Banner
Си велам

Пелагонија барокно езеро

poplava

Во Владата премиерот и министрите нека сипаат во една тепсија вода и ќе разберат зошто има поплави во Македонија

Ми пушта порака мојот пријател од Кочани: абе што пишувате глупости жаба да се помоча во Брегалница ќе ја замати како тула и ќе направи поплава. Два дена да врне дожд секоја реката без корито ќе се излее. Нека сипат во Владата, премиерот и министрите, во една рамна тепсија вода и ќе разберат зошто цела Пелагонија плива во вода. И зошто во Кочанско, во Штипско, во Кумановско, во Струмичко, во Полошко и од Велес до Гевгелија…. има поплави. Водата не стои во место, си го наоѓа патот. И сега по свадба нарачавме тапани, ќе редиме вреќи песок покрај Брегалница, ќе уриваме патишта да и’ направиме пат на водата. Да пукнеш откај…. Треба да дојдат тука премиерот, претседателот на државата, министрите, пратениците и нивните поддржувачи и да ги наредат покрај Варадар, Брегалница и Црна Река, Александар Македонски и неговата мртва војска, да ги стават едно до друго спомениците и музеите што ги изградија во Скопје. Нека ги донесат коњите и лавовите, врбите и гемиите што се заринкани во Вардар и нека ги пуштат да пливат по барокното езеро Пелагонија, или по Брегалница, та до Солун и отаде Солун. Ако престолнината ни е барок и рококо зашто и новите езера и новите реки да не бидат во тој раскошен стил…… Кога е бал, нека е бал.

Секогаш имал смисла за хумор и здрав разум мојот земјак и пријател, човекот добро знае дека ефикасна одбрана од поплава не носи слава и висок рејтинг како изградба на кули од карти. Деновиве додека го гледам премиерот Груевски како загрижен шета по поплавените полиња и градови низ Македонија и кога го гледам она негово голобрадо министерче како со салонски патики им објаснува нешто на мештаните, а овие го гледаат како мува во матеница, ми доаѓа силно да викнам, еве како природните закони им покажаа на Владата колку е погрешна и катастрофална политиката на приоритети за што во изминатите девет години се потрошија милијарди евра пари на граѓаните за глупости и нечије богатење на сметка на најсиромашниот народ во Европа.

Да одиме со ред: за Нова година и за Божик погрешната политика ни покажа зошто Македонија беше окована во мрак и зошто патиштата беа непроодни со денови откако наврнаа среде зима само 20 до 30 сантиметри снег. По неколку обиди да се забошоти ситуацијата се виде дека се направени, што би рекол премиерот Груевски, стратегиски грешки. Прво, се откри фарсата со јавните надавања за чистење на снегот исфорсирани од партиски и лични интереси. Не се чистат патиштата во Македонија од големите градежни компании кои располагаат со силна механизација, туку од човек-фирма, со крш булджерчиња, но со јака финансиска спрега со Владата. Второ, само една педа снег откри колку е сработено во изминатите девет години на подобрување на транспортот и производството на електрична енергија. Освен увоз на струја, матни зделки и никому непотребни коруптивни реклами по медиумите за успесите на ЕЛЕМ, таму друго и не се работри.

Откако Владата и ЕВН најдоа заеднички јазик, оваа компанија, со која некогаш Владата водеше војна и ја даваше на суд, стана кооперативна и сега не смее ни влакно од главата да и’ фали. Што сака ЕВН може да си прави со граѓаните на Македонија. Таа е заштитена со непишан декрет на Владата, исто како и рафинеријата. Изгледа двајцата сопственици на ЕВН и на Рафинерија, во случајот ако не сте знаеле газди се државата Австрија и Грција, одлично научиле како се градат добри односи со владите на Балаканот и како се подмачкуваат сите застои и неправилности на штета на граѓаните. Од малку снег и мраз паѓаа далноводите како кулисите од Потемкиновите села, а мрежата на ЕВН и трафостаниците од кои голем број изградени со самопридонеси на граѓаните рикаа една по една како батериите на мобилките. ЕВН прво вложи пари во дигитални саати, да не поткраднуваат струја граѓаните, а потоа во мрежи и трафостаници наплатувајќи дебело.

А, ЕЛЕМ е раат, монополски ќе си наплаќа разлика од трговија со струја наместо да гради нови објекти за производство и пренос на електрична енергија. Многу е полесно да се тргува со струја и да се корумпираат медиумите со реклами за успесите на ЕЛЕМ отколку да се работи основната дејност. По гротескна реклама отколку онаа за ЕЛЕМ и ЕВН не сум видел, додека половина Македонија мрзнеше во темница за новогодишните и божикните празници, а Скопје блештеше како холивудска разгледница..

Додека ја чекаме Црна да се смири и во Пелагонија да видиме земја, Брегалница да попушти и додека градиме насипи над речните корита што ги нема, се прашувам дали нашиот премиер кога ги гледа овие нови водени пространства не се прашува аџаба да не згрешивме во нашите приоритети. Дали беше подобро во овие изминати девет години да градиме по некоја брана, да ги регулираме коритата на реките кои секои две три години ја носат најподната земја во неврат. Дали не беше подобро наместо субвенции да се спаси плодната земја на земјоделците, да се изграт нови канали за наводнување, регулациони системи или барем да ги исчистиме старите канали . Или дали ќе беше подобро сите населени места да се снабдуваат со квалитетна и здрава вода за пиење и со струја, не за една и две сијалици, туку со моќност која одговара да нема секој ден исклучувања од мрежата. Дали не беше добро да не ни смрдат градовите на фекалии, да се изградат непходните канализации за фекални и атмосферски води, да се изградат повеќе пречистителни станици по европски стандарди, да се изградат депонии за ѓубрето да не се фрла по доловите и каналите. Дали премиерот се прашал колку вештачки езера во Македонија во своите корита имаат повеќе песок и мил отколку вода и како тоа се разрешува без учество на природата , туку на човекот.

Прашањето е многу едноставно поставено уште на почетокот на текстот од мојот пријател. Дали вистинските приоритети на Македонија се спомениците или да се изградеше прво комплетната инфраструктура, како ште се автопатишта, брани, канали, регулациони суистеми, водоводи, далноводи, канализации и сето она што ја каракатеризира една земја и една политика која сака да обезбеди пристоен живот на своите граѓани. Јавно го прашувам, чинам по стоти пат, премиерот: Дали беше подобро за овие години од неговото владеење да се изградат сите овие инфраструктурни потреби на граѓаните или стотици бронзани споменици и разни музеи било археолошки, било за жртвите од комунизмот, на лавови, на коњи… колку е нормално да градиме по 25 века нови светски чуда со скапи пари на бедни граѓани за ефтин кич. Па дури еве објектите кои и се потребни на Македонија како мегаломанскиот театар кој е дупло поголем од стариот и стопати погламурозен од некогашниот скромен и убав театар покрај Варадар , па ако сакате и градскиот стадион за 40.000 публика кој и со капацитет од 25.000 гледачи сиве овие години ни еднаш не се наполни со реална цена на влезниците и уште неколку други објекти кои во други околности и услови би било оправдано да се изградат. Колку е тоа приоритено премиере ако една држава не може да им обезбеди на своите граѓани квалитетна вода за пиење, ако при предвидливи и не големи врнежи среде зима не може да ги заштити своите жители од поплави, ако 30 сантиметри снег со денови ги завива домовите во мрак и студ. Дали сите овие објекти од проектот „Скопје 2014“ на кои потрошивте стотици милиони евра можат да бидат стратегиски приоритет на Република Македонија и нејзините граѓани.

Враќање назад нема, ама оваа скапо платена грешка мора да се признае јавно оти природата веќе ја призна и ги покажува трагично последиците. Грешката ја призна и владата и премиерот, ама не со зборови туку со постапки. Откако осум години ни еден од овие инфраструктурни проблеми не се разреши целосно и не се симна од дневен ред, Владата најави поголеми инвестиции во инфраструктурата и почна да гради патишта и други објекти кои пред тоа беа селективно третирани по општините во зависност која партија таму победила на изборите.

Премиерот Груевски вети пред две години дека завршува ерата на изградба на споменици и дека почнува нова ера на изградба на објекти кои ќе им го олеснат животот на граѓаните. Од тој ден на ветувањето до сега никогаш не престана изградбата на споменици и на барокни фасади и гаражи и други објекти кои никогаш не биле приоритетни.

Ерата на изградба на споменици изгледа ќе трае колку и ерата на груевизмот.

 

Коментирај:

коментари:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *