека такви истраги се водат, јасно се гледа дека оваа работа не можел да ја изведе сам претседателот, туку дека таа е добро осмислена и подолго време подготвувана во некои други кабинети каде што главните актери се тресат од страв од соочување со правдата.

Целата стратегија за партиска употреба на претседателот во една од најсрамните одлуки во историјата на независна Македонија, всушност, е да се укине Специјалното јавно обвинителство и да прекинат неговите истраги. Тоа има единствена цел – да се спречи обелоденувањето на несоборливи докази и сведоштва за сторените злосторства против државата и против политички противници и невини граѓани чии животи и имоти биле загрозени и уништени од недопирливите и алчни властодршци кои вовеле систем на тиранија и ограбување на сопствениот народ.

Претседателот Ѓорге Иванов да биде милосрдна сестра и да ги помилува сите досега веќе обвинети и тие што допрва ќе бидат под истрага или осомничени е доктрина на уплашени корумпирани политичари.

Читајте го денес внимателно списокот кој се’ е помилуван и кој ја одбива милоста од спасителот на криминалците и се’ ќе ви биде јасно.

И претседателот на државата и тие што чекаат на ред да бидат помилувани треба да знаат дека ако ја одбегнат правдата дома, нема да ја одбегнат правдата на меѓународниот суд. Таму нема помилување пред судење.

(Објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *