Никола Груевски, конечно, го примени планот А за излез од длабоката политичка, економска и морална криза во која незадржливо пропаѓа Македонија. Го растури со топуз парламентот како „бугарско собрание“, за еден миг, на денот кога стапи во сила неговата привремена оставка.
Секогаш кога Груевски е многу лут го распушта парламентот како штала и оди на избори кои носат сигурна победа. Поради големата љубов и патриотизам, Македонија повторно е спасена со уште еден пуч. Овој пат повредени и ранети нема оти власта сама си направи државен удар. Така славно пропадна срамниот Договор од Пржино, полн со глупави игри за демократија, слобода, одговорност и чесност. Груевски и ВМРО-ДПМНЕ органски не поднесуваат опозиција и професионални медиуми, кои им ги матат работите. Колку е штетна опозицијата за државата, ќе се види на изборите на 24 април, кои ќе бидат најслободни, најфер и најверодостојни досега. Без учество на опозицијата се’ ќе помине во најдобар ред. Можна е една мала интервенција добро да се напумпа одѕивот на гласачите за воопшто да не се забележи дека имало бојкот на изборите и дека власта сама со себе и со своите сателити се натпреварувала на досега најскандинавските и најмирни избори. А, зошто некој и би правел нерегуларности и фалсификати кога победата е сигурна како што е сигурно дека и на 24 април ќе осамне ден. Ќе има малку кршење кутии, колективно гласање и традиционално пукање кај Албанците, како дел од народниот фолклор, ама и двата коалициони партнери и ДУИ и ДПА ќе добијат дел од делбата на пленот. Мендух Тачи, лидерот на ДПА, до вчера велеше дека само луд човек може да оди на вакви избори, ама ете човекот се убедил со дебели аргументи дека се’ ќе си дојде на свое место по 24 април.
И така е. Една недела пред Велигден ќе воскресне оставката на Никола Груевски. И кризата ќе заврши со воскресението Христово и со Први мај, кои годинава паѓаат во ист ден. Каква симболика на демохристијанската македонска левица. Има ли некој разумен во државата што може да поверува во вакво нешто. Ајде да видиме само неколку ноторни факти за „нештата да бидат појасни“. Зошто е потребен противуставен, противзаконски, противдемократски, противцивилизациски и противчовечки упад во парламентот ако сето тоа владејачките партии можеа да го направат уште минатата година кога почнаа да експлодираат бомбите на Заев, или да го направат тоа кога сакаат без да го кршат Уставот. Зошто дозволија да има повеќемесечни преговори и договори со посредство на Брисел и Америка, кога најлегално со притиснување на едно копче се распушта парламентот и во одреден рок што строго и јасно го пропишува Уставот, се оди на избори. Зошто требаше да се менуваат министри, премиерот да поднесува оставка, да се формира специјално обвинителство за истражување на криминалот, бездушноста, подземната пресметка со опозицијата, изборните фалсификати, нарачките во судството и медиумите, што јасно како бел ден се гледа од прислушуваните разговори. Зошто да се распушта парламентот цел месец однапред, за да важи одназад, односно ем распуштен, ем да работи. Вакво нешто нема на дуњава, па дури ни во Тунгузија. Зошто да се избира влада пак со непријателски министри, кои само за неполн месец открија катастрофални грешки и злоупотреби и го загрозија мирот и спокојството во најуспешната и најреформска влада во светот. Зошто целата оваа парада ако Уставот ја дава таа можност која Груевски досега ја употреби повеќе пати и затоа секоја година одиме на избори како добиток на кланица. Чуму оваа маскарада, на која може да и’ позавиди и Вевчанскиот карневал. Одговорот е многу едноставен, Груевски секогаш сака друг да е виновен кога редовно оди на предвремени избори. Тој тогаш се појавува како спасител на државата и на граѓаните. Овој пат мотивот е многу посилен, Груевски тргна на се’ или ништо за да го покрие со избори сето зло што излезе од прислушуваните разговори, да ја спаси својата кожа и да ги спаси своите содружници. Бегајќи од моралната и политичката одговорност, која мораше да уследи по таквиот скандал од најголемото кршење на човековите права во Македонија, Груевски се’ вложи во единствената карта да оди на избори кои ги предизвикал некој друг, а тој се прикажува како спасител на Македонија, откривајќи чудесен излез од кризата, која ја приредила опозицијата во спрега со еден грст странски платеници.
Од првиот миг по бомбите на Заев, притиснат од домашната јавност и меѓународната заедница, Груевски стана ептен послушен, се’ согласи со сите барања, освен главниот бастион која може да му ја одземе изборната победа, а тоа е веродостојноста на избирачкиот список и контролата на главните и најгледани телевизии, вклучувајќи ја и државната МРТВ, како и уривањето на специјалното јавно обвинителство.
Ако и понатаму продолжи поддршката на Брисел на последниот балкански режим само затоа што Македонија е првата брана на бегалците и економските емигранти кои не се од Сирија и поради најавите за подготвеност да се реши спорот со името, на 24 април ќе ја гледаме најголемата изборна лакрдија која се одиграла во 21 век во Европа. Тоа ќе биде денот кога граѓаните ќе гласаат да се прикрие криминалот, корупцијата, незапомнетата досега злоупотреба на власта, ќе бидат тоа гласови за покривање на одговорноста што останавме последни во Европа во секој поглед. Ќе биде тоа уште една добра слика за Македонија само на ТВ, за фер и слободни и мирни избори без опозиција. Ќе го видиме ли и ова чудо на патот кон исчезнување.
(Објавено во Утрински)


