Archive | September, 2016

Крунскиот сведок избега

Објавено на 19 September 2016 од erizaov

gruevski-puc

Никола Груевски избегна да се појави пред судот како крунски сведок во судскиот процес против лидерот на опозицијата Зоран Заев, кој е главен обвинет за обид со уцени да изврши „пуч“ и да го принуди на оставка тогаш актуелниот премиер Груевски со прислушувани телефонски разговори. Големиот скандал се’ уште ја тресе државата по обелоденување само на еден мал дел од стотици илјади снимени разговори на јавни личности и нивен повеќегодишен надзор по што Македонија веќе година и пол е во тешка политичка и морална криза.

Иако Груевски го соопшти јавно обвинението дека Заев го уценувал за што има нарачано и скриена камера во неговиот кабинет да биде документиран обидот за преврат, не дојде тоа да го посведочи пред судот. Изгледа многу полесно е да се сведочи и обвинува преку телевизија отколку пред судот. Пред целата јавност, пред судиите и пред поротниците, како обвинетиот, така и сведокот и тужителот и одбраната треба да одговорат на некои деликатни прашања и се разбира треба да ја докажат вината, или невиноста на обвинетиот. Тие прашања можат да бидат мошне непријатни, а одговорите, или молчењето опасно за сведокот да не се дознае целата вистина за тоа што е монтирано, сечено, лепено, креирано, што е делумно точно, а што е сосема точно во прислушуваните разговори. Ако обичен граѓанин не дојде на судење како главен сведок за многу помал прекршок отколку што е обидот за пуч, Груевски повеќе пати тоа го нарече и обид за државен удар, веднаш присилно ќе биде довлечкан во судот.

Кога станува збор за личност на кој подобните судии му се плашат од сенката, тогаш лесно може да се најде оправдување да се одлага судењето до по изборите, кога веќе добро проверената формула за вечни победи ќе го даде резултатот како единствен врховен суд што Груевски го признава, а тоа е победа на изборите и земање на целата власт во свои раце. Потоа никој не смее да писне, а не да суди функционери според закон. Тогаш Груевски ако има потреба, ќе се појави на суд и како единствен сведок на кој мора да му се верува. Сега има многу поважни работи во државата отколку судење на лидер на опозиција за уцена на премиер и за обид за пуч. Треба да се докаже преку едни други судови сместени во телевизиските студија на власта дека Зоран Заев од човекојадец стана балист. Тоа е прилично голема еволуција кога по појадок на живи деца, саде чисти Македончиња, Заев станал фудбалски фан на „Шкендија“ и на ужас на цела нација навива за балисти. Заев влезе во нова фаза на сатанизација да биде ем канибал, ем балист. Веќе му е пресудено дека за да дојде на власт овој голем канибалист тргнал да ја поалбанчи цела Македонија. Ако победи на изборите, не дај боже, ќе воведе двојазичност, па сите ќе мора да зборуваме и на албански. Добро е што не му текнало да воведе тројазичност, или четворојазичност, вака ќе си лаеме сите слободно само на македонски и на албански јазик, оти цел свет разбира кучешки. Нема човек што не разбира што значи кога некој постојано само ’ржи и лае, а не каса како нашиот питом и уплашен народ.

Идејата е одамна прочитана. Кога се тресе тлото под нозете на власта брзо треба да се бега од вистинските судови каде што делењето и на правда и на неправда може да биде опасна работа. Најсигурно е да се игра на меѓуетничка карта. Таквите контролирани делби и поларизации кој е балист, кој е терорист, а кој патриот и груевист секогаш даваат резултати и висока предизборна тензија на единство пред албанските наезди, особено ако се добро забиберени со откривање нови и стари предавници, непријатели, кодоши, странски платеници на ЦИА и на Америка. Добредојдени се тазе сензационални откритија на остатоците од комунистичките банди на Бранко Црвенковски кои го ограбија народот и оставија армија луѓе без работа и во длабока сиромаштија. Кога сето тоа убаво ќе се спакува во телевизиските преки судови кои се во постојано заседание јавното деноноќно судење на македонски шиптари и шиптарски Македонци дава чудесни резултати и патриотски зголемен крвен притисок кога државата е во прашање.

Вистинските судски процеси во ова предизборие можат да ги однесат делбите во јавноста на друга страна која е најризична да се изгуби власта. Замислете ако граѓаните на Македонија без разлика на својата национална и верска припадност почнат да се делат на тие што се за слобода и демократија и тие што се за режим. И уште понатаму на тие што се за конечна пресметка со организираниот криминал во врвот на власта и тие што се да се забошоти сето она што го слушнавме во прислушуваните разговори. Каков би бил резултатот на изборите ако се’ повеќе луѓе почнат да се прашуваат дали попречувањето на правдата и на владеење на правото, бегањето од одговорност, баснословното задолжување на сегашните и идните генерации, бедата и сиромаштијата треба да биде нивната иднина, или европеизацијата и изградбата на модерна држава со отстранување на опасноста од нејзино исчезнување со членство во НАТО. Делбите за чесност, или за криминал, за правна држава, или за власт без контрола, за слобода и демократија, или за тиранија и деспотизам се всушност најважните работи за Македонија и иднината на нејзините граѓани за кои ако нема груба пропаганда и заплашување, не би смеело да има ни грам дилеми.

(Објвено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Обвинетите да станат

Објавено на 16 September 2016 од erizaov

sjo

Правдата почна се’ посилно да тропа на највисоката порта. Недопирливите веќе не ќе можат мирно да спијат. Специјалното обвинителство вчера најави осум степени по Рихтер правен земјотрес во партиски контролираното македонско судство. Два предмети со обвинителни акти веќе стасаа во Судот. Пет-шест силни шлаканици можат да се удрат и со владеење на правото, без насилие, со примена на законите кои важат еднакво за сите граѓани. За кршење на законот кога функционери од самиот врв на власта, од позиција на моќ и сила нарачуваат насилие за да спречат седница во скопската Општина Центар за промена на урбанистички план и уште еден предмет за незаконско уништување на документи и докази кои се државни тајни и кои се содржани во прислушуваните разговори ако се докаже вината, следуваат повеќегодишни затворски казни.

Сега жешките костени се во судот. Допрва ќе стасуваат други обвиненија за она што веќе го слуша година и пол цела Македонија. Наодите од истрагите уште пред да се процесуираат во судниците добиваат сериозни димензии на високо професионален пристап, квалитетна истрага, цврсти докази и автентични сведоштва. За жал, се’ уште има голема неизвесност поради евидентното попречување на првдата дали ќе ја видиме сликата кога обвинетите ќе седнат до своите адвокати на судската клупа да се соочат со обвиненијата кои ги товарат за тешки кршења на законите, за организиран криминал, за мито и корупција, за нарушување на човековите права и слободи, за злосторничко здружување за изборни нерегуларности и фалсификати, за злоупотреба на функциите и овластувањата, за поттикнување и извршување на насилие и уништување на државен и приватен имот и уште многу незаконски дејства.

Ако се случи да ги слушне јавноста обвиненијата и образложенијата со доказите и сведоштвата за сторените кривични дела, се разбира и аргументите на одбраната на оптужените дека се невини и без докази обвинети, ако следи судска пресуда без оглед дали е казна затвор, или ослободување од сите обвиненија, тоа ќе биде голем историски ден за иднината на државата. Евентуалниот обид да се прави фарса од едно такво јавно судење на високи државни функционери без да се почитуваат законите и доказите и воопшто правната процедура може да означи почеток на крајот на државата. И сосема обратно издржаните судски процеси со праведни и докажани пресуди дефинитивно ќе означат крај на башибозукот и почеток на правната држава и владеењето на правото. Тоа би било враќање на демократијата, слободата разрешување на длабоката политичка и морална криза, коренити промени во целото општество.

Обвинетите да станат – е реченицата и сликата која води кон добра иднина. Попречувањето на правдата е најлошото нешто што може да и’ се случи на Македонија во еден исклучително критичен период кога треба да се искористи последната шанса да се тргне напред кон изградба на современа европска држава. Затоа граѓаните на Македонија мора да бидат на штрек да ги препознаат и спречат сите опасности со груба злоупотреба на парламентот, на Уставниот суд и на редовното обвинителство со разни трикови и правни заврзлами да го спречи Специјалното обвинителство во досега најзначајната мисија во борба против криминалот и корупцијата, во заштита на човековите права и слободи, за враќање на демократските процеси и за непречено функционирање на сите институции на системот без закани и нарачки, за ослободување на медиумите од притисоци и цензури, од партиски пропаганди и прогласи за лов на вештерки. Моментот е навистина историски кога треба гласно да се каже дека не сме будали и знаеме да препознаеме кој измислува балисти на фудбалски натпревари, а кој седи со терористи во иста влада и управува со државата без контрола, кој бара демократија и слобода, а кој ја гуши и ја попречува правдата.

Првиот испит го полага парламентот. Дали оваа одамна компромитирана институција, инаку најзначајна во парламентарните демократии, ќе ги усвои измените на Законот за заштита на сведоци што го поднесе специјалниот обвинител Катица Јанева за да се влезе во сржта на доказни постапки, или ќе се вклучи јавно и срамно во попречување на правдата и владеење на правото, ќе биде јавно признание кој бега од судска разврска и кој се плаши од соочување со законите. Одбивањето на парламентот да се овозможи заштитени сведоци да бидат вклучени во доказната постапка е класичен мафијашки чин на заплашување и замолчување на сведоците. Во прашање се три тешки случаи кои со години ја загрижуваат јавноста , тоа е целосната разврска на убиството на Мартин Нешкоски на скопскиот плоштад, петкратното убиство кај Смилковци познато како предмет „Монструм“ и убиствата на мировниците во случајот „Сопот“.

Вчерашната конференција за медиумите на Специјалното јавно обвинителство ја навестува клучната поделба на јавноста која оди во насока кои се за заштита на криминалот и попречување на правдата, а кои се за секој што се огрешил од законите да се седне на обвинителна клупа. Кои се за слобода и парламентарна демократија , а кои се за режим и неконтролирана власт. Ова се најважните предуслови за градење современа и просперитетна држава. Се’ друго доаѓа потоа. Со осомничени политичари за криминал и корупција за нелегитимно приграбување на власта кои ја попречуваат правдата и судската разврска нема ни иднина, ни држава.

П.С. Препорака до Специјалното јавно обвинителство. Кога организирате конференции за печат направете го тоа професионално да може јавноста да ги слушне и прашањата на новинарите, а не само одговорите на обвинителите. Професионалниот и етички ред е новинарите да се претстават со име и презиме и на која медиумска куќа припаѓаат, па потоа да постават прашање кое сите ќе го слушнеме, како и одговорот. Тоа многу кажува. Не смеете да бидете како тие што ги обвинувате кога држат конференции за печат со невидливи новинари и нечуени прашања.

(Објавено во Утрински)

Коментари (1)

Tags:

Исплашени мајмуни и спокојни лавови

Објавено на 15 September 2016 од erizaov

vest

Како исплашен мајмун ја носам внуката во градинка. Таа ме гледа продорно со своите небесни очи и ме прашува дедо што е тоа земјотресение. Велам, тоа е кога малку земјата се тресе. Следува ново прашање, а зошто се тресе. Затоа што настинала, пиела многу студена вода и сега кашла, а кога земјата кашла се стресува, одговарам и натаму изигрувам шимпанзо. А, зошто мама и тато се плашат кога земјата кашла. Е, па се плашат исто како и ти кога кашлаш. А, зошто не ја однесат земјата на лекар, упорна е Аја. Не можат да ја однесат ептен е голема, затоа докторите дојдоа кај неа да ја прегледаат и да ни дадат апчиња, оти кога земјата кашла и повраќа луѓето ги боли глава и пијат апчиња. А, зошто јас немам апчиња, пак прашува. Децата не пијат апчиња кога земјата ја боли грлото, тие се само за возрасните, филозофирам… и конечно воздивнувам со олеснување, имало крај, влегуваме во градинката. Го гледам моето ангелче како весело втрчува меѓу децата, си велам, чувај ги Боже.

Се враќам меѓу возрасните кога таму ме чека најутешителната вест за стоте и кусур земјотреси што го тресат деновиве Скопје како вејка на ветер, што ме ужасува. Со крупни букви на насловната страница си ја читам дијагнозата: „Мајмуните исплашени лавовите мирно спијат“. Ете што било работата, зошто се чувствувам како мајмун кога има земјотресение и кога колата ми рипа како коњ сред улица и кога јас скокам од место како орангутан кога ќе дрмне посилно, а најмногу паничам кога не знам што да и’ кажам на внуката. Моите почитувани колеги направиле извонредно новинарско истражување како се однесуваат животните во Зоолошката градина кога има земјотрес и дошле до сензационално откритие за првата страница. Докажале дека кога се тресе земјата најмногу се плашат мајмуните, додека лавовите мирно спијат. Што ти е кога си цар во џунглата. Од ништо не се плашиш, а мајмун си е мајмун, цело време вреска и пишти на најмало вознемирување. Природата ги направила плашливци оти на секој чекор ги демне опасност да бидат изедени не само од лавови, тигри, леопарди и гепарди, разни видови хиени, туку и од крокодили, питони и орли… Си велам, овие новинарчишта штом го откриле значењето на однесувањето на дивите животни затворени во кафези во Зоолошката градина и тоа го ставиле ударно како поважна вест од однесувањето на луѓето сакаат галиба да ни кажат дека кога питомите човеци затворени во Македонија во кафез страхуваат од само триесетина земјотреси дневно тие се обични кукавици како мајмуни дрекавци, а натчовеците се храбри патриоти како крволочните лавови кои мирно спијат кога ќе се наждерат живо месо. Не ги мрднува ни поплава ни земјотрес.

Така е тоа кога уплашени мајмуни се смируваат со една банана и со малку смоки, а на лавовите секој ден по три пати им треба нова жртва, тазе заклан курбан. Потоа мирно спијат додека не огладнат. Кога ќе огладнат силно рикаат. Во оваа земја прецизно се обележани мајмуните и лавовите. Се разбира, има многу повеќе мајмуни од лавови, ама секогаш победуваат лавовите оти и бананите и смоките се евтини, а крвожедните лавови не јадат банани. Има уште нешто зошто мајмуните се исплашени губитници. Кога ќе се најадат овошје брзо им ферментира и од малку алкохол ептен се пијани и не знаат што прават, само врескаат и се тркалаат како пијани луѓе.

И додека чекам поголемите журналисти, од овие што го истражуваат однесувањето на дивите животни во зоолошка градина, да ја откријат вистината за земјотресите како што тоа го направија по неодамнешните дождови и поплави дека тоа ни го сместуваат ЦИА и Американците, Сорос во спрега со домашните предавници преку таканареченото тајно климатско оружје ХААРП, ми дојде до раце клучната информација од Италија, од земја значајна членка на ЕУ. Замислете таму биле осудени шестмина научници по сеизмологија на по шест години затвор бидејќи не ги предвиделе ризиците од земјотрес во кој загинале 309 луѓе. Овие научници меѓу кои најпочитувани сеизмолози процениле дека по серија земјотреси мал е ризикот од голем земјотрес. Кога по неколку дена удрил големиот со јачина од 6,3 по Рихтер и го срамнил со земја гратчето Аквила во 2009 година сеизмолозите ги кренале рамениците. На судењето неколку години подоцна (2012) судот ги осудил за погрешна и охрабрувачка препорака поради која 29 лица од загинатите не го напуштиле градот. Научниците почнале да ги издржуваат затворските казни во октомври 2012, а исто така биле осудени да платат глоба од девет милиони евра на преживеаните граѓани како отштета. Веројатно поради тоа што по охрабрувачките вести на сеизмолозите се чувствувале како лавови, а не како уплашени мајмуни. Добрата вест за италијанските научници стаса дури некни. Конечно, судот ја признал науката и ги ослободи шестемина научници од сите обвиненија. Продолжува полемиката не за тоа дали земјотрес може да се предвиди или не, туку што треба да им се каже на луѓето кога има серија земјотреси, дали да се охрабруваат да не паничат, или конечно да почнат на трусните подрачја да се градат сеизмички проверени и тестирани објекти. А, таму кај што е најопасно во епицентралните подрачја да не се гради ништо ризично, или што може да ја нарушува хармонијата на природата.

Во Скопје на некои научници устата им фати пена драматично предупредувајќи дека се гради во забранети и опасни трусни зони, дека се изградени многу објекти без проверка на Институтот за земјотресно инженерство за што имаше и своја загрижувачки-предупредувачка порака и генералниот директор на ИЗИС, Гаревски. Имаше и има сериозни предупредувања за неопходноста од изградба на инфраструктура за заштита и од поплави и други елементарни непогоди. И природата ни праќа алармантни опомени, ама лавовите добро накркани спокојно спијат. Врескаме само ние, мајмуните.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Корумпирани професори и политичари

Објавено на 14 September 2016 од erizaov

raicevic-obvinitel

Основното јавно обвинителство од Скопје испрати барање до Судот кое според содржината треба да влезе во аналите не само на правната наука, туку во еден исклучително критичен период и во историјата на државата. Обвинителството побара од судот шест професори од Економскиот факултет кои се осомничени за кривични дела за давање и примање мито, злоупотреба на службената должност и овластувања, да им биде забрането да одат на работа за да не го попречат нормалното водење на кривичната постапка. Судот денеска треба да одлучи по ова барање, а најверојатно кога ќе го читате текстот таа одлука веќе ќе биде донесена и позната. Без оглед што ќе одлучи судот, образложението на обвинителството за овој чекор на превенција да не се попречува правдата додека трае истражната постапка е мошне интересно и инспиративно од повеќе аспекти поврзани со политичката, моралната и правната криза во која Македонија се дави повеќе години.

Еве што се вели меѓу другото во образложението на Основното јавно обвинителство Скопје за поднесување на ваквото барање до судот, кое неслучајно стаса и до целата јавност: „И покрај истражната постапка, забележано е дека обвинетите продолжуваат да ги извршуваат своите работни активности во рамките на Економскиот факултет во Скопје и притоа се во секојдневен контакт со студенти, а со тоа и со оштетените и со жртвите во кривичната постапка што се води. Со оглед на тоа што кривичните дела за кои се води постапка се поврзани како со извршувањето на нивните работни активности, така и со студентите и со меѓусебната комуникација на факултетот, јавниот обвинител цени со судска одлука да им се забрани на обвинетите да ги извршуваат работните активности до правосилно завршување на постапката“. Не знам колку се цврсти и прецизни законските норми за една ваква пресуда, пред да се докаже вината на обвинетите во редовна судска постапка, меѓутоа една аналогија силно се наметнува сама по себе по ваквото јавно обраќање на јавниот обвинител до Судот.

Е сега замислете си едно вакво потполно исто барање до Судот поднесено од Специјалното јавно обвинителство, или ако уште верувате во правниот систем од редовното јавно обвинителство потпишано лично од јавниот обвинител Марко Зврлевски во кое се бара на шест највисоки и највлијателни функционери на ВМРО- ДПМНЕ кои се осомничени за кривични дела давање и примање поткуп и посредување, за злоупотреба на службената положба и овластувања, за злосторничко здружување во местење на избори и уште десетина тешки кривични дела за организиран криминал, корупција, нарушување на човекови права и слободи… да им биде забрането да одат на работа, да се занимаваат со политика, да учествуваат во изборни кампањи и да бидат на изборни листи. Образложението на јавниот обвинител не би отстапувало многу од она за шесте универзитетски професори и би можело да гласи: И покрај истражната постапка, забележано е дека осомничените политичари продолжуваат со своите работни активности на сеење пропаганда и притоа се во секојдневен контакт со голем број луѓе, а со тоа и со оштетените граѓани на Македонија, жртви на големите лаги и измами. Со оглед на тоа што кривичните дела за кои се води истрага се поврзани како со извршувањето на нивните работни активности така и со граѓаните и со комуникација со целата јавност, јавниот обвинител цени со судска одлука на осомничените и на тие што ја попречуваат кривичната постапка и судска разврска да им се забрани да ги извршуваат своите работни активности до правосилно завршување на постапката. На осомничените и лицата против кои се води истрага, особено строго да им се забрани да бидат учесници и носители на изборни активности. Не смеат да извршуваат какви било јавни и партиски функции се’ до конечната пресуда на судот. Амин.

Ете тоа би било едно друго, но сосема идентично образложение со ова на Основното јавно обвинителство Скопје само со многу поголема тежина и за многу потешки кривични дела, чие правно разрешување со непристрасна судска пресуда би значело крај на политичката, моралната, економската, културната и духовната криза која ја турна Македонија во жив песок.

Па сега, драги мои, пресудете и вие самите дали вакво нешто е можно, дали има барем еден промил шанса Македонија да стане правна држава каде што би владеело правото и каде што не смеат ни да помислат државата да ја водат луѓе кои се во судир со законите, кои ја попречуваат правдата од позиција на власт и моќ кога се води истрага против нив иако се основано осомничени за тешка злоупотреба на функциите во долг временски период од една цела деценија. Еден од нив дури и управува од домашен притвор со Битола, вториот град по големина во државата.

Ако не добијат судска разврска, истрагите за изборни нерегуларности, за повеќегодишно прислушување на телефонските разговори на илјадници граѓани и јавни личности, за евидентниот организиран криминал и корупција што произлегуваат од тие разговори, за грубата пресметка со политичките противници, за уништување на нивниот имот и затворање во затвор со нарачани судски пресуди, за нарушување на човековите права и слободи, за поткупување и контрола на медиумите, за воведување цензура… ако и за ова никој не седне на судската клупа, туку се бркаат вештерки и измислуваат непријатели, тогаш за какви избори зборуваме ако тие луѓе како сакаат, како со својот џеб располагаат со милијарди евра наши пари и нивни долгови со кои не’ заборчиле без да не’ прашаат. Со луѓе осомничени за криминал, корупција, нелегитимно дојдени на власт по сомнителни избори за што се води истрага не се оди ни кино, а не на избори. Прво на суд по судска тапија за чесност, па потоа на избори. Друго чаре нема.

(Објавено во Утрински)

Коментари (1)

Tags:

Кризата падна во кома

Објавено на 09 September 2016 од erizaov

televizii4

Прекрасен е овој наш паралелен живот, реален и виртуелен. Сакате успеси, големи достигнувања, радост и среќа, притиснете копче и веднаш влегувате во рајот. На сите страни само убавини. Сакате да ја видите одблизу кризата, бедата и сиромаштијата, тиранијата, моралната и духовната трагедија, отворете ги очите и чукнете се малку по главата. Лето по лето, есен по есен, зима по зима, година по година толку сраснавме со кризата, што пролетта на је ни забележуваме, а изгледа дека во Македонија веќе и нема пролет. Тоа годишно време галиба е укинато. Опасно е, тера на будење, на размислување за нов почеток.

Во една ваква тропска клима и кризата влезе во криза. Толку нарасна и расцвета на сите страни што и самата падна во коматозна состојба. Дијагностичарите велат дека е стабилна, ама се одржува приклучена на ТВ-апарати. Ако се исклучат, готова е. Не вирее изложена на вистина. Лагата е нејзината идеална средина за размножување во нови и нови форми. Така со тек на времето кризата стана виновна за се’ што ни се случува лошо во земјата, во семејството, во животот, во работата… За сите наши несреќи, страдања, неуспеси и грешки крива е кризата.

Поради кризата Македонија заостанува на патот за Европа и за членство во ЕУ и во НАТО. Поради кризата е укината демократијата, бидејќи во криза мора да се штеди на слободата да не прерасне во анархија. Поради кризата не може да функционира правната држава, ни може да се воведе владеење на правото, а поради кризата ќе мора да се спречат и сите обиди да се води истрага како дојде до кризата. Поради кризата има неликвидност, овој економски израз значи кога никој на никого не му плаќа за сработеното и за услугите. Не плаќаат ни приватните компании, ни јавните, ниту пак државата ги намирува своите долгови на домашните фирми кои не се доволно лојални на власта, односно не даваат толку пари за партиската каса колку што се очекува од нив. Поточно плаќаат само тие што мораат. Поради кризата државата се задолжува секој ден, ама буквално секој ден и дома и во странство. Ако нема пари ќе експлодира кризата, затоа државната каса треба постојано да биде полна за да се одржува кризата. Поради кризата се намалени странските инвестиции. Поради кризата медиумите кај што се сместени апаратите за нејзино одржување во живот мора да бидат под строга контрола да не се открие вистината. Поради кризата е големата безработица и мизерија, поради неа е и јагмата за бугарски пасоши и потрагата за спас усвет со нов идентитет, поради неа младите бегаат од државата. Неодамна убаво ми тресна во лице еден освестен Македонец, кој ми рече толку е зголемен патриотизмот во Македонија во највисоките политички, деловни и научни ешалони што обичните луѓе не можат да дојдат на ред за бугарско државјанство. Се разбира дека и за тоа е виновна кризата, оти сиромаштијата била помалку издржлива од гордоста за славното минато и идентитет.

Кризата во Македонија стана вселенска категорија, како да е донесена од космосот, се до моментот додека не се постави прашањето кој ја предизвика. Во тој момент се вклучуваат автоматски ТВ-апаратите и веднаш следува одговорот, кој е папагалски. Кризата ја предизвикаа опозицијата, Сорос, странските платеници, Америка и Европската Унија и лошите комшии кои сакаат да ја уништат, обезличат и поделат Македонија. Ако го поставите и прашањето зошто сакаат тоа да ни го направат, нема одговор. Не е ни потребен, тој се подразбира сам по себе, сакаат да не’ нема оти не’ мразат, оти сме многу геостратегиски значајни како раскрсница на светот, оти имаме големи природни и рудни богатства кои ќе ни ги ограбат. Имаме многу душмани поради нашето многу славно минато бидејќи вчера дознавме дека ни го украле и уште сто други приказни и разни митови.

Ако, пак, се обидете да докажувате дека власта е одговорна за вкупните состојби во државата затоа што е инсталиран дефектен системски монструм кој овозможува управување со државата без контрола, кој ја карикира парламентарната демократија, го попречува владеењето на правото, го заштитува криминалот и корупцијата на највисоките функционери, тогаш, се соочувате со нова канонада на сатанизација, дека тоа се нарачки од ЦИА, од Сорос, од Америка и од црниот ѓавол. Така влеговме во паралелниот свет да живееме со години во криза и во големи успеси, во зависност каква е дневната потреба на владетелите. Кризата и непријателите се потребни за оправдување на големите грешки, промашувања и криминал, а успесите за натамошно непречено владеење. И сега еве ја трагикомичната реалност која се менува од час во час: Америка работи против Македонија и е извор на кризата, за по неколку минути да слушнеме како значајни американски компании вложуваат свои пари во инвестицискиот рај, кај светскиот шампион во бизнис-клима. Влијателни политичари на Германија блиски соработници на канцеларот Ангела Меркел ѓоа три дена и три ноќи водат значајни разговори со врвот на ВМРО-ДПМНЕ и претседателот Никола Груевски, за по десет минути да се објави дека ЕУ е пред распаѓање, а Меркел ги губи изборите оти била многу наклонета на бегалците од војните на Блискиот Исток. Следуваат 24 часа нонстоп ред криза и домашни и странски непријатели, ред успеси и достигнувања.

Агресивната медиумска пропаганда успеа во изминатите десет години да ја помести сликата за тоа што е нормално, а што ненормално, што е последица, а што причина за длабоката политичка, економска и духовна криза во која потона Македонија. За да се прикаже криминалот од прислушуваните разговори, најмасовното кршење на човековите права на еден режим, пуштена е нонстоп во оптек кампањата дека не е важна содржината од разговорите, туку тој што прислушувал, не е важна истрагата што е вистина, а што лага, туку изборите, не е важна судската и правната разврска, туку изборните резултати, не е важно да се казнат тие што направиле злодела, туку тие што ги обелодениле и се’ така во недоглед. Не било режим забраната на стотици проскрибирани јавни личности кои не можат да се појават на владините телевизии да го кажат своето мислење, туку демократија е тоа што можеле неколку колумнисти и медиуми да пишуваат критички за работата на власта. Не било гушење на слободата што нема јавен дијалог и дебата на различно мислечки луѓе, туку тоа што истомисленици ни кажуваат монолози. Не било професионализам да се објавуваат мислења кои се спротивни на уредувачките политики во медиумите диктирани од партиските штабови, туку голем подвиг и храброст било да се велича и фали власта и да се плука опозицијата и луѓето кои не припаѓаат на политичките партии, но знаат да го разликуваат доброто од злото.

Крајниот резултат од овој трагичен амбиент во кој цела деценија живеат граѓаните на Македонија е поделено и строго партизирано општество со тешки системски проблеми да не може да се откријат вистинските вредности и насоки каде треба да се движи државата. Решенијата кои ни се нудат најдобронамерно од дома и однадвор за излез од кризата кој е автохтон домашен производ на неспособните и алчни властелини се прогласуваат експресно за непријателски чин и загроза на власта чие паѓање веќе се прикажува како катаклизма и пропаст на државата. Работата е обратна, кон исчезнување на државата води натамошното опстојување на режимот и попречување на правдата и судската разврска евидентни во истрагата на Специјалното обвинителство.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Македонија по 25 години

Објавено на 06 September 2016 од erizaov

makedonija

Децата кои се родија во независна Република Македонија веќе се зрели луѓе со полни 25 години. Доволно време да се оформат како слободни и образовани личности. Тие што пак ја дочекаа самостојноста малолетни веќе се во поодминати години кога е рано да завршиш, а доцна да почнеш. Историчарите велат тоа е голем период во еден човечки живот, но во историјата е само миг. Политичарите пак цели 25 години зборуваат за остварување на вековните стремежи на народот.

Утре Македонија одбележува четврт век од својата независност, како и секоја година ќе се изнаслушаме говори за големите успеси и високи дострели мерено по критериумите и на историјата и на биолошките закони за потрошени 25 години од животот. Единствено нема ништо да слушнеме кои стратегиски цели и приоритети се остварени во изминатите две и пол децении што е повеќе од половината период што го имаа претходниците за изградба и развој на првата федерална држава 1944-1991 година. Се разбира, нема да ги споредувам двата периода оти се неспоредливи не само за начинот како е стекната слободата и со кои жртви 1944 и 1991 година, туку и поради нерамноправните стартни позиции на тие што ја курдисаа првата македонска држава со она што го почнаа нивните наследници во 1991 година. Тоа е повеќе работа за новите генерации непристрасни историчари кои допрва треба да се изборат за својата независност и самостојност.

Она што сега е мерливо и претставува универзален аршин за успешноста на една држава и вкупен општествен развој е фактот што Македонија во изминатите 25 години не ја оправда независноста и самостојноста и не ги оствари вековните стремежи на граѓаните. Ни една од главните цели на државата не е реализирана. Напротив, опасноста за нејзиниот опстанок е се’ поголема поради долготрајните политички и економски кризи, меѓуетничките тензии, се’ поголемата сиромаштија, бесперспективноста и високиот бран на иселување на младите и образовани луѓе од татковината. Со податоците на легално иселени луѓе од Македонија се шпекулира бидејќи не се земаат предвид тие што заминале со туѓи пасоши и што таму кај што живеат и работат се регистрирани како државјани на други држави, најчесто членки на ЕУ.

Општоприфатена мерка за успешноста на политиката во светот е како живеат граѓаните, колку се подобрил нивниот личен и општествен стандард за време на управување со државата на една власт. Колку се подобрил квалитетот на живеење по критериумите и нормите на Обединетите нации, колку се подобрила безбедноста и сигурноста на државата и на граѓаните. Во новонастанатите држави основна мерка за напредокот е колку е изградена правната држава и владеење на правото, како функционираат институциите на системот и уставната поделба на власта на извршна, законодавна и судска, односно колку е самостоен парламентот, Уставниот суд, монетарната политика и медиумите. Политичките критериуми како слободата и демократијата се основниот предуслов за вкупниот развој, вклучувајќи го и економскиот развој, културниот, науката, образованието, здравството, спортот… Следуваат изградбата на современа инфраструктура и заштитата на човековата околина. И се разбира евроатланските интеграции во двата најголеми светски економски и воени сојузи ЕУ и НАТО како врвен приоритет на сите нови држави во Источна и Југоисточна Европа.

Овие определби и во Македонија се јасно запишани во речиси сите партиски програми, во парламентарни декларации и резолуции, во Уставот, во меѓународни договори и документи, тие се главна тема на сите предизборни ветувања и се определба на огромното мнозинство граѓани. И ако по 25 години се постави најлогичното прашање што од тоа е остварено. Одговорот е катастрофален. Ништо. Буквално ништо. Во многу нешта дури сме зад 1991 година. Ниту е подобрен стандардот на населението, тој се’ уште заостанува зад 1989 година и на личен и на општествен план. Назадуваме мерено според просекот на стандардот што Македонија го имаше во споредба со тогашната Европска заедница, денес ЕУ. Квалитетот на живот според стандардите на ОН е со најбавен раст и е меѓу најлошите во Европа. Сиромаштијата е драматично зголемена во периодот на независноста. Инфраструктурата се’ уште не е изградена на пристојно ниво, а и тоа што е претходно е изградено не се одржува. Слободата, демократијата, човековите права, владеење на правото и функционирањето на институциите на системот се сериозно загрозени и одамна не функционираат. Грубата партизација на државата, владеењето без контрола, корупцијата и организираниот криминал се евидентни со еклатантни и емпириски докази. Независноста на медиумите и судството е во полоша состојба и од 1991 и од 2008 година. Граѓаните на Македонија се жртви на постојана валкана пропаганда и војна за власт. Евроатланските интеграции и членството во ЕУ и во НАТО се вратени на преткандидатскиот статус без изгледи нешто да се помрдне напред. Сите соседи што беа зад нас на патот за Европа сега се пред нас. Иселувањето и натаму тече како река. Во државата остануваат тие што не можат да заминат и привилегираните и клиентите на политиката.

За сите овие промашувања, погрешни политики и неостварени приоритети и стратегиски интереси досега има само оправдувања, решенија нема. Секогаш е некој друг виновен за сите стратегиски и историски грешки. Во изминатите 25 години главните политички ривали до 2006 година ја преземаа наизменично одговорноста да ги остварат интересите на граѓаните. ВМРО-ДПМНЕ 14 години е на власт од кои последните десет непрекинато, девет годни се на СДСМ и две години експертската влада на првиот премиер Никола Кљусев. Колку што остварија од главните приоритети на државата и на граѓаните, толку и ја оправдаа независноста и самостојноста на Македонија. Решенија се’ уште нема на повидок.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Зад мисата за светица на Мајка Тереза

Објавено на 05 September 2016 од erizaov

majka tereza svetica

Мајка Тереза и официјално стана тоа што беше и досега – светица. Очите не само на христијанскиот свет вчера беа вперени во Ватикан. Поглаварот на Римокатоличката црква, папата Франциско, на латински јазик ја прогласи Мајка Тереза за светица на мисата на плоштадот „Св. Петар“ во Рим во присуство на 100.000 верници и гости од целиот свет со зборовите: „Во чест на светото тројство ја прогласуваме и дефинираме блажената Тереза од Калкута за светица, ја вбројуваме меѓу светите и укажуваме дека треба да биде почитувана како таква од целата црква“.

Христијанскиот календар доби уште еден ден на одбележување во целиот свет Св. Тереза. Најпознатата во светот наша сограѓанка, добитник на Нобеловата награда за мир, 19 години по нејзината смрт уште еднаш ја облеа Македонија со гордост. Блажена Мајка Тереза, која со децении е синоним во светот за хуманост, милосрдие, преданост кон бога – сега е светица. Многубројната Македонската државно-црковна делегација во Ватикан предводена од претседателот Ѓорге Иванов во која беа највисоките државни и партиски функционери и близок роднина на мајка Тереза, скопјанецот Алојз Гoмбар, беше опкружена со внимание и почести како што им приличи на претставниците од родениот град и татковината од каде што на 18- годишна возраст тргна во својата хумана мисија нашата Агнеса Гонџа Бојаџиу, која ја одработи предано на Бога и на болните, сиромашните и осамените до последниот ден од животот, а еве продолжува и по смртта како света личност блиска до Господ.

И таман човек ќе помисли дека еве во оваа длабока политичка, економска и духовна криза во која потона Македонија има нешто околу што можат да се сложат сите барем во мигот кога добиваме светец, стаса соопштението на ДУИ и ДПА на Али Ахмети и на Мендух Тачи. Тие не заминаа во Ватикан оти поканата до нив стаса од претседател на држава кој не го признаваат тие и многу веројатно повеќе од половина Македонија ако се суди според рејтингот што го има претседателот на државата, но и по неговата партиска, национална и верска припадност и активност. Принципиелноста на ДУИ и на ДПА кон непризнавање на претседателот може да се оправда не само како дел од политичката борба, туку и поради низа други причини кои произлегуваат од односот на претседателот на државата, иако и ДУИ и ДПА никогаш не навлегоа подлабоко зошто Иванов не се постави како претседател на сите граѓани, туку само како претседател на симпатизерите и членовите на ВМРО ДПМНЕ, која остана нивен коалициски партнер наизменично во изминатите десет години.

Но, овој пат кога канонизацијата на Мајка Тереза во светица е милион пати посилна покана од таа на претседателот и Ахмети и Тачи, блиску до здравиот разум е дека требаше да бидат со државната делегација, најмалку поради поканата на претседателот Иванов, а најмногу поради нивната почит и на целиот албански народ во Македонија кон Мајка Тереза, која покрај тоа што себеси прво се сметаше за граѓанин на светот јавно ги приопшти своите национални корени уште при првата своја посета на Скопје. Одбивањето на Ахмети и Тачи да заминат во Ватикан со државната делегација на Македонија ако е само поради потписот на поканата, е кардинална грешка против интересите на Албанците во Македонија чиишто главни политички експоненти се токму тие двајца, партиски лидери и учесници во коалициските влади на ВМРО-ДПМНЕ. Да не се оди на прогласување на светица на Албанка, што се случува веројатно еднаш или најчесто ни еднаш во еден човечки живот, поради политички причини е гаф на столетието на албанските политички лидери. Веќе денес можеа и Ахмети и Тачи да се вратат на дневно-политичките текови кои со години ја обележуваат кризата во Македонија. Очигледно, одбивањето да се оди во Рим на Ахмети и на Тачи има подлабоки причини отколку непризнавањето на претседателот Ѓорге Иванов. Поднесувањето на ваква саможртва на албанските политички лидери во Македонија да не бидат таму каде што мораше да бидат и кои за многу работи имаат спротивставени ставови се’ ми се чини дека овој пат не е само поради претседателот Иванов, ниту пак е некаков предизборен маркетинг. Ако пак причината е само принципиелна во однос на претседателот на државата, тогаш Ахмети и Тачи „убија“ светец, заклаа вол за кило месо. Колаборацијата со режимот не може да се прикрие со отсуство од најсветата обврска и честа да се биде на прогласувањето на светица, па макар биле и атеисти.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Ќе оди ли Груевски чист на избори

Објавено на 02 September 2016 од erizaov

gruevski izbori

Ете бидна и таа работа. Лидерите на четирите најголеми политички партии пуштија бел дим од Клубот на пратениците. Се договорија да одат на 11 декември на деветтиот изборен натпревар за изминатите десет години, а веќе напролет стасуваат локалните избори и десеттото одмерување на силите. Кој за што, Македонците на избори. Постојаната децениска агресивна предизборна кампања стана ужасна валкана војна за неконтролирано владеење, а изборните победи се најголемиот приоритет во одредување на иднината на државата и нејзините граѓани. Се’ друго е помалку значајно. Тоа е веќе нормално, колку и да е лудо и страшно.

Така, за една деценија живот во перманентна пропаганда, во крајно нездрав амбиент, се избриша од свеста на мнозинството граѓани што е тоа парламентарна демократија, што е тоа владеење на правото, што е тоа Устав и поделба на власта и кои се вистинските мерки за одредување на успешноста на една влада. Четворицата лидери пред камерите изјавија дека нема пречки да се оди на избори. Тоа е единствениот заеднички именител по едно и полгодишните преговори за излез од кризата по експлозиите на „бомбите“ на лидерот на опозицијата Зоран Заев од прислушуваните разговори и по цели четири години од нерасчистениот „црн понеделник“, 24 декември 2012 година, кога власта со интервенција на тајната полиција изврши пуч во парламентот насилнички исфрлајќи ја опозицијата од дебатната сала и новинарите од своите работни места што го означи почетокот на длабоката политичка криза и драматично заострување на односите во земјата.

Изборните победи по овој државен удар за власта беа оправдување дека правилно постапила кога им удрила ќотек на пратениците на најголемата опозициска партија и кога ги исшутирала новинарите да не ја вршат својата работа и да не ја информираат јавноста за „вартоломејската ноќ“, кога е убиена слободата во Собранието на Македонија. Пучот не доби праведна и правна разрешница и покрај повеќемесечна меѓународна арбитража која заврши како палома-хартија во седиштето на ВМРО- ДПМНЕ и во тоалетите на парламентот. Сомнителните изборни победи потоа, се разбира, не ја разрешија кризата, туку само ја продлабочија. Дали и сега сме на истиот пат, со истата заблуда, дека со изборните резултати ќе се разреши кризата, или како што верува опозицијата и критичарите на оваа власт, граѓанските асоцијации и голем број мислечки јавни личности дека е дојдено времето да се каже доста е и Македонија да се ослободи од едно неконтролирано, арогантно и коруптивно владеење кое ги запре евроатлантските интеграции на државата и демократскиот развој, тешко е да се каже.

Да, ова би можело да биде референдумско изјаснување на граѓаните за слобода или за режим, за диктатура или за демократија, за Европа или за Балкан, за законитост на судовите или на мафијата, за правда и право или за криминал и корупција, за професионални или апологетски медиуми… Меѓутоа, главниот предуслов останува во одговорот на прашањето дали се создадени минимум услови за чесни и слободни избори. Тој најважен предуслов се состои во темелот на правдата, правото и на демократијата во цивилизираниот свет дека осомничени политичари за криминал од највисокиот ешалон на власта не можат да одат на избори како кандидати за високи функции ако се под истрага. Суштинско е прашањето дали Никола Груевски ќе оди на чело на ВМРО-ДПМНЕ чист на избори, или својата чесност наместо пред судот ќе ја докажува со гласовите во избирачките кутии. Чинам ова е клучниот момент за тоа дали ќе имаме слободно изјаснување на граѓаните на избори, или повторно ќе имаме мирни, ненасилни избори на уплашени луѓе, на загрижени клиенти и зависници од милоста на владетелите.

Кога веќе нема никаква морална одговорност дека не може ни на сон во пристојно демократски земји партиите да ги предводат на избори луѓе кои се осомничени и против кои се води истрага и кои ја попречуваат таа истрага од позиција на моќ да не се заврши пред судовите, тогаш, во овие сто дена Специјалното јавно обвинителство, според обврските од Специјалниот закон, треба да излезе пред јавноста со вистината кој во Македонија ја попречува правдата и зошто ниту еден предмет од истрагите и од обвинителните акти не е пред судот. Она што досега го слушнавме и видовме во измината година и пол помина и без морална одговорност и без судска разврска. Чесни политичари кои се во вителот на најголемиот скандал во историјата на независноста на Македонија, а се изјаснуваат пред јавноста како наклеветени мораше да изразат подготвеност да се соочат со правдата, а не да бараат преку популизам, корупција и клиентелизам изборна победа која треба да ги ослободи и од политичката и од моралната, но и од кривичната одговорност. Кој е тој што бега од судот ако е невин, а е на власт. Единствена надеж за будење на Македонија која може да го спречи Груевски и ВМРО-ДПМНЕ да ја одбегнат правдата е Специјалното јавно обвинителство да може непречено да ги процесуира своите истраги пред судовите за разјаснување на обвинувањата за злоупотреба на моќта и на овластувањата на највисоките функционери. Ако тоа сега не е можно, како ќе биде можно по евентуална изборна победа на ВМРО-ДПМНЕ која е поизгледна во вакви услови кои ги прифати опозицијата.

Сакам да верувам дека Зоран Заев има некаков адут во рацете и не е толку наивен да прифати да оди свесно курбан во кланицата на ВМРО-ДПМНЕ изедначувајќи ја својата судбина со судбината на државата според резултати на нерегуларни избори. Од ваквата ситуација има уште една многу пострашна, а тоа е навистина Груевски да победи во фер избори и тоа да биде волјата на мнозинството граѓани. Тогаш еднодецениската операција на перење мозоци во ерата на груевизмот е успешно завршена. Во тој случај незапирлив е патот кон исчезнување на државата со амин на народот.

Што се однесува до мојата маленкост, кај го гледам излезот не само од кризата, туку за спас на Македонија се’ уште верувам во правдата, иако и задоцнетата правда е голема неправда. За тоа има два непобитни факти, прво незапирливо расте сознанието за вистината од трагичните последици од еднодецениското неконтролирано владеење и злоупотребите на власта и, второ, обвинителните акти на Специјалното обвинителство ако не стасаат до судовите ќе стасаат до граѓаните. Мораме да веруваме дека граѓаните можат да ја земат правдата во свои раце ако не со друго, со масовно заокружување на слободата во гласачките ливчиња.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Слободата не е во избирачката кутија

Објавено на 01 September 2016 од erizaov

gruevski liderska

Никола Груевски задоцни 40 минути на лидерската средба. Вождот пред да стигне од многу поважни работи веројатно го славел својот 46. роденден, години на полна зрелост, им испрати порака на сите дека пет пари не дава дали се исполнети условите за слободни избори. Тој со овој, благо е да се рече некултурен гест, само ги потврди својата ароганција и самобендисаност, дека нема што повеќе да се разговара. Веројатно да може Груевски попрво би пратил една банда со тркалезни глави да им подели по пет-шест шлаканици на „шмокљаните“ што го чекаат. Тоа овој пат и го заслужуваат кога веќе по 15 минути чекање не му испратија абер дека кога ќе дојде на себе да јави кога е подготвен за средба.

Бидејќи печатницата на весници нема машина за толеранција, почитувани читатели мојот термин е утврден многу порано отколку што го воведе министерот за здравство, па овој пат нема да се занимавам со тоа што се договорија и што не се договорија партиските лидери, тоа ќе го оставам за утре, и онака што и да договорат, услови за слободни избори нема бидејќи во Македонија нема слобода. Демократски избори се само еден дел од историскиот процес на изградба на современо европско општество. Слободата не е во избирачката кутија. Искуствата од изминатите 25 години на македонската парламентарна демократија и повеќепартиски систем ја потврдуваат оваа вистина. Одамна ги заборавивме ретките прилики веднаш по пребројување на гласовите во партиските штабови, кога се признаваше поразот и му се честиташе на противникот победата уште истата вечер, пред да бидат соопштени официјалните резултати од ДИК, како што е тоа вообичаено во демократскиот свет. Таквите избори кога сите учесници во натпреварот ги признаваат резултатите се викаат веродостојни.

И кога тоа се случи на два-три пати во првата деценија од самостојноста на државата џентлменски да се ракуваат и да си честитаат политичките лидери и ривали, јавноста веќе беше соочена со голем број изборни нерегуларности, потврдени од домашните и странските посматрачи.

Промената на власта на секои четири години беше здрава работа за демократијата и влеваше надеж дека сме на добар пат да се забрзаат историските процеси на созревање на општеството, а и на граѓаните за да почнат да ги препознаваат вистинските мерки за оценка на успешноста на една власт и влада. Менливоста покрај откривањето на низа злоупотреби на арогантните и неспособни власти имаше и друго значење кое на аздисаните и забегани политичари им висеше над глава како Дамоклов меч дека не се вечни и дека победата на избори не значи освојување на воен плен и апсолутна власт, дека поделбата на власта е конститутивен, уставен, предуслов за изградба на демократско општество. За голема несреќа, по одлука на гласачките кутии овој процес на демократизација на Македонија е прекинат во 2006 година со доаѓањето на Никола Груевски за премиер кој воведе во земјата режим потврд и поригиден од последните години на еднопартискиот систем. Се’ се сведе на избирачката кутија и владеење без контрола, на карикиран, лажен парламентаризам и флагрантно задушување на сите институции на системот. Десет години Македонија е изложена на дефектен политички и економски систем кој предизвика длабока политичка криза. Уништен е парламентаризмот и претворен во гласачка лабораторија за хранење на монструмот од бирократски систем. Владеењето на правото заедно со комплетното судство во сите инстанции е укинато за високите функционери на власта. Државата е грубо партизирана и сведена на гол клиентелизам. Партијата одлучува за судбината и иднината и на државата и на граѓаните. Таму младите полагаат испити и завршуваат училишта и факултети, таму се вработуваат, стануваат бизнисмени, таму добиваат државни награди и признанија, таму се формираат како личности, таму научуваат да мразат и да создаваат култ на личност, таму се прогласуваат патриоти во љубовта кон партијата и водачот, се препознаваат новите херои.

Владата, парламентот, претседателот на државата, Уставниот суд, обвинителствата сосе сите судови, највлијателните телевизии, монетарната власт, армијата и полицијата, писателските асоцијации, научните и културните институции, универзитетите и синдикатите, се’ е под контрола на неколку луѓе и на подобниот партиски врв на ВМРО-ДПМНЕ. Сето ова стана општопознато и нормално во Македонија, целосно легализирано, како и дивоградбите со бомбите на Зоран Заев. Неколкумесечната возбуда од експлозијата на бомбите како потврда од она што веќе го знаеме и е објавено одамна заврши, а криминалот и злоупотребите на власта тешко се процесуираат пред контролираните судови и покрај работата на Специјалното обвинителство и специјалниот суд со кој веќе арогантните власти и нивните апологети се потсмеваат дека нема обвинителен акт поради тоа што нема докази. Во вакви услови не може да има не слободни, туку какви било избори.

Дали може да има натпревар со луѓе кои се осомничени за местење на избори и дали може да има на изборни листи луѓе против кои се води истрага дека се учесници во организиран криминал и корупција, злоупотреба на своите функции и овластувања. Затоа мислам што и да договорија партиските лидери кои го чекаат 40 минути Груевски како ученичиња, додека масовно не превладее мислењето дека не се гласа за избор на власт, туку за слобода, демократија и владеење на правото, европска иднина… нема елементарни услови и амбиент за слободен избор. Дотогаш учеството на избори е само давање легитимитет на политичари осомничени за криминал.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

September 2016
M T W T F S S
« Aug   Oct »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930