
Злосторничкото здружение е во паника. Од страв и од уплав прават серија катастрофални грешки со тешки последици врз и она малку што остана од разорениот правен систем на државата. Избезумени го испратија до Собранието најголемиот доказ дека Владата е нелегитимна и дека Груевски ја узурпирал премиерската функција повеќе години. Раководствата на ВМРО-ДПМНЕ и на ДУИ соочени со тужби за тешки кривични дела кои се поднесени и допрва ќе се поднесуваат почнувајќи од изборен криминал до аферата „Телеком“ бараат итна промена на законот за кривична постапка само неколку дена пред распуштање на Парламентот.
Тешко е да се замисли поарогантно и попанично попречување на правдата. Државниот врв под истрага на Специјалното обвинителство наметнува законска измена која може со месеци да ја одложува кривичната постапка. Тоа е гумата за спасување пред неминовната абдикација на владетелот и паѓање на власта. Мигот кога парламентот, на врат на нос, ќе изгласа ваков амин за спасување на корумпираните политичари што управуваат со државата по тужби за нерегуларни избори, практично е најголемото признание дека е нелегитимен парламентот, дека нелегитимна е Владата и дека е нелегитимен целиот правен и судски систем. Општествениот поредок во државата, кој со години наназад е сменет од парламентарна демократија во тврд режим, секој ден ги покажува своите рогови дека е поблизок до тиранија, отколку до диктатура. Да се менува закон за кривична постапка, темелот на кривичното право, преку ноќ пред распуштање на Собранието, кога најодговорни функционери се соочени со кривично гонење, не значи ништо друго туку јавно признавање на вината по основ на сите обвинувања. Овој чин на насилство врз институциите на системот е само уште еден во серијата државни удари и злоупотреба на власта.
Во стравот големи се очите, па затоа не е доволно виновниците да се надеваат дека претседателот на државата послушно ќе ги помилува уште во текот на судските процеси. Не дека претседателот Ѓорге Иванов има петно да си стои на зборот, па да не помилува злосторнички здруженија и изборни силеџии како што вети, но тоа не е доволна сигурност кога станува збор за Иванов . Затоа сега капетаните први рипаат од „Титаник“, кој тоне и од цунамито „Телеком“ барајќи чамец за спасување во измена на Законот за кривична постапка . Посигурно е под закрила на законот да се спречи правдата бидејќи помилувањето и аболициите не се баш популарни. По ова има уште неколку варијанти доколку законските измени на кривичното право не се доволни, а тоа е уште една експресна промена на Уставот и прогласување на монархија со крунисување на Никола Први Груевски за цар на Македонија по волјата божја и народна. Тоа би бил последниот адут против кој не може да се буни и негодува никој затоа што царот македонски би бил со божји благослов.
Се разбира, оваа иронија и цинизам на прв поглед изгледаат малку пренагласено на сметка на злоупотреба на власта и демонстрирање на сила и моќ над институциите на системот. Но, менување преку ноќ на Уставот и законите со партиски директиви, претворање на Собранието во мивка за бришење на правото и правдата веќе не можат да си дозволат ниту царевите, ниту кралевите. Но, бидете сигурни дека во одбрана на власта лесно може да се посегне и по многу поопасни форми кои веќе ги протежираат медиумските апологети, повикувајќи секој ден на решителна пресметка не само со политичките противници на власта, туку и конечно расчистување со сите критичари на лошите владини политики, вклучувајќи ги и граѓаните кои секојдневно протестираат и бараат враќање на слободата, демократијата и владеење на правото и казнување на корумпираните политичари. Не е доволно што се прогласуваат за непријатели и предавници, туку се застрашуваат со отворена закана од граѓанска војна. Ако власта под истрага со основани сомневања и еден куп докази за криминал и изборни нерегуларности се брани со закани за крвопролевање на меѓусебна војна на граѓаните, тогаш, крунисувањето на цар е само формализирање на една состојба која ние ја имаме речиси десет години. Во Македонија премиерската функција е над позициите на сите европски монарси, кралеви и цареви заедно. Во европските кралства суверенот е само симбол на државноста со строго ограничени права и прецизни законски протоколарни овластувања кои не смеат ниту еден милиметар да навлезат во ингеренциите на Парламентот и Владата. Таму кралицата, кралот, кнезот, па и кој било премиер во парламентарните општества со традиција и не смеат да помислат да побараат пратениците да го сменат преку ноќ кривичниот законик или Уставот и тоа во момент кога обвинителството покренува кривични постапки за сериозни кршења на законите. Напротив, таму оставките се неминовност пред било која судска истрага, или постапка на високи функционери осомничени за кривични дела за да се одбегне секоја можност за влијание од позиција на власт и на моќ. Тоа, за жал, во Македонија не се случи и сега агонијата ќе трае иако крајот е извесен.
(Објавено во Утрински)

