Banner
Мое ќоше

Брука на Ист Ривер

on

 

Кој си поигра со угледот на Македонија и со нејзиното право на глас во ОН за износ од 24.660 долари

На Македонија и’ е одземено правото на глас во Генералното собрание на Обединетите нации поради доцнење да се плати придонес кон светската организација во износ од 24.606 долари. Кога го прочитав ова прво што помислив дека е некоја несолена шега, потоа си реков дека е некоја грешка. Сепак нема толкава будала што може да си дозволи таква бламажа и брука, да си игра со угледот на земјата која е во врвот на светот по бизнис-клима и која е лидер во Европа со своите економски реформи и по раст на бруто-домашниот производ.

Кога десет пати со неверица прочитав што напишал во своето писмо генералниот секретар Бан Ки-мун до претседателот на Генералното собрание, ми се преврте и утробата и собата: на Македонија и’ е одземено привремено правото на гласање заедно со Гренада, Киргистан, Маршалските Острови, Руанда, Тонга, Вануату и Јемен. Боже, си реков, ова мора да е тежок заговор на домашните и надворешни непријатели што не’ сместиле во ова друштво со кое сме заедно на едни други списоци кои го мерат нивото на слобода и демократија и за што не се плаќа ниту членарина, ниту придонеси. Можно е да замешал прсти лично Сорос, или Заев и Црвенковски заедно, или некои лустрирани кодоши и странски платеници од професорскиот пленум кои сакаат да ни го сменат уставното име на државата, па удриле кај што е најчувствително во најпознатата зграда на Ист Ривер, под чие покровителство се одвиваат преговорите со Грција.

Малку ме успокои реченицата на Бан Ки-мун во која вели: „сепак Генералното собрание може да и’ дозволи на таквата земја-членка да гласа ако е задоволно од објаснувањето дека нејзината неможност да плати, се должи на условите кои се надвор од контрола за земјата-членка“. Веднаш седнав и неовластено од никого му упатив писмо до Неговата екселенција, генералниот секретар на ОН.

Почитуван, Бан Ки-мун. Мојата земја не е во можност да плати 24.606 долари, колку што изнесува само минималниот дел од сумата што ја должи, бидејќи таква ситна ставка не е предвидена во буџетот на министерството за надворешни работи, а уште помалку во напумпаниот буџет на државата, кој само што не експлодирал поради вакуумот во него. Вие добро знаете дека штом нешто не е предвидено со буџетот, не може ни да се плати, бидејќи во нашта земја тоа се коси со законите и се смета за злосторничко здружување против Македонија, а во случајот и против ОН. Затоа ни се неопходни само неколку дена да покренеме хуманитарна акција да ги собереме неопходните пари за да може нашиот амбасадор да си ја застапува својата земја и да гласа во ОН.

Веќе се јавија првите хуманитарци и патриоти, нашите парламентарци кои се подготвени, дел од своите средства што ги зеле за патни трошоци, несебично да ги уплатат на сметката на ОН. Само двајца наши пратеници во парламентот, уважените Силвана Бонева и Драги Цуклев, кои секој ден патуваат од Струмица и Гевгелија до Скопје, цели 160 километри, инкасирале околу 60.000 долари. Пратеничката Љиљана Кузмановска зела само околу 20.000 долари. Нешто помалку околу 19.000 долари зела Ане Лашкоска. На нашиот меѓународно познат дипломат, пратеник и планинар Антонио Милошоски, покрај обезбеден возач и возило, му се исплатени околу 8.000 долари, а омилениот ни Илија Димовски, кој доаѓа дури од Велес до Скопје, цели 50 километри, зел само околу 5.000 долари. И да не должам, сите пратеници кои не го бојкотираат парламентот наплатиле за 11 месеци лани одвај нешто повеќе од милион долари. Сите тие ќе отстапат околу 2 проценти од своите тешко заработени патни трошоци и ОН ќе го добие својот придонес.

Почитуван, Бан Ки-мун, имам една идеја која може трајно да го реши проблемот со нашите придонеси. Ви предлагам да ја разгледате можноста да префрлиме две наши жални врби од Вардар на Ист Ривер, тие би биле наш подарок во вредност од околу 200.000 долари, што е доволно за десетина и повеќе години, а за трајно решение ви предлагам покрај Кипот на слободата во Њујорк, подарок од Франција, да го преместиме Александар Македонски како подарок од Македонија. Така на цел свет ќе му кажеме чиј е Александар, а тоа може да ни олесни и во преговорите со Грција што се одвиваат под Ваше лично покровителство за нашето уставно име. Бидејќи споменикот на Александар е најголем на светот и чини преку 10 милиони долари, тоа може да биде траен влог за нашето право на глас за сите времиња. Ако и тоа не е доволно, можеме да ви ги пратиме и татко му на Александар, Филип Втори и императорот Јустинијан и Прометеј, кој единствено во Македонија не е гол, и Андон Ќосето со исукана кама и Васил Чакаларов со пиштол и Тодор Александров како светец кој на мравка не згазнал…. чинам, доста се! Сите заедно не’ чинат повеќе десетици милиони долари што сме ги одвоиле од уста.

Веднаш стаса одговор од Неговата екселенција Бан Ки-мун. Вели: гледам дека неможноста да се плати придонесот е оправдана бидејќи тоа е надвор од контрола на земјата-членка, ќе се заземам во Генералното собрание да ви се дозволи да гласате бидејќи вашиот глас е секогаш суштински и предзвикува големо влијание на останатите членки. Се извинувам поради непријатноста што ја предзвика моето писмо до претседателот на Генералното собрание. Што се однесува до другите предлози со врбите и со спомениците, тие се мошне интересни и ќе му ги предложам на градоначалникот на Њујорк, господинот Бил де Блазио.

Срдечен поздрав до Македонија, Бан Ки-мун.

 

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *