Banner
Мое ќоше

Ќе се спасиме ли од тортура

sjo

Ќе се спаси ли конечно Македонија од тортурата на кои се изложени граѓаните секогаш кога ќе му се присака на владетелот, или кога ќе насети опасност по неговиот престол. Ова беше првата моја помисла по вчерашната конференција за медиумите на Специјалното обвинителство и на обвинителката Катица Јанева и нејзините соработници, обвинителите Ленче Ристовска и Фатиме Фетаи. Кога ги видов повторно ликовите на овие три жени и ги слушнав фактите за флагрантно кршење на човековите права при апсењето на Љубе Бошковски, кои сите добро ги знаеме, ме обзеде гордост и голема надеж дека Македонија има храбри луѓе кои се борат за правда, да се стави крај на теророт и тортурата. Надежта ја расипа експресната панична најава дека со законски измени предложени од ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ, парламентот ќе учествува во спречувањето на правдата.

Уплашените властодршци веднаш покажаа дека поднесувањето на обвинителен акт за кршење на основните човекови права при спектакуларното апсење на Љубе Бошковски, претседател на опозициска политичка партија е настан од пошироко значење кој чука и на нивната порта. Овој предмет не е маргинализирање на суштината на Специјалното обвинителство како што веќе наслушнав. Напротив, тоа е клучен момент во стегање на обрачот околу главниот извор на репресиите во Македонија. Обвинителните акти кои еден по еден стасуваат до судот за злоделата на најблиските соработници на премиерот во оставка Никола Груевски и тие што допрва ќе стасаат, а ги најави Јанева, стануваат се’ потежок товар и пожежок костен во рацете на македонското правосудство.

Јавноста сега на отворена сцена ќе се соочи со правниот и професионалниот капацитет на судството во нови околности кога највисоките носители на власта и нарачателите на кршењето на човековите права ја немаат веќе таа моќ и сила. Сега видливо дистанцирани од своите злодела и од своите извршители, дење ноќе зборуваат само за грандиозни успеси и достигнувања, небаре сме станале скандинавска држава како во бајките. Играјќи уплашено на последниот адут, а тоа е агресивната медиумска кампања, бегаат од судот и правната разврска признавајќи само еден друг судија, бројачот на гласовите од списоците кроени во ВМРО-МВР.

Тужбите на Специјалното обвинителство отвораат историска страница кон каде што ќе се движи Македонија, дали ќе завладее правото, или ќе се регрутираат истите партиски судии кои пет пари не дадоа за сите случаи на драматично кршење на човековите права не само при апсењето на Љубе Бошковски и новинарот Томислав Кежаровски, туку уште стотици граѓани кои беа изложени на груба тортура пред телевизиските камери. Таквите партиски судии кои судеа по нарачки не ќе можат да им делат правда на своите наредбодавци, кои сега треба да седнат на обвинителна клупа. Забошотувањето, пак, на тужбите на специјалното обвинителство и нивното анулирање една по една попречувајќи ја правдата ќе биде конечно збогување не само со владеење на правото, туку и со државата што веќе го најавија најеминентните луѓе од правната наука во државата.

На голем испит е и македонската јавност дали мирно и спокојно ќе прифати спречување на правдата во парламентот, донесувајќи такви законски измени кои дури и ретроактивно ќе оневозможат сторителите и нарачателите на кршењето на човекови права, на злосторничкото здружение за изборен криминал и на носителите на организиран криминал и корупција да не можат да бидат судени. Дали мирно ќе се прифати срамниот предлог процесите толку долго да се развлекуваат и да оневозможуваат што конечно ќе се разводни целата суштина во формирањето на Специјалното обвинителство за гонењето на кривични дела кои произлегуваат од незаконското прислушување. Вчера по конференцијата за печат на специјалното обвинителство и по најавата на нови и нов и предмети, а мислам особено за корупцијата во „Телеком“ стаса срамната најава од пратеници на ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ за законско попречување сторителите на тешки кривични дела да се соочат со правдата. Предлагачите бараат ретроактивно важење на законските измени за заштита на криминалците од врвот на власта и тоа да го усвојат пратениците на ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ. Тоа нема да им биде тешко бидејќи се бара очајнички начин за спасување на кожата на митоманите, поточно на партнерите во корупцијата ретка во светот кога се казнети давателите на мито со 100 милиони евра, а примателите на мито уживаат во своето богатство. Ваквата одлука на парламентот може да означи крај на специјалното обвинителство ако тоа го дозволат граѓаните на Македонија и меѓународната заедница која дефинитивно ќе мора да се одлучи порешително дали ќе продолжи да го сервисира режимот на Груевски, или ќе преземе активности кои многу подобро ги разбираат носителите на репресија, на кршење на човековите права и на криминал.

Режимите во целата историја на човештвото се потпираат на страв. Деспотите и тираните во 21 век не бесат луѓе на плоштадите и не сечат глави под гилотина, тие сеат уплав со стравотен пропаганден терор преку ТВ-екраните. Апсат спектакуларно и филмски пред камери, секој ден, лесно прогласуваат непријатели од своите политички противници и критичари , измислуваат шпиони, кодоши, странски платеници и разни други предавници кои сакаат да ја дестабилизираат државата. Се кршат човекови права во Македонија како погача. Со патриотски триумф се уништуваат луѓе и цели семејства само затоа што некој јавно му се спротивставил на вождот и кажал дека треба да се соочи со правдата за своите злодела. Кога пак нарачателите и носителите на репресии од врвот власта ќе се најдат на удар на законот го покажуваат својот кукавичлук и својата човечка бедотија.

(Објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *