Tag Archive | "Зоран Заев"

Tags:

Што ќе биде ако победи Заев

Posted on 25 November 2016 by erizaov

15178947_10154843522917932_1560491967960615043_n

Леле мајко, отиде Македонија ако победи Зоран Заев на избори. Останавме и без држава, без македонскиот јазик и идентитет. Македонија ќе биде распарчана на федерални кантони. Пискотници ечат од сите страни што голема несреќа ќе не’ снајде ако падне власта на изборите по една деценија владеење без контрола. Страшилото од минатиот век на примитивниот национализам и шовинизам, на омраза, нетрпеливост и делби повторно го оживеаја Никола Груевски и неговите поданици смртно исплашени не од федерализација и двојазичност, не од Албанци, од Македонци, од Турци, од Срби, од Власи, од Бошњаци и од Роми. Не од муслимани, христијани, католици, адвентисти, агностици и атеисти, туку од тоа што пред портите е Заев со најмоќното оружје против еден корумпиран режим, а тоа е неговата цврста определба дека ќе ги врати правдата, слободата и демократијата.

Заев се’ повеќе остава впечаток дека е искрен и непоколеблив кога вели дека сите што се огрешиле од законите ќе се соочат со судската правда и се’ што е украдено, до последна пара, ќе се врати на граѓаните на Македонија. По една деценија режим и груевизам, на повидок е слобода и независност во работата на заробените институции на системот, на судовите и судиите, на медиумите и новинарите, на парламентот и пратениците, на Уставниот суд, на домашните компании, на јавните претпријатија и државни фондови, на администрацијата и сите асоцијации владини и невладини, државни и приватни. Голема е шансата за еднаквост на сите граѓани и пред законите и пред институциите. Тоа се темелите на крупните промени кои ги нудат опозицијата и Зоран Заев, кој со својата верба во тоа и со својата храброст и сугестивност се’ повеќе стекнува симпатии кај неопределените гласачи. Најважната недовршена работа во овие две недели кампања останува во ослободувањето од стравот од стегите на режимот и зависноста од гола егзистенција кај се’ уште голем број граѓани.

Промената на власта ќе ги открие сите злоупотреби, криминали, провизии и корупции, ќе го покаже грдото лице на деградирањето на општествено-политичкиот поредок, бруталната пресметка со политичките противници со нарачките на судски пресуди, со изборни измами, со купување за џабалак плацови на најатрактивните локации во Скопје и низ Македонија, со уривање на имотот на политичките противници и со изживувањето на луѓето кои мочаат низ ногавици од страв пред вождот, со наредба до подземјето да се удрат шлаканици на градоначалник кој победил на избори и по десет пати прегласување. Ќе се дознае, конечно, причината за политичката, економската и духовната криза во која пропадна Македонија со стравотна злоупотреба на власта со најголемото и најмасовно нарушување на човековите права преку следење со години на комуникациите на илјадници јавни личности спроведена незаконски во најзначајната институција на државата за нејзина безбедност УБК. Тоа се тешки кривични дела не само заради организиран криминал и стекнување големи богатства, туку тоа е уривање на целиот општествено-политички и економски систем. Тоа е велепредавство на државата.

Ете тоа е причината за лелекот и пискотниците на приврзаниците на власта од врвот на пирамидата, оттаму е големата загриженост што ќе биде со Македонија ако победи Заев и ако се смени мафијата која си курдисала своја држава. Што ќе биде… ќе остане само државата без мафијата. Ете тоа ќе биде, првото големо нешто што ќе се случи на 12 декември ако дојде до пад на режимот. И уште многу други нешта ќе се случат што сме ги заборавиле како одамна одземени придобивки на едно нормално општество и на едно нормално живеење.

Ако победи Заев, на 12 декември нема да тече мед и млеко по улиците, но сигурно тоа ќе биде празник на демократијата и слободата, ќе дишеме послободно колку и да се загадени и контаминирани и воздухот и почвата. Денес во Македонија се поважни владеењето на правото, слободата и демократијата, еднаквоста пред законите од мед и млеко. Му верувам на Заев затоа што ослободувањето на институциите на системот и слободното продолжување со работа на Специјалното обвинителство и по промена на власта ќе значи дека новата власт ќе биде контролирана и од јавноста и од медиумите и од надлежните институции на системот, од парламентот, од судството, од Уставниот суд. Сите придобивки на парламентарната демократија ќе се вратат на политичката сцена.

Зоран Заев не е од вчера политичар, добро знае дека нема да опстане ни една година на власт ако не ги исполни ветувањата кои се историски, а тоа е воспоставување демократски систем со независно и професионално функционирање на сите институции на системот и што е најважно со воспоставување на уставните норми на поделба на власта на извршна, законодавна, судска, монетарна со силна поддршка на независни и слободни медиуми.

Вториот корпус од програмата и ветувањата на Заев во делот на економијата и на зголемувањето на стандардот на граѓаните, исто така, ќе бидат постојано изложени на контрола и на сериозни критики и анализи својствени за едно слободно и демократско општество, особено ако не се остваруваат со ветената динамика.

Конечно, отсекогаш сум приврзаник арогантните и корумпирани власти и политичари да ја добијат казната на граѓаните со промена на власта, ама и на редовниот суд бидејќи не поднеле морална одговорност за своите грешки. А, тоа се оставки за спречување на кризата од која страда целата држава.

До 2006 година во Македонија се случуваше промена на власта на секои четири години. И тоа беше здрава работа за демократијата. И ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ добија казни за своето лошо владеење, својата ароганција и лажните ветувања. За грешките и изневерените надежи беа казнувани на секои наредни избори и ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ и нивните коалициски партнери. Првата влада на Никола Кљусев, која е запишана во историјата на независна Македонија како експертска, а која ВМРО-ДПМНЕ ја смета како своја бидејќи победи на првите парламентарни избори, беше сменета по неполни две години од тие што ја изгласаа во парламентот. Со тие две експертски години ВМРО-ДПМНЕ со своите коалициски партнери ја презеде одговорноста за дострелите на Македонија во период од 16 години, а СДСМ со своите партнери за девет години. Последните десет години власта е непроменлива со барање на уште еден апсолутен мандат од четири години. Успесите и достигнувањата кои се пумпаа со пропаганди и медиумска превласт, со изборни нерегуларности, очигледно веќе не се доволни за победа. Ете затоа повторно над Македонија кружат страшилата за активирање меѓуетничка и меѓуверска нетрпеливост, овој пат не во директна конфронтација на тие што ја делат власта со години Никола Груевски и Али Ахмети, туку со чудовишно обвинување дека лидерот на опозицијата Зоран Заев е поголем Албанец од албанските националисти, кој сака да го менува уставот, да ја редефинира државата, да го поништи охридскиот договор, да ја поалбанчи цела Македонија, да ги продаде името и јазикот… откриен е најголемиот непријател на Македонија. Тоа се тие монструозни шпекулации на поттикнување омраза и делби само за да се спаси власта.

Никој не спомнал промена на Устав, или поништување на Охридскиот договор. Од каде сега испадна толкава љубов кон Охридскиот договор на ВМРО-ДПМНЕ и на Никола Груевски кога овие луѓе го сметаат овој документ за предавство и потпишување капитулација. Да знаат ќе молчат бидејќи тоа е единствениот документ кои го имаат потпишано лидерите на македонските и албанските политички партии кој е депониран во ОН со потписи на САД и на ЕУ и кои ја гарантираат унитарноста на Македонија. Ако внимателно го прочитаат, ќе разберат дека тие домашни и меѓународни гаранции важат доколку Македонија е демократска држава со еднакви права на сите граѓани и етнички заедници. Секое нарушување на човековите права и слободи и одземање на веќе стекнатите права го отвора патот кон делби. Ако и по 25 години самостојност пак биде пресуден национализмот и меѓуетничката омраза во изборен натпревар на крајот од втората декада на 21 век, тогаш исчезнувањето на Македонија ќе биде побрзо и од селидбите на младите кои заминуваат како река без враќање.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

Заев на Канал 5

Posted on 14 January 2016 by erizaov

zaev

Лидерот на опозицијата имаше интервју на Канал 5, вообичаена и банална вест. Така е во која било земја со пристојна демократија. Во Македонија тоа е вистинска сензација, замислете не по тоа што кажал Заев, туку како се случило сатанизираниот опозиционер сам да влезе во забранета зона и да одговара на прашања на главната уредничка, која видно вознемирена му соопштува и на гостинот што го поканиле и на јавноста дека Заев бил принуден да даде интервју за Канал 5.

Да се крсти човек со две раце. Попрво ми личеше работата дека тие морале да го поканат за да покаже власта дека во екот на преговорите за слободата на медиумите, како еден од условите на договорот од Пржино, можно е и тоа чудо Заев да биде на телевизија која е блиска на Владата. Во секој случај, добро е што се појави Заев на едно минско поле и успеа да го преживее оставајќи одличен впечаток, особено со тоа што барем потсети на едни времиња кога ваквите разговори и интервјуа беа секојдневна професионална новинарска работа безмалку во сите медиуми. Сензацијата ќе беше првокласна ако Заев и Груевски стигнаа заедно во Канал 5 и се соочеа на главната тема која е од исклучително значење за иднината на државата, а тоа е каде го гледаат излезот од политичката криза и зошто договорот од Пржино кој го прифатија и двајцата практично е зарибан, па мора да го одблокираат странци и разни олеснувачи. Таков филм очигледно нема да гледаме додека не дојде до демократизација на земјата на ниво од пред 20 години.

Како и да е, се случи и тоа, Зоран Заев, за неполни три години колку што е претседател на најголемата опозициска партија, да се појави на забранетите телевизии со свое мислење за клучни прашања во држава која е кандидат за влез во ЕУ и која само во Уставот се нарекува парламентарна и повеќепартиска. Заев како гостин се има појавено помалку отколку прстите на една рака на овие телевизии што тој ги нарекува погрешно „непријателски“ кон СДСМ. Черечењето и плукањето по Заев и опозицијата на овие телевизии се со минутажа поголема од турските серии. Од него поприсутен е само премиерот Никола Груевски, но само со славопојки и фалби. Во овие најгледани телевизии токму поради сапуниците и српскиот турбофолк и загадочните фарми во живо, немало никогаш ниту една критика за работата на премиерот или на Владата. Тоа се вика професионална уредувачка политика.

Во изминатите десет години, најтрагичното сознание за медиумската катастрофа што ја снајде Македонија е фактот што повеќе генерации млади луѓе не видоа што е тоа вистинска домашна професионална телевизија, јавен сервис, или кој било друг медиум, весник или интернет-портал. Навистина, постојат неколку медиуми, кои успеваат да го одржуваат достоинството на новинарството и професијата и да бидат блиску до професионалните норми, но се’ уште сме далеку од тоа што во светот се вика добро и независно новинарство и слободни медиуми. Многу често одделните критики на некои авторски колумни се сметаат за доказ дека има слобода, дури и за непријателите, предавниците, кодошите и за странските платеници. Тоа медиумските аналфабети и слепи партиски војници го сметаат за демократија и толеранција и притоа укажуваат на опасност од анархија, некаква претерана слобода која нанесува штета на државните интереси. Тие заробени умови се убедени дека македонските медиуми имаат голема независност и дека нивното сместување заедно со црните диктатури на дното на светските ранг-листи е злонамерен притисок и заговор против Македонија.

Се разбира, вистината е во тоа што контролираните медиуми не го објавуваат, а не во тоа што трубат дење-ноќе една иста песна за големите успеси и достигнувања на власта. Деградацијата на медиумските слободи во Македонија трае близу десет години и на добар пат е целосно да се заврши работата. Во овие десет години згаснати се повеќе телевизии, на некои брутално со рекет им е одземена сопственоста и комплетно сменета уредувачката политика сосе цели новинарски тимови и уредници. Уништени се повеќе дневни и неделни весници, а добивањето национална концесија за телевизиите е хорор, ако нема партиски амин. Ниту еден сериозен медиумски странски инвеститор не инвестираше во нови медиуми во Македонија. И тие што беа присутни ја напуштија земјата поради нерегуларен пазар и поради политички притисоци. За десет години во главните мејнстрим медиуми се сменети над 50 главни уредници и комплетни уреднички тимови само за да се воспостават целосна цензура и политичка контрола.

Зоран Заев конечно се појави на Канал 5, а дали знаете колку луѓе се на црната листа на контролираните телевизии кои никогаш ниту се повикани, ниту смее некој да преобјави нивна изјава. Стотици познати јавни личности во Македонија кои имаат спротивен став од власта и ги препознаваат Потемкиновите села на лажните успеси се проскрибирани на овие телевизии и не можат да го кажат своето мислење. Дали на овие телевизии сте виделе со години барем една дебата на неистомисленици. Тие одамна не се информативни куќи, туку пропагандни политички фабрики кои работат во три смени за производство на омраза, магла и лаги. Наместо телевизии, со години сме изложени на пресија од груби комерцијални пропагатори на невкус, примитивизам и провинцијализам. Нивните оџаци чурат со дозвола за слободно труење на јавноста поопасно од загадувањето на човековата околина.

(Објавено во Утрински)

Comments (1)

Tags: , ,

Кој е во менгеме Заев или Груевски

Posted on 09 June 2015 by erizaov

Kopiowanie i przetwarzanie bez pisemnej zgody firmy www.tme.eu zabronione.

Зоран Заев, лидерот на опозицијата, или премиерот Никола Груевски е повеќе приклештен во менгеме пред средбата во Брисел на политичките лидери од Македонија. Или, пак, и на двајцата им се врзани повеќе или помалку рацете. А можеби мислите како и јас дека, всушност, Македонија сосе два милиони граѓани е казнета по една цела деценија уште во недоглед да чека во балканската чекалница поради гревовите на власта и нејзините криминални политики.

Двете контрадикторни изјави на еврокомесарот Јоханес Хан дадени во Скопје и во Вашингтон за патиштата како да се надмине длабоката политичка криза во Македонија предизвикаа прво шок и загриженост во јавноста, а потоа со козметички и цензорски дотерувања и со малку квази експертски толкувања се претвори во трагикомедија и фарса. Хан во Скопје јасно најави дека крајот на кризата ќе го означат резултатите од фер избори во април идната година. Меѓутоа, останаа многу нејасни работи кој ќе ја предводи транзициската влада до изборите, односно кој ќе ги спроведува изборите. Деталите кои во вакви ситуации се најважни останаа да се договорат на 10 јуни на нова лидерска средба во Брисел. Но, сепак алузијата, до душа меѓу редови, беше дека Груевски нема да ги спроведува изборите.

Хан во Вашингтон по разговорите во Белата куќа беше друг човек. Повторно една прилично немушта изјава со голема конфузија , која превагнува кон тоа дека истрагата за злосторствата во Македонија ќе ја водат злосторниците. Со индиректна најава дека транзициската влада ќе ја предводи Груевски. И се разбира, по таквите спротивставени јавни изјави дадени во многу кусо време, духовите во Македонија уште повеќе се вознемирија и почнаа партиските ТВ и медиумски лицитации што навистина кажал Хан. Работата дојде до точка на вриење кога Зоран Заев најави дека под такви услови на 10 јуни нема да се појави на состанокот во Брисел каде треба да се уточнат сите детали за разврска на политичката, моралната и духовната криза во Македонија ако Европа навистина наумила да и’ помогне на Македонија за нејзино ослободување од стегите на режимот, со тоа што разврската од кризата ќе се спроведува со влада на чело со Никола Груески. Од Брисел брзо стасаа вести дека се погрешно толкувани изјавите на Хан, па Заев го спакува куферот откако се изложи на страшен притисок и од домашната јавност и од Брисел.

Во сиот овој галиматијас, или ако ви е посоодветен изразот во оваа калакурница, имаше и една комична ситуација која од ден на ден прераснува во трагедија. Смешната страна на изјавите на Хан ги видов во силната прозападна и антизападна ориентација на граѓаните на Македонија која се менуваше наизменично од час во час. Целата таа западна и антизападна цврста определба се распадна за пет минути пред налетот од стравот да не се изгуби власта и ги покажа тенките идеолошки струни на македонското општество. Па така големите патриоти и редовни остри критичари на Запад и на Америка наеднаш толку многу омекнаа, станаа толку големи демократи и прозападни обожавачи да му се збоктиса на човека. Редовните телевизиски телали на власта кои секоја вечер ни ја полнеа главата со страшната и злобна Америка, со заговорите што ни ги подготвуваат стивнаа како издишан балон. Пропагаторите на приближување кон Исток наеднаш почнаа да пеат како канаринци колку се значајни ЕУ, НАТО, Америка, Англија, Германија, а колку е опасно врзувањето со Русија и со Кина…

Од друга страна социјалдемократските прозападни идеалисти и надреалисти истурија на тони чемер и јад за себичната политика на Брисел и во најмала рака, сомнителна преобразба на евокомесарот Јоханес Хан. Големите прозападњаци веднаш рипнаа: нема одење во Брисел, таму нешто смрди. Европската политика на толеранција и компромис ако треба и со црниот ѓавол предизвика силни бранувања во редовите на опозицијата. Пресечените крила на Груевски и на неговите најблиски соработници освоени со жесток притисок на Америка и ЕУ веќе не значеа ништо во споредба со тоа ако Груевски и натаму останува премиер до изборите. Се разбира дека организацијата на фер и слободни избори не е можна со Груевски како премиер, но реакцијата на нашите прозападни социјалдемократи беше класичен случај на партиски популизам кога вербата во Европа и во Брисел се напушта за пет минути по пренесување на изјавите на Хан од Вашингтон и тоа без да се проверат до крај изворно, да не речам лично кај еврокомесарот. Толку за македонската западна ориентација, толку за патриотизмот и за подготвеноста за проверка на фактите.

Амбиентот на недоверба во Македонија кој е оправдан по сето она што ни се случува во изминатите години и особено по обелоденување на прислушуваните разговори е главната причина за сиот овој идеолошки и медиумски хаос во Македонија. Владеењето на Груевски цели девет години предизвика вистинска пустош во свеста на граѓаните на Македонија и е дел од драматичните делби по сите основи и национални, и верски, и меѓуетнички, и политички. Еден ден сме со Запад, другиот ден против. Еден ден сме цврсто определени за ЕУ и за НАТО, другиот ден по нив фрламе со дрва и камења. Еден ден тие се најголемите економски, политички и воени сојузи во светот, другиот ден се џандари на светот и организации кои само што не се распаднале. Еден ден Европа е виновна за сите наши несреќи и неостварени стратегиски интереси, другиот ден цврсто сме определени за европеизација на Македонија. Со такви политики се стасува само дотаму каде што сме. На балканската опашка.

Comments (0)

Tags: , ,

Готов е, или готови сме

Posted on 29 April 2015 by erizaov

Карикатура на Лазо Плавевски

Готов е… Премиерот Никола Груевски само што не паднал. Прашање е на денот кога ќе замине засекогаш од политичката сцена. Не го сакаат ни неговите најблиски соработници и министри. Лошо ќе заврши.

Зоран Заев, лидерот на опозицијата, се удави. Готов е. Секој ден може да биде уапсен. Не му гинат најмалку пет години затвор за велепредавство, обвинение кое веќе е напишано по трибините и митинзите на поданиците на режимот, останува само судот да ја потврди пресудата.

А што е со државата и со остатокот од 90 отсто нејзини граѓани кои не се во естаблишментот. Ништо. Тонат заедно во беда и сиромаштија, уплашени и загрижени за иднината на своите деца и на својата татковина која стана единствената земја на Балканот која е на последно место според сите мерила на квалитетот на живеење и слободи. Мнозинството луѓе и во 21 век во Македонија и натаму живее и работи во страв, а и за плашење е се’ повеќе, бидејќи не можат да се борат против деспотија со глас и збор каде и зборот изречен како слободна мисла е забранет, а гласот не важи ако не е за власта.

Ова е екстрактот од моето атипично истражување. Секогаш кога ќе направам мала пауза и ќе прекинам неколку дена со пишување, се обидувам во непосредни разговори со повеќе луѓе да направам едно мало мерење на расположението во мојата околина кое нема никаква врска со научните испитувања на јавното мислење, или со некакво истражувачко новинарство. Едноставно, си прикажувам разни работи со обични граѓани кои ги викам нормални и убави човеци. Овој пат од моите мангал-муабети највпечатлива ми беше загриженоста кај луѓето кои не ги познавам лично. Сите тие речиси без исклучок поставуваат едно прашање: како ќе заврши оваа работа, ќе има ли некаква разврска ова што го слушаме и гледаме секој ден. Што ќе се случи кога ќе пукне и последната бомба на Заев, ако пукне. Има ли излез од оваа мачна и опасна ситуација. Ќе биде ли Македонија нормална земја по урнек на Европа и напредниот свет.

Се обидувам повеќе да купам отколку да продадам, па често во вакви прилики ги премолчувам моите ставови и размисли. Во суштина, најдобро ги разбирам „нормалните“ се’ уште докрај партиски неинфицирани луѓе кои не се медиумски зависници од тешките пропаганди како да се сочува, или освои власта. Убавите луѓе секогаш зборуваат за своите судбини и желби кои идеално се вклопуваат со интересите на државата, овој пат дијаметрално различни од тоа што власта подразбира како државни интереси, опасна доктрина зад која се крие една од најголемите манипулации на јавноста.

За жал, луѓето што мислат со своја глава постојано се малцинство. Тоа владетелите добро го знаат, па целата пропагандна машинерија ја насочуваат кон своите клиенти и пациенти, куражејќи ги следбениците дека противникот е готов, само што не завршил во затвор. Тоа е најчудотворната напивка во валканите политички пресметки. Кога ќе соопштите дека непријателот е обезглавен почнува големата преселба, а сончогледите цветаат за еден ден. Можете ли да замислите какво стампедо ќе се случи низ Македонија кога појасно ќе се види падот на вождот и какво осилување и тортура ќе завладеат во земјата ако со нарачана пресуда Заев заврши во затвор.

Мислам дека Заев нема да заврши во затвор. Но и падот на Груевски нема да се случи брзо како што се надева опозицијата и еден дел од јавноста.

Премиерот Никола Груевски се определи од Македонија да прави заложник. Тој сите повици за одговорност и оставки изречени и на домашната сцена и од владите на највлијателните земји на Европа и од Америка ги игнорира како да не се случиле. Тој живее во својот свет на големи успеси и достигнувања, на големи и царски градителски потфати, на големи странски и домашни инвестиции, волунтаристички акции за вработување кои не се потпираат на економски закономерности, опкружен со дворјани не може да ги види трагичните последици од своето лошо владеење и претворање на државата во изолирана територија на Балканот каде што живее најосиромашеното население во регионот.

Србија во септември или октомври ги почнува преговорите со ЕУ. Црна Гора едно по едно поглавје гази напред и прашање е на денот кога ќе стане членка на НАТО и на ЕУ. Секој предлог за морална, политичка, кредибилна, правна и праведна разврска на кризата Груевски го дочекува како заговор. Понудата на највлијателниот политичар во Европа, канцеларката Ангела Меркел, пред неколку месеци лично да се ангажира Македонија да влезе во ЕУ и во НАТО ја пречека со срамен молк како ништо да не се случило. Неговите следбеници ја „фураат“ и натаму тезата на странски и домашни непријатели за светски заговор против Македонија, небаре сме исклучително значајна земја, велесила, полна со природни богатства на кои фрлиле око Америка, Германија Велика Британија и цела Западна Европа, Русија и Кина. Соседите и натаму се четири волци кои сакаат да го голтнат јагнето. Се вртат низ провладините медиуми 24/7 нарачаните доктрини од минатите векови кои сакаат да ја потиснат реалноста дека Македонија е мала и сиромашна со природни ресурси, држава која со право бара свое место во европското семејство каде што и природно припаѓа.

Натамошната политичка стимулација во потрага по пославно минато на сметка на словенството останува една од главните доктрини на Груевски која се’ повеќе наликува на удирање со глава во ѕид, бидејќи целата европска цивилизација, филозофија, демократија и култура повеќе од шест века се потпира токму на хеленизмот и на Византија. Таква ревизија на историјата на Европа и на темелните вредности никој досега не предложил, иако повеќе источноевропски земји се обидоа да измислат поубаво историско минато и да најдат некаков поцврст континуитет со старите антички цивилизации. Сите овие погрешни политики и неуспешни реформи во изминатите девет години драматично ги ослабија и онака кревките позиции на Македонија на меѓународен план и ја претставија во лошо светло како незрела држава која некогаш од фактор на стабилноста на Балканот стана дел од проблемот за која покрај големите сили негативни оцени по одредени клучни прашања даваат и најблиските соседи. Политичките кокетирања и нови сојузи, исто така, не можат да испорачаат резултати бидејќи Македонија не претставува голема примамливост ниту за Исток ниту за Запад.

Може ли еден одговорен претседател на влада по експлозија на таков скандал со непречено повеќегодишно прислушување и држење под надзор на илјадници јавни личности, политичари, новинари, судии… да не го почне процесот на одговорност за масовно нарушување на човековите права и слободи со сопствен пример давајќи неотповиклива оставка за да се отвори патот кон независна и непристрасна судска истрага. Како што гледате, може и тоа по цена државата да стане заложник и да заостане уште повеќе на патот на прогресот и европеизацијата. За одговорен политичар предупредувањата што доаѓаат од највлијателните земји, нашите најголеми економски партнери и донатори, треба да бидат, ако ништо повеќе, барем примени со респект и уважување за нивната подадена рака. Кога една американска, германска или британска влада вели дека во Македонија надвладеале партиските и личните интереси над државните и дека во таков случај, демократските правила налагаат оставки и кредибилен судски процес, тогаш кај премиер со мал демократски капацитет би морал да се вклучи патриотизмот за да ја одбере вистинската страна на која, нели, државата им е над се’. Покрај својата евидентно најслаба страна – демократијата, Груевски со последните делби во Македонија и со игнорирање на интересите на државата го доведе во прашање и својот патриотизам.

Кој ќе биде готов, Груевски, Заев или Македонија, има два начина за да видиме, или да чекаме што ќе се случи, или да бидеме учесници во историските настани.

П.С. Им честитам на 17.655 граѓани на општина Центар што имаа храброст да излезат и да покажат јавно за што гласаат бидејќи на ова гласање немаше загарантирана тајност. Се знаеше однапред зошто гласаат излезените граѓани на барикадите. Не постои неуспешен референдум, секое изјаснување на граѓаните е успешно. Владата и Груевски, се разбира, и ова нема да го разберат и да го почитуваат. Ќе му го украдат авторството и на архитектот Живко Поповски и ќе му го фалсификуваат творештвото од ремек-дело во кич. Што мислите, дали, на пример, романите на Петре М. Андреевски „Пиреј“ и „Последните селани“ некој ранобуден писател, патриот, од класика ќе ги претвори во китнест барок. Не смејте се… архитектите тоа го направија пред наши очи.

Comments (0)

Tags: , ,

Кој игра со оган, ќе изгори

Posted on 21 April 2015 by erizaov

Police armed personnel carriers travel down a road to the village of Goshince from where police officers were taken hostage overnight, north of the capital Skopje

Го добив облогот по кој секој нормален човек се чувствува лошо. Како растеше политичката криза и како се’ повеќе граѓани ја дознаваа вистината за Македонија, како се’ стеснуваше просторот за лаги и манипулации на власта, прашање на денот беше кога ќе се посегне по најопасното оружје за мобилизација на јавноста, а тоа е палењето меѓуетнички пожари. Овој пат политичките пиромани нарачаа оган во Гошинце кај Липково. Веста на државната агенција МИА што ја вознемири и загрижи јавноста гласи: терористички напад врз полициска станица во Гошинце, општина Липково, се случил ноќеска во 2 часот и 30 минути. Си реков, веќе нема да ги слушаме бомбите на Заев, ќе ги гаснеме пожарите во борба со терористи.

Некој почна опасно да си игра со оган на денот кога стаса голема бомба од Брисел каде што ЕУ донесе заклучок за сериозна загриженост за кризата во Македонија со акцент дека треба да се истражат содржините во снимените материјали од повеќегодишното непречено прислушување на илјадници јавни личности, политичари и новинари.

Портпаролот на МВР, Иво Котевски, овој пат брзо и подготвено реагираше, како никогаш досега. Експресно потврди дека МВР веќе има сознанија дека вооружената група е од Косово. Откритието дека станува збор за терористи во МВР се погрижиле да го соопштат не само со чинот дека е нападната полициската станица каде што биле четворица полициски службеници на дежурство кои терористите ги разоружале. Во ова кусо соопштение добро е спакувана политичката пикантерија, која посебно ја нагласува Котевски, дека терористите им се обратиле на албански јазик на заробените македонски полицајци со зборовите дека: „сакаат нивна држава и оти не сакаат никакви Охридски договори“. Интересен е и фактот дека терористите си зеле и преведувач. И потоа почна да тече веќе познатата историја од 2001 година, која сега се повторува како фарса и ужасна гротеска.

Кој си игра со огин, од него ќе изгори. Подготвеноста за акција на провладините медиуми е многу видлива и лесно читлива. Веднаш почна плашењето на граѓаните од косовски терористи и од домашни македонско-албански судири. Се играше на карта граѓаните да се потсетат на Танушевци 2001 година. Тогаш се јавија многу воени стратези кои предлагаа Танушевци да се избрише од географската карта со бомбардирање, итно да се прогласи вонредна состојба во државата и еднаш засекогаш да се расчисти со Шиптарите. Како растеше конфликтот и изгледноста да излезе од контрола и како опасноста стануваше се’ поголема, така погласно почнаа да мудруваат разни генерали по битките и воени подбуцнувачи. Загинаа стотици невини луѓе на двете страни во судирот, едните убедени дека се герилци во борба за слобода, права и демократија, другите херои кои го ставаат животот на браникот на татковината. Фалеше сосема малку конфликтот, или воениот судир како го викаат некои стратези, да се претвори во жестока граѓанска војна.

Конфликтот од 2001 година, кој ги влоши меѓуетничките односи и ја зголеми недоверба и покрај Охридскиот договор, веќе 15 години постојано се одржува, а се разгорува по потреба. Има многу загрижени на двете страни тој жар да тлее под пепелта. Секогаш кога државата е во политичка криза, или пред избори, пред економски колапс, или кога власта е соочена со голем скандал, или афера се палат меѓунационалните огнови, се организираат разни инциденти и тепачки по училишните дворови, градски автобуси, при што се случуваат и убиства. Само за неколку часа се мобилизираат повеќе илјади луѓе за жестоки и насилни демонстрации со видлива презентација на можностите на специјалните полициски сили. Се разбира, како и во сите судири зад кои стои политиката, учесниците се обично млади изманипулирани луѓе кои не ја ни насетуваат нивната злоупотреба. Меѓу демонстрантите секогаш има разни платеници, терористи, провокатори и криминалци кои за одредена сума пари ги распалуваат огновите нарачани од политичарите и разни разузнавачки служби. Овој пат мислам дека не смеат граѓаните да наседнат, ова е обид за нивно застрашување и за пренасочување на вниманието на јавноста во друга насока. Овој блеф нема да помине така лесно како што смислиле новите и старите сценаристи и актери.

Домашните албански партии се на потег, особено коалициониот партнер во власта ДУИ и Али Ахмети со неговите најблиски соработници. Тие најдобро ги знаат нарачките и автентичните мотиви во борба за слобода и поголеми права. Овој пат првата најава од МВР е дека групата терористи, или платеници, не се борат за демократија и слобода, туку бараат територија, или како што вели портпаролот на МВР, Котевски, тие кажале дека „ова е наша држава, Охридскиот договор не важи“. Тој што ја смислил оваа порака видливо сакал да ги дистанцира терористите од албанските партии во Македонија кои никогаш досега толку гласно и јавно не искажале територијални претензии, туку главно нивните барања се во рамките на политичката борба за изедначување на правата на Албанците и на Македонците и дека Македонија е и нивна држава, а не само на Македонците. Тука веќе има два други елемента: „Косовци бараат нивна држава, а Охридскиот договор кој е најголемиот капитал на Ахмети не важи“. Тоа е пораката која треба да ја насочи загриженоста на граѓаните од воени конфликти и меѓуетничка војна таму кај што сакаат нарачателите.

Танушевци и Гошинце ги дели речиси 15 години, од тогаш многу работи во Македонија се променија. Иста остана само леснотијата за разгорување на меѓуетнички судири. Но овој пат Гошинце нема да ги спречи процесите за слобода и демократизација на Македонија. Напротив, ќе ги забрза. Тие што посегнуваат по последната сламка за спас со опасна игра на меѓуетнички судири се откриени пред да се случи нападот на полициската станица во Гошинце. Видени се и прочитани.

Comments (0)

Tags: , , ,

Груевски ја фрли првата бомба

Posted on 01 February 2015 by erizaov

gruevski

 

Дали нападот е секогаш најдобра одбрана

Нападот е најдобра одбрана. Но, не секогаш. Многу војни се изгубени од тие што први почнале да пукаат. Премиерот Никола Груевски прв ја фрли бомбата додека Заев долго се премислуваше за неговата бомба. Во јавната судница на ТВ Сител премиерот лично ја презеде улогата и на обвинител и на порота и на судија. Го осуди како на преки суд лидерот на опозицијата Зоран Заев пред тој што било да каже јавно. Груевски обзнани и кривични пријави против повеќе политички противници и за лицето З.З. Потоа веднаш пресуди: Заев, претседателот на најголемата опозициска партија, е виновен за соработка со тајна разузнавачка служба, за уцена, за обид за пуч, за шпионажа, што подразбира велепредавство. На редовниот суд му преостанува само експресно да соопшти колку години ќе лежи затвор Заев.

Дали Заев ќе ја фрли својата бомба која со месеци ја носи во џеб со запален фитил останува да видиме, ако пред тоа не го видиме со лисици на рацете. Тој вети дека нема ништо да сокрие од јавноста.

Со драматична најава дека се работи за спречување на пуч, премиерот Груевски влета во турската серија и во тој стил се обрати до јавноста како до рајата што кај нас се нарекува конференција за печат, по која не се остава простор ниту за обид да се постави прашање, освен ако не е нарачано. Така Македонија влезе во уште подлабока политичка криза со јавно презентирано сценарио од премиерот како понатаму ќе се одвиваат замолчувањето и застрашувањето на граѓаните кои поинаку мислат.

Прво, премиерот му ја врачи и преку телевизија кривичната пријава на Заев, јасно и гласно навести јавно судење на кое тој ќе одговара и пред домашната и пред меѓународната јавност, како што рече, транспарентно на сите прашања. Премиерот пред каква било судска постапка, соопшти дека располага со цврсти, што би се рекло несоборливи докази за вината на Заев. Дури и во режими се знае кој ја соопштува кривичната пријава, кој одредува дали ќе има судење и дали ќе биде јавно или затворено за јавност и дали и какви докази има тужителот, цврсти, несоборливи, или монтирани со злоупотреба на полицијата во партиски цели. За сите овие работи одлучи премиерот сам преправајќи ги партиските во државни интереси. Не знам дали Груевски воопшто знае, но тие што му го предложиле ваквиот јавен настап, сигурно знаат колкав престап законски и морален е еден премиер да му се заканува јавно на лидерот на опозицијата со судење пред каква било судска истрага. Како и повеќе пати досега за други случаи, на премиерот не му се чекаше работите да ги преземат надлежните институции на системот. Кој е тој обвинител, судија или поротник во македонските судови кој ќе се осмели да ги отфрли цврстите и несоборливи докази на Груевски по еден ваков јавен настап што го прави судскиот процес нерегуларен во старт?

Премиерот во својот ТВ-настап кажа дека во изминатите неколку месеци имал четири средби со Заев. Притоа, како успеал да обезбеди цврсти докази од разговорите во четири очи е тешко да се претпоставува, освен ако немало скриени независни сведоци во плакарите на премиерскиот кабинет, или кај што се одржувале средбите. Телефонските и снимени разговори македонскиот суд не ги признава и не ги зема предвид во доказната постапка, кога е во прашање премиерот, во што се уверивме во аферата „Македонска банка“ што ја обелодени Заев, а судот експресно донесе пресуда од 50.000 евра надоместок за душевните болки на премиерот. Тогаш доказите со снимени разговори беа веднаш отфрлени од страна на судот како неважечки. Ништо нема да биде чудно ако за судот овој пат важат снимени разговори. Премиерот Груевски на средбата, која прв ја побарал Заев, а потоа не кажува кој ги побарал наредните три, ама разбравме дека биле во врска со првата, слушнал содржини од неколку прислушкувани телефонски разговори кои наводно му ги раскажал Заев. За тие разговори, вели премиерот, констатиравме дека дел се точни, дел половично точни, а дел неточни. Кој тоа го констатирал и како не дознавме од обраќањето на Груевски. Како се собираат докази од разговори во четири очи ќе дознаеме многу бргу, бидејќи премиерот не’ повика и јавно ни препорача и нам и на целиот свет да го следиме внимателно случајот за да ги препознаеме шпекулациите.

Останува да почекаме што ќе понуди Заев како десерт на богатото мени што го сервираше Груевски. Каква мечка или зајак ќе испадне од долгоочекуваната бомба на Заев, за која уште неексплодирана премиерот призна дека дел од работите се точни, дел полуточни, а дел неточни, веројатно ќе слушнеме деновиве ако во меѓувреме поради тежината на случајот не биде приведен Заев во истражен затвор. Едно е сигурно, премиерот нема да поднесе оставка засрамен од бомбата на Заев, како што најавуваше лидерот на опозицијата. Разврската што ја соопшти премиерот Груевски води кон нови делби меѓу граѓаните, уште поголема омраза и нетрпеливост, нов длабок пад на демократијата, човековите права и слободи и угледот на државата. Веројатно тоа е и целта. Само во таков амбиент се владее долго, претворајќи ја државата во судница, а граѓаните во уплашени поданици. На потег е Заев.

 

Comments (0)


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

September 2017
M T W T F S S
« Aug    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930