Tag Archive | "претседател"

Tags:

Амнестијата на Иванов важи само до изборите

Posted on 15 April 2016 by erizaov

horhe

Аболицијата по се’ изгледа важи само до изборите, како што можеше да се разбере од немуштото дообјаснување на претседателот Ѓорге Иванов на својата одлука која предизвика револт во целата земја, бидејќи беше разбрана како попречување на прaвдата против носителите на криминалот во државниот врв. Вчера претседателот Иванов пред главните уредници призна дека правната држава му е помалку важна од политиката. Испадна работата дека може слободно да се попречува правдата пред избори, особено ако се амнестираат главно обвинетите за криминал како претенденти за највисоки функции во државата. Гледавме еден очаен претседател кој не знае како да се извади и да ја признае грешката. Повеќе одговараше на свои прашања и дилеми отколку на новинарите со умисленост дека е голем државник подготвен да ја води битката против странските сили кои и’ се закануваат на независноста на Македонија. Не можев да оценам дали човекот влегол во некаков конспиративен филм што му го прожектирал Никола Груевски или се преправа. Црвенилото на лицето веројатно му беше поради високите температури, иако во претседателскиот салон има добра вентилација.

Еве што ти значи мудар претседател, татко на нацијата, вистински голем државник каков што е Ѓорге Иванов. Како шаховски велемајстор, Иванов ја матира државата во два потега. Прво даде шах со општа амнестија на криминалците, а потоа даде и мат со аболиција на невини луѓе против кои не се води никаква постапка. На крајот ја предаде партијата бидејќи го матирал сопствениот крал. Попречувањето на правдата против криминалците со општа амнестија на Иванов важело наводно само до изборите, се дообјасни прилично конфузно претседателот, а за жал, никој не го допраша што прецизно подразбира претседателот кога рече дека по изборите институциите на системот ќе можат да си покренуваат постапки против сторителите на кривични дела ако мислат дека нешто не е во ред со аболицијата.

Шокиран дека доживеа тежок пораз од самиот себе во мигот кога мислеше дека партијата е добиена, си заминал во резиденцијата на Водно шепотејќи. Таму во мир опкружен со внимание, покрај цвеќињата и зеленилото и појот на славејчињата кој го реметат само завивањата на сирените на колите за итна помош, длабоко размислил професорот по демократија од Правниот факултет што и’ направи на татковината и смислил спасоносна идеја. Ги повика главните уредници на медиумите малку да ја разводни работата и да им каже дека тој аболицијата ја направил за да излеземе од кризата и да имаме слободни избори, но сепак најмногу поради тоа што сакал да го спаси Зоран Заев, лидерот на опозицијата бидејќи тој се плашел да не биде уапсен и го молел за гаранција да може слободно да се движи и да не се чувствува глупаво кога оди на преговори. А овој неблагодарник Заев прв се јави да каже дека не прифаќа никакво помилување, или аболиција. Замислете, безобразен.

Втор се јави поранешниот претседател Бранко Црвенковски и приопшти дека против него не се води никаква постапка и побара да се избрише од аболицијата на Иванов.

Трет се јави со оградување и со одбивање на аболицијата Никола Груевски тврдејќи дека не само тој, туку никој во ВМРО-ДПМНЕ, не е виновен и криминалец туку дека аболицијата, иако е дадена со најдобри намери, оди во прилог на СДСМ. Па, ако никој не е виновен во ВМРО-ДПМНЕ, во пречесниот врв на партијата, тогаш зошто се попречуваат правдата и работата на Специјалното обвинителство, е прашање кое е прилично непријатно за Груевски пред изборите. За ова претседателот на државата немаше некој посебен коментар да го дообјаснува незадоволството на ВМРО-ДПМНЕ, освен дека секој има право да реагира како што мисли, на што претседателот веќе предупредил кога ја образложил одлуката за општа амнестија и очекувал вакви реакции.

Но, она што е најбитно од вчерашната конференција за печат со главните уредници на неколку медиуми е сомнежот што ќе предизвика нова бура, а тоа е дали неговата оспорена аболиција дома и во светот важи само до изборите. Со други думи, претседателот прогласил само примирје оти имало многу омраза и нетрпеливост кај народот, меѓу комшии, роднини и пријатели што е сериозна опасност за дестабилизација на државата. Претседателот будно внимавајќи на интересите на државата, пред се’, морал да преземе решителни чекори и да прогласи општо примирје до изборите кое ќе настапи со аболицијата, но и како што се дорече, со важност до изборите. Потоа претседателот им појасни на главните уредници, поточно на шашардисаната јавност дека Собранието и институциите на системот ќе можат сербес да си покренуваат постапки во духот на законот. Претседателот по средбите со странските амбасадори нема ништо против работата и на Специјалното обвинителство и повторно воспоставување на правдата откако ќе се одржат слободни и фер избори на 5 јуни.

Главната добивка од оваа планетарна будалштина е што масовната амнестија на сторители на тешки кривични дела главно политичари од врвот на власта и се’ што се случи во државата потоа неминовно налага одлагање на изборите за помирни денови, ако воопшто такви се можни со ваков државен врв кој ја предводи државата и кој не гледа своја одговорност кога поради погрешни политики на власта се дестабилизира државата. Може претседателот да ја дообјаснува својата одлука и да ја разводнува колку што сака, но во ваков амбиент на протести, омраза и спречување на правдата најмногу од страна на претседателот на државата со амнестијата, но и од неговите наредбодавци кои ја подготвија уставната можност за попречување на правдата и кои се носители на нестабилноста, не се можни никакви избори, а да не зборуваме за слободни.

Што се случи по соопштувањето на обзнаната на претседателот Иванов со која тој сакаше да ги убеди граѓаните дека тоа е величествен излез од кризата. Прво се случија улични демонстрации со приврзаници на власта и на опозицијата во кои имаше повредени и реална опасност да дојде до судир меѓу двете групи со тешки последици. За ова претседателот Иванов галиба не чувствува никаква одговорност. Потоа Македонија се соочи со нов пад на својот углед во светот кој и онака според меродавни оценки на најзначајните демократски институции е на ниво на тврди режими и диктатури. Ни се смее светот како претседателот на државата спречува судска истрага на злосторничко здружување за изборен криминал, спречување на правдата за дела кои се водат како организиран криминал и за огромна корупција вредна повеќе стотици милиони евра. Осомничените за вакви тешки дела кои се сметаат за подривање на државата требало да бидат слободни пред изборите и да нема тензии. Дали се слуша што зборува нашиот претседател кој наместо конференции за печат најдобар придонес за излез од кризата ќе дадеше ако веднаш си поднесеше неотповиклива оставка и го отвореше процесот на одговорност за сторените злосторства против сопствениот народ и земја.

Претседателот е во филм дека многу направил со бегалската криза, вршејќи ги валканите работи на Европа. Голем успех било што ниту еден бегалец не стасал во Скопје. Не слушнав никаде и не видов никаде дека кој било од бегалците сака да дојде да живее и работи во Скопје или каде било во Македонија. Од каде сега измисли претседателот опасност дека некој од бегалците сака да земе азил во Македонија. Па тие добро знаат каде сакаат да одат и дека нашите млади луѓе побегнаа на Запад и без да има војна во нивната татковина. Избегаа од бесперспективност и сиромаштија. Претседателот Иванов, и со својата аболиција, и со обидот да се извади од неа, и со својот седумгодишен мандат досега, само ја потврди оценката дека Македонија за претседател има бледа и послушна фигура на ВМРО-ДПМНЕ и лично на Никола Груевски. Во Скопје веќе кружи изреката: Не дај Боже да те помилува Иванов, веднаш ќе те прогласат за криминалец.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags: , , , , , ,

Што ќе биде ако падне Груевски

Posted on 27 March 2015 by erizaov

grujo

Промената на залегнатата власт на државните јасли секогаш е здрава работа

Бауч кружи над Македонија што ќе биде со сите нас ако падне Груевски и неговата Влада. Леле, мајко! Непријателите и предавниците ќе ја земат власта. Албанец ќе стане премиер или претседател на државата. А, може ќе ги земат и двете места. Веќе се знае и кој Албанец ќе биде генерален директор на МРТВ. Има уште пострашни работи: странските платеници и шпиони ќе го продадат името на државата. Тоа велепредавство е веќе договорено. Ќе го изгубиме националниот идентитет, а јазикот ќе ни го направат салата со непознато варварско словенско потекло. Ќе има масовни отпуштања на државната администрација. Веднаш ќе престанат сите странски инвестиции и вработувања. Ќе се укинат земјоделските субвенции, ќе се намалат пензиите, ќе поскапат лековите. Компаниите, и државни и приватни, ќе банкротираат преку ноќ. Ќе падне берзата.. насекаде хаос, безредија, меѓуетнички судири, граѓанска војна… Ќе биде потоп ако, не дај Боже, му го видиме грбот на Груевски и неговата дружина.

Еве ова ни го сервираат владините контролирани медиуми, агресивно и крајно арогантно напаѓајќи ги сите сетила на граѓаните 24 часа во едно деноноќие. Целта е да ги плашат луѓето да не се поколебаат, со она што го слушаат и гледаат што правела власта во овие изминати девет години зад грбот на народот откако ги окупираа фундаменталните институции на државата: Парламентот, Уставниот суд и целиот правен, политички, економски и судски систем, и ги претворија во сервис на партијата и за богатење на група луѓе кои управуваат без контрола со земјата.

Одговорот од насловот на текстот што ќе биде ако падне Груевски е сосема едноставен и сме го виделе и доживеале повеќе пати. Паѓале многу премиери и влади, па ништо ни толку арно не се случило, ама ни толку лошо како ова што го доживуваме во цела една ера на груевизмот. Се разбира, ако падне Груевски и неговата влада ниту ќе биде крај на светот, ниту ќе се случи нешто толку драматично и апокалиптично. Секоја промена на власта кој долго залегнала на државните јасли е здраво дури и за најдемократските европски општества. Секогаш по падот на долготрајните влади и премиери излегуваат на виделина големи корупциски скандали и афери. Не било се’ така добро како што изгледало. А, таму каде што е инсталиран режим, како во Македонија, доаѓањето на слободата е голем празник на демократијата. Тоа е голема радост за сите граѓани без оглед на нивната политичка, национална и верска определба. Тоа единствената надеж дека државата пак ќе тргне во вистинска насока. Тоа е валидна гаранција дека граѓаните во иднина ќе можат да ја препознаат секоја загрозеност на демократијата, човековите права и слободи, на судството и на медиумите што е кислород за развој на едно современо општество.

Ако демократијата и слободата се всадат длабоко во свеста на луѓето тешко дека уште еднаш ќе може толку лесно да и’ се повтори на Македонија тоа што се случуваше сиве овие изминати години на владеење на Груевски и неговите приврзаници.

Не ќе може повеќе да се тепаат пратеници во Парламентот од партиска тајна полиција и да се избркаат народните избраници насилно од дебатната сала како што тоа беше на „црн понеделник“ на 24 декември 2012 година. По промените не ќе може да се воведе воена цензура во медиумите и да се бркаат новинарите од нивните работни места во парламентот, или во која било друга институција. Не ќе може да се претепуваат студенти кои мирно протестираат на плоштадот против дехуманизација на просторот кој припаѓа на сите со изградбата на кич монструмот „Скопје 2014“, со парите на најсиромашниот народ во Европа. Не смее да се заборави и да се повтори тоа што им се случи на студентите по архитектура кои први го кренаа гласот против ова зло. Не ќе може повеќе да се претепа на смрт младо момче на прагот на животот како Мартин Нешоски, кое дошло на плоштадот да ја слави победата на својата партија. Трагичната судбина на Мартин мора да биде вечна опомена дека е убиен млад човек за ништо и тоа од полицаец, кој бил во обезбедувањето на премиерот Груевски кој бил оддалечен само 50 метри од местото на злосторството.

Не ќе може повеќе политичките противници и новинари кои пишуваат критички да се апсат и судат на долгогодишни казни затвор и драконски парични казни затоа што нешто кажале, или напишале од јавен интерес. Не ќе може илјадници луѓе да бидат проскрибирани и да не можат да го кажат своето мислење, дури ни на телевизијата која ја плаќаат како свој јавен сервис. Не ќе може цели девет години во македонскиот парламент да не биде усвоен ниту еден суштински амандман на опозицијата, да не зборуваме за предлог-закон. Никогаш повеќе не смее да има нерегуларни избори и да се фалсификува волјата на избирачите. Партиските црни пропаганди, корумпирани медиуми и новинари, нарачани суски пресуди и именувања на партиски судии мораат да останат забележани како лошо минато кое треба постојано да не опоменува колку е значајна слободата и демократијата. Враќањето на правата на граѓаните, на владеењето на правото и на демократијата, слобода на зборот и мислата, победа на стравот, е нов почеток и исклучително значајна и здрава работа за сите граѓани. Тогаш доаѓаат новите генерации, кои ќе ги препознаваат брзо сите лажни успеси, подметнувања, ќе ги инсталираат демократските и институционални контролни механизми, ќе ја активираат сржта на парламентаризмот за поделбата на власта и за одговорноста на опозицијата. Тие нови генерации решително ќе се пресметаат со провинцијализмот и примитивизмот. Тоа се основните предуслови кои треба да ги ветат цврсто новите струи во македонското општество во сите политички партии и интелектуални средини. Само со враќање на демократијата се можни и структурни економски реформи и изгледи Македонија повторно да зачекори по европскиот пат и да ја отстрани опасно за своето постоење.

Се разбира, смената на власта и падот на режимот на Груевски не мора да биде автоматски победа на опозицијата. Ако во самата партија ВМРО-ДПМНЕ има сили да се побара одговорност поради тоа што партијата е изложена на столбот на срамот поради масовно кршење на човековите права, ставање под надзор на илјадници граѓани и јавни личности нивно следење и прислушување, а таквото долгогодишно нарушување на безбедноста на земјата со ништо не е спречено или казнето, тогаш, одговорноста на највисокото раководство во државата е неминовна. Само по овој основ што за масовно прислушување ништо не знаеле ни премиерот, ни претседателот на државата, ни министерот за внатрешни работи повлекува експресни оставки од морална природа. Кога не знаеш дека државата со години ти е отворен бит-пазар на домашни, или странски агентури, срамно е да се остане на власт и да се покриваат грешките и злоупотребите со пропаганди за оцрнување на сите кои препознаваат одговорност на највисоките функционери. Сосема друго прашање е за кривичната и политичка одговорност ако снимените материјали се автентични и точни. Досега никој не негираше дека повеќе од четири години се прислушувани илјадници граѓани, а наводно власта ништо не знаела за таква тортура на своите граѓани. Само овој факт е доволен за пад на целиот државен врв. Дури потоа може да се очекува фер и праведно судење од кое Македонија ќе излезе просветлена и вистински лустрирана.

Што се однесува за застрашувањето со тоа дека ако падне Груевски ќе дојде премиер Албанец, ако тоа некогаш се случи на слободни избори, како волја и доверба на мнозинството граѓани, тоа ќе биде најдобрата потврда дека Македонија целосно успеала. Тоа секако овие генерации нема да го доживеат. Преголем е пустошот што го остави политиката во свеста на сите граѓани во Македонија. За утеха оваа болка во разни форми ја има цела Европа.

 

Comments (0)

Tags: , , ,

Претседателе ќе кажете ли нешто

Posted on 01 March 2015 by erizaov

horhe

 

Претседателот Иванов и натаму останува восочна фигура во музејот на ВМРО-ДПМНЕ

Претседателот на државата Ѓорге Иванов, како и секогаш во критични ситуации, срамно одбра да молчи. Професорот по „демократија“ и натаму упорно докажува дека Македонија нема претседател, дури и кога илјадници граѓани биле со години под надзор и прислушувани од разни агентури.

И покрај воената цензура и строга забрана јавноста да чуе и види како една мала група управувала со државата, со судството и со медиумите, од она што досега го слушнавме по обелоденувањето повеќе разговори само во неколку медиуми и преку социјалните мрежи, а кои никој од снимените личности не ги демантира, нема здраворазумски човек на кој не му се збербатило од ужасниот проект на масовно нарушување на човековите права и слободи со следењето на комуникациите на над 20.000 граѓани и јавни личности, вклучувајќи го и претседателот на државата. Првиот човек на државата и натаму, покрај своите уставни овластувања и надлежности, срамно молчи за овој дебакл на безбедносните служби и за разнишаниот углед на Македонија, за што има огромна лична одговорност.

Криењето од јавноста на важни информации, доколку ги има претседателот на државата, а ги одмолчува е кривично дело според Уставот на Македонија и според законите. По вакво флагрантно кршење на човековите права и следење на огромен број граѓани, претседателот на државата еден ден ако профункционира правната држава може да се најде на обвинителна клупа, ако и натаму прикрива важни сознанија од граѓаните. Доколку, пак, ништо не знае за овој чин, иако во негова надлежност е безбедноста на земјата која со години е нарушена до трагични димензии, претседателот Иванов, во тој случај, веќе доцни со својата оставка од морални причини. Неговата изолација и согласност да молчи и да биде марионета на Владата и на премиерот Никола Груевски само ја зголемуваат одговорноста која имајќи ги предвид неговите уставни надлежности не може да биде само морална. Претседателот Иванов, по сите досегашни сознанија дека безбедносниот систем на државата е претворен во решето, не смогна сили да го свика Советот за безбедност чиј претседател е тој и да побара прецизен и вистинит извештај што се случувало во безбедносниот систем на земјата. Ваквите пропусти и по обелоденувањето на скандалот го прават претседателот Иванов восочна фигура во музејот на ВМРО- ДПМНЕ.

Од претседателскиот кабинет допираат гласови дека тој е изложен на притисок од премиерот да излезе со свој говор пред јавноста во кој ќе го осуди лидерот на опозицијата Зоран Заев и ќе ги прифати обвинителните акти на премиерот, кој деновиве е во улога на јавен обвинител, на судија и на порота. Се бара од претседателот Иванов да потврди јавно дека станува збор за заговор и пуч во кој учествуваат домашни агенти и странски служби. Од кабинетот на претседателот моите извори тврдат дека неговото молчење предизвикувало страшно голема нервоза лично кај Груевски и неговите најблиски приврзаници. Од противниците на Груевски во самата ВМРО-ДПМНЕ велат дека на сите им е забрането да зборуваат за скандалот „пуч“, вклучувајќи го и претседателот на државата Иванов , министерот за внатрешни работи Јанкулоска, министерот за финансии Ставрески и сите функционери на ВМРО-ДПМНЕ. Можат пред јавноста да се обраќаат само Груевски и неговата логистика која крстосува низ државата предводена од Неделковски и Ачковска кои во Америка гледаат главен непријател и организатор на заговорот против Македонија, а излезот го бараат во Русија и кај Путин.

Најлошата работа за угледот на институцијата претседател на државата е молчењето во вакви кризни ситуации и при ваква загроза на слободата и демократијата и заговарање за промена на стратешките интереси и приоритети на Македонија и нејзините евроатлантски интеграции. Мислам дека е последен момент претседателот на државата еднаш да се постави како претседател на сите граѓани и да го обели образот, да ги врати својот углед. Конечно, треба да излезе пред јавноста и да ги соопшти своите сознанија и своите истраги, што е должен да го направи овие денови на кои има право и по Уставот и по авторитетот на позицијата претседател на државата. Ако и сега е изолиран и прескокнуван од ваквите извештаи против негова волја и ако навистина целиот овој период со години бил држен на маргините од настаните и ако и тој бил прислушуван, тогаш и професорот на Правниот факултет и претседателот Ѓорге Иванов знаат дека, во таков случај, требаше веќе да поднесе неотповиклива оставка, барајќи непристрасно, фер и праведно судење за она што и’ се случувало со години на Македонија, без тој да биде известен и информиран. Претседателот Иванов добро знае дека ако бил прислушуван и следен со години заедно со илјадници јавни личности, без оглед кој тоа го нарачал и правел, одговорноста и на претседателот и на премиерот и на надлежните министри и први луѓе на безбедносните институции е неминовна, пред се’, поради нарушеното здравје на државата и нејзиниот углед додека извршувале најодговорни функции. Оставките се најмалата работа што во овој момент мора да се направи, а потоа да уследи судската разврска без притисоци. Само по еден таков демократски и правен епилог, никогаш повеќе во Македонија не ќе можат да се случат неовластено следење и прислушување на граѓаните.

Молчењето на претседателот на државата во вакви моменти само ги охрабрува нарачателите на ова злодело кои веќе организираа февруарски походи низ Македонија, при што нивните поданици на агитпроповски собири го сатанизираат сопствениот народ и сите слободоумни луѓе, кои во прислушувањето на илјадници граѓани гледаат монструозен чин за зачувување на власта по секоја цена, па и по цена на основните човекови права. Притоа набедуваат пријателски земји меѓу големите сили дека стојат зад прислушувањето, со што нанесуваат трајни штети на интересите на Македонија.

Овој пат навивам за вас претседателе, ајде кажете едно ваше сопствено мислење веќе еднаш. Доцните со години.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Се спасивме од државен удар

Posted on 29 April 2013 by erizaov

Денеска ми олесна. Трајко Вељаноски, претседателот на Собранието, се враќа од Кипар во земјава. Чувствувате ли веднаш како полесно се дише. Пак одбегнавме државен удар. Пучистот Бранко Црвенковски испушти шанса да ја собори власта и да воведе диктатура на пролетеријатот како што сакаше да го направи тоа на 24 декември лани. Црвенковски немал време за преврат, бил ангажиран кај него дома и тој да не биде жртва на пуч, немал ни доволно пролетери. А богами деновиве навистина беше опасно. Сите фатија мајка бежанија и ја оставија државата како село без кучиња. Единствената надеж ми беше Гордана Јанкулоска, храбрата министерката за внатрешни работи, дека нема да дозволи насилно преземање на власта, но се замрзнав кога разбрав дека и таа заминува со цела делегација во Варшава. Затоа враќањето на Вељаноски дома ми дојде како мелем на рана. Човекот постојано е на вистинското место.

Претседателот на државата си ја истера повеќедневната турнеја кај нашите иселеници во Канада и веднаш потоа летна за Аризона, Америка. Крсти улици, сади дрвца, држи предавања на студенти. Се сеќавате на онаа антологиска песма „трла баба лен да и’ помине ден“.

Премиерот сиромав се искрши од трчање по светот да донесе некој денар, ама еве Американците му удираат контра со најчитаниот Извештај на светот. Му фрлаат клинови во тркалата.

Де Владата била корумпирана, де правната држава не функционирала, де се кршеле законите и Уставот од судии и полицајци, демек од тие што треба да го бранат Уставот и законите како очите во глава, де селектирано се апселе политичките противници, се компромитирале со противуставна лустрација, медиумите биле под контрола, имало цензура и самоцензура, немало демократија, дрн, дрн јариња. Нека си ги гледаат тие своите гајлиња и демократски дострели. Се виде до каде стаса нивната слобода, не можат да одржат еден маратон без жртви.

Премиерот Груевски паметно го избра за првата станица на своето роуд-шоу Азербејџан, каде што ич не се потресуваат од извештаите на Стејт департментот. Истото важи и за Јужна Америка. Бразил, Аргентина и Мексико се веќе светски економски сили, на кои Америте можат да им плукнат под прозорец. Ако нешто не биде како што треба, ќе може да се тркне до Венецуела кај наследникот на Чавез и до Куба кај брат му на Кастро. За тоа дали има потреба ќе се одлучува во од. Штом од Вашингтон долета во Бразил заменик-премиерот Зоран Ставрески, тимот се засилува, па се можни и други сафари-тури за лов на милијардери и крупни инвеститори кои пет пари не даваат за извештаите на Стејт департментот.

Министерот за надворешни работи, Никола Попоски, од Женева е на пат за дома. Утешително, ако не искрсне итно некоја попатна станица. Али Ахмети и Талат Џафери веќе се тука, така што власта за Велигден ќе се комплетира во татковината. Целата турнеја на државниот врв со нивните соработници, експерти, новинари, преведувачи, министри и разни лобисти, авионски билети, хотели, дневници и нешто малку храна и пијалак не чини ни 500.000 евра. Мизерна сума која не стасува ни за еден просечен споменик од бронза и тоа не на скопскиот плоштад, каде што конкуренцијата е голема, туку во внатрешноста на државата во едно обично македонско градче. Трипати е поевтино нашите државници со своите соработници да го крстосуваат светот со авиони од Скопје до Никозија, до Рио де Жанеиро и Вашингтон, до Баку, до Торонто, до Феникс, до Женева и до Варшава и да престојуваат во елитни хотели, малку да кешираат со дневници, отколку што чини еден лустер во стариот скопски театар. Не може ни да се пресмета колку е евтина оваа раздвиженост на највисоките македонски функционери ако се направи споредба со цената на една обична барокна гаража, како онаа, на пример, кај МРТВ. Често се думам која е поубава ла гараж-барок или МРТВ заедно сосе МВР.

Добро е што веднаш по поразот во општината Центар во Скопје Владата по седум години излезе да каже колку изнесува најголемата инвестиција во Македонија во ерата на транзицијата. Во јадрото на главниот град се изградени импозантни зданија за нецели 250 милиони евра. Ако ангажирате еден солиден правник, еден економист, градежен инженер, експерт за анекси и договори и еден добар хакер, можете и на интернет да откриете колку чини македонската споменикоманија, потрагата по пославно минато, задоцнетиот кич, барок и рококо, ергелите бронзени коњи и глутници лавови, жалните врби и кораби, разубавени фасади. Добро е што дознавме дека сето тоа задоволство чини колку да не е без пари. Џабалук. Уште подобро е што власта даде отчет пред да стапне во канцеларија новиот градоначалник на Центар. Којзнае што ќе соопштува од утре и ќе измислува колку чини „Скопје 2014“.

За време на велигденските и првомајските празници, кога целата наша политичка елита ќе биде дома, нема потреба од многу средби со новинари и непристојни прашања за Извештајот на Стејт департментот, за збогувањето со комшиите Срби, кои заминаа на пат за Европа, за ултиматумите на Штефан Филе и на Грците, за багателните цени на спомениците и слични глупости.

Ах, да, ќе заборавев. Што ќе ни донесат од белиот свет нашите водачи. Кој дал пари за свирче, ќе свири. За другите нема ништо.

Comments (0)


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

July 2017
M T W T F S S
« Jun    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31