Денот на победата е во мај

Објавено на 21 April 2017 од erizaov

9maj

Ќе заврши ли еднаш овој циркус, ќе ја биде ли државата – е најчестото прашање во Македонија, кое нема ден да не го слушнам цели две години. Ако се направиш на „тошо“ и да прашаш кој циркус, која држава, ризикуваш да те загледаат како мува во маштеница и да те прогласат за несаглам, за чукнат… Ако, пак, сакаш да изигруваш „баба Ванѓа“ или оџата од Битола, ѓоа си добро информиран и почнеш да мудруваш дека мора да се почитува Уставот и законите и дека правдата и правото ќе победат, дека само прашање е на денот кога партиите, кои по регуларните избори го сочинуваат мнозинството во парламентот, ќе ги преземат своите уставни надлежности и одговорности, ќе го конституираат Собранието и ќе формираат нова влада, дека тоа е историска неминовност, бла, бла, бла… нема да си го доречеш зборот, следува следното прашање: аман, бе, тоа го знаеме сите, кажи кога тоа ќе се случи, денес утре, за десет, дваесет, сто дена, за година, две, три… И што ќе биде дотогаш со државата и со граѓаните.

Се сомневам дека некој на дуњава го знае одговорот на прашањето кога ќе падне старата и ќе дојде новата власт во Македонија. Засега се знае само дека е рикната власта, дека е паднат режимот, ама се’ уште владее неприкосновениот водач и не си оди. Му се може. Вождот е со неограничена власт, иако не е крунисан за цар, ниту е премиер, ниту е претседател на државата, ниту е спикер на Собранието, ниту е министер, ниту командант на армијата, ниту е генерал, ниту е врховен судија, ниту поглавар на црквата. Тој е сето тоа заедно, се’ е во рацете и во главата на еден човек, кој формално и де факто се води само како претседател на внатрешна револуционерна организација, која е и политичка партија, единствена од тој тип, а легална во Европа. Според некои познавачи на парламентарни демократии тоа е единствена револуционерна партија во светот која е на власт и во опозиција истовремено. Лидерот на таквата револуционерна организација е помоќен и од средновековен деспот. Тој управува со парламентот, со владата, со претседателот на државата и на Собранието, со Уставниот, со Врховниот суд и со сите судови и обвинителства, командува со армијата и со полицијата, со тајните разузнавачки служби, тој единствен го има клучот од државната каса и тој одлучува колку пари на граѓаните денеска ќе потроши, или за колку ќе ги задолжи во странските и домашните банки и нив и нивните се’ уште неродени деца. Под негова команда се и четите со црни маици, кои спонтано, на замолница на началството на организацијата, се формираа како патриотски формации во одбрана на татковината од „клетите шиптари“ и македонските предавници. Тие се заштитници кои треба да им влеат самодоверба и храброст на колоните загрижени граѓани кои секој ден маршираат низ Скопје и низ македонските градови за одбрана на македонскиот јазик, идентитет, име, знаме, химна, унитарност, неделивост на државата, за заштита на слободата и демократијата, за заштита од федерализација, кантонизација и редефинирање, од распаѓање и целосно уништување.

Луѓето протестираат секој ден, иако таква опасност од нигде нема, освен во главата на вождот и неговите следбеници како единствена можност за одбрана од судската правда за злоделата за кои се осомничени по 11-годишно неконтролирано владеење. И сега оди ти во еден ваков хаос, во ваков амбиент на војна на живот и на смрт, конституирај Собрание или избери нова влада, рипни во котелот што врие. Низ Скопје не маршираат само граѓани кои протестираат во одбрана на осомничените властодржци, туку и одреди специјалци со автомати во рацете видливо распоредени пред јавните институции. Борните коли навечер и воените хеликоптери од сабајле се убави пораки за безгрижен почеток и за крај на денот во заробена Македонија од опасни узурпатори.

И сега што мислите, дали навистина е причина да не се дава власта по никоја цена поради декларацијата на албанските политички партии, која е обилно сервирана во јавноста како тиранска платформа. Дали е тоа главен адут за кршење на Уставот и на законите или се работи за досега невидена во светот заштита на осомничената власт. Дали верува некој во државата ако албанските партии ја повлечат платформата дека е отворен патот за мирно предавање на власта и непречено конституирање на парламентот и владата. Јас во тоа не верувам. Ставам две раце во оган дека истиот миг по еден таков потег ќе се измислат уште сто причини.

Прво, веќе сите забележаа дека никој од врвот на власта од албанските партии не побара такво нешто. Барањето е упатено до македонските партии кои го предводат новото мнозинство да ја одбијат платформата на албанските партии. Да се одбие тоа што веќе тие самите го прифатија, освен само една точка, многу значајна, се разбира, само за нивната судбина, а тоа е да се спречи правдата и да се амнестира криминалот. За тоа во овој момент е неопходно да се сотре Специјалното јавно обвинителство и да се прифати партиската и политичка акција на новиот тазе избран претседател на Врховниот суд, кој заедно со партиското мнозинство во Уставниот и во врвот на кривичниот суд, сите во спрега со јавниот обвинител да се отфрлат истрагите и обвинителните акти на СЈО, бидејќи доказите се стекнати на незаконски начин, односно преку незаконско прислушување. На вака перфиден начин осомничената власт сака да го поништи специјалниот закон донесен едногласно во парламентот, токму поради таа цел да се овозможи истрага по содржините на прислушуваните разговори кои се незаконски направени, но преставуваат грубо кршење на човековите права и се извонредна база со изобилство од автентични непосредни сведоштва за голем криминал и корупција, фалсификување избори, незаконска пресметка со политички противници, со нарачки на судски пресуди… и уште голем број тешки кривични дела. Специјалниот закон за работа на СЈО донесен во парламентот едногласно со таа намена и не може да се укине со цел да се попречи правдата. Секој таков обид е кривично дело за подривање на политичко економскиот систем, односно на државата, дело кое не застарува.

И сега, што преостанува. Каде е решението во една ваква лимбо ситуација кога власта што не сака да ја прифати реалноста го спречува насилно новото парламентарно мнозинство да ги преземе своите уставни надлежности. А тоа, соочено со неможноста со блокадата и во парламентот, не може да го направи по мирен пат без крвопролевање. Власта која не сака да замине во опозиција и покрај тоа што не може да формира влада, всушност повикува на граѓанска војна.

Во тој случај, иако бавно, сепак светот не останува понастрана. Казната ако не од внатре, ќе стаса од надвор. Последните пораки кои доаѓаат од Америка и од ЕУ јасно кажуваат дека ќе нема толеранција за узурпаторите на власта. Читајте ја внимателно пораката на Стејт департментот усогласена со Брисел: „Политичарите кои се обидуваат да го блокираат формирањето влада, го обезвреднуваат владеењето на правото, демократските процеси и стабилноста на Македонија и на регионот пошироко. Ние ќе работиме со нашите европски партнери на охрабрување на овие политичари да престанат со нивните опструкции, вклучувајќи го и земањето на одговорност за нивните постапки“. Ова врвот на револуционерната организација, вклучувајќи ги и пратениците во парламентот и медиумските подбуцнувачи на омраза и граѓанска војна треба внимателно да го читаат пред и по секој оброк.

П.С. како епилог. Светот на 9 мај редовно ја одбележува победата над фашизмот, но неговите рецидиви во најразлични неофашистички и нацистички нови форми се’ уште не се искоренети до крај и опстојуваат како пиреј. Во мај и во Македонија ќе се одбележи денот на победата над фашизмот. А пирејот… што е со пирејот. Ќе се исчисти, ама и нешто ќе остане. Светот секогаш го одбележува 9 мај како победа, а Југославија тоа го правеше на 15 мај, шест дена подоцна. Така ќе биде и сега во Македонија.

(Објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

loading…


Leave a Reply


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

November 2017
M T W T F S S
« Oct    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930