Banner
Си велам

Змии и глувци во престолнината

collage

Мојот пријател три дена не смее да влезе во својот автомобил. Исплашен, вели, внатре има голема змија. Викнал неколку експерти за влекачи, ама нема никаков резултат од нивната стручност. Барале, пребарувале, со часови, нигде ја нема пустината. Само што ќе си заминат змијарите, таа се испружува на седиштата. Потоа веднаш настапуваат аналитичарите и вештаците кои го разбираат змискиот јазик и имаат решение на проблемот, само треба некој да го одвезе џипот до Водно и таму да ја отвори вратата, па змијата ќе си замине самата. Генијално, вели газдата, еве ви ги клучевите и завршете ја работата. Истиот миг ги снемува експертите бидејќи тие не навлегуваат во детали, туку само кажуваат глобални решенија на проблемот, за нијансите си е одговорен сопственикот.

Од кај дојде змијата, го прашувам пријателот, беше ли некаде џенем низ полињата. Не, ми вели, три дена ми беше паркирана колата кај Клубот на пратеници во центарот на Скопје. Целиот овој дел на градот сосе Капиштец е полн со змии. Доаѓаат по глувци. Веројатно сум го погледнал како паднат од Марс, па смеејќи се како да кажува виц ми појаснува дека Скопје е преполно со змии, стаорци и глувци кои по обилните врнежи толку многу ги има што се качуваат и во погорните катови на зградите. Да, му одговорив, видов нешто во весниците, ама мислев дека е тоа само во поплавените подрачја каде што се појавија и некои африкански болести карактеристични за сиромашните региони, каде што змиите и глувците се домашни животни. Не верувам дека во центарот на престолнината има толку многу змии, особено не кај Клубот на пратеници.

Знаеш ли ти, му велам помалку цинично, дека таму без малку секој ден преговара политичкиот врв на Македонија за иднината на државата. Сигурно нема да седнат нашите водачи меѓу змии, разни отровници, глодачи, стаорци и глувци. Па, човеку, кога ќе му пуштиш питон на зајак, или смок на глушец тој се укочува од страв, ни да мрдне. Го голтнува аждерот како ние сармите на Чамо. Чекај, чекај, застарена ти е тезата, вели другар ми , тоа некогаш било така, знаеш ли ти дека сега има стаорци како мунгоси, поголеми и од видри, можат бре и мачка и змија одеднаш да изедат, ми прикажува пејоративно….

Си велам, што би се случило кога некој ербап од мајка роден би ги заклучил во Клубот на пратеници нашите кројачи на судбината и визионери на иднината. Да им рече додека не најдете решение за слободна и демократска Македонија, нема излегување надвор. Секој ден ќе добивате иста храна како во истражниот затвор во „Шутка“, нема изјави, нема камери и микрофони, нема конференции за печат… идејата е лоша и веднаш се откажав од неа. Такво нешто веќе имаше во Америка, во Дејтон за Босна и еве го резултатот. БиХ остана поделена, сиромашна и полна со омраза. Последна, заедно со Македонија, на патот за Европа.

А, наместо некој мустаклија да дојдат едно педесет или сто илјади луѓе и да го сардисаат Клубот на пратеници и да им испратат телеграма каква Македонија сакаме, па овие внатре ако сакаат да излезат да потпишат капитулација пред народот што толку го љубат. И тоа не бидува. Такво нешто веќе имавме пред Владата на 17 мај и веднаш утредента пред Собранието на Македонија, па ништо. Останаа само шаторите и извидничките кампови на протестантите, во кои живеат најупорните за слободна и демократска Македонија од една страна, а од другата тие што мислат дека Македонија е силна и никогаш не била подемократска и подобра. Такво нешто би се случило и со блокада на Клубот на пратеници. Ако дојдат едно педесет илјади борци за европска и слободна Македонија, веднаш ќе стасаат уште толку кои ќе кажат дека тоа е веќе постигнато и дека Македонија е успешна приказна во која никогаш повеќе немало слобода и демократија, дека никогаш повеќе немало толку успеси и големи достигнувања… И сега оди ти најди решение во држава каде што има се’ дупло, а спротивставено едно на друго. Дупли демонстранти, дупла влада, дупли синдикати, дупли здруженија на новинари, дупли невладини, студентски, средношколски организации, дупли министри, едни сменети кои работат и други кои стојат како фикуси, дупли професори, дупли академици, дупли интелектуалци, дупли бизнисмени, дупли мерцедеси, дупли прислушувани разговори, дупли криминалци, дупли аршини за мерење на успешноста на власта и на опозицијата, дупли судии, дупли судови и дупли закони и различни казни за иста работа…

Се’ е дупло – само еден е тек. Борците за слобода велат тоа е Никола Груевски, а патриотите во одбрана на татковина велат Зоран Заев. Значи пак дупло. Со таа разлика што кај следбениците на власта има мала еволуција, до неодамна тие со години тврдеа дека најголем виновник за сите зла е Бранко Црвенковски, а по неговото повлекување од јавната сцена открија дека тоа да ти бил Зоран Заев. Значи, ако се повлече и Зоран Заев, главниот непријател на државата би бил тој што ќе дојде на негово место, па макар ни еден ден да не бил во политиката. Има ли чаре, има ли спас за болното племе, реди поетот над судбината на татковината. Нема вели, оти тоа е проклетилак од примитивизмот и простотилакот што надвиснал над Македонија како хипотека на се’ што имаме. Сликарот слика исчезнување, а гитаристот виртуоз свири реквием, новинарите уште пишуваат домашни задачи…

Па каде е решението? Се разбира, во историските неминовности. Моделот на груевизмот е потрошен. Треба само колата да се однесе на Водно и да се отвори вратата, змијата сама ќе излезе. Само треба возач кој го знае змискиот јазик да отсвири дека и’ се заканува опасност и таа ќе си замине во шумата. Ако нема свиркач тогаш треба како и мојот пријател што му влезе змија во автомобилот да го однесе на автомеханичарски сервис, каде што колата се дига на канал и конечно змијата е отстранета. Се работело за голем смок кој главно се храни со глувци. Ако и од тоа се плашиме, тогаш смокот треба да го оставиме раат да ги изеде сите глувци. Кога ќе нема што да јаде, сам ќе си оди.

Само не заборавајте додека сме глувци, смокот е корисен влекач.

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *