
Човек не знае дал да плаче или да се смее на вестите дека лидерите на 11 политички партии потпишале во ДИК кодекс за фер и демократски избори. Од една страна е многу жално затоа што никој при здрава памет не верува во слободни избори бидејќи тие се неможни во земја во која цела деценија владее тиранија, а од друга страна е смешно оти такви потписи на морални гаранции од неморални луѓе се изнагледавме безмалку секоја година бидејќи граѓаните на Македонија се есапат за луѓе саде пред избори, а нив ги има на секои девет месеци како резултат на големата љубов. Уште при потпишувањето на лагата се знаеше дека станува збор за уште една тоалетна ролна извалкана од потписи. Му се развикав на телевизорот, абе не треба потписи, треба образ. Галиба бадијала, тоа не допира до тој што десет години произведува омраза меѓу граѓаните за да владее без контрола.
И што се случи во ДИК при потпишувањето морален предизборен кодекс. Ништо. Видовме уште една парада на примитивизам, ароганција и простотилак. „Заклетвата“ за документот наречен „жими мајка ќе бидеме фер на изборите“ започна без главните осомничени за злосторничко здружение за криминализација на изборите во Македонија од 2008 па наваму. Лидерот на ВМРО-ДПМНЕ Никола Груевски задоцни на моралната „заклетва“. Добро е што не го чекаа човекот што секаде доцни и што мисли дека тоа е предзнак дека е многу значаен и презафатен. Тој стаса во ДИК откако кодексот беше прочитан, само стави потпис, направи едно кисело ракување со својот противник Зоран Заев и замина за Струмица каде што ќе му биде главниот штаб од каде што ќе ја води седмата офанзива се’ до големата победа на 11 декември. Велат, кога стасал кажал како Тито „Струмица мора да падне“. Груевски мислел дека мора да падне цела Македонија, оти ако падне само Струмица, ќе го обере бостанот.
Неговиот ортак Али Ахмети, со кој ја делат власта со години, со кој редовно глумат дека се скарани пред секои избори, беше уште поербап, тој не ни дојде на потпишување на кодексот за фер и демократски избори. Нема што да потпишува кога лично дал одамна беса дека сите избори на кои тој победува се слободни и фер. Нема кршење кутии, нема пукање, нема убиства, нема колективно гласање, нема притисоци. Се’ е мирно и тивко… мртва тишина, да ти замрзне крвта во жилите. Арно ама и Албанците веќе не веруваат во лажна беса, оти кога ќе дадеш збор не се гледа во потпис и во фактури, туку се гледа во лице и во очи. Сметката стаса, и за владеењето на ДУИ треба да се плати. Ако на 11 декември попладне почнат да се кршат кутии, работата е јасна кој не сака да го плати долгот.
Многу ме изнасмеа веста дека од денес понеделник, 21 ноември, почнала дваесетдневната предизборна кампања. Аууу… предизборна кампања само 20 дена. Веднаш треба да се укине оваа законска ујдурма. Па, луѓе божји какво е ова лицемерие. Окапавме десет години под постојана агресивна силеџиска пропаганда и застрашувања, закани, бевме и се’ уште сме жртви на најголемото и најмасовното нарушување на човекови права од 2008 година до ден денешен со прислушување на разговорите на илјадници јавни личности, над 20.000 граѓани осум години биле под постојан надзор и следење на нивниот живот, ние зборуваме за 20-дневна изборна кампања. Човек со години не може да вклучи компјутер, телевизор или радио, а да не му влезе во дневната соба, или во спалната Груевски и неговата булумента. Менувај канали колку сакаш, бркај го низ врата, тој влегува низ прозорец, затвори пенџере ете го низ оџак. И тие од ДИК ова го викаат 20-дневна предизборна кампања. Македонија живее, спие и се буди, работи, се раѓа и умира во предизборна пропаганда. Уништени се повеќе генерации кои се оформени како личности во режим, воспитани да бидат партиски лојални, да бидат сервилни и полтрони, да гледаат господ во лидерот, оти тој е татко на нацијата, тој воспитува, образува, вработува, дели плати, пензии и милостина за сиромашните. Така децата кои имаа од 10 до 15 години пред да седне водачот на тронот ако не сте ги заштитиле доволно од ударот на постојаната пропаганда, денеска тешко ќе ги разликуваат слободата и демократијата од лојалноста кон режимот. Во борбата за слобода и демократија, овие момчиња промовирани во патриоти со партиски книшки, гледаат непријателски и предавнички чин. На овие млади луѓе им е направена голема неправда, тие се хендикепирани при изградбата на самостојна и храбра личност која не знае да ја препознае правдата и слободата и да се бори за тоа. Непроценливи се штетите од вмровските пропаганди кои течат како надојдени реки цела деценија без престан.
Го слушам и гледам ентузијазмот на Советот за етика на медиумите, кој апелира до новинарите да информираат урамнотежено, коректно, објективно и професионално да известуваат од изборната кампања. Не знам дали веруваат во тоа што го зборуваат ама звучи убаво. Еве една антологиска реченица која ми легна и која можете веднаш уште првиот ден од кампањата да ја проверите уште овој миг. Вклучете мобилен, компјутер, телевизор или радио, отворете весник и уверете се колку е прифатен апелот медиумите да не дозволат да бидат манипулирани од страна на политичарите и другите актери во изборниот процес. Се разбира дека цензурата и контролата на политичарите и политиката во медиумите веќе ја знаете и ја гледате со години. Ама не знам дали можете да препознаете кој сака да биде манипулиран, кој медиум е соучесник во манипулациите со јавноста, кој новинари за тоа се добро наградени од буџетот, а кој се под притисок, под закана за бркање од работа и за лишување од скромна егзистенција. Има уредници и новинари во Македонија кои се најголеми противници на слободата на медиумите бидејќи во слобода лесно се препознава што е добро, а што лошо новинарство.
(Објавено во Утрински)

