Tag Archive | "Македонија"

Tags: ,

Ни Водно, ни Пирин не се помрднаа

Posted on 26 July 2017 by erizaov

 

vodno pirin

Владата го прифати текстот на Договорот за добрососедство со Бугарија. Премиерите на двете земји, Зоран Заев и Бојко Борисов,  на Илинден, 2 август, ќе го потпишат документот кој од утредента 3 август ќе фаќа прав во архивите. Во главниот град на Македонија, или што би рекле нашите соседи, во столицата, Водно не се помрдна, а и Вардар не претече. Во Софија се разденило како и секој ден, а и Пирн не мрднал од местото. Никој ни во Македонија ни во Бугарија не си го смени ниту идентитетот, ниту  пак остана без јазик, без разлика што пишува во Договорот и во Уставот на двете земји. Разбира сè. Ама затоа многумина си ги исчешаа јазиците. И тоа ептен добро откако прво убаво ги исплазија.

Во Македонија, а спомнеш Бугарија и обратно, штом изустиш Македонија во Бугарија, почнува силно чешање на јазиците. Толку силно што чиниш некоја шуга нападнала. Ако не е шуга тогаш мора да е краста. Толку се големи и длабоки историските наслаги од кои политиката и злоупотребата на науката во изминатите векови направија пустош во свеста на луѓето кај двата соседа. Дури и поголеми од дивите депонии што чурат низ Македонија. Историскиот апсурд  на договорот, кој се крчакаше повеќе од една деценија во политичките и научните лабаратории од луѓе кои добро се платени и убаво живеат баш на стратегијата никогаш да не се направи ситуација да нема проблеми меѓу две земји, е во тоа што во различни периоди имале различни ставови за една иста работа. Ќе речете тоа е нормално, луѓето со текот на времето да го менуваат својот став по одделни прашања, особено ако се работи за сосема нови околности и изменети ситуации.

Но, во случајот со Бугарија, во Македонија е длабоко всадена една доктрина која му се припишува на познатиот српски политичар и премиер Никола Пашиќ, кој кога го испраќал првиот српски амбсадор во Софија го предупредил со следните зборови: Една работа мораш да ја запамтиш, нашиот став во принцип секогаш е спротивен на бугарскиот. Тоа остана така како принцип и во Македонија секогаш се спротивставени ставовите кои доаѓаат од Бугарија, дури и откако Бугарија и Србија ги подобрија своите односи.

Во Бугарија, пак, и во царштината и во комунизмот и во капитализмот и сега во фазата на европезацијата која кај балканците трае во просек едно 150 години, толку треба од Шоп да се направи Европјанин ако во меѓувреме не се пишмани, Македонија секогаш била незалечена рана и тешка воздишка за невозвратената љубов и трагичен крај од „најромантичниот дел на бугарската историја“.  Секогаш кога ќе ги слушнам овие зборови на бугарските шовинисти кои не можат да ја прифатат историската реалност дека постои македонска национална свест и македонски јазик и посебност на македонскиот народ, ми текнува на тегобите и с’клетот што го имал младиот Адолф кој живеел  на австриско – германската граница и никако не можел да разбере зошто еден ист народ живее во две држави. Многу Бугари во меѓувреме разбраа дека се работи за две различни држави, ама сè уште некои пациенти мислат дека тоа се две држави на еден исти народ. Бугарски.  За нив сè уште кога ќе го спомнеш зборот Македонци, тоа значи Срби, односно неосвестени Бугари. Уште со голем ќеф го раскажуваат стариот виц дека штом се избања Македонец станува чист Бугарин. Македонците пак возвраќаат: Бугарите не се Македонци затоа влегнаа во НАТО и во ЕУ.

Е, сега во врска со илинденскиот договор за добрососедство. За тие што ги чешаат јазиците во нивните патриотски битки за власт и за тие што убаво живеат на сметка на затегнати односи меѓу Македонија и Бугарија ова приближување е многу опасна работа која може да ја обезличи Македонија и да означи крај на таканаречениот македонизам, од една страна, а од друга тоа може да означува уште еден неостварен сон на големобугарските повеќевековни сонувачи на Сан – Стефано. Меѓутоа, мислам дека во Бугарија овојпат се свесни дека со трикови и со изнуден договор, демек ги начекавме Македонците на тесно, нема да постигнат ништо. Само искрено добрососедство по европски терк со признавање и целосно уважување на посебностите Бугарија и Македонија можат да ги остварат своите интереси и да покажат троа европејска култура на Балканот. Во Бугарија знаат дека признавањето на државата Република Македонија и првиот договор за добрососедство од овој тип имаат значние ако се први и искрени. Тоа ќе треба да се дознае и во Македонија, дали  конечно Бугарија сака искрени комшиски односи со Македонија неоптоварени со ништо. Тешко им е на Македонците да поверуваат во тоа. Колку е вистински договорот, а колку во него има јадец ќе се види многу бргу. Ако Македонија ја голта првата крастава жаба од Бугарија на патот за Европа, добрососедството, ќе остане на хартија во архивот. Во свеста ќе остане уште една темна дамка.

Comments (8)

Tags: ,

Како си го изгубив идентитетот

Posted on 12 July 2017 by erizaov

identitet

Што ми требаше таа работа да им се јавувам на моите пријатели од Бугарија да ми го пратат тајниот договор со Македонија за добрососедство. Само што почнав да го читам ми се крена косата на глава. Драги мои, станува збор за големо предавство. Останавме и без јазик и без идентитет, отиде јабана и државата и народот. По долго и трауматично препрочитување на овој катил ферман, веќе не знаев ни кој сум, ни што сум, ни од каде сум, а некако и јазикот ми отежна, не можев ни еден збор да изустам. Си реков, еве како со едно парче хартија и со неколку потписи на благонадежни политичари, се губи и идентитетот и јазикот и државата….

Таман да испуштам душа на 50 целзиусови степени, ме спаси телевизорот од каде стаса освежување, една невидена стогодишна ладовина, како да сум во дебела сенка под Охридскиот чинар заспан уште во османлиската империја. Како со времеплов  се вратив  во 19 век. Тогаш на дневен ред беа идентитетот и јазикот, предавствата и кој ги украде парите од собраните „даноци“ што мораше секој Македонец да ги плати на организацијата. И сега, по сто и кусур години пак истото. Почна седницата на Собранието. Веднаш срипав кога слушнав дека сите пратеници на опозицијата се јавиле за збор да го бранат Марко Зврлевски, јавниот обвинител, најголемиот борец против криминалот и корупцијата во Македонија. Човекот храбро опстоја да не отвори ниту еден предмет за некаков  кринминал чии носители се високи функционери на власта. Со тоа докажа дека во Македонија има најмалку организиран криминал и корупција отколку во цела Европа. И сега еден таков извонреден, или како што велат неговите бранители, перфектен обвинител, сакаат да го сменат и замислете, да инсценираат судски процеси со кои ќе се докажува дека и во Македонија на најчесната власт што сме ја имале досега и’ лепеле прстите и на рацете и на нозете, дека наполниле цели амбари пари на народот кој  толку многу го сакаат и не го вадат од уста.

Кога го видов сето ова истиот миг ми се вратија и идентитетот и јазикот и државата со уставно име и презиме. Веднаш знаев и кој сум и каде сум и зошто сум таму кај што сум. Нема друго место на дуњава освен Македонија каде народните пратеници ја попречуваат правдата со бесконечни дискусии во парламентот. Со зборување на чист македонски јазик ќе ги бранат осомничените за криминал, корупција, злосторничко здужување за изборни нерегуларности, злоупотреба на овластувањата, пресметка со политички противници и уништување на туѓ имот и уште за десетици други тешки кривични дела. Ако успеат да го спасат обвинителот Зврлевски и да ја попречат правдата да не седнат на обвинителна клупа, осомничените од врвот на најпатриотската и револуционерна партија, нашиот најголем чувар на идентитетот, јазикот, државата и националната гордост, нема поголема гаранција дека никој ништо не ни може, ниту пак може да промени нешто во нашата глава и идентитетска ДНК која е наследена, докажано, уште од македонскиот палеолит, а некои последни истражувања говорат дека националниот идентитет на Македонците е многу постар од палеолитот, поточно се совпаѓа со откриената ДНК од првите луѓе при создавањето на човештвото од Господ.

Всушност, да бидам до крај искрен по сето ова што се случува, во државата Недојдија од поодамна повеќе пати сакав да си го сменам и идентитетот и јазикот и името, или ако не може името да ја сменам барем државата. Така си размислував колку би било поубаво да сум Французин, или Англичанец, наместо ова што сум Турчин будала, па згора и македонски новинар без весник кој пишува по тарабите на интернет и во единствениот жив неделник Фокус. Онака испомешан како македонска салата со овошки од непознато потекло, изгледа дека и немам некој идентитет, ниту само еден јазик. Или можеби е поубаво да изберам да бидам Италијан, или што мислите да бидам Швед, а не е лошо да се биде Норвежанин, или Данец, а може и Холанѓанин… никако Русин Американец или Кинез, тука нема никаква ексклузивност, ги има едно две милијарди сите заедно… така додека си бирам јас нов идентитет и јазик сè нешто не ми се допаѓа. А, си велам да бидам Бугарин… Албанец, или Србин, ау скраја да е. А, зошто да не бидам Грк, тоа е убава професија исто колку и да си Македонец, тие и така велат дека се вистинските Македонци. Замислете ем Грк, ем Македонец, ем Турчин. Што убаво… три исти идентитети, исто табиети, исти обичаи, само јазиците се различни.

На крајот ништо од мојата потрага по нов идентитет, јазик и име. Не можело тоа така лесно да се направи колку и да сакаат некои генетски инженери. Од Балканец не бидува Скандинавец, а и да биде, не му личи. А, од еден Балкенц не бива и друг Балканец. Сите си имаат различен и траен идентитет кој ништо не го менува. Значи работата не е  во губење на идентитетот и на јазикот, работата е да не се изгубат неказнети арамиите кои го ограбија народот и сега викаат на цел глас: чувајте го идентитетот и јазикот. Најголемата идентитетска природна селекција во Македонија ќе се случи во наредните неколку месеци. Точно ќе се види кој каков ген има кога ќе се определуваме дали сме за владеење на правото, или на кривото. Затоа драги мои, баталете ги приказните за губење на идентитетот. Пробајте да го смените и ќе видите колкава лага е тоа. За среќа, или можеби повеќе за жал…

(Преземањето на делови или целосниот текст од колумната „Мое Ќоше“ е дозволено само по претходна согласност од авторот. Сите права се задржани)

Comments (5)

Tags:

Војводата замина во ајдуци

Posted on 30 June 2017 by erizaov

zname_silueta

Војводата вчера замина во ајдуци. Тоа го направи со големо задоцнување, како и секогаш, бидејќи Петров ден одамна помина кога комитите излегуваат од кај јатаците и заминуваат во шума да бидат на браникот на татковината, во одбрана на  слободата, независноста и самостојноста. Пред да се придружи на ајдучката чета тој се обрати на нацијата на конференција за печат. Притоа на напатениот народ од 11 годишното владеење на башибозукот му приопшти: заврши времето на конструктивност и попусливост. Оваа тортура веќе не се трпи ниту еден ден, а камоли цели 30 дена на стравично измачување со кое сме соочени како никогаш досега во историјата на Република Македонија, па и на цела Европа. Досега  не се случило вакво класично политичко гонење на политички противници. Стотина лица, дел од органите или поддржувачи на ВМРО-ДПМНЕ се прогонуваат со цел партијата да се уништи, да се замолчи… види мајката, на војводата му станало неподносливо од теророт на сопствениот режим кој сè уште функционира во државата

Овие пораки на војводата треба да се читаат по неколку пати секој ден како молитви пред неговата икона. Есапејќи нè за шапшали и какавани ни кажува дека ова што му се случува него и на неговите пајташи, не постои историски пример на вакво нешто. Ова досега не е видено во светот. Лелека на сет глас ова е политички, а не правен процес. Специјалното обвинителство носи политички одлуки без правни докази. Целта е слабеење на Македонија. Затоа ние остануваме на бедемот на државата. Целта на непријателот е да се заплаши судството, да се заплаши новинарството, да се заплаши целиот народ. Нашиот грев е што 11 години бевме на браникот на татковината, на името и на нацијата. Ова е срамен и кукавички чин. Конструктивноста, како некои ја нарекуваат попусливост завршува денеска. Сега е време историјата да одлучува и да суди. Ние се плашиме само од судот на историјата. Овде очигледно не сум само јас во прашање туку во прашање е една идеја за Македонија, силна, цврста и самостојна која сакаат да ја скршат и се спремни на сè заради тоа. Ова е класична политичка и антимакедонска конструкција. Иднината тоа ќе го докаже, како што ќе се докаже историската одговорност која ја носат сите овие лица кои сега јаваат на бранот на еуфоријата мислејќи дека времето почнува и завршува со нив… Ете ова им го соопшти војводата на медиумите и, како што долукува на еден голем патриот и демократ, на конференцијата за печат не дозволи никакви прашања. Си замина војводата во борба за слобода. Наместо од себе ќе ја ослободува Македонија од непријатели и предавници кои со светски заговор ја преземале власта и кои сакаат да напрват монтирани судски процеси на најзаслужните македонски дејци кои во изминатите 11 години владеење од Македонија направија рајска градина. Војводата и неговата ајдучка чета нема да чекаат 11 години натрапниците да владеат без контрола и да ја уништат и обезличат Македонија, туку веднаш ќе тргнат во акција. Нема веке ни попусливост, ни толеранција. Почнува одлучувачката битка за Македонија.  Оти не се работело за судбината на војводата, туку за Македонија, а тоа е  едно те исто. Македонија без  вождот веќе не е Македонија. Нели. Има уште абдали што така мислат.

Кога човек ќе ги слушне овие зборови, кои одекнуваат застрашувачки како ќорфишеци, не може, а да не се праша: добро знае ли водачот што зборува. Како да му се каже аман не нè брани повеќе. Со твоите одбрани останавме последни на Балканот и во Европа. Ако навистина ја сакаше својата партија и својата татковина толку многу, доволно ќе беше да ја спаси од себе со своето повлекување од политичката сцена и со докажување на својата невиност на суд. Тој, судот и никој друг, треба да пресуди дали се работи за политичка пресметка или за тешки кривични дела и кршење на законите. Војводата навикнат да апси и суди под негов диктат сега има уплав од непристрасни и професионални судии. Како тоа невин човек не сака да оди на суд и да ја докаже вистината, да ја побие лажната оптужба. Ретки се случаите невин да не сака судска правда. Затоа карикатурална е грижата за слобода и независноста на судството на осомничениот за криминал, корупција и злоупотреба на власта, апсење и затварање на политички противници пред тв камери. Каков е тој патриотизам да се изедначува сопствената судбина со судбината на државата. Вакво нешто не се слушнало ни од устата на големи државници кои ги задолжиле своите татковини во најголемите ослободителни војни.

Смешен, тажен  и трагичен е лелекот на војводата за загрозената слобода на медиумите. На која слобода мисли големиот патриот. На таа што тој им ја даде на медиумите со нивно уништување и затварање, со оставање на стотици новинари без егзистенција, или мисли на слободата на медиумскиот простор со затварање на сопствениците и на менаџментот на А1 телевизија осудувајќи ги за тешки кривични дела: неплаќање на даноци на 112 години затвор, или пак мисли на затварање на новинарите (Кежаровски,  Божиновски) и нивно држење незаконски со месеци во притвор. Се разбира, војводата не мисли на непријателските медиуми. Тој сега е загрижен зошто лека полека неговите послушници се откажуваат од него. Некои од нив, кои што секогаш први дознаваат и секогаш навреме се прешалтуваат, престанаа да го величаат војводата до небо. Додуша сè уште ги плукаат политичките противници на ВМРО-ДПМНЕ и поинаку мислечките луѓе и јавни личности, ама се гледа воздржаноста на новинарите и уредниците. Кого сè овие медиуми, чиј  главен уредник повеќе години беше војводата, не прогласија за предавник на татковината, за странски платеник, за шпион, за кодош, за уличар… Многу бргу, само за еден месец ги заборави своите злодела кон новинарството и медиумите (читај кон целата јавност). Војводата, нормално ако не му одаваат признаие за неговат мудра политика и големи успеси, не ги признава светските надлежни институции за медиумските слободи кои во време на неговото владеење од 34 пристојно место во светот нè бутна на светското дно меѓу африканските и азиските диктатури.

Има една поговорка која вели: не лае песот за одбрана на селото, туку за себе. Војводата не заминува во ајдуци за одбрана на татковината, туку за своја одбрана. Задоцни да замине уште пред Петров ден не во ајдуци, туку од политиката. Но, бидете сигурни, пред Митров ден штом малку застуди, ќе се врати кај јатаците. Требаше да си замине уште пред две години кога го фатија жив, што сè му направил на својот народ. Тогаш ќе ги ублажеше последиците од неговото владеење, ќе ја спасеше партијата и државата, а многу веројатно дека ќе се спасеше и себе си. Вака сега му преостануваат само очајнички обиди во кои повторно како главен влог ги става и државата и партијата. Не знам уште колку време ќе им треба на некомпромитираните во раководството на ВМРО-ДПМНЕ да расчистат со големиот товар што им го натоварија на грбот и на образот војводата и неговата чета.

Comments (7)

Tags:

Да живее слободата, полуде светот

Posted on 26 April 2017 by erizaov

narod

Има една турска народна поговорка, поточно повеќе досетка, од почетокот на 20 век, кај нас познато како време на Хуриетот од 1908 година, почеток на младотурската револуција во која учествува Кемал Ататурк. Се’ уште ја знаат повозрасните Турци, но и Македонци и Власи… „јашасин хуриет, шашарди минлет“. Во превод „да живее слободата, побудале народот“. Денеска оваа „крилатица“ измислена како потсмев на противниците на револуцијата, поддржувачи на султанот, може со мала преправка да се однесува на целиот свет. Да живее слободата, полуде светот.

Во најголемата велесила на светот Америка 35 доктори, психијатри тврдат дека најмоќниот човек на планетата, претседателот на Америка, Доналд Трамп, не е токму. Велат, човекот е мрднат, многу лаже и дека е самобендисан, дека не е способен да ја извршува функцијата претседател на државата. Го читам ова чудо и си велам, или нешто не во ред со образовниот систем на Америка, или Американците начисто полуделе. На пример, кај нас таквите симптоми кај нашите политички лидери се сметаат за сосема нормални, дури и се предуслов за успешно извршување на функциите. Така не мисли само народот, кој е полуден уште од деветсто осма, туку и психијатрите и комплетната домашна лекарска елита. Прво, кај нас се знае дека човек навистина треба да е доволно луд за да прифати да биде претседател или премиер на Македонија. Тоа може да си го дозволат само луѓе кои или не знаат што е тоа и каде се наоѓа, на кои им е тоа прва работа во животот, или луѓе кои имаат вродена мана на висока доза патриотизам, па можат да се нафатат без размислување на секоја работа која значи спасување на татковината. Едноставно, тоа се суперхерои кои се жртвуваат за државата и ништо не им е ниту тешко, ниту многу, за тоа да и’ го направат на Македонија.

Втората медицинска одлика на ненормалноста на американскиот претседател Трамп, според американските доктори, била тоа што тој многу лажел. Бил голем лажго. Ајде ви се молам, доктори ебиветри, изгледа вие не сте токму. Како тоа – политичар, а да не лаже. Па тоа го нема, се разбира, ни во Америка. А бе, нашите лажат, корнат. А зинат – лажат. Сите тоа го знаеме и тоа е ептен нормално и прифатливо за секој доволно и на време полуден граѓанин. Со тоа немаме никаков проблем. Еве на пример, претседателот на државата, универзитетски професор, си лаже по десетина пати дневно. Всушност, кажува вистина само кога ќе згреши. Со години сите ги лаже и дома и надвор. Нема две реченици кажано, а да нема внатре некоја измама и лага со опашка. И што е многу важно и поучно, во моментот штом го фатат во лага знае како да се однесува како ништо да не било. Во тоа нашиот претседател е брилијантен, може цели 45 минути да ја образложува вистинитоста на секоја негова лага.

Совршенството го достигна деновиве со неговото ново читање на Уставот и уште поважно со неговото толкување на Уставот, подобро отколку што тоа го прават и самите пишувачи на Уставот. Тие викаат дека според строга одредба од Уставот, која тие ја напишале, мора да го даде мандатот на политичарот кој обезбедил на изборите мнозинство пратеници во парламентот. Малку морген, им вели претседателот. Не знам што сте мислеле вие кога сте го пишувале Уставот, ама јас знам да го читам и тоа што не го пишува. Немате ни збор напишано што треба да прави претседателот ако се појави тиранска платформа, ако новата влада и новиот премиер и новото собрание сакаат да ја земат власта во свои раце и да ја укинат унитарноста на државата, а тоа значи да ја поделат Македонија. Што треба да прави претседателот ако новите власти имаат намера да го сменат името на државата, ако сакаат да ја сменат химната и знамето, да го сменат националниот идентитет на Македонците, да ја федерализираат земјата, да ја кантонизираат, да ја редефинираат, со сила да не’ натераат да учиме албански и да ја албанизираат цела Македонија… На такви луѓе не им давам мандат.

Штом нешто не е забрането со уставни одредби значи дека е дозволено, па така и јас си дозволив да го толкувам Уставот како сакам. Ако треба ќе прогласам и вонредна состојба за одбрана на татковината и ќе ги уапсиме сите кои сакаат да го урнат уставниот поредок и да ја поделат Македонија. Кога го прашуваат претседателот од каде знае дека такво нешто и ќе направат, тие што имаат мнозинство во парламентот, тогаш, слегнува со рамења и вели дека воопшто не важно од каде знае, туку дека знае. А, штом тој нешто знае, тоа мора така да биде.

На прашањето дали тој не се става во улога да ја попречува правдата, бидејќи ако се формира мнозинство во парламентот и се формира нова влада, ќе отпочне процесот на барање отчетност и одговорност за истрагите од предметите кои ги спроведува Специјалното јавно обвинителство. Кога ќе се соочи со вакви прашања претседателот лаже без око да му трепне, и тоа без да изусти ни збор. Научи опасно да лаже и кога молчи, односно кога премолчува. Таквата правда за големите арамилаци кои ја донесоа државата на просјачки стап не го интересираат.

Што се однесува до самобендисаноста и нарцисоидноста, која ја констатирале американските психијатри за претседателот Доналд Трамп, тоа кај нас, исто така, не е некоја мана. Нашата природа е таква да се сакаме најмногу себеси. Замислете го нашиот претседател ако тој самиот не се сака, па кој друг ќе го сака. Никој.

Што се однесува до нашиот најголем вожд, кој е и премиер и претседател и врховен командант, сенароден водач и кога не е на тие функции, македонските психијатри не можат да му најдат ниту едно пореметување кое не е нормално. Се разбира, нашите доктори се доволно мудри и професионални да не зборуваат јавно за болестите на обичните луѓе, па камоли за врвните функционери. Приватно во четири очи ќе ви кажат дека човекот не е нормален, поточно дека е ептен забеган, дека е опсесивен, дека и психопат, болен за власт, дека лаже штом отвори уста, ама јавно тоа да се приопшти на народот кој полудел од среќа и од преголема слобода, не е баш здраво и упатно. Македонските доктори сметаат дека за да се одболедуваат нашите властодршци треба да се стекне природен имунитет за кој треба најмалку една деценија. Кој ќе полуди во тоа време, нему животот ќе му помине во радост и веселба. Значи, работата е блазе си му на тој што навреме ќе се помести од умот.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags: ,

Денот на победата е во мај

Posted on 21 April 2017 by erizaov

9maj

Ќе заврши ли еднаш овој циркус, ќе ја биде ли државата – е најчестото прашање во Македонија, кое нема ден да не го слушнам цели две години. Ако се направиш на „тошо“ и да прашаш кој циркус, која држава, ризикуваш да те загледаат како мува во маштеница и да те прогласат за несаглам, за чукнат… Ако, пак, сакаш да изигруваш „баба Ванѓа“ или оџата од Битола, ѓоа си добро информиран и почнеш да мудруваш дека мора да се почитува Уставот и законите и дека правдата и правото ќе победат, дека само прашање е на денот кога партиите, кои по регуларните избори го сочинуваат мнозинството во парламентот, ќе ги преземат своите уставни надлежности и одговорности, ќе го конституираат Собранието и ќе формираат нова влада, дека тоа е историска неминовност, бла, бла, бла… нема да си го доречеш зборот, следува следното прашање: аман, бе, тоа го знаеме сите, кажи кога тоа ќе се случи, денес утре, за десет, дваесет, сто дена, за година, две, три… И што ќе биде дотогаш со државата и со граѓаните.

Се сомневам дека некој на дуњава го знае одговорот на прашањето кога ќе падне старата и ќе дојде новата власт во Македонија. Засега се знае само дека е рикната власта, дека е паднат режимот, ама се’ уште владее неприкосновениот водач и не си оди. Му се може. Вождот е со неограничена власт, иако не е крунисан за цар, ниту е премиер, ниту е претседател на државата, ниту е спикер на Собранието, ниту е министер, ниту командант на армијата, ниту е генерал, ниту е врховен судија, ниту поглавар на црквата. Тој е сето тоа заедно, се’ е во рацете и во главата на еден човек, кој формално и де факто се води само како претседател на внатрешна револуционерна организација, која е и политичка партија, единствена од тој тип, а легална во Европа. Според некои познавачи на парламентарни демократии тоа е единствена револуционерна партија во светот која е на власт и во опозиција истовремено. Лидерот на таквата револуционерна организација е помоќен и од средновековен деспот. Тој управува со парламентот, со владата, со претседателот на државата и на Собранието, со Уставниот, со Врховниот суд и со сите судови и обвинителства, командува со армијата и со полицијата, со тајните разузнавачки служби, тој единствен го има клучот од државната каса и тој одлучува колку пари на граѓаните денеска ќе потроши, или за колку ќе ги задолжи во странските и домашните банки и нив и нивните се’ уште неродени деца. Под негова команда се и четите со црни маици, кои спонтано, на замолница на началството на организацијата, се формираа како патриотски формации во одбрана на татковината од „клетите шиптари“ и македонските предавници. Тие се заштитници кои треба да им влеат самодоверба и храброст на колоните загрижени граѓани кои секој ден маршираат низ Скопје и низ македонските градови за одбрана на македонскиот јазик, идентитет, име, знаме, химна, унитарност, неделивост на државата, за заштита на слободата и демократијата, за заштита од федерализација, кантонизација и редефинирање, од распаѓање и целосно уништување.

Луѓето протестираат секој ден, иако таква опасност од нигде нема, освен во главата на вождот и неговите следбеници како единствена можност за одбрана од судската правда за злоделата за кои се осомничени по 11-годишно неконтролирано владеење. И сега оди ти во еден ваков хаос, во ваков амбиент на војна на живот и на смрт, конституирај Собрание или избери нова влада, рипни во котелот што врие. Низ Скопје не маршираат само граѓани кои протестираат во одбрана на осомничените властодржци, туку и одреди специјалци со автомати во рацете видливо распоредени пред јавните институции. Борните коли навечер и воените хеликоптери од сабајле се убави пораки за безгрижен почеток и за крај на денот во заробена Македонија од опасни узурпатори.

И сега што мислите, дали навистина е причина да не се дава власта по никоја цена поради декларацијата на албанските политички партии, која е обилно сервирана во јавноста како тиранска платформа. Дали е тоа главен адут за кршење на Уставот и на законите или се работи за досега невидена во светот заштита на осомничената власт. Дали верува некој во државата ако албанските партии ја повлечат платформата дека е отворен патот за мирно предавање на власта и непречено конституирање на парламентот и владата. Јас во тоа не верувам. Ставам две раце во оган дека истиот миг по еден таков потег ќе се измислат уште сто причини.

Прво, веќе сите забележаа дека никој од врвот на власта од албанските партии не побара такво нешто. Барањето е упатено до македонските партии кои го предводат новото мнозинство да ја одбијат платформата на албанските партии. Да се одбие тоа што веќе тие самите го прифатија, освен само една точка, многу значајна, се разбира, само за нивната судбина, а тоа е да се спречи правдата и да се амнестира криминалот. За тоа во овој момент е неопходно да се сотре Специјалното јавно обвинителство и да се прифати партиската и политичка акција на новиот тазе избран претседател на Врховниот суд, кој заедно со партиското мнозинство во Уставниот и во врвот на кривичниот суд, сите во спрега со јавниот обвинител да се отфрлат истрагите и обвинителните акти на СЈО, бидејќи доказите се стекнати на незаконски начин, односно преку незаконско прислушување. На вака перфиден начин осомничената власт сака да го поништи специјалниот закон донесен едногласно во парламентот, токму поради таа цел да се овозможи истрага по содржините на прислушуваните разговори кои се незаконски направени, но преставуваат грубо кршење на човековите права и се извонредна база со изобилство од автентични непосредни сведоштва за голем криминал и корупција, фалсификување избори, незаконска пресметка со политички противници, со нарачки на судски пресуди… и уште голем број тешки кривични дела. Специјалниот закон за работа на СЈО донесен во парламентот едногласно со таа намена и не може да се укине со цел да се попречи правдата. Секој таков обид е кривично дело за подривање на политичко економскиот систем, односно на државата, дело кое не застарува.

И сега, што преостанува. Каде е решението во една ваква лимбо ситуација кога власта што не сака да ја прифати реалноста го спречува насилно новото парламентарно мнозинство да ги преземе своите уставни надлежности. А тоа, соочено со неможноста со блокадата и во парламентот, не може да го направи по мирен пат без крвопролевање. Власта која не сака да замине во опозиција и покрај тоа што не може да формира влада, всушност повикува на граѓанска војна.

Во тој случај, иако бавно, сепак светот не останува понастрана. Казната ако не од внатре, ќе стаса од надвор. Последните пораки кои доаѓаат од Америка и од ЕУ јасно кажуваат дека ќе нема толеранција за узурпаторите на власта. Читајте ја внимателно пораката на Стејт департментот усогласена со Брисел: „Политичарите кои се обидуваат да го блокираат формирањето влада, го обезвреднуваат владеењето на правото, демократските процеси и стабилноста на Македонија и на регионот пошироко. Ние ќе работиме со нашите европски партнери на охрабрување на овие политичари да престанат со нивните опструкции, вклучувајќи го и земањето на одговорност за нивните постапки“. Ова врвот на револуционерната организација, вклучувајќи ги и пратениците во парламентот и медиумските подбуцнувачи на омраза и граѓанска војна треба внимателно да го читаат пред и по секој оброк.

П.С. како епилог. Светот на 9 мај редовно ја одбележува победата над фашизмот, но неговите рецидиви во најразлични неофашистички и нацистички нови форми се’ уште не се искоренети до крај и опстојуваат како пиреј. Во мај и во Македонија ќе се одбележи денот на победата над фашизмот. А пирејот… што е со пирејот. Ќе се исчисти, ама и нешто ќе остане. Светот секогаш го одбележува 9 мај како победа, а Југославија тоа го правеше на 15 мај, шест дена подоцна. Така ќе биде и сега во Македонија.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

Кој си бе ти …

Posted on 05 April 2017 by erizaov

 

gruevski silueta

Кој си бе ти, ајде стани и покажи се, да те видиме сите што величина и големина од човек ќе беше, па си земал без срам и перде перце во рака во оваа земја, која ја претвори со твоето владеење во безнадежија. Кој си ти да пишуваш манифест до осиромашениот народ. Како не ти е срам да им се обраќаш на граѓаните кои се испокрадени, понижени, исцедени како лимон од најопасните ајдуци облечени во костуми и вратоврски. Кој си бе ти со манифест да се браниш себеси од судот и од законите и да ги браниш со лаги своите поданици, осомничени политичари за криминал и големи злодела против својот народ.

Кој си бе ти да пишуваш манифест и да се повикуваш на славниот документ од Крушево. Што е, сакаш ли ново востание за одбрана на твоите арамилаци и арамии. Кога повикуваш на национално и државно единство на кого мислиш? На тие што имаат единствен матичен број родени во татковината, или тие на кои им праќаш закани секој ден со колоните на срамот кои маршираат по скопските улици, или пак им се обраќаш на тие за кои ти проповедаш дека ова не е нивна матична земја, затоа што ти така си умислил и пресметал да се спасуваш со сеење омраза и нетрпеливост. Повикуваш ли ти со твојот манифест на крвопролевање криејќи се зад лажно единство. Кој си бе ти што си дозволуваш да го уриваш редот и поредокот по твој ќеф. Да го скрнавиш Уставот, да не ги почитуваш законите, да ја узурпираш власта која си ја изгубил на избори, да не го признаваш гласот на мнозинството граѓани, да го блокираш парламентот, да не дозволиш да дојде до историски промени и да работи непречено владата која има зад себе 67 пратеници избрани од 700.000 граѓани. Кој си бе ти што си ги заробил и судовите и медиумите и компаниите и целата држава сите да играат на твојата свирка. Кој си бе ти што секоја вечер ни влегуваш во домовите неканет, не гушиш и ни ја одземаш слободата. Кој си бе ти што зајмиш милијарди евра од светските и домашните банки во наше име и потоа ги арчиш во твоја слава, без да дадеш отчет каде отидоа нашите пари. Кој си бе ти што го попречуваш членството на Македонија во европското семејство и во НАТО. Кој ти го дава тоа право? Русите или Грците, или ти сам на себе си ги даваш сите права.

Кој си бе ти што лажно бараш владеење на правото во твојот манифест. Па кој ти бранеше цели 11 години да го примениш владеењето на правото, наместо владеење на кривото и арамиското. Па поради твоето непочитување на правото и правдата, поради заробување на целото судство, имаме специјално обвинителство од кое ти се тресат коските. И сега без срам бараш владеење на правото по твој терк. Нели.

Кој си бе ти што бараш попис со манифест. Па, со години не го направи да не се видат твоите изборни и други фалсификати. Кој си ти што дозволи да се одлага со години најголемата стопанска и економска операција без која не може да се планира идниот развој на земјата. Кој закон, чија одлука беше да го спречиш пописот и да ги фрлиш милионите долари во време кога веќе почна да тече пописната операција. Кој ти го дозволи тоа самоволие и таа невидена и нечуена ароганција да правиш што сакаш. Кој си бе ти да праќаш манифест до народот во кој ти сам одредуваш кои се тоа државни и национални интереси, а си го блокирал народното Собрание да не работи за да не останеш без власт. Кој си ти да повикуваш на национално и државно обединување кога си компромитиран политичар осомничен за повеќе кршења на законите.

Кој си бе ти да повикуваш на единствен јазик, а не знаеш ниту еден, дури ни мајчиниот не си го знаеш добро како што доликува на еден национален политички лидер. А, најмалку го знаеш јазикот што треба најмногу да го знаеш, тоа е универзалниот јазик на толеранција и меѓусебно разбирање и почитување меѓу различните по нација и вера. Кој си бе ти да им судиш на луѓе без суд, да нарачуваш да им се следи секој чекор на тие што не мислат како тебе, да се прислушуваат и да се држат под надзор со години илјадници граѓани. Дали уште ќе се правиш на тошо дека не сфаќаш колкаво е твоето злодело што си бил на најодговорната позиција додека со години некој го правел најмасовното кршење на човековите права и слободи. Како можеш за тоа да не се чувствуваш виновен, па макар и не знаел дека некој ти прави швајцарско сирење од безбедносниот систем.

Ајде подсобери се и пушти ја Македонија да дише слободно без твоите чети по улиците и без фалшиви манифести. Најди си подобри адвокати од овие кои сега му наредуваат на судот и соочи се со правдата на непристрасен суд и судија. Направи, конечно, нешто добро за Македонија. Оди си.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

Подгответе се за меѓународните судови

Posted on 24 March 2017 by erizaov

hag sud

Еден ден, во блиска иднина, во судот за правда во Хаг, или во некој друг меѓународен суд, на обвинителна клупа ќе седнат повеќе македонски функционери. До нив ќе бидат и нивните извршители и подбуцнувачи, сите учесници во масовно повеќегодишно нарушување на човековите права и слободи и во попречување на правдата. Во моментот ова е единствената вест од која имаат уплав неколку жешки глави кои се кријат зад националистичкиот пожар кој го запалија за да се спасат од судската правда. Очајно им треба хаос за да не се види вистината. Па еве, го имаат секој ден се’ повеќе радикалниот бран, ќе видиме до кај ќе стасаат ако излезе од контрола.

Епилогот на длабоката политичка, економска, морална и духовна криза во која западна државата, станува се’ поочигледно дека ќе се разреши на меѓународен суд, пред тоа, нешто од меѓународните банки и од фондовите на ЕУ и од геостратегиите на НАТО. Такви најави доаѓаат секој ден. Се’ уште мошне внимателно и не многу гласно, но доаѓаат до јавноста и особено на неколку познати адреси. Се внимава да не бидат казнети сите граѓани на државата. Се разбира, тоа е една од можните разрешници ако дотогаш Македонија не исчезне под налетот на разгорениот национализам и шовинизам од страна на пироманите што ги палат меѓуетничките и меѓуверски огнови само за да се спасат од судската правда која е на повидок по изборите од 11 декември минатата година со најавеното ослободување на институциите на системот и заробената држава.

Противуставното и насилното спречување на мнозинството избрани пратеници да го конституираат парламентот и да се формира влада, е тешко кривично дело подложено на удар и на меѓународното право, ако контролираните судови судат по диктат на политиката, потврдено стотици пати во изминатите 11 години на инсталираниот режим на Никола Груевски и неговите најблиски соработници. Доколку, пак, дојде до крвава и трагична разрешница на ситуацијата во Македонија, за која фали само една искра за да се случи, тогаш судскиот епилог само ќе се префрли од одделот за правда и заштита на човековите права во судот за воени злосторници. Натаму знаете како одат работите со судењата на воени злосторници.

Уставот и законите на Македонија и меѓународното право точно ја лоцираат одговорноста на сите високи функционери кои со своите постапки придонеле за крвава разврска. Засега во Македонија од најодговорните функционери не се слуша никаков повик, или барем еден збор за смирување на ситуацијата, напротив, сите нивни јавни настапи содржат националистички пораки полни со омраза и тврдокорен став по секоја цена да се оневозможи мирно примопредавање на власта на политичките партии кои обезбедуваат солидно мнозинство во Собранието.

Понудите на ВМРО-ДПМНЕ за нови избори како решение е нова опасност и уште посилно разгорување на меѓуетничка и меѓуверска нетрпеливост. Конечно, кој и’ брани на силната опозиција по формирањето на новиот парламент и на новата влада во рамките на Уставот и на законите, на деловникот на Собранието да избоксува нови предвремени избори. Тоа врвот на ВМРО-ДПМНЕ не го сака, бидејќи кога изборниот процес е контролиран од друг, се топи разликата од три спрема еден која ја проповедаат преку своите пропагандни центри. Или што ќе се случи ако некои предмети на Специјалното обвинителство се активираат во редовните судови кои ќе можат да носат пресуди без политички притисоци. Дали тогаш ВМРО-ДПМНЕ ќе сака предвремени избори. Или колку ќе бидат атрактивни нови избори ако судот утврди дека злосторничко здружување за изборни фалсификати не било измислица на СЈО, туку тешка злоупотреба на власта. Тешко ќе се победи на избори со ваква политика, ако не е ВМРО во МВР.

Втората понуда за малцинска влада на СДСМ, без учество на албанските партии со поддршка на ВМРО-ДПМНЕ, е смешна работа и лага само за наивни. Кога тоа ВМРО-ДПМНЕ формирал влада без албански партии. Таа реалност во Македонија треба повеќе да ги замисли партиските функционери на ВМРО-ДПМНЕ да откријат кои се причините што ниту една албанска политичка партија под притисок на нивното гласачко тело не може да прави коалиција или да учествува во влада предводена од Никола Груевски и компромитираните негови најблиски соработници. Кои се причините што 50.000 Албанци и голем број муслимани гласале за опозицијата предводена од Зоран Заев. Тогаш немаше тиранска платформа. Уништувањето на овој историски тренд за формирање демократско и слободно општество е всушност против заедничка Македонија, а не изманипулираните колони граѓани, кои, всушност, се штитот за уривање на определбата за заедничка држава.

Но, сепак, мислам дека најголемиот страв за примопредавање на власта доаѓа од сознанието дека коалицијата на македонските и албанските политички партии кои сочинуваат мнозинство може навистина добро и реформски подолгорочно да функционира и да ги открие сите злоупотреби на власта која 11 години владееше без контрола. Нема подобра контрола од промена на власта.

Ако сите овие позитивни и историски трендови грубо се спречуваат од власта која не сака да си замине, нормално меѓународните судови стануваат неминовност, бидејќи покрај реализацијата на изборните резултати и сите судски инстанции, сосе Специјалното јавно обвинителство, се оневозможени да си ја работат работата, да судат според законот. Неодговорни политичари на власт, иако изборите завршија пред повеќе од три месеци, не го признаваат основното уставно начело дека политичките партии кои имаат мнозинство формираат влада, денес под закрила на нарачани протести и демонстрации се залажуваат и себеси и јавноста дека излезот е во антиалбанството и антимуслиманството. Резултатот на оваа доктрина е антимакедонство, односно реална опасност секој да си го бара чарето ако се потрошат сите демократски и законски ресурси за мирно предавање на власта. Никој не може да ги обвини тие што им се одземаат стекнатите права ако бараат решенија кои најмалку се посакувани од мнозинскиот народ. Македонија до вчера беше фактор на стабилноста на Балканот. За жал, може да стане примамлива идејата поделбата на Македонија да биде дел од решението на проблемот. Најлошото нешто што може да ни се случи.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

Тиранска влада

Posted on 22 March 2017 by erizaov

tiranska vlada

Повеќе од една деценија со Македонија владеат тирани кои управуваат со државата деспотски без никаква контрола. Дали сега по 11 години во еден исклучителен историски момент на уривање на тиранијата и корумпираната власт по демократски и мирен пат со завршени и веродостојни избори, ќе се почитува гласот и определбата за слободно европско општество на над 600.000 граѓани, зависи од автентичноста, цврстина и истрајноста на носителите на демократските процеси. Многу зависи и од меѓународната заедница, односно од тоа дали и натаму ќе се поддржува режимот на Груевски. Но, за жал, иднината на земјата зависи и од разорноста на шовинизмот и национализмот, кој го пропагираат поразените популисти и нивните подбуцнувачи. Што мислите, кој ќе победи – мракот или светлината.

Значи не е проблемот во владата диктирана ѓоамити од Тирана, таа е се’ уште на власт цели 11 години. Проблемот е како да дојде на власт демократската влада диктирана од граѓаните на Македонија. Од изборниот ден 11 декември до денес, повеќе од три месеци Македонија нема парламент, нема функционална влада и премиер, нема саглам претседател на државата. Се води илеџиска подземна војна за задржување на власта или, како што знаат веќе многумина во државата и сиот демократски свет, група осомничени функционери, обвинети за масовно и повеќегодишно нарушување на човековите права, за изборен и организиран криминал, за голема корупција, впрегнуваат илјадници граѓани по македонските градови како жив штит во попречување на правдата и оневозможување на демократијата, на владеење на правото. Или, како што велат во Брисел, во оневозможување на обидите за ослободување на заробената држава и институциите на системот.

Како што се’ посилно врие шовинистичкиот котел и како што се зголемува опасноста да се украде победата на мнозинството со измислената опасност по унитарноста на Македонија, нејзината поделба и федерализација, продажбата на уставното име, со двојазичност која веќе постои со години, со националистички изманипулирани колони граѓани, така главниот град е опседнат со многубројни добронамерни, но и злонамерни емисари кои укажуваат на трагичните последици доколку грубо биде изиграна волјата на мнозинството граѓани, но и на тоа дека со Македонија е готово ако коалицијата на опозицијата направи влада. Најодговорниот човек за повеќегодишната длабока политичка криза, Никола Груевски, и неговата свита се’ уште успеваат со големите прелаги и црни пропаганди да палат меѓуетнички пожари. Колку е голема лагата за тиранска влада и платформа кажува фактот што се’ уште и таа сегашна нефункционална влада со која управува Груевски, е на власт во коалиција со албанскиот партнер, кој не може да ја продолжи натаму коалицијата само од една причина, ама многу голема и неминовна, да се растури партнерството. А, тоа е фактот што граѓаните Албанци немаат ни малку доверба во Груевски и во корумпираната власт. Ниту пак другите албански партии, кои во своите предизборни платформи го имаа токму фактот дека со Груевски нема поделба на власта, имаат некаков самоубиствен нагон да ја делат власта со човекот кој не го сакаат не само албанските, туку и стотици илјади гласачи припадници на македонскиот и на другите народи кои живеат во Македонија.

Не е доволно ветувањето на Јоханес Хан, еврокомесарот за проширувања на ЕУ, дека поразените и корумпирани македонски политичари треба да избираат меѓу Европа и Балканот, меѓу демократија и режим. Тие одамна бегаат од Европа. Балканштината им е најсигурната заштита, а патриотизмот е најсигурното скривалиште од правдата. Брисел кој го призна својот дел на одговорноста за состојбите во Македонија, по цела деценија тактизирање и поддршка на режимот на Груевски, исто колку и на грчките ултиматуми, овој пат ако не сака да биде соучесник во распаѓањето на Македонија мора да настапи и со поголем морков, но и со поголем стап. Уривањето на парламентарната демократија со ништење на волјата на мнозинството граѓани мора да биде изразено со казна на виновниците, а не со казна на сите граѓани на Македонија. Напротив, определбата на граѓаните за изградба на современо европско општество на последните избори, треба да биде наградено со експресно отпочнувања на преговорите за членство во ЕУ и постапување според пресудата на Судот за правда во Хаг да не може да се попречува членството на Македонија во меѓународните организации, се разбира, пред се’, во ЕУ со името ПЈР Македонија. На Македонија ЕУ треба штедро да и’ помогне за еден четиригодишен мандат да стане редовна членка на ЕУ. Пред тоа, односно веднаш по конституирањето на новата демократска влада треба да уследи поканата за членство на Македонија во НАТО. Без овие решенија процесот на исчезнување на Македонија е отворен со амин и на Европа.

Членството во НАТО значи престанок на опасноста од поделба на државата, од загрозување на нејзината унитарност. Почнувањето на преговорите со ЕУ и отворањето на задолжителните поглавја, ќе ја покаже на дело определбата и способноста на владата и на парламентот за спроведување на политичките и економските реформи во практиката. Тоа ќе биде најважната мерка за успешноста и на новата и на секоја наредна влада.

Конечно, со промената на власта во Македонија завршува ерата на еден корумпиран режим. Доколку, пак, надвладеат лагите и воените подбуцнувачки пропаганди за тиранска влада, за федерализација и редефинирање на Македонија, тогаш се потврдува научната теза дека не е ништо ново и во современата историја да се распаѓаат како големи така и мали држави.

Можеби ова ќе биде прв пример во историјата на исчезнување на една држава, не поради идеолошки револуции и војна, туку поради трагичната вистина за заштита на грст осомничени политичари за криминал и на нивните медиумски поддржувачи.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

Сè повеќе смрди на распадот на Југославија

Posted on 10 March 2017 by erizaov

dinamo-zvezda-riots

Во Македонија се’ повеќе смрди на распаѓањето на Југославија. Бевме и се’ уште сме единствената држава која ги одбегна ужасите и страдањата од воениот пожар, но со големи штети и брзо осиромашување на граѓаните. Денеска по повеќе од две и пол децении независност Македонија е соочена со реална опасност од распад само затоа што група осомничени политичари за тешки кривични дела своето последно скривалиште го најдоа во патриотизмот. Ја попречуваат правдата поддржани од пропагандисти и подбуцнувачи распоредени во моќните телевизии и други медиуми, кои се постојани паразити на сите власти и чија цена рапидно расте кога треба да се направат највалканите работи и да се искажат најголемите лаги, да се запали народот до точка на вриење, без што не почнува ниту една војна. Тоа се погребниците на вистината, која пред секоја војна прва гине. Недостига само првото убиство како непосреден повод за да почне поделбата на Македонија.

Така почна распадот на Југославија. За оние што заборавиле, или не паметат, или не сакаат да паметат, професионална и морална должност е да се потсети и предупреди дека и тогаш гласот на разумот кој и денес кај нас се појавува овде-онде е само доказ дека се наѕира хаосот. Трагичната историска поука не е прифатена. Напротив, и денес се употребува нашироко како аргумент. Има многу живи сведоци и учесници во крвавиот распад на Југославија, најголемата воена трагедија во Европа по Втората светска војна, која однесе стотици илјади човечки животи, направи пустош, разурна илјадници домови и вековни огништа, унесреќи милиони луѓе. Последиците не се залечени, раните се’ уште се отворени. Омразата против различните од себе расте и во лажен мир, особено при лажни успеси и лажна демократија и лажна нееднаквост.

Деновиве во Македонија беше високиот функционер на ЕУ Федерика Могерини, која се врати разочарана од својата балканска турнеја. Во дебатите за иднината на Балканот што се водат во седиштето на ЕУ во Брисел се цитира изјавата на словачкиот шеф на дипломатијата, Мирослав Лајчак, дека две држави во Западен Балкан се пред распаѓање, а три во длабока политичка криза. Не е тешко, според она каде беше на посета Могерини, да се погоди дека пред распаѓање се Босна и Македонија, а дека во длабока политичка криза се Србија, Албанија и Црна Гора. Веста како да е препишана од пред 27-28 години од многубројните укажувања на тогашното југословенско раководство дека со мудрост и избегнување воен конфликт по мирен пат Југославија, или нејзините наследници како посебни држави, брзо ќе станат членки на НАТО и на ЕУ пред сите други од Југоисточна Европа, бидејќи имаа најлиберален систем далеку понапреден од режимите на Истокот. Но се покажа дека никакво ветување, никакви милијарди долари финансиска неповратна поддршка не можеше да го спречи распадот на државата пред налетот на национализмот, шовинизмот и омразата, поттикната од вождовите на кои лесно им помина лагата за заблуда на сопствениот народ дека ја спасуваат држава баш кога ја растураат.

Сите вести почнуваа и завршува дека другите прават злодела и ја уриваат Југославија. Сите други беа прогласени за виновници, освен тие што навистина ја урнаа. Нападот во Битола на Музејот на албанската азбука многу потсетува на тоа. Драматично се соопштува дека предавниците и непријателите кои се против „заедничка Македонија“ се каменувачите и потпалувачи на музејот. Истите тие се и против антифашистичката војна, против партизаните и против АСНОМ. Тоа го проповедаат на цел глас воените подбуцнувачи кои маршираат на чело на колоните граѓани речиси идентично како колоните за поддршка на вождот Слободан Милошевиќ.

Деновиве вистинските Македонци, како што се нарекуваат граѓаните од пропагандистите на власта, маршираат низ градовите за одбрана на државата, за зачувување на унитарноста, против тие што сакаат да ја делат Македонија, ама да биде заедничка каква што ќе ја скројат нарачателите на маршевите. Не верувам дека не знаат дека никој не ја урива унитарноста на државата, ниту македонскиот јазик и идентитет, туку се урива режим со изборни резултати. Не верувам дека тие што маршираат не знаат дека тие се впрегнати во одбрана не на државата, туку на мафијата. Не верувам дека не знаат дека учествуваат во распаѓање на државата со заштита на поразената власт на избори. Непочитувањето на изборни резултати е отворен пат кон делби.

Во српскиот парламент радикалите на Шешељ пред Могерини викаа „Русија, Русија“. Во Македонија нивните побратими од самонаречениот македонски манифест, исто како Шешељ и неговите радикали, предводени од познати личности дневно-политички ангажирани, викаат на сет глас „Русија, Русија, сојуз со Русија“ и на тој начин и тие попречуваат да ги стаса правдата осомничените од врвот на власта за големи злодела, вклучувајќи нарушување на човековите права, изборни измами и организиран криминал и корупција.

Единствената голема надеж дека е можно да се спречи распадот и да превладее разумот е новиот пристап на ЕУ и големите сили во вакви кризни ситуации. Во Брисел паднаа првите посериозни критики за неодлучноста на ЕУ кон Балканот. Се’ погласно признаваат дека голем дел од вината за она што се случува во регионот е голем грев на Европа и нејзиниот егоизам. Поддршката на недемократскиот и корумпиран систем ја донесе Македонија на раб на војна и пред распад. Осудата на себичноста на Европа е се’ погласна не само од влијателни личности, туку и од повеќе актуелни политичари и државници. Почнува и во Брисел да се прифаќа вистината дека ако почнеа преговорите за влез во ЕУ на земјата, која веќе десет години е кандидат за членство во евроатланските асоцијации под името ПЈРМ, ќе беше избришан неправедниот фактор време наметнат на штета на Македонија. Ако се почитуваше одлуката на судот во Хаг и ако безобѕирно не се подржуваше еден шовинистички и националистички ултиматум на Грција во однос на Македонија, ноторна вистина е дека ќе ги немаше античките споменици и лажниот барок кои ги осиромашија и задолжија македонските граѓани и нивните наследници наредните неколку генерации. Ќе немаше лесно изманипулирани граѓани во маршеви за „заедничка Македонија“, зад кои се кријат осомничениот врв на власта и нивните медиумски крлежи, туку Македонија ќе беше членка на НАТО и на ЕУ и пристојно место за живеење. Ќе немаше ни платформи, ни воени подбуцнувачи, ниту пак ќе имаше режим и згазена демократија од овие срамни димензии како сега.

За жал, повторно единствената надеж за спас на Македонија не е разумот кој на Балканот секогаш е во малцинство, туку одговорноста и решителноста на ЕУ и големите сили. Ако контролираните македонски судови не судат за масовното нарушување на човековите права со прислушување на над 20.000 луѓе повеќе години и ја попречуваат правдата за предметите против осомничени за организиран криминал и корупција, ќе почнат да судат меѓународните судови. Таму е решението за излез од кризата на Македонија и во признавањето на последните изборни резултати и определбата на мнозинството во парламентот за состав на новата влада. Тоа мора да се означи со итно отпочнување на преговорите со ЕУ и со членство во НАТО. Се’ друго е крај на државата, поверојатно крвав отколку мирен.

(Објавено во Утрински)

Comments (1)

Tags:

Судовите не можат да ја запрат пролетта

Posted on 21 December 2016 by erizaov

sud

Ни Управниот ни Кривичниот суд не можат да ги запрат тектонските промени со пресудите во врска со тужбите на одлуките на ДИК, или со монтиран судски процес да го пикнат Зоран Заев итно во затвор. Судовите веќе не можат да ја запрат пролетта, иако доцни цела деценија. Режимот падна, годишните времиња пак се менуваат според природните закони.

Штом немаше толпи протестанти, силни шовинистички говори и огнови пред Управниот суд и штом Никола Тодоров, несудениот иден премиер, најави дека судот треба да работи без влијанија однадвор и без притисоци само добро нека пази какви одлуки ќе донесе да не одат седум невини луѓе во затвор и да не се случи ВМРО- ДПМНЕ да остане без еден пратеник, би било шокантно изненадување судот да ја скине последната сламка со која се прикрива поразот на ВМРО-ДПМНЕ и на Груевски на изборите чии резултати најдобро се искажани со мислата дека „десетгодишната власт на ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ извојува пораз, а здружената опозицијата претрпе победа“. Македонија од 12 декември е во пат-позиција. Кризата исчезна, сега сме ни таму, ни ваму, кралот не може да мрдне, ама уште е жив, а престолот празен.

Одлуките на Управниот суд не менуваат ништо какви и да се, освен што ВМРО- ДПМНЕ може уште неколку пати да ја прослави големата победа за да се окуражат заедно со поранешниот партнер, ДУИ и Ахмети и да заборават што побргу дека изгубија 19 места во парламентот. Мора да се заборават и ветувањата за заедничките 63 плус 17 столчиња во Собранието и за стабилна и сигурна влада и на уште четиригодишна поделба на власта и за крај на кризата. За победата да биде триумфална покрај правдата од независниот Управен суд и неправдата од зависниот ДИК неопходна е прослава и на победата во битката против сиот напреден свет кој се беше заверил против ВМРО-ДПМНЕ, мудриот сенароден водач Никола Груевски и против кутра Македонија, големата раскрсница меѓу Исток и Запад, преку која водат сите патишта без кои Америка и Европа ќе пропаднат.

Ете со вакви приказни ќе го величаат извојуваниот пораз на кој не му помагаат ни судски одлуки. Уште да го стават Зоран Заев во затвор и, конечно, Македонија може да здивне од федерализацијата, од двојазичноста, редефинирањето и кантонизацијата. По Заев ќе заминат во затвор уште едно стотина луѓе негови соработници и разни соросоиди, странски платеници и едно десетина новинари и познати шпиони и Македонија ќе биде мирна и тивка како никогаш досега. Така го препознаваат крајот на кризата приврзаниците на Груевски, кои, конечно, воздивнаа од ставовите зошто водачот е многу трпелив човек. По победата и Специјалното обвинителство ќе ја добие истата порака како и Управниот суд. Да работи спокојно без притисоци однадвор и од внатре во тесна соработка со обвинителот Марко Зврлевски и редовното обвинителство и да ги процесуира сите предмети пред независните судови и да пази случајно да не почне некаква постапка против носителите на власта и луѓето кои ја спасија државата од странските агресори и домашните непријатели. Кој може да им суди на такви херои, патриоти и заслужни дејци.

Тоа е сонот на државниот естаблишмент збран околу Никола Груевски, арно ама таа воденица веќе не меле жито. Работите многу брзо се движат во една друга насока, правилна. Порасна како квасец определбата за смена на залегнатата арогантна и алчна власт, која од ден во ден станува се’ поопасна и ја бутка земјата во изолација и подлабока сиромаштија. Тоа граѓаните веќе го прочитале и се виде на изборите од 12 декември, а сега се гледа и од стравот од какво било прегласување на изборите.

Од утре почнува втората етапа на заблудата дека е извојувана голема победа на ВМРО-ДПМНЕ. Претседателот на државата како што му налага Уставот и законите ќе им го довери мандатот на умислените победници да состават влада, а како што му доликува на ВМРО-ДПМНЕ и ако не може да состави влада, ќе прогласи воена состојба, се разбира ако никој не сака да коалицира со големиот победник кој единствено во земјата ја застапува сенародната волја само на чистокрвните Македонци. Значи веднаш треба да се замоли Али Ахмети да ја спасува стабилноста на државата и на ВМРО-ДПМНЕ и престолот на Никола Груевски и да стапи во сојуз со победникот, оти отиде Македонија во неврат.

Иако не е за верување дека Али Ахмети уште еднаш ќе ја жртвува и партијата и себеси за да го спасува Груевски и ВМРО-ДПМНЕ, но според досегашните искуства и предвидливост на политиките на ДУИ и Ахмети може да се очекува сојуз за вкупно 61 пратеничко место наспроти 59. При такви односи на силите се отвора и најголемата берза на пратеници од независноста на Македонија до денес. Веќе на црниот пазар уште пред да се формира Собранието цената на пратеник достигнува и до неколку милиони евра. Убави пари за извалкан образ. Лицитацијата на пратеници е во полн ек. Само што инвеститорите во пратенички места уште не знаат дека се жив зијан. Парламентарните предвремени избори напролет ништо не може да ги спречи, па дури ни оставката на Груевски и неговото повлекување од политиката. Изборите напролет не може да ги спречи ни евентуалната широка коалиција на вкупната опозиција сосе ДУИ. И сите други комбинации на технички и експертски влади ќе бидат привремени и краткотрајни. Будењето и отрезнувањето е завршено кај мнозинскиот граѓански дел во целата земја, без оглед на нивната националност и верска припадност. Пролетта доаѓа.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

November 2017
M T W T F S S
« Oct    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930