Archive | July, 2017

Tags: ,

Груевски нема да избега

Објавено на 21 July 2017 од erizaov

gruevski-vo-apelacija

Груевски нема да избега од Македонија. Тоа би било добро да се случи оти ќе значи признавање на вината. Но, тоа воопшто не значи дека Груевски сака да се соочи со правдата. Напротив, тој и сега, додуша индиректно, но сепак им се закани на апелационите судии и не само на нив: „Немам намера да избегам, ќе се вратам на власт“. Што ќе биде потоа треба да размислат и судиите и сите негови политички противници и критичари. Груевски никогаш не сакал да се соочи со правото и правдата и да препушти на судот да ја докаже неговата вина, односно тој да ја докаже својата невиност. Напротив, таа работа Груевски сака да ја реши без суд и без судење, дури и кога беше премиер и кога имаше најголемо влијание врз правосудниот систем на Македонија, кога телефонски се нарачуваа пресуди, Груевски бегаше од судска разврска.

Што мислите зошто Груевски не сака да седне на обвинителна клупа и од таму да се бори за својата правда, ни кога судот е негов. Знаете во судските процеси се случуваат многу непријатни работи, сведоштва, толкувања на вештаци, експертизи, адвокати, разни изненадувања и конечно медиумски спектакл. Тоа е премногу и за еден осредно осилен технократ, а да не зборуваме за политичар кој цела деценија владее авторитарно без никаква контрола и почит кон уставноста и законитоста, со грубо кршење на човековите права и слободи, со газење на слободата и демократијата, на граѓанските права, газење врз медумската и судската независност. Основаните сомненија за серија тешки кривични дела каде што и тој лично е учесник, Груевски ги осопорува само со празни зборови дека се работи за политичка пресметка и завера на меѓународната заедница против  Македонија и против него лично. Се разбира, тоа е многу полесно да се каже на конференција за печат, на митинг, или во парламент, но многу е тешко да се тврди како  аргумент во судска сала каде има многу посуштински прашања и докази.

Практично Груевски ги потроши сите шанси да го ублажи ударот од неговото  деспотско владеење. Сега единствена тенка надеж му се локалните избори. Велам тенка бидејќи резултатите од локалните избори не би можело и не би смеело да ја попречат правдата и  владеењето на правото, дури и кога мнозинството граѓани би гласале за корумпирани политичари и партии. Груевски уште игра на картата на избори оти не се доволни неговите  отстапки со принудување на оставки на неговите најблиски соработници, па ни со поднесување на неговата оставка, кои не беа дадени на време, туку беа изнудени под силен притисок на домашната јавност и на меѓународната заедница. Не беше доволно за одбегнување на правдата од тешките злоупотреби на власта ни согласноста за  формирање на Специјалното обвинителство, мислејќи дека и оваа инстутиција брзо ќе падне под партиска контрола. Ама ете, имало и обвинители со образ и професионална чест. Вистинските шанси на Груевски да се спаси и себе и партијата и угледот на државата беа кога го посети лидерот на опозицијата Зоран Заев да му каже за неговото најголемо злодело во историјата на независна Македонија кое е направено во простории на МВР,  најголемото нарушување на човековите права кога над 20.000 граѓани на државата, познати јавни личности, високи функционери, политичари, пратеници, новинари, судии… биле прислушувани, однсоно нивните комуникации биле под строг надзор повеќе години.  

Ако Груевски за тоа не знаел ништо, или подобро кажано, ако нема докази дека знаел и  дека ги користел прислушуваните разговори, доволно е само поради таквата хаварија во безбедносниот систем во земјата кога некој со години прислушкувал непречено, да поднесе моментално оставка со оглед на димензиите на злосторството, а со тоа да повлече оставки и на сите одговорни во ланецот за безбедност на државата. Со моралната оставка Груевски требаше да побара брза судска непристрасна истрага. Во тој  случај Груевски со својот морален чин можеше да ја спаси партија и да го зачува угледот на државата. Наместо тоа, Груевски одбра да го тужи гласникот на лошите вести толкувајќи го како уцена и да бара излез во вонредни парламентарни избори. Груевски впрегна огромна медиумска машинерија и фрли милиони евра пари на граѓаните да докажува преку митинзи и протести дека обвиненијата за кримијнал и корупција, за незаконска пресметка со политичките противници и за уништувањае на туѓ умот, за судски влијанија и нарачани пресуди се дело на Сорос, на Америка и на ЕУ, на домашните непријатели и предавници, странски платеници…

Тоа беше тежок период кој ќе влезе во поновата историја на Македонија како еден од најмрачните, време на ужасни пропаганди и директни закани, трагични пресметки со новинарите, со медиумските куќи, нивно корумпирање, драконско казнување и затварање на непослушните, нешто што Македонија во вакво тоталитарно издание никогаш го немала откако има држава цели 73 години. Откако црниот бран на пропаганди не успеа да донесе 63 пратеници и мнозинство за формирање на влада и избегнување на правдата, Груевски  одлучи да не ја предава власта. Во тоа му помогнаа насилничките вмровски чети и претседателот на државата, Ѓорге Иванов, кој до крај ја задржа својата лакејска позиција и кон ВМРО-ДПМНЕ и кон Груевски. Претседателот Иванов направи таква серија на грешки и бесмислености кои не само што го срозаа до крај угледот на државата и на функцијата претседател, туку лично учествуваше во попречување на првадата и деградација на целиот правосуден систем. Тоа беше катастрофален однос на еден универзитетски професор на правниот факултет, кој  не успеа ниту еден ден од двата мандати да биде  претседател на сите граѓани, туку цело време помирливо, како половичен претседател да претставува само дел од симпатизерите на ВМРО-ДПМНЕ, главно, клиенти на партискиот врв. Опструирањето на Груевски да се предаде власта со месеци по изборите  предизвика уште поголема политичка и безбедносна криза во Македонија која ќе завршеше со воведување на класична диктатура ако не беше налудничавата нарачка со насилните вмровски чети и со учество на пратеници на ВМРО-ДПМНЕ, со директна инволивираност на високи началници и функционери во полицијата и голем број  специјалци, да се предзвика крвопролевање во Собранието на Република Македонија. Тој  неуспешен пуч, кој требаше да резултира со воведување на вонредна состојба и диктатура, всушност ја прели чашата и во земјата и во светот конечно да му се обрне поголемо внимание на диктаторчето од западен Балкан.

И еве сега Груевски повторно јава на погрешен коњ, наместо да бара како „невин“ праведна судска разврска, повторно инсталира црна кампања за изборна победа на комунални избори за да се врати на власт и да ја одбегне правдата. Се јавија неколку разумни луѓе во ВМРО-ДПМНЕ со барање Груевски да ја ослободи партијата од себе и да се тргне оти власта има мандати, не е вечна, има крај, а партијата е многуподолговечна и поважна од власта. Но, соочен со последиците ако падне и последниот бастион на груевизмот какви сè  гуштери и алигатори и какви сè злоупотреби ќе излегуваат на виделина, Груевски практично и нема друг избор освен со ореол на страдалник  да бара победа на локалните избори и тие да се признаат како парламентарни.

Несреќата е во тоа што ако актуелната власт, која го има мнозинството, не успее да го ослободи судството за  да се процесуира правдата, и конечно да седнат осомничените  на судска  клупа кои ќе бидат донесени со полициско комбе од притвор, опструкциите можат да продолжат до таа мерка да не се види дека поразот на локалните избори на ВМРО-ДПМНЕ може да биде многу надежен за Македонија и за нејзината иднина. Не е  можна ниту една реформа, ниту враќање на довербата на јавноста ако нема праведна и непристрасна судска разврска. Само тоа би означило сигурен почеток на крајот  на груевизмот. Груевски засега исполнува само еден услов да не оди во притвор, а тоа е дека нема да избега бидејќи во неговата желба за враќање на власт никој не треба да се сомнева. Тоа го докажа безброј пати во изминатите 11 години. Сите други предуслови да му се одреди мерката притвор дебело ги исполнува. Особено неговото влијание врз сведоците, но и врз судството.

(Преземањето на делови или целосниот текст од колумната „Мое Ќоше“ е дозволено само по претходна согласност од авторот. Сите права се задржани)

Коментари (1)

Tags: ,

Како си го изгубив идентитетот

Објавено на 12 July 2017 од erizaov

identitet

Што ми требаше таа работа да им се јавувам на моите пријатели од Бугарија да ми го пратат тајниот договор со Македонија за добрососедство. Само што почнав да го читам ми се крена косата на глава. Драги мои, станува збор за големо предавство. Останавме и без јазик и без идентитет, отиде јабана и државата и народот. По долго и трауматично препрочитување на овој катил ферман, веќе не знаев ни кој сум, ни што сум, ни од каде сум, а некако и јазикот ми отежна, не можев ни еден збор да изустам. Си реков, еве како со едно парче хартија и со неколку потписи на благонадежни политичари, се губи и идентитетот и јазикот и државата….

Таман да испуштам душа на 50 целзиусови степени, ме спаси телевизорот од каде стаса освежување, една невидена стогодишна ладовина, како да сум во дебела сенка под Охридскиот чинар заспан уште во османлиската империја. Како со времеплов  се вратив  во 19 век. Тогаш на дневен ред беа идентитетот и јазикот, предавствата и кој ги украде парите од собраните „даноци“ што мораше секој Македонец да ги плати на организацијата. И сега, по сто и кусур години пак истото. Почна седницата на Собранието. Веднаш срипав кога слушнав дека сите пратеници на опозицијата се јавиле за збор да го бранат Марко Зврлевски, јавниот обвинител, најголемиот борец против криминалот и корупцијата во Македонија. Човекот храбро опстоја да не отвори ниту еден предмет за некаков  кринминал чии носители се високи функционери на власта. Со тоа докажа дека во Македонија има најмалку организиран криминал и корупција отколку во цела Европа. И сега еден таков извонреден, или како што велат неговите бранители, перфектен обвинител, сакаат да го сменат и замислете, да инсценираат судски процеси со кои ќе се докажува дека и во Македонија на најчесната власт што сме ја имале досега и’ лепеле прстите и на рацете и на нозете, дека наполниле цели амбари пари на народот кој  толку многу го сакаат и не го вадат од уста.

Кога го видов сето ова истиот миг ми се вратија и идентитетот и јазикот и државата со уставно име и презиме. Веднаш знаев и кој сум и каде сум и зошто сум таму кај што сум. Нема друго место на дуњава освен Македонија каде народните пратеници ја попречуваат правдата со бесконечни дискусии во парламентот. Со зборување на чист македонски јазик ќе ги бранат осомничените за криминал, корупција, злосторничко здужување за изборни нерегуларности, злоупотреба на овластувањата, пресметка со политички противници и уништување на туѓ имот и уште за десетици други тешки кривични дела. Ако успеат да го спасат обвинителот Зврлевски и да ја попречат правдата да не седнат на обвинителна клупа, осомничените од врвот на најпатриотската и револуционерна партија, нашиот најголем чувар на идентитетот, јазикот, државата и националната гордост, нема поголема гаранција дека никој ништо не ни може, ниту пак може да промени нешто во нашата глава и идентитетска ДНК која е наследена, докажано, уште од македонскиот палеолит, а некои последни истражувања говорат дека националниот идентитет на Македонците е многу постар од палеолитот, поточно се совпаѓа со откриената ДНК од првите луѓе при создавањето на човештвото од Господ.

Всушност, да бидам до крај искрен по сето ова што се случува, во државата Недојдија од поодамна повеќе пати сакав да си го сменам и идентитетот и јазикот и името, или ако не може името да ја сменам барем државата. Така си размислував колку би било поубаво да сум Французин, или Англичанец, наместо ова што сум Турчин будала, па згора и македонски новинар без весник кој пишува по тарабите на интернет и во единствениот жив неделник Фокус. Онака испомешан како македонска салата со овошки од непознато потекло, изгледа дека и немам некој идентитет, ниту само еден јазик. Или можеби е поубаво да изберам да бидам Италијан, или што мислите да бидам Швед, а не е лошо да се биде Норвежанин, или Данец, а може и Холанѓанин… никако Русин Американец или Кинез, тука нема никаква ексклузивност, ги има едно две милијарди сите заедно… така додека си бирам јас нов идентитет и јазик сè нешто не ми се допаѓа. А, си велам да бидам Бугарин… Албанец, или Србин, ау скраја да е. А, зошто да не бидам Грк, тоа е убава професија исто колку и да си Македонец, тие и така велат дека се вистинските Македонци. Замислете ем Грк, ем Македонец, ем Турчин. Што убаво… три исти идентитети, исто табиети, исти обичаи, само јазиците се различни.

На крајот ништо од мојата потрага по нов идентитет, јазик и име. Не можело тоа така лесно да се направи колку и да сакаат некои генетски инженери. Од Балканец не бидува Скандинавец, а и да биде, не му личи. А, од еден Балкенц не бива и друг Балканец. Сите си имаат различен и траен идентитет кој ништо не го менува. Значи работата не е  во губење на идентитетот и на јазикот, работата е да не се изгубат неказнети арамиите кои го ограбија народот и сега викаат на цел глас: чувајте го идентитетот и јазикот. Најголемата идентитетска природна селекција во Македонија ќе се случи во наредните неколку месеци. Точно ќе се види кој каков ген има кога ќе се определуваме дали сме за владеење на правото, или на кривото. Затоа драги мои, баталете ги приказните за губење на идентитетот. Пробајте да го смените и ќе видите колкава лага е тоа. За среќа, или можеби повеќе за жал…

(Преземањето на делови или целосниот текст од колумната „Мое Ќоше“ е дозволено само по претходна согласност од авторот. Сите права се задржани)

Коментари (5)

Tags:

Последните удари на грогираниот боксер

Објавено на 07 July 2017 од erizaov

Gruevski MANU

Никола  Груевски, откако прогласи вонредна состојба во државата јавно обзнанувајќи дека е дојден крајот на неговата стрпливост, бидејќи беа поминале цели 25 дена како останал без власт ,  почна со остварување на својата  закана. И навистина, еве секој ден сите гледаме и узнавме како и зошто трпението на човекот што цели 11 години имаше неограничена власт му е дојдено пред крај. Му пукнал филмот од големата неправда да му го земат престолот на големиот владетел и патриот, па се размавнал на сите страни како грогиран босер и удира ли удира како по боксерска вреќа по својата држава и по сите граѓани. Не гледа боксерчето паднато во нокдаун каде удира.   Денеска, онака размавтан, силно го тресна МАНУ.

Како на стар циник ми направи ќеф, прво помислив убаво што ги удри бесмртните од алејата на великаните. Белки еднаш засекогаш ќе се освестат да не се лигават на политичарите и на властите и од научници, ептен срамно, да не стануваат полтрони и апологети. Се разбира, тоа беше  само моменталната  моја реакција за иронијата на судбината на нашите академици кои со раширени раце го пречекаа во МАНУ и стоеја во ред да им се потпише Груевски на својата книга за големата економска стратегија научно истражена од економистот испилен од прилепскиот факултет со просек 6.25. Ќе речете недоволно за научник, но доволно за премиер пред кој се поклонуваат академиците како ученичиња. Е, тие наши мудреци со бели коси му премолчеа на вождот милион глупости за неговите погубни политики во потрага по пославно минато и маргинализација на словенството, на неговите блокади на сите стратегиски цели на државата и на евроатланските интеграции на Македонија.

МАНУ со ниту еден збор не се огласи за налудничавата интервенција на политиката во науката, на измислувањето и на пропагандите на некаков антички идентитет на сметка на словенството, за грубите и баснословно скапи фалсификати на скопскиот плоштад со крадење на авторството на познати и признати архитекти и урбанисти кои ја задолжија Македонија со своите дела. Не’ обрука таа политика на груевизмот пред целиот научен свет, а МАНУ како институција не се огласи да ги осуди ови груби интервенции кои не’ посрамотија пред светските науници. Се’ уште извесни акдемици како оној Маџунков не можат да се ослободат од своето апологетство па изигруваат естрадни ѕвезди, па настапуваат на телевизиите меѓу две турски серии да го заплашуваат народот дека ќе останеме без идентитет и без јазик и без достоинство и без самостојност на државата, дека ќе се поалбанчиме и побугарчиме. Раскажуваат за некаква светска завера против Македонија, ломотат како надри лекари со јазик кој повеќе наликува на тетки кои прикажуваат  згоди и незгоди на селска чешма, отколку на јазик со кој општат научници и учени луѓе. Удри ВМРО-ДПМНЕ силно по МАНУ бранејќи не’ од замката што ни ја ставиле Бугарите околу вратот за јазикот. Имено МАНУ како научна инститиуција не бил консултиран за оваа измама на нашите соседи и домашни предавници, па мора таму да се верификува политичкиот договор за добрососедство меѓу двете држави. Врвот на ВМРО-ДПМНЕ многу бргу заборави дека во нивно време почнаа приближувањата меѓу академиите на науките и уметностите и научната соработка  меѓу двете земји со која се најави дека и историјата како и секоја наука треба да им се препушти на научниците, а не на политичарите кои од минатото прават дрога за да ги остварат своите политички цели.  ВМРО-ДПМНЕ многу бргу стана склеротична партија , па ги заборави своите стари пријатели и подржувачи во МАНУ, па сега возвраќа божем академиците имаат обврска секое утро да бидат политичка опозиција и да ја сервисираат револуционерната партија. Кој национален проблем ВМРО-ДПМНЕ им го испрати на верификација на академиците. Колку што се сеќавам ниту еден. Обратно, и на оној мал број укажувања од одделни акдемици, ВМРО-ДПМНЕ не обрна никакво внимание.

Се разбира, секоја чест на неколку академци кои гласно и јасно се спротиставија на погубните замешателства на  ВМРО-ДПМНЕ во науката и во националните интереси на државата и на оние кои се дистанцираа од режимот укажувајќи на загрозувањето на правната држава, на нарушувањето на човековите права и слободи, на деградирање на парламентот и на државниот удар што го направија Груевски и претседателот на државата  Ѓорге Иванов.

Прозивката на МАНУ од страна на ВМРО-ДПМНЕ за воља на вистината има сосема друга цел од онаа што јавно се декларира. Воопшто не станува збор дека Бугарија и’ подметнува  кукавичко јајце на Македонија за да ја обезличи. Туку се работи за жестока опструкција на домашен терен за попречување на правдата и за конечното процесуирање на обвинијата на Специјалното обвинителство за големиот број кривични дела чии носители се луѓето од врвот на ВМРО-ДПМНЕ.  Како станува се’ поизвесно дека Груевски и неговата клика ќе седнат на обвинителна клупа, се’ пожестоки се нервозните реакции на ВМРО-ДПМНЕ. Ете тука треба да се бараат главните причини зошто Груевски сака да ја блокира целата земја и да ја попоречи правдата, сака човекот да се врати на власт на мала врата преку локалните избори, да покаже дека победата му е украдена.  Бара начин да се спаси од раката на правдата.

Не му е лесно, осомничен е за тешки кривични дела, одвај избегна притвор, земен му е пасошот и секој петок треба да се јави пред надлежен судија во Кривичниот суд дека е тука и е подготвен секој миг да седне на обвинителна клупа. Овие маки големи на Груевски, како трауматична последица се јавуваат кај сите моќници кои по падот од власта не можат да ја прифатат реалноста дека веќе не се на престолот.

(Преземањето на делови или целосниот текст од колумната „Мое Ќоше“ е дозволено само по претходна согласност од авторот. Сите права се задржани)

Коментари (4)


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

July 2017
M T W T F S S
« Jun    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31