Banner
Мое ќоше

Време е за крај …

Фото: Твитер

Фото: Твитер

Големо љубопитство предизвикуваат билбордите со нова рекламна порака „Време е за крај на кризата“ со различни потписи, но најчесто стои името Никола. На прв поглед очигледна е политичката порака пред изборите бидејќи Никола Груевски и ВМРО- ДПМНЕ главна тежина на својата изборна стратегија ставија на тоа дека по нивната победа на изборите кога ќе ја преземат власта во свои раце со амин на народот автоматски ќе настапи крај на кризата. Можно е ова да биде и кампања на опозицијата навестувајќи крај на кризата како што некој допишал збогум пред потписот на Никола, па излегува дека крајот на кризата ќе биде со „збогум Никола“. Покрај политичките мотиви за да се избегне казната за прерано почнување на предизборната кампања, не е исклучено дека се работи за вешт деловен човек кој во ова политичко време на лудило кога најмногу се лаже, смислил начин како да го привлече вниманието на својот производ или бренд.

Како и да е, бргу ќе дознаеме бидејќи авторот ќе ги покаже своите мотиви на која криза и’ го гледа крајот. Но останува фактот дека досега не можеше да се стави крај на политичката, моралната и криминалната криза бидејќи Никола Груевски и ВМРО- ДПМНЕ не беа на власт, туку некој друг владееше со земјата, главно разни предавници и непријатели кои ја произведоа кризата во соработка со Америка, НАТО, Брисел, Џорџ Сорос, СЈО… сите ставени под директна контрола на опозицијата и на Зоран Заев, селанчето од Струмица. Тоа што вие мислите почитувани читатели е чист привид, односно само така ви се чини дека веќе 11. година како апсолутната власт е во рацете на Никола Груевски и тесниот врв на ВМРО-ДПМНЕ и дека сега се бара уште четири години мандат со 63 пратеници за натаму без контрола Груевски со соработниците да ги довршат големите дела и проекти кои не’ доведоа до тука кај што стасавме. Нешто не ви е јасно, не грижете се, не е кај вас проблемот бидејќи ова што се случува во Македонија тешко е разбирливо и при здрава памет.

Значи, за да ја разберете работата кога Груевски е на власт, а кога во опозиција мора да размислувате што би се рекло народски со два ума. Секогаш Груевски е на власт и на чело на државата кога станува збор за големи успеси и достигнувања, за брз развој и економски раст, баснословни странски инвестиции, поволна бизнис-клима, грандиозни градителски потфати, нови работни места, висок стандард, поголеми плати и пензии, субвенции за земјоделците, за новинарите, за писателите, за научниците, за академците и за судиите, за обвинителите и за уметниците, за актерите како партиска партиципација и донација од буџетот за нивната независност и самостојност во величање на власта, или како нешто похрабра форма за молчење и правење на удрен дека ништо особено не се случува и ништо не смрди и не се распаѓа во државата. Ова се постигнува со голема и макотрпна децениска работа. Ич не е лесно да се потрошат над 20 милијарди евра народни пари колку што Груевски потроши во изминатите десет години како единствен благајник и клучар на државната каса. Кога беше најтешко и се закануваше беспарица Груевски со својот финансиски тим успеваше со голема пожртвуваност, патриотизам и храброст да не’ заборчи сите до еден до над гушата.

Секогаш пак кога работите не чинат, вклучете го вториот ум, тогаш Груевски и ВМРО- ДПМНЕ се во длабока опозиција. Тие се силни опозиционери ако има криза, каква било, политичка, морална, духовна, прислушување на јавни личности и граѓани, кога има нарушување на основните човекови права и слободи, атак врз демократијата и врз медиумите и новинарите, кога има професионални истраги за криминал и корупција во врвот на власта, кога се откриваат големи изборни нерегуларности, кога има меѓуетнички конфликти, а особено кога се формира Специјално обвинителство кое не е под нивна контрола, тогаш, тие се дење во опозиција, а ноќе на власт. Наеднаш откриваат голема опасност за стабилноста на земјата која инаку е многу цврста, измислуваат нови и стари непријатели главно собрани во заеднички фронт против Груевски и неговите најблиски соработници поради големите успеси на кои му завидуваат и Америка, и земјите од ЕУ и љубоморните комшии и домашните предавници и странски платеници. Најголемата опасност Груевски и неговите соработници и медиуми веднаш ја препознаа во Специјалното јавно обвинителство и специјалниот јавен обвинител Катица Јанева. Пред очите на целата јавност од првиот ден на формирање грубо и со закани ја попречуваат работата на Специјалното обвинителство чие формирање популистички и лицемерно го подржаа со паролата „држте го крадецот“. Нервозата стана се’ поголема кога почнаа првите обвинителни акти јавно соопштени кои водат стручно и професионално кон судска разврска. Злоупотребите на овластувањата на највисокиот врв на власта станаа ептен видливи. Затоа покрај политичката и новинарската партиска елита која не е доволна да се загрози довербата во Специјалното обвинителство власта ги ангажира сите институции на системот: полицијата, судовите, редовните јавни обвинителства, Уставниот суд, Судскиот совет, разни партиски правни експерти со цел да се деградираат и оневозможат специјалните обвинители и Катица Јанева. Она што ги испаничи Груевски и соработниците е влезот на Обвинителството во УБК и се’ поголемата негова популарност. Уште пред шест месеци во истражувањето на ИРИ, Американскиот институт, со кое ВМРО-ДПМНЕ на големо се фалеше поради високиот рејтинг, но го премолче податокот дека 63 отсто од анкетираните ја подржуваат работата на Специјалното обвинителство и имаат доверба во него, наспроти 23 отсто кои немаат доверба. Сега тој процент е далеку поголем на поддршка на Катица Јанева и обвинителството. Нејзиното спречување да ги гони криминалците станува клучен мотив за претстојните избори. Дали таму се гледа крајот на кризата.

(Објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *