Banner
Мое ќоше

Дали Груевски го откачува Мијалков

grumie

Го откачува ли премиерот Никола Груевски чекор по чекор својот најблизок соработник, братучедот Сашо Мијалков.

По изнудената смена од шеф на тајната полиција и бруката со пиштолот во куферот на Мијалков на белградскиот аеродром, колку и да му нанесе главоболка, изгледа и му помогна на Груевски да го зголеми својот маневарски простор кој беше опасно стеснет од моќта на Мијалков. Но, тешко е да се поверува дека Груевски ќе му каже извини братучед доста беше. Притоа роднинската пофалба што му ја изрече јавно на Мијалков дека имал доблест да ја признае грешката може да се толкува и како последна порака за неопходноста од неговото замолчување, а некои од врвот на партијата тврдат и заминување од политиката.

Сега Груевски има силно алиби во семејните односи дека хибернацијата на Мијалков не е негова одлука, туку притисок на јавноста и на меѓународниот фактор. Така Груевски успеа да ја намали огромната моќ концентрирана кај Мијалков, се ослободи барем малку од притисокот однадвор, но и во партијата, а ги задржа добрите односи во фамилијата спречувајќи да добие силен удар од грб. Ем овците на број, ем волкот сит, ем пастирот спокоен.

Она што не го пресметал Груевски добро е фактот што предизборното пуштање на Мијалков низ вода, или привременото негово замолчување, не може да го ослободи од одговорноста за изградбата на систем во кој со арогантно непочитување на правилата за судир на интереси и со поставување на братучедот за директор на чувствителната служба за контраразузнавање е изграден монструозен поредок на злоупотреба на власта. На тие скали поставени од Мијалков и неговите соработници Груевски лесно се искачи на врвот на пирамидата од каде што преку строго партизирани институции на системот се’ уште управува со државата. Не може целиот товар да падне на ривалите Сашо Мијалков и на министерката за внатрешни работи Гордана Јанкулоска за местенките во изборите, за инсценираните пресметки со политичките противници, за нарачаните апсења и долгогодишни пресуди затвор, за уништување на деловни луѓе, за матните бизниси, за контрола и партизирање со свои луѓе на судството и на медиумите, за домашните и странските провизии и коруптивни зделки… одговорноста за сето ова мора да почне од Груевски па надолу.

Кога Груевски категорично одби да поднесе оставка како што тоа го прават вистинските политичари, стана јасно дека мора да паднат покрупни жртви и во сопствениот двор. Груевски немаше доблест да ја признае грешката и да ја преземе одговорноста на свој грб, како што го фали братучедот. Очигледно, Груевски ја прифати со олеснување нарачката да ги отстрани најблиските соработници и без многу противење ја спроведе експресно. Во првата тура ги испрати на заслужен одмор братучедот Сашо Мијалков и министрите Гордана Јанкулоска и Миле Јанакиески. За втората рунда се оставени уште неколку значајни имиња од врвот на ВМРО-ДПМНЕ и од Владата, но тој ризичен потег особено во секторот за финансии засега е неприменлив. Отворањето на Пандорината кутија за трошењето пари од државната каса може да предизвика посилна експлозија од сите „бомби“ на Заев. Апелите на Груевски што секој ден ги повторува дека победата на изборите е сигурна колку што е за охрабрување на симпатизерите и гласачите, уште повеќе е порака до неговите разжалостени најблиски соработници да не прават проблеми и да бидат стрпливи до победата.

Што се однесува до Мијалков и неговиот пиштол заборавен во личен багаж и сериозната истрага на ТАВ кој згрешил на скопскиот аеродром и слични бурлески, најдобро е да му ја препуштат работата на јавниот обвинител Марко Зврлевски. Тој експресно ќе направи темелна истрага. Пред само неколку дена човекот јавно вети дека секој што го прекршил законот, а е откриен не може да ја одбегне одговорноста. Така работело обвинителството кое не е под ничие влијание.

Зошто ТАВ да се измачува со тоа што ќе казни два-тројца недолжни луѓе од обезбедувањето, или од контролата на аеродромот. Одговорот на прашањето зошто Мијалков влегол без задолжителна проверка во авионот со пиштол е нашата реалност да се живее и работи во системот на Груевски во кој никој не смее да ги праша господинот Мијалков и владејачката камарила што носат во чантите. Баш би сакал да го чујам дали има таков јунак на аеродромот што само еднаш му рекол на Мијалков или на некој од државниот врв, па и подолу, отворете го куферот, или ставете го вашиот багаж на рендген за проверка.

Ако полицајците што работат на аеродромот и надлежните контролори постапеле како што налагаат правилата и ако го провереле багажот на Мијалков, сигурно немаше да дојде до ваква бламажа ниту на „Александар Велики“ , ниту на Македонија, а најмалку на Мијалков, се разбира, ако навистина ја згрешил чантата.

Еден друг човек само затоа што имал дома пиштол и не го вратил бидејќи никој не му го ни побарал на тужба на обвинителството беше осуден на три години затвор. Човекот е колега на Мијалков, поранешен шеф на тајната полиција, се вика Верушевски и сите знаат дека не е осуден поради невратен пиштол…

Кога го почна својот прв премиерски мандат, кажавме дека Груевски има и две големи лични слабости. Едната од нив е Мијалкови.

(објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *