Banner
Мое ќоше

Од бетер побетер

klub

Работата ни е врвка. Од лошо полошо, од бетер побетер. Господ да чува од најлошо.

И вака, чинам, наједноставно може да се оцени резултатот од завршните преговори на политичките партии за надминување на длабоката политичка и морална криза во која бесповратно тоне се’ подлабоко Македонија. Многу разочаран по непреспана ноќ си замина за Брисел, комесарот за проширување на ЕУ Јоханес Хан, тешејќи не’ дека се’ уште е оптимист и дека сепак има надеж и не е се’ изгубено. Кој му е крив, убаво му прати абер Груевски дека нема потреба да доаѓа во Скопје.

Се разбира, и премиерот Никола Груевски не помалку од Хан е разочаран поради што не можеше ни збор да каже како го доживеа дебаклот на преговорите, па тоа му го препушти на својот аѓутант. Очевидци лажат дека толку му било жал на Груевски што му дошле солзи радосници на очите. Тоа што му виделе насмевка на лицето во црни темници е лепено и монтирано, а всушност било болна гримаса. Ахмети и Тачи секогаш се подеднакво разочарани со Груевски поради тоа што многу ги заболе и нив за иднината на државата, па и тие како Груевски, не кажаа ништо.

Лидерот на опозицијата Зоран Заев и тој ептен депресиран испрати покана за уште една тура мангал муабет, со важност само во наредните 20 часа. Кога ова ќе го читате можеби ќе заврши последното целивање. Затоа и Заев веројатно не сакаше да го спомне јажето во куќата на обесениот. Единствено вистински загрижен ми изгледа оној упорен Фламанец Питер Ванхоуте, кој чинам почнува да ја капира византиско- балканската итроштина за освојување на власта, која во слободен превод може да гласи: ем расипано ем простачки. Ако и Питер крене раце, тогаш отидовме јабана наредени како Сиријците на патот кон Европа. И досега таа колона гурбетчии беше голема ама прилично невидлива на заминување оти луѓето си одеа од татковината легално со авиони, автобуси и возови. Видливи станаа опустошените градови и села без млади луѓе. Сега е можно да тргнат и пеш и без документи како ново стампедо бегалци кон Европа.

Кога се сексаат слоновите, најмногу трпи тревата. Галиба најмногу ќе настрадаме овој пат, сите без исклучок, од дечурлааната која нарасна како слонови. Ни се колнеа дека државата им е пред се’, ама се виде дека нив, пред се’, им е власта и парите. Барем малку да им беше во преден план државата и интересите на сите граѓани, немаше да дозволат да дојдеме на ова дереџе на неслободна земја во која е угушена демократијата. Премиерот Никола Груевски и Владата не сакаат да ја прифатат одговорноста за вкупните состојби во државата, иако им е наложена од Уставот, на што се заколнаа повеќе пати. Груевски вели дека вмровците имаат доблест да ги признаат своите грешки, ама никогаш не го слушнавме дека нешто згрешил. Човекот или не е вмровец или е безгрешен.

За се’ лошо што се случува во земјата секогаш е друг виновен. Така ќе биде и овој пат ако Македонија биде првата земја на која и’ одземен кандидатскиот статус, или не добиеме препорака за преговори со ЕУ, Груевски и Владата, партијата на власт и нејзините трабанти на цел глас ќе алармираат дека за тоа е виновна опозицијата бидејќи не дозволила уште еден десетгодишен мандат на власта и не се согласила да се осакати специјалното јавно обвинителство. Опозицијата, замислете не се согласува, да се судат луѓето кои храбро им ги предочиле на јавноста злоупотребите на власта, организираниот криминал и незаконската пресметка со политичките противници, местенките за апсења на политичари, новинари и сопственици на медиуми. Опозицијата не се согласила нивните министри и заменици во заедничката предизборна влада да бидат фикуси, туку барале активно да учествуваат во одлуките кои се однесуваат на изборите или засегаат во изборниот процес. И сега што имаме од целата лепеза на договори и преговори. Ништо, освен еден договор кој е целосно испочитуван и спроведен во дело, а тоа е враќањето на опозицијата во Парламентот. Се’ друго е проблематизирано, или оскрнавено или целосно блокирано. Специјалниот закон за јавно обвинителство е прифатен од сите, но веднаш уште на првото барање на јавниот обвинител Јанева е грубо прекршен, а обвинителката од провладините медиуми е сатанизирана. И сите други договорени работи стојат ад акта и за нивната примена во практиката ќе причекаме. Мислам дека од тоа нема ништо да се случи бидејќи е очигледен стравот да се оди на сослушувања кај специјалните обвинители, да се седне на обвинителна клупа во судот, да се организираат слободни и фер-избори. Тоа би значело голем пораз на политиката на Груевски и крај на едно лошо долгогодишно владеење полно со омраза , делби, злоупотреби, криминал, закани, апсења, нарачани пресуди за долгогодишни затворски казни и лажни успеси и реформи.

Ако навистина упорниот Питер Ванхоуте со своите соработници, помогнати од претставниците на ЕУ и меѓународната заедница не успеат денес, утре да ги убедат политичките лидери дека ги одбиваат европските вредности и европската иднина редно е пред да си заминат на граѓаните на Македонија да им кажат без дипломатски јазик кој е виновен за тоа директно со име и презиме. Барем тоа големо јунаштво да остане забележано во историјата кој ја сопре Македонија на европскиот пат и ја остави да чмае на Балканот. Или можеби некој ќе има доблест тоа јавно да го признае.

(објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *