Заробените медиуми во Македонија и целосно задушените новинарски слободи повторно се во центарот на вниманието. Овој пат поголеми и пореални се шансите за нивно ослободување. Владејачката олигархија е во тесно, ја чека обвинителна клупа и сериозен судски процес, обрачот сега се стега многу посилно во полза на владеење на правото, демократијата и медиумските професионални стандарди. Почитувани колеги од Здружението на новинари на Македонија, сепак многу внимавајте кога преговарате со властодржци кои органски не поднесуваат гласност и јавност, вистински новинари и демократија. На зборот слобода тие добиваат нервен напад. Бидете на штрек, мачките нема да престанат да јадат глувци.
Идеологот на задушување на медиумските слободи и претворање на новинарството во срамна професија полна со полтрони, лигуши, уплашени и понижени луѓе е лично премиерот Никола Груевски. Тој за десет години преку своите новински послушници и во соработка со политичкото подземје успеа да изгради систем на самоуривање на еден од столбовите на демократијата во целиот слободен свет, а тоа е професионалното новинарство, независните медиуми и уставното и цивилизациско право на граѓаните за слободно информирање. Од едно пристојно новинарство кое веќе имаше освоени повисоки професионални и етички стандарди и веќе беше во групата на првите 35 земји во светот, од што се разбира не бевме најзадоволни, Груевски успеа да изгради министерство за вистина, вистински комуникациски партиски генералштаб преку кој со директиви, сила, закани и затворски казни, со прислушување на познати новинари и уништување на влијателни медиуми, со корумпирање со многу црни и буџетски пари на граѓаните на Македонија македонскиот журнализам е речиси уништен и закачен на столбот на срамот меѓу африканските и азиските диктатури.
Агресивната партиска и лична пропаганда во величање на вождот трае без престан безмалку една деценија. Цели 10 години граѓаните на Македонија се изложени на невидена пресија и атак врз сите нивни чувства. Таква постојана предизборна кампања немале ни најголемите диктатори, тирани и деспоти од втората половина на 20 век до денес. До бомбите на Заев не можев да се изначудам на одредени спреги и блискости на државниот врв со криминалци и измамници инсталирани во најгледаните телевизии како слепи послушници. На сите ни беше познато дека во медиумите има луѓе кои ја одработуваат својата слобода поради своето криминално минато. И наместо во затвор, тие дебатираат на партиските радија и телевизии јавно со еден куп апологети и лижигазовци за патриотизам и својата неизмерна љубов кон татковината и граѓаните кои од толку многу сакање им ги земале парите ветувајќи им подобар живот во Америка со непостојни визи. Замислете ветуваат поубав живот во Америка која со години ја осудуваат за најголем душман на Македонија, со мала задршка деновиве додека Груевски како на селска свадба му врачи највисок орден на поранешниот американски претседател Џорџ Буш. Овие три-четири дена како со нож пресечена престана и антиамериканската кампања, тоа ќе трае веројатно до враќањето на Груевски од Америка.
Од бомбите на Заев разбрав зошто врвните македонски политичари немале проблем да одат од полноќ до мугри на ТВ-разговори со луѓе осудувани за криминал. Долго време мислев дека како политичари-популисти имаат еластична морална линија, па за гласови ќе одат ако треба да разговараат и со црн ѓавол, а не со еден голем нивни пропагандист. Но работата не била така, блиските односи биле засновани и на блиски погледи кон чесноста поради што и не можело да се види некаков морален престап, ниту пак нешто страшно ако со убави зборови се продаваат непостојни визи за едно 160.000 долари, пари на наивни граѓани. А што се 160.000 долари наспроти милиони евра од кои ечат бомбите на Заев. Да украдеш 160.000 долари во такво друштво му доаѓа како да си украл чоколатце во самопослуга, или јаболко на пазар. Затоа само напред, можеби на судскиот процес во обвинителните акти ќе слушнеме и за корупцијата во медиумите.
Значи, дијагнозата за состојбата во медиумите е позната: Унакажаниот јавен сервис кој неправедно го носи името МРТ, несреќната, поточно трагичната приватна сопственост на најгледаните комерцијални телевизии, економската зависност на весниците и коруптивно-насилниот однос на владата на Груевски кон медиумите со воведување на воената цензура и партиски сертификат за подобност да се биде новинар се главните причини за катастрофалната состојба во информативниот простор во Македонија. Затоа е и воспоставен целосно нерегуларен медиумски пазар во кој владее законот на посилниот со пресија од сите страни, почнувајќи од затворање на сопственици и новинари до уништување на редакциите и нивниот имот, отпуштање од работа, драконски парични казни и голем број судски тужби и пресуди со високи парични казни на познати професионални и добри новинари.
Решението на проблемот Никола Груевски го знае уште како министер на финансии во владата на Љупчо Георгиевски. Тоа е напишано во оној документ што му го предадоа неколку новинари во името на тогашното здружение на работодавци во медиумите и со што тој се согласи. А тоа е рамноправен пристап за субвенции на весниците според меѓународни критериуми кои важат во повеќе европски земји. Економската независност е најважниот момент во слободата на медиумите. Но Никола Груевски никогаш не научи дека парите од буџетот не се негови.
(објавено во Утрински)


