Archive | June, 2016

Tags:

Голема „промаја“ во лудницата

Објавено на 16 June 2016 од erizaov

stavre

Припомнете си уште кој остана во Владата од тимот на Никола Груевски откако експлодираа бомбите од прислушуваните разговори. Можат да се избројат на прсти од едната рака последните два-тројца најупорни министри. Последната оставка на вицепремиерот и министер за финансии Зоран Ставрески поднесена од здравствени причини, во што не се сомневам, ќе беше вест на деценијата ако беше од морални причини и навреме поднесена.

Ставрески во своето јавно образложение на оставката, многу поинакво од она во прислушуваните разговори, не остава сомнеж дека има нешто против лудницата и лудаците кои купуваат скапи чоколади кога народот нема што да јаде и за кои му доаѓаше да ги тресне со телефонот од глава. Но, мошне индикативно е ако се суди според третманот на оставката од провладините медиуми зошто тој настан за нив не заслужува врвно внимание и е пласиран како помалку значаен од реновирање на едно училиште за 200.000 евра со тазе, можеби последен потпис на министерот пред заминување. Ќе биде година и пол откако политичката криза ја тресе владата како вејка на ветерот која од најзначајна институција во државата стана зјај пазар.

Се менуваа министри без образложенија, паѓаа како круши оставки на најблиските соработници на премиерот Никола Груевски, наводно против неговата волја како што лично ќе изјави прилично немушто. По своите соработници и самиот Груевски поднесе оставка како дел од договорот од Пржино за разрешување на кризата и како нова практика 100 дена пред секои избори во Македонија да се формира предизборна влада за да се раздвојат државните од партиските интереси и да се подготват слободни и фер избори. Стоте дена одамна поминаа, ама Груевски е уште во оставка, а владата која постигнува се’ уште историски успеси е десеткувана, личи на нешто што нема ни глава, ни опашка. Али Ахмети, вториот премиер во сенка, без некое рационално објаснување ги смени сите свои министри, а сега велат размислувал како да ги врати назад.

Сведоци сме на нов апсурд непознат во парламентарната историја не само на Македонија, туку и многу пошироко во регионот. Ја нема владата која е најголема причина за кризата. Најмоќниот човек во државата, бившиот премиер Груевски, во оставка брои денови до нови избори и заедно со своите соработници, исто така, сите во оставка чека судска разврска за сериозни обвинувања на Специјалното обвинителство откако не помина пред јавноста аболицијата на претседателот на државата Ѓорге Иванов. Значи, ако уште не сте чуле, има нов премиер и нови министри, ама нема ништо ново. Државата пак ја водат истите луѓе што може да се види на сите вести и настани што се случуваат во една агресивна предизборна кампања за избори кои никој не знае кога ќе се одржат. Дали сега и најсомничавите ќе можат да откријат зошто нема излез од кризата, иако навидум се исполнети сите предуслови за нејзино надминување и разрешување. Работата е: се’ е исто како лани, а и тој е тука. Додека е тој тука, нема излез не само од кризата, туку и од подрумот на Европа во кој ќе не’ втурнат ако не ги препознаеме конечно причините зошто сме таму кај што сме.

По сите настани почнувајќи од експлозиите на бомбите и сето она што се случуваше оваа година и пол, не е тешко да се предвиди дека Македонија е на патот кон распаѓање, не затоа што така предвидува бивш шеф на ЦИА, или дека такво нешто е во агендата на американската разузнавачка служба, или во интерес на ЕУ со што секој ден поентираат и шпекулираат провладините медиуми, туку затоа што неспособните македонски политичари не’ однесоа на тој пат во битките за власт и со својата алчност и учество во организиран криминал. Македонија е на патот на исчезнување поради режимот инсталиран од оваа власт и поради загрозување на човековите права и слободи. Стабилна и демократска држава Република Македонија е од интерес и на Европа и на Америка и на целиот регион. Тие што тоа не можат да го видат, особено луѓето на одговорни позиции во државата, за жал и во медиумите, стануваат соучесници во цртањето нови граници и нови делби. Не постојат мотиви големите сили и ЕУ да учествуваат во дестабилизацијата на Македонија. Приказните за големото богатство во рудникот Алшар и за издашноста на подземните води кои би биле од интерес на Америка и Европа се глупави измислици. Интересот за стабилна Македонија е исклучиво во проектот за европеизација на Западен Балкан како спасување на последното упориште на примитивизмот и заостанатоста во Европа што при евентуални судири и граѓанска војна може да предизвика крвопролевање и стампедо на уште поголема миграција од сегашната кон Западна Европа. Предупредувањата на бившиот шеф на ЦИА се во насока: отворете очи и преземете мерки да не се претворите од позната и прифатена историска формула дека стабилна Македонија значи и стабилен Балкан што е дел од решението на проблемот. Да не стане работата обратна, па поради кризата и опасноста од судири, Македонија со нови граници да стане примамливо решение на проблемот.

Ако не дојде до преовладување на разумот и на одговорноста за иднината на државата, овој пат не само на неодговорните политичари, туку на неодговорната јавност која чинам се’ уште е во мнозинство, тогаш лошите предвидувања можат да се остварат, но исклучиво по наша сопствена вина, тргнувајќи од државниот врв, па надолу до секој граѓанин кој мисли за иднината на своето семејство и на татковината.

Раситнувањето на Владата како парички за поткусурување и управувањето со неа од заседа, на уште еден нелегитимен и недемократски начин, кажуваат дека најбезболниот излез во оваа фаза од кризата е демократизација, ослободување на институциите на системот и на медиумите, воведување на правната држава и владеење на правото. Тоа значи, пред се’, непречена работа со силна јавна поддршка на Специјалното јавно обвинителство, расчистување на сите пречки што стојат на патот кон слободни избори. Тоа се историски процеси кои треба да ги водат, покрај експертска влада, и привремен граѓански парламент составен од угледни и независни некомпромитирани личности и авторитети до специјален суд и специјална полиција. По создавање на демократски амбиент и враќање на довербата, можни се избори кои ќе ја вратат Македонија во правилна насока со избегнување на опасноста за нејзиниот опстанок. Приказните за големите заговори и дека ова ни го прават Американците и Европа не само за злато и вода, туку за промена на името и на идентитетот се податливи лаги кои секогаш паѓаат на плодно тло, нанесувајќи големи штети за иднината на државата, отворајќи нови прибежишта на криминалците во национализмот и патриотизмот. Името секогаш е добро оправдување за незавршените работи кои ни требаат нам, а не на Европа. Да ги завршевме ние европските поглавја, многу полесно ќе го одбраневме и името и идентитетот, отколку сега кога ни тече и прокиснува куќата од сите страни. Ако оваа лекција не ја научивме од крвавиот распад на Југославија, чие име е сочувано, а државата нигде ја нема, тогаш тоа ќе биде веројатно уште еден аргумент плус дека се’ уште не ја оправдавме независноста, а веќе можеме да ја изгубиме државата.

П.С. Почитувани читатели, извесен период ќе ве одморам од моите писанија. Се надевам дека на јулските и августовските горештини ќе се дружиме со многу поосвежувачки теми и дилеми.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Можен ли е бојкот на новинарите

Објавено на 15 June 2016 од erizaov

tv

Конференцијата за печат на Никола Груевски пред судот каде што одржа монолог за својата невиност во улога на жртва на Специјалното обвинителство и на опозицијата, ми беше повод да упатам апел на колегите новинари да си го сочуваат барем она малку достоинство ако нешто останало и да не одат повеќе на настани на кои ќе бидат понижувачки третирани како декор или мебел. Што бараат новинари на која било средба со кој било политичар, или функционер кој не дозволува прашања. Без оглед дали се работи за власта, или за опозицијата, за настани во спортот, во културата, во бизнисот, во која било дејност каде што новинарите не можат или се спречени да си ја вршат својата работа треба веднаш демонстративно да го напуштат тој навредлив настан кон целата јавност и од тоа да не објават ниту еден збор. Односно да се даде само куса вест дека имаше обид за манипулација на јавноста без да се дозволи да се постават прашања. И толку, точка, крај.

Се разбира дека со ова не сум кажал ништо ново и дека ова е веќе стара болка која многу често се злоупотребува, прекрстувајќи ги обраќањата до јавноста како изјави на кои говорникот сам си поставува прашања и сам си одговара на нив, а новинарите се викнати за амбиент да ги држат микрофоните, да фотографираат и снимаат. Тоа создава лажна слика за големиот интерес и значење на наводната конференција за печат што не е тоа и информирање на јавноста, што, всушност, без прашања е дезинформирање на граѓаните.

Многу добро ја знам реалноста во која живееме и работиме со години, знам дека ваков бојкот е само утопистички предлог бидејќи медиумите се контролирани до тој степен што партиските соработници назначени на одговорни функции во редакциите добро се избрифирани секој ден кого треба да испратат на конференциите за печат, колку и каде треба да објават и дали ќе треба да прашаат нешто или не, ако прашаат што треба да прашаат… Тоа убаво го слушнавме и во прислушуваните разговори кога високи функционери на ВМРО-ДПМНЕ кажуваат кој новинар треба да дојде на конференција за печат и што треба да праша, слушнавме како се нарачува што и како да се објави и кога главниот уредник на Сител резигнирано признава дека му е преку глава од партиски и владини нарачки од кои може да се направат само „куртон-вести“, што стана синоним за лошо апологетско новинарство.

Не знам дали манипулацијата со јавноста и цензурата се кривични дела, иако цензурата е забранета со Устав, но верувам дека е дојдено време кога сите конференции за печат и обраќања во форма на изјави, без разлика од кого доаѓаат, ако не се според професионалните критериуми и стандардите на демократски општества, неопходно е поради јавноста и поради крајно деградираното и понижено новинарство да бидат жестоко бојкотирани од сите новинари и редакции. Тоа треба да биде трајна определба на новинарските еснафи, здруженија и професионални редакции. Не смее никој во државата да ги понижува јавноста и луѓето на кои им е работа да ја информираат.

Никола Груевски како премиер еднаш се соочи со таков протест кога излезе онака надмен и арогантен со цел саат задоцнување пред камерите и фотоапаратите и кога снимателите и фоторепортерите ги спуштија на земја своите алати и го оставија Груевски сам со својата свита да се исчудува што му се случило. За жал, не помина долго време, тоа стана вообичаена практика.

Не само Владата, туку и партиите почнаа да викаат новинари за публика да изигруваат глувонеми статисти на демократски амбиент, кога портпаролот ќе изрецитира некоја небулоза и ќе се повлече без да го прашаат ништо како да е претседател на светот. Тоа сега покрај партиските лидери си го дозволуваат и портпаролите на сите институции во државата, почнувајќи од Владата, па се’ до партиските бирократи во најмалата општина во земјата, портпаролите на болниците, на компаниите, на спортските клубови и асоцијации, на разните комори, фондови, невладини организации, здруженија на граѓани, сите излегуваат пред новинарите, кажуваат што си сакаат и си заминуваат, изигрувајќи некакви господари на вистината. Во ваква ситуација мора конечно да престанеме да бидеме партал за бришење на валканиците, со тоа што ќе дозволиме да бидеме носители на манипулациите со јавноста.

Деновиве некои колеги јавно ме прашаа што би направил јас да сум на таква конференција за печат. Веќе такво нешто направив на почетокот на транзицијата на многу повисоко ниво. Кога тогашниот потпретседател на претседателот на државата Љупчо Георгиевски држеше говор во парламентот, во моментот кога кажа дека треба да се воведе контрола врз медиумите, од новинарската галерија силно викнав дека тоа е фашизам. За да нема недоразбирање, уште неколку пати извикав дека тоа е фашизам. Претседателот на парламентот Стојан Андов побара да се отстрани „изгредникот“ од новинарската галерија. Кога дојде обезбедувањето по мене, сите новинари солидарно ја напуштија галеријата. Ги имаше над 30-ина. Андов кога виде дека ситуацијата стана сериозна по барање на Васил Тупурковски даде пауза. Настана вистинска трчаница натака-навака за да се избегне судирот меѓу новинарите и Собранието. Доста Димовска по паузата ја утеши јавноста дека инцидентот го направил македонски новинар од немакедонска националност. Демек, непријател на татковината. Иако од тогаш никој јавно не побарал контрола врз медиумите, а де факто тоа ни се случи до балчак и сега би реагирал на истиот начин доколку сум на самото место на злосторството, како сведок на јавно понижување и на професијата. Не треба да им се плашиме, тие треба да се плашат од нас, поточно од јавноста.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

По чиј налог работи Јанева

Објавено на 14 June 2016 од erizaov

sjo

Јавниот обвинител Катица Јанева и Специјалното обвинителство работат по налог на Зоран Заев и опозицијата. Кога човек со здрав разум ќе ја слушне оваа гротеска од јавно изречена реченица, не може, а да не помисли, каква е оваа детска одбрана: жими мајка не сум крив, ме набедија непријателите. Или, можеби, ќе поверувате дека опозицијата и Заев имаат толку голема моќ да лиферуваат налози до Специјалното обвинителство. Како тргнало, по се’ изгледа, на митинзите пред судовите ќе се изнаслушаме на оваа папагалско-политичка одбрана по предметите и истрагите што ги праќа во судска постапка Специјалното обвинителство.

Серијалот го почна поранешниот премиер Никола Груевски, а потоа се надоврза и Тони Трајковски, градоначалникот на општина Гази Баба, а по него и поранешниот министер Миле Јанакиески и така со ред. Сите пред судот ја изрецитираа својата улога на невини жртви на прогон и на политички заговор. Тони од Гази Баба сака и дуел со Катица Јанева, во директен ТВ-пренос да ја докажува озаконетата невиност. До вчера недопирливите биле чисти како солза, не се чувствувале виновни, за уривањето на „Космос“ и за милионската штета која била обична дивоградба како и илјадници објекти кои како долгогодишна предизборна кампања се легализираат низ земјата за евро квадрат.

Овде работата е малку поинаква, се срамнија со земја десетици милиони евра поради строгите законски норми преправани и доправани по налози и измени на урбанистички планови преку ноќ како што слушнавме од сечените, лепените и креирани прислушувани разговори познати во јавноста како „Миле ми текна“. Судот е тој што ќе ги оценува доказите, автентичноста и мотивите на наредбите за промена на законите и урбанистичките планови, за тоа дали е или не е политичка пресметка со Фијат Цаноски.

Ако денот се познава по утрото, галиба за да се одбегне попречувањето на правдата ќе треба и специјален судски оддел, или специјален суд што ќе ги одмерува истрагите и обвинителните акти на Специјалното обвинителство.

Дали некој му диктира што да работи на Специјалното обвинителство, и бруцошите на Правниот факултет знаат дека тоа не може да биде аргумент во судски процес за уривање и уништување туѓ имот. Одлуката за формирање на Специјално обвинителство и на специјален закон за гонење кривични дела кои произлегуваат од незаконски прислушуваните разговори ја донесе парламентот безмалку едногласно со претходна согласност на сите релевантни политички партии на власта и на опозицијата. Специјалниот обвинител Катица Јанева е именуван во согласност на лидерите на четирите политички партии предложена и од ВМРО-ДПМНЕ и од СДСМ, ако не се лажам. Па според тоа, сосема беспредметно е да се држат популистички монолози пред судовите за некаков светски или домашен заговор против високи функционери кои ги контролираат сите институции на системот, а особено судовите.

Има две фундаментални нелогичности во целата оваа мегаафера со прислушуваните разговори. Прво сите што се чувствуваат невини, наклеветени неправедно осомничени имаат најсилен мотив што побргу да се соочат со правдата и со доказите од тужбите како неосновани, монтирани и измислени. Тужителите треба да ја докажат на суд вината на обвинетите. Така вели правото. Нелогичноста е во тоа зошто набедените и невини функционери ја попречуваат правдата и го сатанизираат Специјалното обвинителство од првиот ден на неговото формирање и тоа го прават лично и со помош на цела армија контролирани медиуми во хорско претставување на Специјалното обвинителство и обвинители како монструозен проект на опозицијата и странците за уривање на Македонија. И втората нелогичност, како успеа тоа монтирано обвинителство за дестабилизација на Македонија да ја стекне довербата на огромното мнозинство граѓани во државата како единствена институција која во драматично тешки околности работи на законската обврска да ги гони осомничените за кривични дела кои произлегуваат од прислушуваните разговори. Дали и довербата од цели 63 проценти на граѓаните кон Специјалното обвинителство, колку што имаат сите политички партии заедно, по априлското мерење на расположението од страна на ИРИ, е по налог на Заев и опозицијата. Ако е така, тогаш овој Заев навистина станал најмоќниот човек во државата.

Ама, очигледно, не е така. Доказите со кои располага Специјалното обвинителство, по се’ изгледа, се прилично непријатни дури и за судии и судови кои се под партиска контрола. Од таму доаѓа стравот за соочување со правдата, од таму потребата за аболиции и попречување на судската разврска за најголемиот скандал во историјата на независна и самостојна Македонија.

Дали некој нормален човек може да верува дека по десет години неограничена власт ниту еден висок функционер од врвот на власта не направил ниту едно кривично дело, ниту пак бил предмет на судско гонење, или на дневен ред на државната антикорупциска комисија. Такво ниво на чесност нема ни во Скандинавија. Не постои европска држава, освен Македонија, каде што за цела деценија ниту еден носител на власта од врвот не се соочил со законот и не бил осуден. Очигледно кај нас власта не ги расипува луѓето, туку ги прави подобри.

П.С. Новинарите кои држат до минимум достоинство не треба да одат на конференции за медиуми ако не им е дозволено да постават прашања. Срамен беше оној циркус и навреда на професијата да изигруваат декор кога Никола Груевски држеше ода за својата невиност без да им се дозволи да постават прашања. Мораше да го прекинат неговиот монолог.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

До гледање Пецко

Објавено на 13 June 2016 од erizaov

pecko2

Не му велам збогум на Дарко Марковиќ, туку само до гледање. Тој си замина од овој свет на небото како птиците преселници од неговото творештво, ама на земјата меѓу нас простосмртните остана за навек неговиот неисцрпен рудник од кој уште долги години штедро ќе ги трошиме наследството и скриеното богатство што ни ги остави. Со јунакот на нашето време Пецко, кој веќе наполни 37 години и е во полна снага, ќе се дружат сегашните и идните генерации. Тоа е долгот кон него ако сакаме да му се оддолжиме.

Дар Мар е траен патоказ на нашите беспаќа кои тој ги обележуваше неуморно со децении, до последниот ден од овоземниот живот, прецизно со свето остро перо како скалпел и со својата генијалност. Допрва ќе го откриваме и ќе се препознаваме со јунаците од неговите карикатури, анимирани и документарни филмови, книги и романи. Дарко Марковиќ ни го остави жив и здрав бесмртниот Пецко, личноста која изврши најголемо влијание за ослободување од стегите на медиумите уште во претходниот општествено-политички систем. Дарко е првиот новинар, предвесник и гласник на големите промени. Тоа можам да го кажам со мирна совест како непосреден сведок кој ја имаше привилегијата да влезе во работилницата на мајстор Дарко и да пие вода од тој чист извор.

Грандиозното дело на Дарко Марковиќ е производ на неговата генијалност и трајна определба да ја открива и жигосува злоупотребата на моќта, да ги исмева примитивизмот, алчноста и бескрупулозната борба за власт, секогаш на страната на послабиот и онеправданиот. Тоа се универзалните неисцрпни и омилени теми на Дарко. Во децениите пред и по големите тектонски историски промени и во денешните волнени времиња се потрошија тони и тони хартија, се напишаа илјадници и илјадници текстови и книги на голем број мислечки луѓе, интелектуалци, политичари, деловни луѓе и транзициски бизнисмени, уредници, новинари, многу колумнисти и аналитичари кои ги анализираа и опишуваа турбулентните настани и историскиот вриеж во кој се најде Македонија и целиот Балкан, но ретко кој како Дарко Марковиќ им се приближи толку на граѓаните и изврши толку силно влијание врз нивната свест како што го направи тој преку Пецко.
pecko1

Инфлацијата од зборови и скрибоманија за иста дијагноза, лагите на валканите политички пропаганди Дарко ги реши ингениозно со бришење на нулите како на безвредните пари со милионски износи. Разликата меѓу нас и Дарко е што нам ни требаат повеќе илјади зборови за да кажеме и напишеме нешто, многу често конфузно и неразбирливо, калкулантски и шпекулативно, а на Дарко само неколку збора, а често ниту еден за да ја соопшти најјасната и најчиста порака која изнудува секогаш прво насмевка на сопствената глупост и грешка, а потоа сета и тага, некогаш револт и мачна умисла за состојбата во која ја втурнаа кутра Македонија, неспособните политичари, се разбира со наша помош.

Но, Дарко не би бил Дарко ако во последниве години не ни приреди големо изненадување. Целата печалба од лаконската определба да ги штеди зборовите на сметка на цртежот ја истури наеднаш во автобиографските романи што ги напиша навидум со леснотија. Да, рече Дарко, лесно пишувам, како и што цртам и зборувам. Пуштам да ми тече крвта од вените. Тоа е безболно, ама го труе џигерот.

Дарко Марковиќ влезе и ќе остане во македонската историја како сестрана личност, активен учесник и современик на бурни историски настани. Роден скопјанец од угледно семејство со богата биографија. Средбите со Дарко и разговорите со него беа посебно доживување и вистински празник. Беше тоа мекамлиски муабет со многу хумор, пристојна иронија со благ цинизам, најчесто на своја сметка. Дарко пленуваше со својата едноставност и скромност. Кога во ретки прилики стануваше збор за некои светски авторитети во цртаниот и анимираниот филм, ќе дознаевме ненаметливо дека Дарко лично се познава со многумина од нив, кои биле фрапирани од тоа што го работи тој со неколку соработници во скромно студио. Кога го прашав во една прилика за наградите „Сребрена роза“ и „Бронзена роза“ на престижниот Филмски фестивал во Монтрè, признание што се смета за врв во професијата, дали имаше шанса да ја земе „Златната роза“. Дарко ми одговори со прашање, а дали паметиш кој беше прв. Мапет-шоу, рече Дар Мар. И се’ кажа.
pecko3
Во последните години Дарко Марковиќ ја водеше најнерамноправната битка во животот. Не беа тоа разни моќници, туку тешката болест. Знаеше да направи црн хумор и на таа сметка. Дојде видно истоштен и ослабен на промоцијата на моите книги со колумни на чии корици се поместени карикатури на Дар Мар, за што сум му вечно благодарен. Кажи им на луѓето да не се плашат и дека тој во сината кошула сум јас, се пошегува со својата болест Дар Мар. По извесно време бев кај него дома и имавме подолг разговор, многу поразличен од сите дотогашни. Афродита, неговата Дитка, која беше неговиот главен столб, сопруга и соработник, главен критичар и лекар, ни делеше овошје и кафиња, демнеше да не се пуши. Дарко беше позагрижен за исчезнувањето на хуморот и сатирата, а не за својата судбина. Рече, не е на арно кога реалноста станува посмешна од хуморот. Тешко на народ кој престанал да се смее. Неговата порака беше: „Мора да му го вратиме духот на народот. Оти ќе не’ нема“.

(Објавено во Утрински)

Коментари (1)

Tags: ,

Топ тема: СДСМ бега од избори, ВМРО-ДПМНЕ од правдата? (Крајот посветен на Дар Мар)

Објавено на 11 June 2016 од erizaov

(Објавено на Телма)

Нема коментари

Tags:

Правдата чука на врата, паника во власта

Објавено на 10 June 2016 од erizaov

SJO1

Специјалната обвинителка Катица Јанева се огласи: продолжуваат сите постапки и истраги кои беа запрени со аболициите.

Според последната анкета на американскиот институт ИРИ, поддршката на јавноста за пресметка со криминалот, за што се осомничени највисоки функционери, е огромна. Уште во април 63 отсто од граѓаните му веруваат на Специјалното јавно обвинителство и сакаат тоа успешно да си ја заврши својата работа. Сега по падот на срамната аболиција на претседателот Иванов, според динамиката на растот, се претпоставува дека веќе над 70 отсто од граѓаните стојат зад специјалните обвинители и очекуваат праведна судска разврска. Валканата кампања во која учествуваат медиумите на власта, но и осомничени политичари кои се под истрага не дава резултати. Војната за правда е посилна од пропагандата на власта. Јанева и нејзиниот тим продолжуваат со работа. Добра вест. Падна во вода милоста на претседателот Иванов за попречување на правдата.
SJO
Ете тоа е основната причина зошто власта сака изборите да бидат замена за вистинската судница. Секои предвремени избори Никола Груевски ги најавува на оригинален начин дека партијата и тој лично се против вонредни избори, за малку подоцна неговото мнозинство во парламентот да изгласа распуштање и да распише прекуредни избори. Демек, пораката е јасна, еве ние не сакаме секоја година да си ги мериме силите, да трошиме бадијала време, буџетски пари и енергија, ама во име на демократијата кога веќе запнала опозицијата која предизвикува нестабилност и криза, да одиме на мегдан.

Во надмудрувањето кој е за, а кој е против избори нема ништо невообичаено, тоа е дел од политичката борба и од тактиките да се придобива јавноста која за десет години се навикна да живее под пропагандна агресија на контролираните и корумпирани медиуми на власта, вклучувајќи ги и јавните сервиси на МРТ. Дури и кога би се проголтала таа ужасна агитпроповска медиумска превласт и нерамноправност до брутално уништување и деградација на новинарската професионалност и слобода како никогаш досега, има нешто многу пострашно зошто на Груевски му се омилени изборите како единствен суд на јавноста за сето она што го прави. Таа опасност по Груевски и неговите најблиски соработници е основаното сомневање кое произлегува ин флагранти од прислушуваните телефонски разговори на челниците на ВМРО-ДПМНЕ за двојните изборни штабови на ВМРО во МВР и за изборните нерегуларности што оваа власт подолго време ја прави сомничава дека е нелегитимна, поточно узурпаторска дојдена на криминален и незаконски начин. За тоа е покрената и постапка од Специјалното обвинителство според законот за злосторничко здружување за изборен криминал. Тоа е само една од главните причини за големата брука по угледот на државата и власта кои се разоткрија сосема со аболициите и пишман-амнестиите на претседателот на државата Ѓорге Иванов, кој со вчудовидувачка ароганција се обиде да ја спречи правдата без судски постапки против највисоките функционери во Владата и во ВМРО-ДПМНЕ. Има уште еден куп истраги и правни постапки кои се водат во Специјалното обвинителство, од кои некои се веќе добро познати на јавноста. Ете затоа Груевски бара повторно легитимитет во нови избори и натаму безобѕирно инсистирајќи на стариот испробан рецепт за одмерувања на силите, без да се средат избирачките списоци, медиумската нерамноправност и нерамнотежа, со ново милионско задолжување во странски банки, како и пред секои избори. И конечно, најважно со такви избори да се оневозможи правдата бидејќи не помина ашиќере нарачаната аболиција.

Паниката во раководството на ВМРО-ДПМНЕ е поради натамошната непречена работа на Специјалното обвинителство и во јасните навестувања на Катица Јанева дека работата продолжува, но и од притисокот на Америка и ЕУ – разврската мора да биде во вистинскиот суд, или ако тој не функционира независно, ќе мора да се оди на специјален суд. Сега откако излезе на виделина причината зошто власта имала уплав од Специјалното обвинителство бидејќи ги насетиле уште во април-мај резултатите од направената анкета од ИРИ, или од некои други интерни истражувања на јавното мислење, се узна зошто била таа голема и груба сатанизација на Јавното обвинителство, на обвинителите лично и големата грижа за хонорарите на соработниците и советниците на СЈО и за буџетските трошоци. Ниту еднаш медиумските апологети не се нафатија со темата зошто се појави Специјално обвинителство како паралелно на редовното и зошто беше потребен посебен закон. Одговорот е многу едноставен и лесен. Затоа што редовното обвинителство се јави како заштитник на криминалот, што најверојатно ќе се случи и со судовите ако ја забошотуваат својата работа, или ако стравуваат да судат според законите и доказите. Граѓаните му веруваат на Специјалното обвинителство и имаат доверба дека не ќе работи непристрасно и професионално. И обратно, сите досегашни анкети направени во Македонија јасно ја искажуваат најголемата недоверба на граѓаните во судството. Во сите судски инстанци, почнувајќи од основните судови, па до Судскиот совет и Советот на обвинители, не веруваат дури ни приврзаниците на власта. И тоа ептен добро се виде во прислушуваните разговори, нарачаните апсења и пресуди на политичките противници, на новинари, на деловни луѓе и интелектуалци кои ги критикуваат злоупотребите на власта и владините политики.

Очајнички и дегутантни се обидите на власта со ангажирање на странски лобисти и за жал, некои домашни јавни личности кои изгледаат трагикомично со своите нарачани апологетски јавни проповеди дека единствен излез од кризата се избори, без да изустат ниту еден збор на какви избори мислат. Ваквите поддржувачи на режимот, всушност, се соучесници во историската неправда и еднодецениско одземање на иднината на граѓаните на Македонија.

Секако дека изборите треба да го означат крајот на кризата, но натпреварот мора да биде слободен и веродостоен. Луѓе за кои се покренати судски постапки со обвинување за тешки кривични дела не смеело да учествуваат на избори.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Али Баба и …

Објавено на 09 June 2016 од erizaov

evra

Ме разочараа Швајцарците. Не ја прифатија на референдум прекрасната идеја секој полнолетен, работел-неработел, да добива по едно 2.500 франци, околу 2.200 евра месечна плата, за пристоен живот. Тоа ќе беше убав патоказ и за Швајцарија на Балканите за да излеземе од кризата и да го избираме Али Баба, заедно сосе четириесетте разбојници за доживотен шеф на бордот кој ќе управува со Сезам, наречен Македонија, без ограничување на неодговорноста.

Нашиот референдум на истата идеја би поминал стопроцентно и со 1.000, па и со 500 евра по глава на човек со право на глас. Некои соочени со мизеријата веќе ја спуштија цената и велат дека и со 200 евра по гласач би биле ептен задоволни. Али Баба и за оваа цена би поминал на референдум со стопроцентна излезност и едногласност. Есапот е многу едноставен: четиричлено семејство со право на глас, без проверка на избирачките списоци, би добивало 800 евра месечно што е збогум сиромаштијо. Но, се’ уште не е доцна, сега кога Македонија постигнува извонредни резултати во економијата, да се ослободиме од сиромаштијата и од борбата за демократија и да го направиме тоа што во Швајцарија е утопија, убаво да се живее без работа. Мислам дека ако добро се спакува кампањата за референдум со јасно прашање дали сте за слобода, или 50 евра субвенции месечно по глава на жител, ќе нема промашување на веродостојни и фер избори да избереме легитимна влада со мандат од 100 години. Слободата секогаш има ниска цена кога е празен стомакот. Така ќе паднат во вода сите сегашни налудничави идеи за разрешување на кризата, за членство во ЕУ и во НАТО, за некакви меѓупартиски договори и преговори, за специјални обвинителства и судови, за владеење на правото и пишман-аболиции и слични глупости.

Да се вратиме од швајцарските Алпи на нашата сурова реалност додека на Али Баба навистина не му текне да ни даде швајцарска понуда со исплата по изборите. Она што во моментот ни се случува е последната фаза кога стасаа сите фактури по десет години неконтролирано владеење. Таа е најопасната етапа од одмаздата на поранешните повторувачи кога не се избираат средства да се сочува личната слобода на сметка на слободата на два милиони граѓани. До следните избори можеме да очекуваме серија нарачани апсења во име на спасување на државата. Осомничените за организиран криминал и злосторничко здружување за узурпација на власта ќе воведат контраапсење, како што воведоа контрапротести, контрамитинзи, сега ќе имаме и контраапсења со готови подготвени медиумски и полициски обвинувања дека е почната голема акција за конечно расчистување со криминалот во предавничките и непријателски редови. Списоците за приведувања и акции на специјалните трупи веќе се изготвени, само треба да се избираат погодни датуми кога спектаклите ќе имаат најсилен одглас.

Во исто време е покрената цела машинерија за нов голем заем од светските банки со убаво име – еврообврзница. Се работи само за неколку стотини милиони евра кои треба да легнат во буџетот, односно во Сезамот на Али Баба кој одамна не излегува на избори без екстра двесте-триста милиони евра во касата. Ако не може долгорочно да се издржи швајцарскиот комунистички модел на секого според потребите, може лесно на сметка на целиот народ неколку месеци во Швајцарија на Балканот да се примени како предизборен модел кога штедро се делат пари на сите страни за фер, мирни, веродостојни и скандинавски избори. Тоа кај нас е испробано неколку пати и дава одлични резултати. Никој не може да ја сопре добрата власт да му дели пари на сиромашниот народ. Секој обид да се контролира буџетот во парламентот завршува со пресметка на тајната полиција со непријателите на татковината.

Сложените операции на преговори за непречена работа на Специјалното обвинителство, за успешното поништување на аболициите кои требаше да ја спречат правдата, предупредувањата на ЕУ и на Америка, странските преговарачи, домашните протести, Али Баба сака да ги победи со малку ќотек и со многу пари. Прво апсења и застрашувања, тортура и закани, а потоа награди за послушните патриоти и бранители на државата.

Досега оваа доктрина минуваше без поголеми тешкотии, иако имаше сериозни предупредувања дека е инсталиран режим во земја кандидат за членство во ЕУ и во НАТО. Казните и пеналите што доаѓаа од Брисел ги плаќавме сите. Овој пат очигледно книгата е прочитана и се случуваат некои работи кои ја тревожат власта до очај. Големиот успех со симнување на аболицијата за спасување на осомничените за големиот криминал и баснословна корупција и ултиматумот за непречена работа на Специјалното обвинителство со најава за формирање на специјален суд или судски оддел предизвикаа паника во врвот на власта. Идејата за контраапсење на политичките противници за корупција и криминал не се доволни за политичко пазарење. Лицата од политичкиот врв против кои ќе бидат покренати судски постапки не ќе можат да учествуваат на избори, ниту да бидат избирани на одговорни функции. Така барем би требало да биде ако и овој пат не победат стравот и гладниот стомак.

Очите на слободоумната јавност во Македонија се свртени кон пакетот на германскиот специјален претставник Јоханес Хајндл кој според балканските стандарди на разбирање на пораките и германската педантност се очекува детално да ги презентира излезните решенија, се разбира и морковот и стапот. Оттаму е големата нервоза на поранешните повторувачи. Сезам веќе не се отвора дури и кога Али Баба вика три пати: „Сезаме, отвори се“.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Режимот сее страв

Објавено на 08 June 2016 од erizaov

erazmus

Власта многу рано годинава ја отвори сезоната на предизборни закани со сеење страв.

Стариот испробан метод на собирање поени со божемна пресметка против корупцијата и криминалот во добро познатиот стил „држ’те го крадецот“ почна од Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“. Нападот беше извршен со специјални полициски единици, маскирни костими, блиндирани џипови, завивање сирени, со повеќе десетици униформирани и цивилни полицајци, со забрани за слободно движење на студентите и професорите и сите вработени низ комплексот на факултетите, небаре е драматична акција за одбрана од терористички напад. Предизборното застрашување на граѓаните тргна од Економскиот факултет со филмска демонстрација на лов на универзитетски професори, со претресување на нивните кабинети, автомобили и станови и со многу дезинформации, шпекулации по провладините медиуми, со однапред подготвени специјални ТВ-емисии и изјави за големата корупција и со жалби на неидентификувани студенти за неподносливото ниво на поткуп за оценки.

Разнишаниот режим како ранет лав одбра да тргне во опасен контранапад со акција на универзитетскиот кампус.

Секогаш кога борбата против криминалот, митото и корупцијата не почнува од сопствениот двор, од власта, од полицијата и од судовите, најголемите митомански центри во државата, има многу причини за сомнежи дека станува збор за политичка пресметка и за свртување на вниманието на јавноста од нешто крупно што се тркала како разрешница на повеќегодишната морална и политичка криза во која до гуша се заглибени државниот врв и највисоките функционери во земјата.

Што е заедничко на проектот „Еразмус“, како што е именувана пресметката со корупцијата на Економскиот факултет? Прво, најсомнителен е самиот режиран спектакл. Второ, министерот Чавков, како неговата претходничка Јанкулоска, веднаш истрча пред јавноста да се пофали со големиот успех. Трето, односот на провладините медиуми кои со проѕирни асоцијативни шпекулации кои се наводно уапсените професори и академици веќе покажаа со прст на виновниците. Четврто, а може да биде и најважно, јавно жигосаните професори сосема случајно се критичари на владините политики, но и носители на одважувањето на значајни научни институции да укажуваат на грешките на власта, за лошата економска политика, за суштината на задолжувањето дома и во странство, за јавно презентирање на растот на долговите секоја минута, за попречување на правдата против големиот криминал и баснословната корупција, за научно обелоденување на причините за кризата во која тоне Македонија.

Блиску до здравиот разум е дека доколку и да имало оправдани сомневања дека на Економскиот факултет, или на кој било факултет, има поткуп за оценки или корупција и друго незаконско работење, сигурно за тоа нема прво да се известат медиумите, или да се прекршува пресумпцијата на невиност со играње на асоцијации. Упадот на полицијата на универзитетите од која било причина е деликатна работа која мора да биде оправдана со силни докази и во рамките на тежината на кривичните дела, а не првокласна политичка сензација. Настаните што се случија истиот ден ги покажуваат мотивите и потребите од претставата што ја изведе полицијата на Економскиот факултет и во Универзитетскиот центар на „Св. Кирил и Методиј“. Тој ден претседателот на државата Ѓорге Иванов ја повлече својата претпоследна бламажа со аболицијата за помирување на политичката сцена на Македонија. Претседателот како ни лук јал, ни лук мирисал, целосно се откажа од својот експеримент на попречување на правдата и амнестирање на осомничени високи функционери за тешки криминални дела и злосторнички здружувања. Последната сцена од оваа трочинка треба да биде неговото заминување од политичката сцена.

Власта имаше силна потреба да го сврти вниманието на јавноста кон една полициска акција, која можеби навистина подолго и темелно е подготвувана, но денот е избран како најпогоден кога претседателот на државата, кој сите го напуштија, па и тие што му ја нарачаа оваа папазјанија со аболициите, одлучи да стави крај на опасните игри со угледот и стабилноста на Македонија. Но, наместо да си замине дома со извинување за своите добри намери кои предизвикаа тешки последици, Иванов и натаму ја брани својата теза на добри намери, дури и кога самиот се откажува од неа.

Има уште една голема причина за полицискиот спектакл на Економскиот факултет. Во земјата повторно пристигна Јоханес Хајндл, специјалниот пратеник на Германија за разрешување на кризата. Една од главните домашни задачи кои ги зададе Хајндл на заминување минатиот пат беше да се укине целосно аболицијата на претседателот Иванов и да се отвори простор за непречено владеење на правото. Домашната работа е завршена до половина. Втората половина е Специјалното обвинителство да си ја врши својата работа не само без опструкции, туку со силна поддршка и на политичкиот врв и на граѓаните и на сите надлежни институции на системот. Хајндл го знае на памет Извештајот на неговиот сонародник Герхард Прибе кој е составен дел на договорот од Пржино и во кој децидно стои дека најсериозниот проблем со кој се соочува земјата е корупцијата. Укинувањето на аболициите на претседателот ја губи смислата ако се попречува и натаму Специјалното обвинителство во својата работа. Тогаш ќе уследи барањето за специјален суд и специјални истражители и полицајци. Ако и тоа се попречува, постои и меѓународен суд и други мерки.

Наслушнав дека акциите на Специјалното обвинителство нема да бидат толку спектакуларни, ќе се води грижа за пресумпцијата на невиност, а министерот Чавков нема да дава изјави за успешната акција.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Прибе ќе заседава со АСНОМ

Објавено на 07 June 2016 од erizaov

Фото: Ванчо Џамбаски

Влегуваме во недела на демократија и слобода. Ќе гледаме и слушаме сто и една приказна. Ќе се отвораат реформски пакети со шарени балони. Партиите и ова лето ќе не’ бомбардираат со стари и нови идеи кои ќе бидат само уште еден голем доказ дека и по цели 25 години не ја оправдавме независноста, а во последните десет години со инсталирање на режимот не ја ни заслуживме оти тортурата мнозинството ја поднесува со наведната глава. Иако квасецот од ден во ден расте, се’ уште е малцинство похрабриот дел од народецов што гласно и без страв бара слобода и европски вредности, што сака правна држава и крај на арамилакот и корупцијата, најголемите зла на деформираното и болно македонско општество.

Власта по сите злоупотреби и криминали сега ни ги нуди како лански праски препораките на Герхард Прибе, а опозицијата слушам подготвила излез од кризата и од диктатурата со „втор“ АСНОМ, уставотворно собрание и експертска влада. „Шарената револуција“ ќе биде замена за антифашистичката војна. Можно е да се случи со Извештајот на Прибе да се отвори заседанието на АСНОМ.

Како и да е, најверојатно двете реформи ќе бидат добри само за читање и за политичка кампања. Ако не се разрешат суштинските прашања, се’ ќе биде исто како и лани и полани и пред десет години и малку побетер. Компромитирани луѓе не можат да нудат реформи, демократија и слобода. Осомничени за криминал не можат да нудат владеење на правото. Цензори, медиумски апологети и послушници не можат да нудат независни медиуми и професионално новинарство. Арамии не можат да нудат чесност и чисти раце. Борни коли, гумени куршуми и одреди специјалци не носат слобода… Пред што било да се направи за надминување на кризата, мора да се ослободи државата од корупцијата и од криминалот во највисоките врвови на власта и моќта која го задуши општеството и создаде нов сталеж на озаконети криминалци. Тоа е можно само тргнувајќи решително по примерот на Романија при што покрај Специјалното обвинителство, кое треба уште повеќе да се зајакне, да се формира и специјален суд со непристрасни судии, со своја независна полиција, истражни органи, вештаци и се’ што е потребно за конечна пресметка со гнилото ткиво во државата. Умни луѓе велат дека оваа вистина е добро позната и со нејзиното постојано повторување само се покажува немоќта. Возвраќам не е точно. Таа вистина е позната само на еден се’ уште помал дел од јавноста. Тие што мислат дека во Македонија брзо патуваат точните вести грешат. Треба уште многу работа вистината да допре до мнозинството граѓани. Малку нека ја сменат својата постојана патека овие мудри луѓе и ќе откријат тажно сознание. Кога ќе се дознае вистината кај поголемиот дел од граѓаните, тестото ќе стаса за печење на лебот. Тогаш „Шарената револуција“ ќе стане историска и главен носител на слободата.

Првиот чекор во борбата против најголемите зла е да се повлече аболицијата на претседателот Иванов за попречување на правдата и тој прв да замине од политичката сцена поради неговиот неуспешен проект кој ја продлабочи кризата и ги озакони неморалот и криминалот. Нашиот лажен Волтер, Зола, Иго, Клемансо и Хавел сите заедно олицетворени во неговиот лик и дело треба да ги земе и отвори книгите на овие славни дејци и да ги дооформи својот светоглед и образование, за да ја види разликата и да ги искубе убавите пердуви што му ги залепија во Босна. Гавран не може да пее како славеј колку и да му наредите шарени пердуви. Итроманските трикови тој што не сака аболиција да се јави кај претседателот е одвратна манипулација со јавноста. Зошто некој кој не побарал аболиција би барал да му биде укината на негова молба. Претседателот на државата треба да се соочи со трагедијата на неговиот чин дека сите што ги амнестираше ги стави во ист кош и ги прогласи за виновни што е чин на сериозна повреда на правото, без судење да им се пресудува на луѓе. Ако на политички експонираните амнестирани, па деамнестирани поништувањето на милоста на претседателот им е доказ дека се подготвени да излезат пред лицето на правдата, која е гаранцијата дека судовите ќе бидат независни и непристрасни. Никаква. Кога станува збор за највисоките раководства за кои на очиглед на јавноста има непобитни докази за брзо богатење без покритие, тие се недопирливи и од редовните обвинителства и од судовите и од сите контролни институции на системот. Па, зошто некој би барал укинување на амнестија која без да го праша му ја наметнал претседателот кога власта ги контролира редовните судови и најголемиот дел од судиите. Тоа се виде добро од прислушуваните разговори, од апсењата и од пресудите по нарачка на политичките противници. Затоа не постои друг начин да се тргне напред без специјално обвинителство, специјален суд, специјална полиција и без непристрасни истраги и цврсти докази за пресметка со носителите на криминалот во врвовите на власта, на политиката и во центрите на моќ кои се детектирани во снимките од прислушуваните разговори и во сите досегашни истраги, вклучувајќи ги можеби најјасно препораките на Прибе. Зошто сега ВМРО-ДПМНЕ го повикува на помош Прибе не е јасно, ако не станува збор за уште една лага.

За непречена работа на специјалната институција за пресметка со криминалот и корупцијата не треба да важат никакви аболиции, амнестии, имунитети и авторитети.

Тоа се решава со еден мал амандман за еден час, ако навистина сите во власта и во опозицијата се залагаат за пресметка со криминалот.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари

Tags:

Да му гатам на Груевски

Објавено на 06 June 2016 од erizaov

grujov

Не верувам дека Никола Груевски како добар христијанин сакал да си ја види својата судбина и иднина преку гатачки. Црквата тоа го забранува како ерес и празноверие кое нанесува голема штета на верата. Треба да се верува во Господ, а не во бајачки и јасновитки. Ама кога и црковните великодостојници ќе влезат на голема врата во политиката и во бизнисот ги напуштаат верските канони, аскетскиот и монашки скромен живот и почнуваат со најлошата еретичка пропаганда дека се можни чудата и без амин од бога и кои влечат кон примитивизам, заостанатост и манипулација со верските чувства на граѓаните.

Иако има народна поговорка во разни варијанти и кај повеќе народи дека секој си е ковач на својата среќа, на својата иднина и судбина, сепак, познато е дека повеќе државници, цареви и кралеви, па дури и атеисти диктатори повикувале астролози, пророци и нострадамуси, луѓе кои имале некоја натприродна моќ да ги видат идните настани и да прогнозираат што ќе се случува во блиска или подалечна иднина. Откако на овој начин ќе си ја дознаат својата судбина, на својот народ, на својата држава, на светот… многумина се обиделе да ги пресретнат и променат лошите претскажувања. Значајни одлуки кои ја одредиле историјата и иднината на светот и на многу земји и личности се донесени или одложени поради распоредот на планетите и ѕвездите, или поради сугестивни претскажувања. Се разбира дека нема докази што би било ако не биле послушани јасновидците и астролозите, или каков тек би имала историјата ако биле послушани. Затоа, пак, има многу претпоставки што би било ако било и не би било.

Еве и јас да се обидам малку да му гатам на Никола Груевски и да бидам видовит иако повеќе верувам дека големите светски државници и мудри политичари ја кројат историјата со свои визии за иднината кои се потпираат на реални процени и на науката отколку на астрологијата, ѕвездите и планетите, а најмалку на гатачки. Очајна е ситуацијата кога се бара нивната помош. Со сиот ризик да бидам гаталец, а не паталец, ќе се обидам да погодам од каде сега по толку години излезе на виделина дека Груевски имал потреба да си ја дознае судбината, или да види кој му работи зад грбот. Како тоа наеднаш осамна некоја сечена лепена и креирана снимка од пред неколку години дека извесна гатачка во неговиот кабинет му ја претскажувала неговата и нашата иднина и судбина. Моите натални карти покажуваат шокантна вистина дека всушност Груевски воопшто не верува во гатачки и толкувачи на хороскопи, туку на егзактната науката, а ова го направил по наговор на нему многу блиска особа, повеќе да им покаже на верниците дека наречниците и нему нас ни ја одредиле судбината. Со други зборови, Груевски ни го испратил Господ како што проповедаат неговите дворјани.

Претскажувањата на астрологот, Груевски веднаш ги ставил на научна проверка која овозможи многу точно да дознае што мислат, зборуваат меѓу себе и што подготвуваат неговите најблиски соработници, неговите политички противници, па и голем број влијателни личности. Така многу лесно ги пресретнувал и избегнувал заверите и обидите да му наштетат во еднодецениското владеење.

Меѓутоа, положбата на Меркур ми прави дар-мар и ми ги расипува процените како излегуваат големите тајни во јавноста. Марс ми покажува дека некој од најблиската околина, поточно токму тој што го наговорил Груевски да ја викне гатачката, ги издава тајните снимки од гатањето. Истиот човек со одобрување на Груевски ги ставил скриените камери во кабинетот да ја снима сеансата на премиерот со јасновитката. Од друга страна Венера дава стабилна слика дека, всушност, Меркур прави заговор во соработка со големите сили Америка, ЦИА и Сорос и некои европски држави предводени од Германија, Велика Британија и Холандија, а во заднина е затскриена Италија. Јупитер, а кој друг, ми ја покажува вистината. Груевски воопшто не му верува на никој, ни на планетите, ни на видовитите, ниту на неговите најблиски соработници… Тој е сега многу осамен и загрижен не затоа што не знае кој ги изнесува работите од „неговата куќа“ на виделина, туку што една сомнителна реченица што ја кажа видовитата гатачка, како што минува времето му изгледа се’ поверодостојна, а таа гласи дека најголем непријател е самиот на себе. Сега тоа пророштво стана многу верно и непријатно, а беше благонаклоно кажано дека самиот си штети себеси поради својата голема чесност, добрина и хуманост и дека премногу им верува на луѓето околу себе и дека е неподносливо толерантен кон непријателите. Нема друго чаре, туку повторно да ја повика на помош науката и технологијата, но сега и тоа не помага многу оти и други се приклучиле на научните достигнувања.

Таман планетите и моите натални карти ја разјаснија работата со гатачките и бумбарите, кога од дворецот на ВМРО-ДПМНЕ излегоа на дневна светлина историските конспиративни слики кои го прикажуваат Груевски со сите дворјани како да е диктатор, деспот и тиран. Планетите ми открија дека се работи за внатрешен предавник, купен од Сорос, кој е присутен на сликите. Нема потреба од голема загриженост, провалата со историските слики бргу ќе биде заборавена откако некои големи сликари и уметници обожаватели на ликот и на делото на Груевски ќе ги прогласат за ремек-дела, иако целата вселена покажува дека и тие се згрозени и разочарани од кичот, а особено од парите што се фрлени на петпарачки украински молери кои по нарачка бојадисуваат и пресликуваат од фотографии нова историја по ѕидовите. Нашите големи сликари верни на владетелот тоа подобро би го сработиле за многу помалку пари, ама ете некој разбрал што зборуваат тие меѓу себе приватно кога искрено кажуваат што мислат за уметничките потфати во царскиот двор.

(Објавено во Утрински)

Нема коментари


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

June 2016
M T W T F S S
« May   Jul »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930