Archive | January, 2017

Tags:

Глигоров, татко на нацијата

Објавено на 03 January 2017 од erizaov

kiro-gligorov

„Балканот не е добар кон своите политичари. Значи, ќе помине некое време пред придонесите на Глигоров да бидат признаени во неговата проблематична татковина. Но тој постигна нешто што други лидери на Балканот во 1990-тите години и во многу други времиња и места не можеа, или не сакаа. Тој ја држеше својата земја понастрана од војна.“

Оваа мисла на Кристофер Хил, американски амбасадор во Македонија и највисоко котиран политичар кој живеел и работел во нашата земја во едни бурни и историски времиња, најдобро ја отсликува улогата на првиот претседател на независна Македонија, Киро Глигоров, на кој и по пет години од неговата смрт, премногу му е широк историскиот грб за да можат новите пишувачи на инстант-историја, или направи сам историја, да го испратат во заборав и да го маргинализираат. Многубројните обиди за тоа беа безуспешни и лека-полека исчезнуваат пред големината и значењето на историската улога што ја одигра Киро Глигоров, првиот претседател на независна Република Македонија.

Во овие пет години по смртта на Глигоров, без каква било идолатрија, се зацврсти во колективното памтење на повеќе генерации граѓани неговиот голем придонес за татковината уште од времето на Народноослободителна антифашистичка војна до АСНОМ 1944, кога е формирана првата современа национална држава Федерална Македонија, што претставува најголем историски дострел на македонскиот народ и народностите во кој активно учествува и Глигоров. Историскиот континуитет од АСНОМ до независна Република Македонија 1991 година природно му припадна на Глигоров. Да застане на чело на новата самостојна држава овој мудар и искусен државник беше логичен и клучен историски потег на неговите поддржувачи во време кога на повидок беше најкрвавата војна на територијата на Европа по Втората светска војна. Сите поранешни југословенски републики од крвавата драма излегоа со голем број жртви и стравични разорувања, освен Македонија, која најмногу поради угледот и умешноста со која ја застапуваше својата земја и дома и надвор, претседателот Глигоров успеа да ја одбегне војната.

Заминувањето на ЈНА со потпишан Договор со генерал Аџиќ, учеството во остварувањето на вековниот стремеж за самостојна и независна државата и неговата голема улога во битките за меѓународно признавање на Македонија и нејзиниот прием за редовна членка на ОН го сместуваат претседателот Киро Глигоров како заслужен македонски деец на највисокото место, да биде препознаван од народот како татко на нацијата. Ова место на Глигоров не се доделува со одлука и политичка пропаганда, таму го сместува колективното памтење на повеќе генерации граѓани на Македонија за неговиот конзистентен став почнувајќи уште пред Втората светска војна, потоа како учесник во Антифашистичката војна и на заседанието на АСНОМ 1944, па до прогласувањето на независна Македонија и до неговата определба до последниот ден од неговиот живот, први јануари 2012 година. Глигоров е татко на нацијата поради своите дела и заслуги, но и поради својата скромност и мудрост со која се одликуваат големите државници и личности.

Татковината одамна го препозна Киро Глигоров, а доаѓа време кога ќе се вреднува вистински без партиски, идеолошки и лични пристрасности неговиот придонес. Популистичките партиски пропагандисти и ТВ-историчари колку и да го прерипнуваа заслугите на Глигоров и, колку и да го напаѓаа тенденциозно и злонамерно за дневно политички потреби долги години по престанувањето на неговото претседателствување не успеаја да ја намалат вредноста на неговите заслуги ниту, пак, да ја искриват сликата што ја имаат огромното мнозинство граѓани за својот прв претседател на самостојна и независна Македонија.

Останува и натаму неразјаснета една од најголемите тајни кој и зошто го изврши атентатот врз претседателот Киро Глигоров на 3 октомври 1995 година. Еден ден и таа вистина ќе се открие. Во разговорите што ги водев со претседателот Глигоров во една пригода тој прогнозираше дека ако тоа некогаш се дознае, ќе биде кога нема да предизвика никакви конфликти и инциденти, или некаква дестабилизација на државата. Кажано едноставно, рече Глигоров, тоа ќе се случи кога нема никого да погоди. Но сигурно дека мотивите на нарачателите на атентатот ќе осветлат уште една страница за тоа кому му пречеше Глигоров во овие судбински години за Македонија. Допрва доаѓа времето за вистинско вреднување за придонесот на Глигоров во неговата „проблематична татковина“. Скромното одбележување на петгодишнината од неговата смрт со букет цвеќе на неговиот гроб од неговата ќерка и најблиски соработници и само од претставници на една политичка партија е само уште еден доказ кој потврдува дека с? уште има обиди за колективна амнезија, но се неуспешни. Луѓето го паметат тоа што сакаат да го паметат и уште повеќе паметат ако некој им натура заборав.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

January 2017
M T W T F S S
« Dec   Feb »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031