Tag Archive | "ВМРО-ДПМНЕ"

Tags:

Крај на една ера

Posted on 10 February 2017 by erizaov

faktura

Никола Груевски и ВМРО-ДПМНЕ веќе не го поставуваат условот да го нема специјалното јавно обвинителство за да влезат во коалиција за формирање на владата, туку попречувањето на правдата и на СЈО се единствениот услов мирно и достоинствено да се замине во опозиција. Во спротивно, Македонија ќе се тресе од протести и проблеми што ќе ги создава новата опозиција по една деценија владеење без контрола. Потврдата на оваа вест стаса од Охрид со партиските ептен спонтани протести против СЈО со барања да се оневозможи истрагата како со години се полнела касата на ВМРО-ДПМНЕ.

Дали тоа се пари на луѓето под чие име легнале донации во партијата, а донаторите за тоа ништо не знаат како што имаше јавни признанија на повеќе изненадени граѓани, или се работи за црни пари или, пак, не дај боже на пари од државната каса слеани на криминален начин на сметката на најбогатата партија во Европа, е предмет на оваа истрага на СЈО. Тешко кривично дело за кое ако се докаже следува повеќегодишна казна затвор на повеќе луѓе организатори на една ваква масовна измама и голема кражба. За ова дело има повеќе сведоци чии имиња и презимиња се наоѓаат на уплатници на сметка на ВМРО-ДПМНЕ, иако никогаш не платиле ни денар на контото на партијата. Се разбира и оваа истрага, како и сите други на специјалното обвинителство, предизвика паника во партискиот врв без чиј амин ваква финансиска операција е невозможна. Што преостанува да се прави во оваа ситуација освен да се бара укинување на правдата, оневозможување на истрагата, да се врши притисок врз обвинителството и сведоците, да се искажуваат јавно закани. Охридските протести против правдата се најава на почетокот на активностите на ВМРО-ДПМНЕ во опозиција. Тоа е бедниот крај на еден режим кој тргнува во акцијата: после мене потоп.

Темпирањето на протестите во Охрид пред јасната и гласна поддршка на ЕУ искажана во Скопје од еврокомесарот Јоханес Хан за широка коалиција за формирање на стабилна влада која ќе управува со земјата наредните четири години и пред официјалното соопштение на политичките партии дека нашле заеднички јазик и за состав на функционална влада и за конституирање на парламентот ги испаничи најмногу тие што со години ја третираа државата како свој приватен имот. Сега е дојдено времето кога фактурите пристигнаа и кога сметката треба да се плати. Затоа е направен охридскиот жив штит од партиски активисти во одбрана на криминалците. Нема поголема дестабилизација и предавство на националните интереси од попречување на истрагите на осомничени за злоупотреба на државниот буџет и парите на граѓаните. Таквата правна несигурност во земјата кога се осомничени избраници на народот дека партиската каса била една голема перална каде што се переле коруптивните зделки е најголемото зло за секое општество. Во вакви ситуации доколку навистина нема злоупотреби партиските челници мораше јавно да повикаат на целосна поддршка на истрагата како најзаинтересирани да се докаже дека се лажни и тенденциозни обвинувањата, а не да се повикува членството да излезе на улиците во Охрид за оневозможување на судска разврска. Дали по Охрид од утре ќе следуваат срамни протести во другите градови на Македонија.

Затоа не случајно и ЕУ и Америка и сите добри познавачи на конфликтни состојби кои се јавуваат во една ваква лимбо-ситуација инсистираат на брзо формирање стабилна влада. Тие знаат дека кога со земјата управува нефункционална влада кога не е конституиран парламентот и кога нема мирно примопредавање на власта на тие што имаат мнозинство во парламентот и при немири што ги организира опозицијата можна е брза дестабилизација на земјата која може да прерасне во хаос и распаѓање на државата, што деновиве се’ почесто се најавува од повеќе места како сериозна закана. Значи, повеќе нема простор за одлагање, туку интересите на државата и на граѓаните налагаат брзи одлуки на преговарачите за формирање на мнозинство во парламентот да може да профункционираат непречено сите институции на системот.

Тоа би го означило на најдобар начин почетокот на новата ера и враќање на европскиот пат и ослободување на заробената држава како што во седиштето на ЕУ се нарекува Македонија.

Втората работа поради која се инсистира на брзото формирање на стабилна и функционална влада потпрена на широка коалиција е во фактот дека тоа ги ослободува луѓето кои сега под притисок се ангажирани да учествуваат во протести и во одбрана на нешто што се брани само на суд. Политичка партија која има најмногу седишта во парламентот, а е во опозиција поради коалициско мнозинство има повеќе начини како може да ја придобие јавноста и да предизвика нови предвремени избори на кои сега толку многу инсистираат Груевски и ВМРО-ДПМНЕ, без притоа да се нарушува стабилноста на земјата и без конфликти. Но тоа се работи кога е нормална состојбата и кога политичките партии по долго владеење заминуваат во опозиција испитувајќи ги непристрасно вистинските причини зошто не можеа да најдат партнер, дури и кај долгогодишниот сојузник во поделба на власта чиј лидер можеби и посакуваше да продолжи тоа партнерство доколку гласачкото тело не му пратеше јасна порака дека неговата осумгодишна коалиција повеќе не е прифатлива. Ништо повообичаено во светот на политиката.

За жал, и Груевски и ВМРО-ДПМНЕ само со два пратеника повеќе и со резултат кој не овозможува лесно формирање мнозинство во Собранието прогласи голема историска победа како да се освоени 63 пратенички места, а не 51. Тоа беше пред јавноста претставено како да се работи за победа над крвните непријатели на Македонија кои треба да се препознаат меѓу стотиците илјади луѓе што гласот го дале на опозицијата. Бидејќи брзо се откри дека тоа е опасна работа, веднаш стасаа преквалификации дека се работи за излажани граѓани кои им поверувале на странските пропаганди и платеници дека всушност на овие избори ВМРО-ДПМНЕ водела војна против ЕУ, Америка и против најголемиот непријател на Македонија, Џорџ Сорос, кој цели 25 години донира пари во Република Македонија, при што се докажа дека најголем соросоид и корисник на неговите пари се владата и државата. Податоците објавени јавно покажаа дека граѓанските организации против кои се води хајка дури и во Америка, барајќи сојузник во американскиот претседател Доналд Трамп, не потрошиле ни десет отсто од парите што Сорос ги дава на Македонија. Кога владите на Никола Груевски би ја известиле јавноста исто како што тоа го прави фондацијата на Џорџ Сорос за што се потрошени над 20 милијарди евра буџетски пари во овие изминати десет и пол години владеење без контрола и без отчет, тогаш убеден сум дека „бомбите“ на Заев и тужбите на СЈО би биле детска играчка. Милијардите на граѓаните на Македонија и нивното заборчување во странски банки до гуша ќе биде едно од најголемите злодела кога по преземањето на власта новата влада ќе ги отвори сметките пред јавноста. Тоа ќе биде почетокот на агонијата на ВМРО-ДПМНЕ со која допрва ќе се соочи по децениската раскалашеност и расипничко трошење. Време е да се платат сметките. Трагедијата е во тоа што тоа нема да го платат тие што ги потрошија парите.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

Време е за крај …

Posted on 26 October 2016 by erizaov

Фото: Твитер

Фото: Твитер

Големо љубопитство предизвикуваат билбордите со нова рекламна порака „Време е за крај на кризата“ со различни потписи, но најчесто стои името Никола. На прв поглед очигледна е политичката порака пред изборите бидејќи Никола Груевски и ВМРО- ДПМНЕ главна тежина на својата изборна стратегија ставија на тоа дека по нивната победа на изборите кога ќе ја преземат власта во свои раце со амин на народот автоматски ќе настапи крај на кризата. Можно е ова да биде и кампања на опозицијата навестувајќи крај на кризата како што некој допишал збогум пред потписот на Никола, па излегува дека крајот на кризата ќе биде со „збогум Никола“. Покрај политичките мотиви за да се избегне казната за прерано почнување на предизборната кампања, не е исклучено дека се работи за вешт деловен човек кој во ова политичко време на лудило кога најмногу се лаже, смислил начин како да го привлече вниманието на својот производ или бренд.

Како и да е, бргу ќе дознаеме бидејќи авторот ќе ги покаже своите мотиви на која криза и’ го гледа крајот. Но останува фактот дека досега не можеше да се стави крај на политичката, моралната и криминалната криза бидејќи Никола Груевски и ВМРО- ДПМНЕ не беа на власт, туку некој друг владееше со земјата, главно разни предавници и непријатели кои ја произведоа кризата во соработка со Америка, НАТО, Брисел, Џорџ Сорос, СЈО… сите ставени под директна контрола на опозицијата и на Зоран Заев, селанчето од Струмица. Тоа што вие мислите почитувани читатели е чист привид, односно само така ви се чини дека веќе 11. година како апсолутната власт е во рацете на Никола Груевски и тесниот врв на ВМРО-ДПМНЕ и дека сега се бара уште четири години мандат со 63 пратеници за натаму без контрола Груевски со соработниците да ги довршат големите дела и проекти кои не’ доведоа до тука кај што стасавме. Нешто не ви е јасно, не грижете се, не е кај вас проблемот бидејќи ова што се случува во Македонија тешко е разбирливо и при здрава памет.

Значи, за да ја разберете работата кога Груевски е на власт, а кога во опозиција мора да размислувате што би се рекло народски со два ума. Секогаш Груевски е на власт и на чело на државата кога станува збор за големи успеси и достигнувања, за брз развој и економски раст, баснословни странски инвестиции, поволна бизнис-клима, грандиозни градителски потфати, нови работни места, висок стандард, поголеми плати и пензии, субвенции за земјоделците, за новинарите, за писателите, за научниците, за академците и за судиите, за обвинителите и за уметниците, за актерите како партиска партиципација и донација од буџетот за нивната независност и самостојност во величање на власта, или како нешто похрабра форма за молчење и правење на удрен дека ништо особено не се случува и ништо не смрди и не се распаѓа во државата. Ова се постигнува со голема и макотрпна децениска работа. Ич не е лесно да се потрошат над 20 милијарди евра народни пари колку што Груевски потроши во изминатите десет години како единствен благајник и клучар на државната каса. Кога беше најтешко и се закануваше беспарица Груевски со својот финансиски тим успеваше со голема пожртвуваност, патриотизам и храброст да не’ заборчи сите до еден до над гушата.

Секогаш пак кога работите не чинат, вклучете го вториот ум, тогаш Груевски и ВМРО- ДПМНЕ се во длабока опозиција. Тие се силни опозиционери ако има криза, каква било, политичка, морална, духовна, прислушување на јавни личности и граѓани, кога има нарушување на основните човекови права и слободи, атак врз демократијата и врз медиумите и новинарите, кога има професионални истраги за криминал и корупција во врвот на власта, кога се откриваат големи изборни нерегуларности, кога има меѓуетнички конфликти, а особено кога се формира Специјално обвинителство кое не е под нивна контрола, тогаш, тие се дење во опозиција, а ноќе на власт. Наеднаш откриваат голема опасност за стабилноста на земјата која инаку е многу цврста, измислуваат нови и стари непријатели главно собрани во заеднички фронт против Груевски и неговите најблиски соработници поради големите успеси на кои му завидуваат и Америка, и земјите од ЕУ и љубоморните комшии и домашните предавници и странски платеници. Најголемата опасност Груевски и неговите соработници и медиуми веднаш ја препознаа во Специјалното јавно обвинителство и специјалниот јавен обвинител Катица Јанева. Пред очите на целата јавност од првиот ден на формирање грубо и со закани ја попречуваат работата на Специјалното обвинителство чие формирање популистички и лицемерно го подржаа со паролата „држте го крадецот“. Нервозата стана се’ поголема кога почнаа првите обвинителни акти јавно соопштени кои водат стручно и професионално кон судска разврска. Злоупотребите на овластувањата на највисокиот врв на власта станаа ептен видливи. Затоа покрај политичката и новинарската партиска елита која не е доволна да се загрози довербата во Специјалното обвинителство власта ги ангажира сите институции на системот: полицијата, судовите, редовните јавни обвинителства, Уставниот суд, Судскиот совет, разни партиски правни експерти со цел да се деградираат и оневозможат специјалните обвинители и Катица Јанева. Она што ги испаничи Груевски и соработниците е влезот на Обвинителството во УБК и се’ поголемата негова популарност. Уште пред шест месеци во истражувањето на ИРИ, Американскиот институт, со кое ВМРО-ДПМНЕ на големо се фалеше поради високиот рејтинг, но го премолче податокот дека 63 отсто од анкетираните ја подржуваат работата на Специјалното обвинителство и имаат доверба во него, наспроти 23 отсто кои немаат доверба. Сега тој процент е далеку поголем на поддршка на Катица Јанева и обвинителството. Нејзиното спречување да ги гони криминалците станува клучен мотив за претстојните избори. Дали таму се гледа крајот на кризата.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

И криминалците се невини

Posted on 20 October 2016 by erizaov

vmro-kriminalci

Смешно и мачно, трагикомично што би рекле театролозите е да се гледаат деновиве високите функционери на ВМРО-ДПМНЕ и нивните следбеници како проповедаат дека и криминалците се невини додека не бидат осудени. Да плачеш од среќа и да ти е милина да ги слушаш кога големите демократи зборуваат ораторски разложно дека секој е невин додека не се докаже спротивното, односно неговата вина. Тие што ја попречуваат правдата без срам и перде велат, нема пресуди, нема виновни. Тој што тужи треба да ја докаже на суд вината, а не тој што е обвинет. Така е отсекогаш во светот каде што владее правото и кај што работат судовите, ама не кај нас каде што власта е апсолутна и без никаква контрола цела деценија.

Лажно набедените властелини вчера откриле кое е елементарното човеково право и темелот на вистинските парламентарни демократии каде што правдата се дели во независни судови од независни судии според закон кој подеднакво важи за сите граѓани.

Новите испилени легалисти, тазе преправени почитувачи на законите и човековите права и слободи, набрзина научија што е тоа пресумпција на невиност и колкава неправда им се нанесува на луѓето од владејачкиот естаблишмент ако лесно од око и по автоматизам судиите ја одредуваат мерката притвор. Казаматскиот притвор во „Шутка“ е резервиран само за политички противници, шпиони, предавници и ситни криминалци. Малку грешат во изговорот кога велат пресумпција, но сепак, нивната загриженост за владеење на правото би требало да се почитува само во случај ако вчера сте паднале од Марс директно во Македонија. Паничната повика за заштита на невиноста на високите владини и партиски функционери додека нема конечна судска пресуда кај мене предизвикува бура од смеење, која обично завршува со гадливост и нагон на повраќање.

Какава бре пресумпција на невиност кога за десет години испративте во затвор стотици луѓе со телевизиски камери и со медиумски фанфари и труби, со јавни обвинувања на министри и обвинители пред да се спроведе каква било истражна или судска постапка. Ги прогласивте за виновни во медиумите, а потоа експресно со нарачки им одредивте робијашки долг притвор за да завршат во затвор невини луѓе осудувајќи ги на драконски затворски казни. За каква пресумпција на невиност зборуваат предизборните агитатори на власта кога жигосаа стотици луѓе како кодоши без да им се даде правото на одбрана, без да бидат сослушани. Формираа преки суд божем за просветлување на општеството во кој на криминален начин арогантно противзаконски и противчовечки се компромитираа заслужни дејци и основачи на првата македонска држава и на македонската култура и литература. Лустрацијата од првиот момент од идеја до реализација е прифатена и спроведена не за рехабилитација на жртвите на кодошите и нивно оневозможување повторно да дојдат до високи позиции, туку само за политичка пресметка со неистомислениците и политичките противници. Направија од Македонија сеирџиска судница во која се фалсификуваше нејзината историја сместувајќи ја во исти кош барабар со комунистичките режими на Исток, зад „железната завеса“.

Каква пресумпција на невиност бараат тие што затвараат новинари и медиуми поради напишани текстови, шпионажа и ТВ-емисии судејќи ги на долгогодишни затворски казни без ниту еден доказ.

Тие што ја попречуваат правдата и се ставаат над законите од позиција на сила и моќ немаат право на пресумпција на невиност. Во правните држави тоа е тешко кривично дело, но ретко се применува бидејќи е незамислива ситуацијата политичар да ја попречува истрагата со каква било активност, ниту со најмал збор или асоцијација која може да прозвучи како притисок на истрагата, или попречување на правдата. Во тој миг неговата политичка кариера завршува, а судот има механизми и за максимални казни на тие што треба да служат за пример, а ги кршат законите и се носители на организиран криминал и коруптивни зделки. Тие што не ги признаваат моралните и законските норми не можат да бидат третирани како невини бидејќи ги стопираат истрагите и на Специјалното јавно и на редовното јавно обвинителство кое со години е под целосна политичка контрола. Не можат да бидат прогласени за невини тие кои ја сатанизираат како непријателска и предавничка институцијата за која дале согласност да се формира и изгласале закон во парламентот по кој треба да работи Специјалното јавно обвинителство. Тие што се чувствуваат невини одамна сами ќе побараа судска разрешница ако не се огрешиле од законите и ако навистина е сечено, лепено и монтирано како што не лажеа со месеци за тоа што сите јавно го слушнавме.

Кризата не се разрешува ни со избори на кои главни предводници се високи функционери осомничени за криминал, ни со попречување на правдата. Ако се имаше малку морал и образ, а да не зборуваме за патриотизам, оставката на Никола Груевски од премиерската и од партиската функција одамна ќе ја надминеа кризата која тие ја создадоа со своето криминално владеење цели десет години.

Ете затоа е лесно препознатливо зошто високи функционери на власта зборуваат на цел глас за заштита на невиноста и за владеење на правото додека истовремено ја попречуваат правдата и не го признаваат ниту судот под нивна контрола.

Ова е само уште еден доказ дека последното прибежиште на криминалците е во патриотизмот и популизмот.

(Објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags:

Најпатриотскиот говор на Груевски

Posted on 26 October 2015 by erizaov

gruevski_govor

„…И јас му се чудам на македонскиот дух како тие луѓе не нè убија со камења откако го согледаа грозниот и жален излез на нашата револуционерна иницијатива“
Иван Хаџи Николов, основач на ВМРО

Цел викенд се изнаслушав на најпатриотскиот говор досега на Никола Груевски. Сите телевизии, владини радија, интернет- портали три дена и три ноќи ечеа со: народот, народот и народот… Груевски го прочита прилично сугестивно тоа што му го напишале инстант-партиски историчари и соработници, што е вообичаено во политиката кога пишувачите на говори добро знаат што сака да каже владетелот, претседателот, или премиерот.

Најпатриотскиот говор на Никола Груевски му го нарачаа вмровските активисти и лобисти во дијаспората и еве тој им ја исполни желбата. За разлика од тие што паѓаат во транс од феноменалниот и историски говор на Груевски, како што со вознес велат досега вакво чудо немало, јас го доживеав како крајно демагошки, лицемерен театрален микс од историја за големите страдања низ вековите на народот се’ до доаѓањето на Никола Груевски на власт. Имаше тука се’ и сешто од цитати на основачите на историската ВМРО до прогласување победа на следните избори и почнување на преговорите со ЕУ и влез во НАТО. Но најмногу имаше фалби. Груевски покажа за миг и една благост и вчудовидувачка подготвеност за толеранција и цивилизациски дијалог со опозицијата и остварување од точка до запирка на договорот од Пржино. Па веднаш да не биде ептен попустлив и погрешно разбран следуваше жестока критика на опозицијата и нејзината предавничка улога и соработка со странците кои не и’ мислат добро на Македонија, па затоа сами треба да ја завршиме работата, како што ќе каже Груевски.

Груевски во името на сите граѓани побара членство во НАТО и да почнат преговорите со ЕУ… барам, рече, да не и’ се одзема на Македонија препораката за преговори бидејќи веќе шест пати била позитивна, ама и исто толку пати и отфрлена. Груевски според интонацијата и карактеристичните зборови што ги кажа, дека нема ниту еден граѓанин кој не мисли дека сме го заслужиле членството во ЕУ и во НАТО, остави впечаток дека е подготвен да направи многу повеќе отколку да се надева дека бројот седум носи среќа. Не слушнав дали Груевски конечно кажа дека веќе нема оправдувања зошто не сме во ЕУ и во НАТО и кој се’ е виновен што не сме во европското семејство. Велите не кажал такво нешто, туку кога рекол БАРАМ не се обраќал само до Брисел , туку и до себе да ја заврши работата како што налагаат европските стандарди. Не верувате. Не верувам ни јас, ама Груевски кажа нешто ново дека многу се глупави и безначајни кавгите на домашен терен кој колку е виновен откако ќе ни ја одземат препораката.

Каде уште се крие демагогијата на Груевски. Прво, тие што му го пишувале историскиот дел измешале за политички потреби разни цитати и очигледно не знаат дека светите изворни принципи на историската ВМРО опстојувале само десетина години. Се’ потоа е мит и катастрофа за Македонија. Еве како може да прозвучи поинаков цитат на еден од основачите на ВМРО, Иван Хаџи Николов во чија куќа во Солун 1893 година е основана ВМРО, а кого го цитира и Груевски во еден сосема друг контекст. Знаменитиот македонозналец Гане Тодоровски вели дека спомените на Иван Хаџи Николов по многу нешта се уникатни, единствени од својот вид, исклучителни, недостижни и речиси неспоредливи… Хаџи Николов тешко болен и разочаран си го одзема животот 1934 година во Софија. Еве што тој пишува за ВМРО: „И јас му се чудам на македонскиот дух, како тие луѓе не не’ убија со камења откако го согледаа грозниот и жален излез на нашата револуционерна иницијатива. Цела Македонија, како еден човек, со трогнувачка еднодушност тргна зад нас, ни ја даде сета своја поддршка и својата морална доверба; ние да го водиме кон ослободување, а излезе дека сме го воделе кон упропастување и кон ново уште потешко ропство и при такви, дијаметрално противположни резултати пак да не не’ обвинува, да не не’ навредува, да не мрмори против нас – создавачите на револуционерната организација и водачите, толку молчаливо и со полна покорност на својата судба да си го преземе тешкиот глоготски крст – тоа предизвикува во мене адмирација и велам: Македонци, вие не сте само херои, туку и светци. За вас сите жртви се заслужни“ …

(превел од бугарски Гане Тодоровски кој ги поседува оригиналните непреправени сеќавања на Иван Хаџи Николов).

Деновиве изненади Љупчо Георгиевски, основачот на ВМРО-ДПМНЕ кој предложи партиите да ги вратат на државата, поточно на науката четирите историски букви ВМРО. Тоа го направи Георгиевски со големо задоцнување, иако никогаш не е доцна, револуционерното дејствување да се замени со демократска и политичка борба за подобра Македонија. Замислете сега СДСМ да си го додаде и НОБ, па ќе имаме револуционерна организација против народноослободителна борба.

Толку што се однесува до историјата.

За подготвеноста на Груевски за сегашноста и разрешување на тешката политичка криза и за остварување на договорот од Пржино, како што вели, од точка до запирка доволен е фактот што досега се остварени само две работи. Престанаа „бомбите“ на Заев и опозицијата се врати во парламентот. Ниту една друга точка од договорот не е реализирана. Најголемиот проблем е специјалното обвинителство. Груевски и неговите најблиски соработници имаат уплав од обвинителен акт и седнување во судот на обвинителна клупа.

(објавено во Утрински)

Comments (0)

Tags: , , , , ,

Премиер зголемува плати

Posted on 31 March 2015 by erizaov

Outsourcing-salary-Outsourcing-advisors

Над 10.000 полицајци, со години заборавени ќе добијат по помалку од илјада денари поголема плата за да ја спасуваат власта

Кога еден премиер на која било држава на партиски митинг им ја качува платата на полицијата и на војската, бидете сигурни дека станува збор нешто пострашно од диктатура. Тоа е арогантно самоволие за одбрана на власта со парите на граѓаните. Некни, во Штип, премиерот Никола Груевски им ги качи платите на над 10.000 униформирани лица во Полицијата за по 3.000 денари месечно по човек, во рок од две години и осум месеци. Просечно по помалку од илјада денари на годишно ниво ќе им се зголемува платата на полицајците кои со години беа заборавени, се’ додека Груевски не виде зорт дека може да ја загуби власта. За да биде поткрепена оваа единствена одлука на премиер јавно да зголемува плати на полиција, Груевски ја фрли пред јавноста заканата дека домашните непријатели сакаат да предизвикаат меѓуетнички тензии и да ја дестабилизираат државата.

Вистината е сосема поинаква според она што се гледа секој ден, меѓунационални тензии сеат само неговите послушници во медиумите и самата Влада со своите политики. Ете тоа е најновата стратегија да се спаси и тој и неговата група од одговорноста за непреченото ставање под надзор на над 20.000 граѓани и јавни личности.

На оваа одлука со благодарност до полицијата претходеше познатиот арсенал на Груевски за големите успеси кои сакаат да ги спречат олошите, предавниците и непријателите на државата за да ја дестабилизираат и да ја приграбат власта. Премиерот ги спаси со ветувања и давениците од поплавата поради неисчистените и нерегулирани речни корита. За поплавените, оштетени од јавашлукот на Владата, ќе следуваат високи обесштетувања, веројатно нешто повеќе отколку што ќе добијат полицајците за три години. Ќе продолжи со засилено темпо отворањето на илјадници нови работни места, ќе се градат нови фабрики, пристигнуваат од сите страни нови милијарди странски инвестиции. Покрај трите, почнува експресно изградбата и на четвртиот автопат, откако по осум години заврши првата фаза од изградбата на спомениците, барокните фасади и гаражи низ Скопје, што однесе во неврат милијарди евра. И натаму ќе имаме беспрекорно здравство, образование по светски критериуми и уште сто други чуда. Сето тоа е на дофат во најблиска иднина, се разбира, ако не се дозволи непријателите да го спречат овој епохален напредок на мудрото раководство што сакаат душманите да го сменат со пуч. Е, нема да се дозволи такво нешто, ќе се мобилизираат сите сили со кои располага државата вклучувајќи ја и полицијата, па и војската за да се спаси и премиерот и неговите најблиски соработници, а тоа било државата.

Пред секоја војна прво гине вистината. Тоа е класична стратегиска претходница на сите војни. Ако победи вистината, нема ни војна, станува неможно да се црпат патриотските мотиви за да се замине доброволно во борба, особено ако сте агресор. Големиот проблем на воените стратези е кога се отвора фронт внатре во татковината против измислен домашен непријател само поради опасноста да се изгуби власта. Тогаш се случуваат најголемите лаги, црнила и валканици против сопствените граѓани кои бараат слобода, демократија и пад на режимот, кои укажуваат на корумпираноста на власта, на изборни неправилности и фалисификати, на тешки злоупотреби на функциите и тортура на политички противници и јавни личности кои критички ги опсервираат политиките на Владата.

Политичката криза во Македонија веќе девет години ги има сите овие обележја на средновековен деспотизам со приграбување на власта од една мала група луѓе на нерегуларни избори. Откако тоа се обелодени со снимките кои кажуваат дека повеќе од четири години непознати агентури и разузнавачи снимале и држеле под надзор над 20.000 граѓани, меѓу кои и самиот врв на власта, Груевски и неговите следбеници во партискиот врв станаа нервозни и опасни. Апсат луѓе, нарачуваат пресуди, именуваат судии, кршат закони и Устав, трошат милијарди евра пари на граѓаните, ја задолжуваат државата за политички и партиски цели, соочени со сериозни обвинувања за организиран криминал и корупција. Институции на системот не функционираат слободно, односно одработуваат како покритие само тоа што ќе нарачаат властодржците. Во медиумите и во јавниот сервис МРТВ е воведена строга цензура. Се’ што мисли поинаку се прогласува за непријател, кодош, предавник, странски платеник….

Овие веќе добро познати методи сега попримаат многу поопасни димензии, особено по обелоденувањето на снимките со „бомбите“ на Заев, кои надлежните разузнавачки служби и полицијата не успеала да ги спречи повеќе од четири години. Оттаму многу се основани сомневањата дека следењето и држењето под надзор на илјадници граѓани повеќе од четири години се случило без знаење на власта. Многу е интересно прашањето на кое треба да одговори непристрасна истрага дали нарачателите на прислушувањето не станале жртви на сопствената монструозност, убедени дека се слуша само непријателот. Тоа е работа на судовите која кај нас не е можна, па дури дошле и сто странски експерти како публика во судниците. Без политички и морални оставки на сите што по Уставот се одговорни за нарушената безбедност на државата со прислушување на над 20.000 јавни личности, дури и ако не знаеле, не е можен ни правен, ни праведен судски процес за скандалот пуч. Премиерот Груевски не помислува на оставки, тој повика на војна за власт. Ништо добро не излегло од ниедна војна…

 

Comments (0)

Tags: , , , ,

Пред крајот

Posted on 20 March 2015 by erizaov

zoca

Зошто Македонија нема големи државници и храбри сведоци на времето во кое живееме

Во бурни времиња, историските настани исфрлаат на преден план големи државници, војсководци, херои, јунаци, но и негативни личности, кои со своите погрешни политики, одлучуваат за судбината на цели народи. Историските тектонски промени со кои се соочува Македонија покажуваат дека во овие 24 години на независност, освен првиот претседател на државата Киро Глигоров, кој ја одбегна крвавата драма што ги погоди сите републики при распадот на Југославија и добивме држава по мирен пат без ниту една жртва, Македонија не даде други големи политичари и дејци кои ќе ги забрзаат историските процеси за денес со право да можеме да ги наречеме државници кои ги задолжиле својата татковина и нејзините граѓани.

Неверојатно но вистинито, бурните историски настани во Македонија не исфрлија крупни историски личности. Историчарите ќе речат тоа едно со друго не оди, но сепак ни се случува, колку и да се коси со науката. Оваа научно потврдена закономерност не важи во држави каде што мнозинството не секогаш може да ги препознае вистинските вредности на патот кон подобра иднина и прогрес. Најстрашно е кога популарните политички водачи и популисти, поради лични и партиски интереси, го одбираат полесниот пат кој не води кон вистинската цел. Или, кажано поедноставно, кога политичарите бегаат од тешки решенија и одлуки да не ги изгубат естрадната популарност и слава и се определуваат да и’ понудат на јавноста оправдување со божемна опасност од домашен и светски заговор. За да не ја изгубат власта, авторитарните владетели имаат големи патриотски оправдувања, небаре секој ден ја спасуваат државата, нацијата, идентитетот од домашни и странски непријатели. Дури и да испровоцираат контролирани меѓуетнички и меѓуверски судири. Пуштаат медиумски патки и журнали за грандиозни успеси кои се’ посиромашните луѓе во трката да го преживеат денот не можат ни да ги видат, туку ги доживуваат како неостварен сон кој со надеж чекаат еден ден да тропне и на нивната врата.

Кога ќе се отстрани демократската контрола на власта и кога ќе се окупираат институциите на системот и медиумите, лесно се инсталираат авторитарни режими кои главно се потпираат врз една стара и добропозната доктрина кажана одамна од еден познат бугарски премиер со македонско потекло, ресенчанецот Андреј Љапчев. Знаменитиот бугарски премиер Љапчев има речено: „Со овој народ треба по кроце, по кроце и со малку ќотек“. Или пренесено во денешни времиња, оваа доктрина гласи: строга партиска контрола од колепка до гроба. Партиските штабови се местото каде што се одлучува за иднината и сегашноста на граѓаните, таму се завршува најуспешно школо и факултет, таму се вработува на престижно место, таму се почнува нов бизнис, се добиваат стан и поволен кредит, таму се простуваат долговите, таму се дели социјална помош, инвалидска пензија… Кога и тоа не е доволно да се задржи власта, една мала група блиски соработници на чело со водачот се издвојува и над државата и над партијата и спроведува политика на строг режим и политика на страв и заплашување. Се’ што е опасно и го загрозува врвот влегува под надзор, дури и првите и најблиски соработници на лидерот, политичките противници и познати јавни личности.

Особено под строга контрола на еден човек паѓа државната каса. Македонија како буџетска држава има пресудно влијание врз сите политички, културни и бизнис релации. Нема пора во јавниот и приватниот живот на граѓаните која не е поврзана со буџетот. Од социјалната помош за најзагрозените, до народните кујни, кај што се дели храна за гладните, па се’ до големите корпорации и компании, до големите милионски бизниси, распродажбата на земјиштето и природните убавини на државата, поседувањето на луѓето и нивните гласови, од здравјето на граѓаните и нивното образование – се’ зависи од парите во буџетот. Не е тешко да се претпостави колкава моќ има човекот кој има клуч од државната каса и само тој во соработка со неколку потчинети соработници одлучува за патот на парите, односно за судбината на луѓето. Концентрацијата на таа моќ во рацете на еден човек, кој владее без контрола со милијарди од државната каса и со ќотек и закани, е реалноста со која деновиве Македонија се соочува и се наоѓа повторно на историски крстопат дали ќе тргне кон слободата и демократијата, кон европеизација на општеството или останува последниот темен вилает на Балканот.

Секогаш кога соопштувам вакви констатации, се вознемирува дел од привилегираната класа и самиот државен естаблишмент. Следуваат неколку добронамерни и неколку злонамерни и тенденциозни забелешки и неколку стари пароли и докази за големата слобода што ја имам и која, ете, ја злоупотребувам за да вршам нечии нарачки. Со сиот респект кон добронамерните забелешки и критики, поголемиот дел спаѓаат во арсеналот кој одамна добро го знам. Тоа се постојани обиди за разводнување на стварноста, разни подметнувања за дискредитација на луѓето кои јавно ги соопштуваат не само своите размисли и ставови, туку и кога станува збор за историски докажани и потврдени вистини. Кога во македонски медиум ќе напишете или ќе речете: режим, диктатура, фашизам, деспотија, тиранија… ви бараат докази како да е времето на Сталин, Пиноче, Хитлер, Пол Пот, Ким ил Сунг или не знам кој диктатор. Ниеден чувар на тоталитарен систем не го интересира што вели науката за современите општества во Европа и трансформациите на режимите и диктатурите во последните сто години, особено во Европа од средината на 20 до почетокот на 21 век.

Ако само малку се проучува оваа најнова историја, било научно или преку извонредната безвременска литература, многу лесно ќе се откријат новите форми на злоупотреба на власта и методите на инсталирање страховлада. Мислам дека многу луѓе ќе се фатат за глава колку од тоа е применето во Македонија. Пред повеќе од 20 години, големиот светски писател Умберто Еко пишуваше за новите трансформации на фашизмот на крајот од 20 век и како тие пројави да се препознаат. За тој генијален текст на Умберто пишував пред 20 години за да се препознае една друга власт во Македонија и повторно пред неполни девет години кога почна ова што денес кулминира во Македонија. За жал, освен ретки исклучоци не се препознаа тие опасности. Напротив, имаше луѓе кои се обидоа овие сознанија на Умберто да ги фалсификуваат и да ги преправат во доблести на режимот кој девет години е инсталиран во Македонија и на кој веќе добар дел од јавноста се навикна и го прифати со традиционалната снисходливост: молчи оти има бетер.

Определбата овој текст да го насловам „Пред крајот“ е само една силна импресија од генијалниот духовен тестамент оставен на помладите генерации од еден од најдобрите јужноамерикански писатели, Ернесто Сабато, кој не е само аманет до напатените јужноамерикански народи од разни воени хунти, диктатури, злосторства и тортури, туку на целиот свет му остави во наследство грандиозно дело, предупредување, во кое ингениозно јасно стави до знаење дека не постојат добри и лоши диктатури, туку сите се подеднакво одвратни; како што не постојат ниту страшни, ниту добронамерни мачења. Ернесто Сабато укажува и на големата мисла на еден друг голем светски писател, Албер Ками, во која се препознава лично и која гласи: „Човек не може да се стави на страната на оние што ја создаваат историјата, туку во служба на оние што поради неа трпат“. Една од најголемите мисли во оставината на Сабато која се вклопува во нашата сурова реалност и во нашиот однос кон настаните кои ни се случуваат деновиве гласи: „Писателот мора да биде неподмитлив сведок на своето време, со храброст да ја каже вистината, да се бори против функционерите, кои заслепени со своите интереси, ја губат од вид светоста на човечката личност“.

Кога Сабато вели писателот, во рамките на она што Ками го вика човекот, тоа значи секоја личност која расудува здраворазумски не може да се стави на страна на тие што мислат дека прават историја, туку на страна на тие што страдаат од арогантната власт која умислува дека создава нова историја. Писателот, човекот, хроничарот, граѓанинот, работникот, студентот… мора да се подготви да го прифати она на што етимологијата на зборот „сведок“ укажува: мачеништво. Тежок е патот кој го чека сведокот: моќниците ќе го наречат комунист, кај нас комуњар, бидејќи бара правда за беспомошните и гладните, а комунистите ќе го прогласат за реакционер, бидејќи бара слобода и почитување на личности. Во оваа страшна подвоеност сведокот живее поделен и повреден, а ќе мора да се брани и со раце и со нозе.

Колку овие неколку тестаментни реда напишани уште пред 17 години, кога Сабато наполнил веќе 86 години, се препознатливи за нашите денешни настани и сведоштва на едно режимско владеење и претворање на власта во центар на моќ и злоупотреби, не е тешко да се види. Нашите писатели, хроничари, академици и научници, сведоци на своето време, главно молчат, се плашат да бидат маченици, сведоци на своето време.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Митинзи за перење на срамот

Posted on 16 March 2015 by erizaov

vmro1

Сите надојдени води оваа зима не можат да го исперат срамот на групата луѓе што ја узурпира власта во Македонија. Ниедна вода, ниеден митинг, па макар бил со милион луѓе фатени за „уши и за врат“ и донесени на македонските плоштади не можат да го измијат бербатлакот што зад себе го оставија осилените властодржци кои слушнавме како ја освојувале власта, со фалсификати и закани, како градат и уриваат се’ што сакаат, како нарачуваат судии и судски пресуди, како ги кршат законите и Уставот, како крадат милиони, како ги задушија демократијата и слободата, како сеат страв, како држат под надзор илјадници јавни личности.

Тие грозотии што ги слушнавме со свои уши, а кои тајните служби на државата не успеале со години да ги спречат, не можат да се исперат со ништо, освен со радикални смени и праведни пресуди. Со митинзи на плоштади и во спортски сали не се докажува невиноста, уште помалку со огнени говори полни со омраза и ароганција против своите сограѓани кои не ја прифаќаат пресијата од режимот на Груевски. За жал, ниту вината, ниту невиноста не може да се докажат во судските сали кои се под контрола на носителите на диктатурата. Тоа убаво го видовме од срамните телефонски договарања на узурпаторите на власта што ги доставија до јавноста луѓе кои ќе влезат во историјата и кои татковината ќе ги препознае како вистински патриоти. Митинзите не можат да ги задушат нивните бомби кои допрва повеќекратно ќе експлодираат во свеста на сите слободољубиви граѓани. Се надевам тоа ќе биде многу побргу, отколку што мисли смртно уплашената власт на која и’ треба збивање на редовите и митинзи за враќање на самодовербата.

Правната разврска која ја нарачува власта преку митинзи и масовни протести, преку контролирани медиуми и со застрашувања и закани за линчување на луѓе е само жесток притисок врз судството, врз членството на ВМРО-ДПМНЕ да не се колеба и врз целата јавност дека не смее никаква друга пресуда да се донесе освен како да се работи за непријатели на државата. Кој е тој судија и обвинител во Македонија кој ќе може да суди независно и по сила на правото и правдата ако низ земјата дефилираат премиерот и министрите, полицијата и сите претставници на корумпираната власт, заговарајќи јавно дека имало обид за пуч, државен удар од страна на непријателите кои биле во спрега со непознати странски служби. Поголем притисок врз сопственото судство кое е партиски речиси комплетно инсталирано досега не сме ни чуле ни виделе, дури ни на Балканот. Кој е тој судија или обвинител кој по вакви митинзи ќе покрене одговорност против тешката злоупотреба на власта, против нарачателите на кршењето на основните човекови права и слободи, против фалсификувачите на избори, против цензорите и контролорите на медиумите, против тие што апсеа и судеа по телефон невини луѓе, тие што нарачуваа тортура во затворите кои и без тоа се казамати, кој е тој маж во македонското судство што ќе го осуди Груевски и неговата група за тешки злодела и прекршување на слободите гарантирани со Устав.

Барањето на обвинителството за присуство на странски судски експерти како публика на судските процеси кои ги закажа премиерот преку телевизија е само обичен блеф. Нивниот мониторинг заврши и пред странските и пред домашните правни експерти некни кога избраа претседател на Судскиот совет човек кој ќе назначува и разрешува судии, иако ниту еден ден во животот не бил судија, ниту донел судска пресуда. Може ли во ваква држава да се зборува за независен судски процес за пуч, кога тужители се тие кои ги укинаа слободата, демократијата и правниот систем. Додека Македонија не добие независно судство и јавен обвинител како што имаат земјите каде што владее правото, не може да се очекува ниту правна, ниту праведна судска разврска. Напротив, уште сега може да се соопшти колку ќе бидат осудени луѓето кои направија херојски чин и му ја кажаа вистината на народот.

Никој во државата не знае како тоа извесен независен судија експресно го прифати пазарењето за три години затвор за некој наводен учесник, по сопствено признание, во снимањето и надзорот на јавните личности. Таа испазарена пресуда треба да биде главен доказ во нарачаните идни судски процеси. Од кога тоа македонските судии прифаќаат испазарена пресуда за државен удар и за пуч, за подривање на системот со три години затвор. Таков пазарлак дури и да е на акшам пазар не може да биде под 15, или 20 години затвор. Смрди, корне на мафијашки политички договор.

И уште една веројатно најголема грешка на нашето судство и обвинителство, особено кога канат странски судски експерти за да пресретнат политички тензии во државата. Ќе мора уште еднаш да ја прочитаат основната лекција од правната наука според која ако има екстерно оценување многумина судии и обвинители ќе паднат на испит. Или ако положат, уште полошо, ќе докажат дека тоа што го знаат не смеат да го применат во судот. А тоа е дали државата и узурпираните институции на системот имаат право на презумпција на невиност. Науката вели не. Тие немаат право да бидат третирани како невини. Напротив, тие треба да бидат изложени на презумција на виновност и се’ да биде обелоденето пред целата јавност. Во овој случај, државата треба да докаже кој ги направил злоделата во нејзино име, кој ги злоупотребил власта и институциите на системот.

Право на презумција на невиност има обичниот граѓанин кој го прекршил законот. Неговата вина треба да ја докаже тој што тужи. За голема жал, класичната одлика на диктатурата на Груевски е невиноста да ја докажуваат оптужените, а не тужителите кога станува збор за политички нарачани пресуди. Кога е во прашање масовно кршење на законот од страна на врвот на власта, тогаш прекршителите бараат јавно преку митинзи преки суд на тие што ја кажале вистината. Во Македонија почнаа да се палат вештерки на клади и пред насобран народ како во средниот век.

Comments (0)

Tags: , ,

Има ли сила ВМРО да го смени Груевски

Posted on 12 March 2015 by erizaov

nikola-gruevski-03

Нема слобода и демократија без жртви во храбрата борба на мнозинството граѓани против режимот и тиранијата

Познати јавни личности, членови на ВМРО-ДПМНЕ, поранешни министри, амбасадори, универзитетски професори и угледни граѓани јавно побараа радикални промени во партијата и враќање на демократијата во државата. Велат: сакаат да го спасат ВМРО-ДПМНЕ и да ја извлечат државата од агонија, да го вратат угледот на Македонија, со тоа што ќе ги вратат слободата и демократијата, мирот и стабилноста во земјата и во политички демократски натпревар, заедно со другите политички партии ќе ги отворат европскиот пат и перспективите и на земјата.

Кога вакво нешто ќе се слушне, колку и да е реалноста сурова и безнадежна, на слободоумните луѓе им доаѓаат верба и зрак светлина дека и во ВМРО-ДПМНЕ има разумни сили кои не се стеснуваат да кажат гласно и јасно што мислат, а не само да шепотат по телефон, а потоа таа храброст кукавички да ја негираат и јавно да се потурат со пепел тврдејќи дека тоа се креирани и монтирани разговори. Недостасува уште да кажат дека тоа не се тие, туку некој друг. И навистина е така, ако малку подобро размислите, ќе видите дека тоа не се истите луѓе што се прислушувани кога зборуваат на телефон со оние луѓе кога јавно нешто кажуваат. Само гласот им е ист и речениците им се многу пологични и пореални, во согласност со нивната работа и со нивниот карактер, кога зборуваат на телефон, отколку пред ТВ-камери и микрофони. Во медицината тоа се вика подвоена личност.

Значи, по појавата на нови струи кои не одат по матицата туку спроти, во единствената легална револуционерна партија во Европа, суштинското прашање е дали има во партискиот врв сили посериозно да му се спротивстават на Никола Груевски на неговиот авторитарен механизам на владеење и на неговите конспиративни инсталации, што е историска одлика на ВМРО можеби пригодна за едно време пред сто години, а денес е ужасен апарат за тортура и ликвидација на сите кои не се согласуваат со вождот. Можно ли е демократско решение во самата ВМРО-ДПМНЕ за излез од тешката политичка, економска, духовна и морална криза во која западна државата со лошото владеење на една група луѓе, ќе биде цела деценија. Тешко е да се поверува во тоа, иако се слуша дека царот е гол. Да, навистина царот е гол, ама ако имате розови леќи кои се вградени доживотно, тогаш само една идилична слика ќе имате пред очите: како пастирот го напасува кроткото стадо и си свири на кавал, та дури и кучињата не смеат да лаат.

Некогашните надежни момци на партијата, сега зрели луѓе, бараат крај на ерата на груевизмот и пад на режимот. Јове Кекеновски од една страна со своите приврзаници, а од друга страна, Никола Димитров, Владимир Лазаревик и Перо Димшоски со своите истомисленици имаат иста цел: демократија и слобода. Таа борба не може да биде ексклузивно право само на сегашната здружена опозиција, туку на целата држава и на сите граѓани. Убаво е да се чуе и да натера на размислување ако ништо друго барем да се дојде до сознание дека ако ВМРО-ДПМНЕ има сили да расчисти со својата политичка олигархија, тоа би било голема гаранција дека никогаш повеќе на Македонија нема да и’ се случи такво зло какво што со денови слушаме на конференциите за печат што ги соопштува Зоран Заев преку малкуте медиуми кои успеваат да преживеат во ова време на корумпирани и контролирани средства за јавно дезинформирање на граѓаните.

Јавните личности кои до неодамна имаа значајни позиции во државата одбраа да не молчат поради понижувањето на демократијата и на граѓаните, поради узурпација на институциите на системот и злоупотребите на власта. Холандската тројка, како што ги нарекоа медиумите Димитров, Лазаревиќ и Димшовски, се совпаѓа со погледите на проф. Кекеновски кој дома легално и легитимно ја води битката за демократизација на ВМРО-ДПМНЕ. Новите надежи на ВМРО-ДПМНЕ бараат враќање на партијата на граѓаните. Се бара лична и политичка одговорност за она што и’ се случува на Македонија и за изгубениот углед со големиот скандал на прислушување на илјадници граѓани и јавни личности.

Нивните барања имаат класични граѓански програмски цели за ревитализација на ВМРО-ДПМНЕ и главно се насочени кон демократијата, слободата, Уставот, правната држава и Европа. Инсистираат на изградба на силни институции. Се декларираат за противници на авторитарни лидери, прокламираат политички дијалог, толеранција, враќање на опозицијата во парламентот. Клучната определба, која ја соопшти Никола Димитров, а која ми личи на своевиден манифест, гласи: „целосен пораз на стравот, целосно искоренување на криминалот, целосна медиумска слобода, поголема политичка и комуникациска култура, безрезервна поддршка на критичката мисла, но и целосен пораз на глупоста. Ги повикуваме членовите, симпатизерите и поддржувачите на ВМРО-ДПМНЕ да исправат глава и да се одважат и да кажат НЕ.“ Четворката бара одговорноста да ја преземе сегашното раководство за своите постапки и грешки. Но и сопствената одговорност веднаш ја најавуваат, подготвени се да го преземат нанесениот срам врз државата и врз партијата и за тоа сакаат да разговараат со опозицијата со чиста совест, пишува Димитров и одважно се определува дека нема да дозволат „ВМРО врз кого заедно со АСНОМ почиваат темелите на Република Македонија да бидат историски делегитимирани поради група луѓе кои го изгубиле политичкиот компас.“ Димитров вели дека кога МВР ќе стане штаб на партијата, се укинува државата. Поостра оценка и од десницата и од левицата не сум чул по објавените снимени разговори на министерката Јанкулоска за тоа како имала на располагање два изборни штаба, еден за странците, и еден таен во МВР за предизборни местенки и нерегуларности. Партизацијата на полицијата е јасно видлива подолго време, но со обелоденување на снимените разговори конечно се узна целата монструозна злоупотреба на полицијата во партиски цели.

По ваков критички настап на познати личности на ВМРО-ДПМНЕ, што може да се очекува. Сигурно не отворена и јавна дебата и расправа. Груевски и неговиот штаб и неговите медиуми за одбрана на татковината ќе распалат со анатеми и сатанизација на овие личности кои се дрзнале да ги спасуваат ВМРО- ДПМНЕ и државата. Ќе се извади тешкиот арсенал за компромитација не поштедувајќи ги ниту нив, ниту нивните членови на семејствата, се’ до прадедовците и чукун-дедовците, прабабите и целата фамилија. Ќе се бара ДНК на чистотата на нивниот македонизам и патриотизам, ќе се истражува се’ по список додека не испадне некое ливче за неплатена сметка, или извештај на пијан агент на УДБА или КОС. Ќе се оди до крај да се растури оваа „четиричлена банда“ против преродбата како што Кинезите се пресметуваа со противниците на културната револуција.

Премиерот Никола Груевски и натаму упорно ќе повторува дека ова е заговор, обид за пуч, државен удар, замешателства на странски служби и агентури, неговите извршители и бранители на Македонија ќе откриваат се’ повеќе странски платеници. Кога ќе стане ептен жешко, ќе се врати во своето упориште од каде што спектакуларно ќе обелодени дека сето ова е сценарио за да се продаде уставното име на Македонија и да се приграби власта од петтата колона. Груевски својата премиерска и лидерска позиција сам ја прогласи за национален и државен интерес. Тоа е главната лектира низ вмровските штабови овие денови кога се подготвува последната битка со непријателите кои сакаат да ја земат власта. Такво нешто не си дозволија ни најголемите светски лидери што го задолжија светот. Изедначувањето на државните и националните интереси со премиерската функција и со опстанокот на власта фатена на дело како ги крши Уставот и човековите права и слободи е својствено само на деспотии и тирани. До каде ќе стигне холандската тројка, или македонската четворка, здружената опозиција и слободоумниот дел на Македонија не е тешко да се погоди. Тешко е да се процени какви катастрофални последици ќе останат зад неодговорното, арогантно, примитивно и разуздано владеење со парите на најсиромашниот народ во Европа.

На Mакедонија ќе и’ треба двојно подолго време за рехабилитација отколку што трае страховладата. Покрај тие, да се надеваме во најдобра варијанта, „само“ десет години што ни ги украдоа од нас современиците, ќе им одземат најмалку уште 20 години од уште неродените деца.

 

Comments (0)


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

July 2017
M T W T F S S
« Jun    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31