Banner
Мое ќоше

Селфи-избори со пицети и пелети

grujo peleti

Го гледам деновиве на ТВ-екраните поранешниот премиер Никола Груевски како во пресрет на селфи-изборите рекламира греење на пелети. Слично како во оној рекламен спот кога еден глумец што зборува како италијански мафиозо и препорачува да јадеме пицети, па вели, Марко не сакаше да јаде пицети… па следува сликата како Марко со камен обесен на вратот го фрлаат од брод, или како еден друг што не сакал да јаде пицети оди со нозе заковани во бетонски чевли. Демек кој не јаде пицети го стасува раката на мафијата. Додека пак Груевски зборуваше колку се добри пелетите за затоплување на домовите среде лето, не знам зошто ми заличи на истата реклама само што пицетите се за јадење, а пелетите за греење.

Груевски сосема разбирливо како фамилијарен човек и како добар и чесен домаќин се определил уште напролет да ја пресретне зимата, бидејќи веќе нема што друго и да рекламира. За такви избори „ала Грујо“ не треба ни кампања, ни реклама само треба вождот да го испружи доволно долго стапчето со мобилен телефон на врвот и да кликне неколку пати исправен тој и неговата фамилија пред граѓаните на Македонија. Ете тоа се вика селфи-избори кога врхушката на власта се слика самата себе пред народот и кога практично нема што да се бира. Недостасува само клучната реченица: кој нема да излезе на избори, ќе си помине како оние што не сакаат да јадат пицети. Кога човек треба да избира дали да оди на суд за да се соочи со правдата осомничен за корупција и организиран криминал и учество во злосторнички здруженија, или да оди на избори, многу логично е да се определи за избори, особено ако се натпреварува сам со себе и ако победата му е гарантирана. Секогаш е подобро да се биде премиер, па макар и на изборен натпревар сам со себе, отколку да се седи на судска обвинителна клупа.

Работата од ден во ден оди се’ поблиску до тоа на 5 јуни да имаме еднопартиски и едноумни избори, да бидеме сведоци на невиден политички и морален циркус. Учеството само на една политичка партија на избори со уште неколку сателити и пајтон-партии е најголемата деградација на македонското општество од прогласување на независноста до денес. Тоа арогантно и грубо уривање на политичкиот систем и на Уставот е тешко кривично дело со целосно блокирање на владеење на правото што е суштествен сегмент на демократијата. Надвор од демократијата ваквиот наметнат принцип на владеење на правото со тешка злоупотреба на парламентот и со аболицијата на претседателот на државата Ѓорге Иванов, со евидентно попречување на правдата, во Македонија е инсталиран стравичен инструмент на присила, репресија и тиранија. И претседателот Иванов и Груевски знаат дека основната функција на владеење на правото е ограничување на политичката власт и обезбедувањето ефикасна заштита на човекот и неговите слободи и права. Правото на слободен избор во плурално повеќепартиско општество е основно граѓанско право чие нарушување е присила и репресија, за кое нема друго име освен диктатура. Во сите конститутивни закони и устави во демократските општества се поместени најенергични мерки против дејствата што грубо го поткопуваат владеењето на правото на слободни и конкурентски избори.

Ако на 5 јуни Груевски навистина се определи да оди на избори сам и да предизвика масовно нарушување на човековите права и блокада на владеењето на правото, ќе се соочи со тешко кривично дело кое може да има епилог пред меѓународните судови. Неговите правни советници треба да му укажат на таквата можност, оти во Хаг и во светот нема само Суд за воени злосторства, туку и за други злосторства. Последните најави кои доаѓаат од врвот на ВМРО-ДПМНЕ дека набргу по предвремените избори од 5 јуни можни се повторно нови предвремени парламентарни избори е само уште една скапа лакрдија за спасување на власта пред истрагите на Специјалното обвинителство за кривични дела кои произлегуваат од незаконското прислушување. Очигледно, дека ни оддалеку во Македонија не е на повидок излез од длабоката политичка и морална криза, туку напротив со накрадните избори форсирани за 5 јуни таа криза ќе се’ продлабочи со последици кои сега тешко можат и да се претпостават, но кои се длабоко поврзани со иднината на државата.

Влегуваме во период на развластување на еден режим што историски е потврдено дека е многу тежок и болен и кој може да потрае подолго отколку што обично се мисли и претпоставува.

Ако се одржат еднопартиските избори на 5 јуни и ако помине лесно лагата за греење со пелети, кои ќе ги заменат евтините дрва кои ги даруваше Владата до лани пред секоја зима како предизборна награда за сиромаштијата, но и за тајфите шумокрадци кои ги опустошија планините, зимава ќе се грееме на лепешки. Најздраво е и најмалку ја загадува човековата околина. Штета што нашиот голем спасител и пријател на владата, индискиот милијардер Субрата Рој, замина во затвор. Со неговите ветени 20.000 крави во Џумајлија и со говедата со кои располага Македонија, ќе имавме изобилство на лепешки.

(Објавено во Утрински)

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *