Archive | January, 2015

Tags: , , , ,

И овие од „Фридом Хаус“ не се нормални

Објавено на 29 January 2015 од erizaov

Freedom-House

„Што су веќе клевете и лажи, то нам је Никола дражи“

И овие од „Фридом хаус“, како и „Репортерите без граници“, како и оние од од ЕУ, не се нормални. Секоја година и нам и на светот му праќаат извештаи за политичките, граѓанските и медиумските слободи, а немаат поим дека тие не’ вознемируваат колку ланскиот снег. Ни редат оценки со екстерно тестирање те вакви сме биле, те такви сме биле, те за никаде сме биле: не’ сместиле од „Фридом хаус“ во својот Извештај и за 2015 година пак во делумно слободни земји во друштво на пет европски држави: Косово, Босна, Украина, Албанија и Молдавија. Сме биле поблиску до Русија и Белорусија каде што ич немало слобода. Тие сироти не знаат дека тоа за нас се големи комплименти да бидеме заедно со Русија. Кај нас важи единствената мерка што ја прифативме од времето на Тито „што су веќе клевете и лажи, то нам је Никола дражи“. Се разбира, ни на крај памет не ми е да ги споредувам Броз и Груевски, ниту пак такво нешто е споредливо.

Вие, светски џандари и хохштаплери, кои го тероризирате целиот свет, сте си дале самите себе за право да правите некакви ранг-листи каде што биле нарушени човековите права, каде што има монтирани судски процеси и заточеници на совеста, каде невини луѓе гнијат по затвори заради своите политички ставови и јавни настапи, каде што полицијата и војската употребила прекумерна сила во пресметка со своите граѓани, каде што медиумите се под контрола на власта и центрите на моќ, каде што има цензура, каде што се спречуваат синдикалните протести и правото на штрајк, каде што се ограничуваат правата на работниците, каде што цути корупцијата и организираниот криминал, каде што нема дијалог, каде што има верска, расна и меѓуетничка толеранција…. и уште стотици критериуми по кои се стасува на дното на листите кои ја мерат слободата и демократијата по вашиот аршин. Се’ ви е внатре погрешно.

Господа, загрижени за слободата и демократијата, оценките за Македонија ви се бајати и апсолутно не се точни. Ние со сите овие работи уште од 2006 година имаме раскрстено и докрај расчистено. Кај нас нема нарушување на правата ниту на домашните, ниту на дивите животни, а да не зборуваме за луѓето. Тие се на беспрекорно ниво. Никој никого не допира ни со прст ако достоинствено молчи и си ја гледа својата работа и си гласа за власта според своите убедувања. Монтирани судски процеси нема од 2006 наваму. Оттогаш не е регистрирано ни едно судење под политички или каков било притисок на никого. Судовите ни се ептен независни и департизирани, но вие за тоа не ги прашавте ни претседателите на судовите, ни министерот за правда, ни премиерот, ниту претседателот на државата. Се’ се тоа големи и осведочени демократи. Не го разбравте работењето на нашиот парламент без опозиција кој одлично функционира. Многу подобро откако нашата тајна полиција го спречи државниот удар во дебатната сала на Собранието па оттаму ги избрка пратениците на најголемата опозициска партија. Додуша со малку ќотек, ама се однесува на оној ќотек што излегол од рајот. И новинарите беа превентивно избркани од Собранието да не биде загрозен животот на претседателот на параламентот поради што тој ја повика тајната полиција да расчисти со пучистите, а новинарите кои лесно можеа да бидат злоупотребени и да пласираат дезинформации, мораше да бидат отстранети од своите работни места, исто така со мали грубости и удирања по цеваници. Фала му на господа и на полицијата, на претседателот на Собранието не му фалеше ни влакно на главата.

Во нашите затвори нема невини луѓе, ниту политички затвореници. Нема сопственици на медиуми и нивни соработници, нема свештени лица, нема претседатели на политички партии и политичари, нема новинари, нема шпиони… И ако има по нешто од нив, треба да знаете дека сите се осудени за криминал против државата и власта. Единствениот новинар кој беше осуден со затвор поради напишан текст пред шест години е пуштен деновиве на слобода иако е виновен. Колкава толеранција и великодушност.

Синдикалните штрајкови и протести се регулирани со закон и нема никакви притисоци или злоупотреби на власта. Еве на пример, вчера министерот за образование Адеми јавно и трнспарентно им кажа на учителите и наставниците кои штрајкуваат барајќи преку леб погача, дека не ќе можат да земат плата ако не одат на работа, а не се членови на Синдикатот. Башка експресно им пронајдоа дека во касата им фалат пари. Најдовме и едно оргинално решение за учениците да не трпат штета од прекинот на наставата. Кај нас учителите по физичко и ликовно предаваат математика и физика. Се разбира, само за време на штрајк. Учителите и наставниците, нашиот премиер, јавно ги опомена да внимаваат што прават бидејќи до вчера ја фалеле владата, а денес неблагодараници штрајкуваат. Студентските и професорските протести поминаа во најдобар ред без никакви притисоци, иако премиерот сто пати излезе на телевизиите да им каже дека не треба да протестираат за правата на идните генерации и дека се злоупотребени од опозицијата. Кај нас кога премиерот покажува со прст на грешниците не се смета за притисок, туку за татковски однос.

Со слободата на медиумите и разните цензури, коруптивни кампањи и економски притисоци врз новинарите, уредниците и сопствениците на медиуми работата одамна е завршена, уште од 2008 година. Таков ред е направен во медиумите што воопшто не е потребен никаков притисок или некакви закани. Секој си ја знае својата работа која е во интерес на државата и на власта. Секој што ќе излезе од тие правила автоматски станува странски, односно ваш платеник, непријател, или предавник на татковината. Тие што се подготвени да го носат тој товар се изолирани во неколку озлогласени медиуми и невладини организации и немаат доволен пристап до пошироката јавност која е добро заштитена од туѓи влијанија и пропаганди.

Во последните неколку години применуваме и еден добро испробан метод од поранешните идеални општества. Нашите уредници во патриотските медиуми кои се најгледани ги знаат на памет луѓето кои можат да и’ наштетат на државата и на Владата. Едноставно нивното мислење не е потребно бидејќи ја вознемирува јавноста. Сите тие регистрирани непријатели и кодоши се проскрибирани и не можат да се појават во независните мас-медиуми на власта и да ги кажуваат своите штетни размислувања и ставови.

Ете така, ние со инсталирање на идеално општество кое е на врвот на светските ранг-листи за големи успеси во економијата, стандардот на граѓаните, квалитетот на живеење, поголемо вработување и како земја Елдорадо за странските вложувања, направивме историски достигнувања само со сто чекори во изминатите, ќе биде девет години. Тоа се вистинските и релевантни ранг-листи признати кај нас, а не како вашите кои се лажни и злонамерни.

Конечно ќе мора да признаете дека и вие од „Фридом хаус“ и од „Репортери без граници“ и од Еу заедно со вашите политички лидери сте најзаслужни што нашата држава се најде на ова дереџе. Силната поддршка што ни давате секој ден не се симнува од нашите подобни и неподобни медиуми. Добро е што не сакате да учествувате во разрешување на проблемот со името на државата и со нашето членство во ЕУ и во НАТО. Тоа е најдобриот начин како оваа демократска влада да остане на власт уште неколку децении. Замислете каква неправда би ни направиле ако притиснете тие грчки ултиматуми да се симнат од дневен ред. Ќе мора да станеме членка на НАТО и да почнеме преговори со ЕУ за примена на европските стндарди и во економија и во демократија и во екологијата и во земјоделството….. Па тоа би било смртна пресуда за оваа власт. Затоа сме ви многу благодарани. Само продолжете да ни праќате извештаи дека ни се ограничени правата и слободите. Тоа е идеалниот начин да си останете и вие кај што сте и ние кај што сме. Немојте случајно да ви падне на памет Македонија да почне со преговорите со ЕУ и да стане членка на НАТО со името ПЈР-Македонија, како што пресуди вашиот суд во Хаг и како што гласи Привремената спогодба со Грција. Тоа би било крај на оваа наша златна ера на Груевизмот.

 

Нема коментари

Tags: , , ,

Брука на Ист Ривер

Објавено на 28 January 2015 од erizaov

on

 

Кој си поигра со угледот на Македонија и со нејзиното право на глас во ОН за износ од 24.660 долари

На Македонија и’ е одземено правото на глас во Генералното собрание на Обединетите нации поради доцнење да се плати придонес кон светската организација во износ од 24.606 долари. Кога го прочитав ова прво што помислив дека е некоја несолена шега, потоа си реков дека е некоја грешка. Сепак нема толкава будала што може да си дозволи таква бламажа и брука, да си игра со угледот на земјата која е во врвот на светот по бизнис-клима и која е лидер во Европа со своите економски реформи и по раст на бруто-домашниот производ.

Кога десет пати со неверица прочитав што напишал во своето писмо генералниот секретар Бан Ки-мун до претседателот на Генералното собрание, ми се преврте и утробата и собата: на Македонија и’ е одземено привремено правото на гласање заедно со Гренада, Киргистан, Маршалските Острови, Руанда, Тонга, Вануату и Јемен. Боже, си реков, ова мора да е тежок заговор на домашните и надворешни непријатели што не’ сместиле во ова друштво со кое сме заедно на едни други списоци кои го мерат нивото на слобода и демократија и за што не се плаќа ниту членарина, ниту придонеси. Можно е да замешал прсти лично Сорос, или Заев и Црвенковски заедно, или некои лустрирани кодоши и странски платеници од професорскиот пленум кои сакаат да ни го сменат уставното име на државата, па удриле кај што е најчувствително во најпознатата зграда на Ист Ривер, под чие покровителство се одвиваат преговорите со Грција.

Малку ме успокои реченицата на Бан Ки-мун во која вели: „сепак Генералното собрание може да и’ дозволи на таквата земја-членка да гласа ако е задоволно од објаснувањето дека нејзината неможност да плати, се должи на условите кои се надвор од контрола за земјата-членка“. Веднаш седнав и неовластено од никого му упатив писмо до Неговата екселенција, генералниот секретар на ОН.

Почитуван, Бан Ки-мун. Мојата земја не е во можност да плати 24.606 долари, колку што изнесува само минималниот дел од сумата што ја должи, бидејќи таква ситна ставка не е предвидена во буџетот на министерството за надворешни работи, а уште помалку во напумпаниот буџет на државата, кој само што не експлодирал поради вакуумот во него. Вие добро знаете дека штом нешто не е предвидено со буџетот, не може ни да се плати, бидејќи во нашта земја тоа се коси со законите и се смета за злосторничко здружување против Македонија, а во случајот и против ОН. Затоа ни се неопходни само неколку дена да покренеме хуманитарна акција да ги собереме неопходните пари за да може нашиот амбасадор да си ја застапува својата земја и да гласа во ОН.

Веќе се јавија првите хуманитарци и патриоти, нашите парламентарци кои се подготвени, дел од своите средства што ги зеле за патни трошоци, несебично да ги уплатат на сметката на ОН. Само двајца наши пратеници во парламентот, уважените Силвана Бонева и Драги Цуклев, кои секој ден патуваат од Струмица и Гевгелија до Скопје, цели 160 километри, инкасирале околу 60.000 долари. Пратеничката Љиљана Кузмановска зела само околу 20.000 долари. Нешто помалку околу 19.000 долари зела Ане Лашкоска. На нашиот меѓународно познат дипломат, пратеник и планинар Антонио Милошоски, покрај обезбеден возач и возило, му се исплатени околу 8.000 долари, а омилениот ни Илија Димовски, кој доаѓа дури од Велес до Скопје, цели 50 километри, зел само околу 5.000 долари. И да не должам, сите пратеници кои не го бојкотираат парламентот наплатиле за 11 месеци лани одвај нешто повеќе од милион долари. Сите тие ќе отстапат околу 2 проценти од своите тешко заработени патни трошоци и ОН ќе го добие својот придонес.

Почитуван, Бан Ки-мун, имам една идеја која може трајно да го реши проблемот со нашите придонеси. Ви предлагам да ја разгледате можноста да префрлиме две наши жални врби од Вардар на Ист Ривер, тие би биле наш подарок во вредност од околу 200.000 долари, што е доволно за десетина и повеќе години, а за трајно решение ви предлагам покрај Кипот на слободата во Њујорк, подарок од Франција, да го преместиме Александар Македонски како подарок од Македонија. Така на цел свет ќе му кажеме чиј е Александар, а тоа може да ни олесни и во преговорите со Грција што се одвиваат под Ваше лично покровителство за нашето уставно име. Бидејќи споменикот на Александар е најголем на светот и чини преку 10 милиони долари, тоа може да биде траен влог за нашето право на глас за сите времиња. Ако и тоа не е доволно, можеме да ви ги пратиме и татко му на Александар, Филип Втори и императорот Јустинијан и Прометеј, кој единствено во Македонија не е гол, и Андон Ќосето со исукана кама и Васил Чакаларов со пиштол и Тодор Александров како светец кој на мравка не згазнал…. чинам, доста се! Сите заедно не’ чинат повеќе десетици милиони долари што сме ги одвоиле од уста.

Веднаш стаса одговор од Неговата екселенција Бан Ки-мун. Вели: гледам дека неможноста да се плати придонесот е оправдана бидејќи тоа е надвор од контрола на земјата-членка, ќе се заземам во Генералното собрание да ви се дозволи да гласате бидејќи вашиот глас е секогаш суштински и предзвикува големо влијание на останатите членки. Се извинувам поради непријатноста што ја предзвика моето писмо до претседателот на Генералното собрание. Што се однесува до другите предлози со врбите и со спомениците, тие се мошне интересни и ќе му ги предложам на градоначалникот на Њујорк, господинот Бил де Блазио.

Срдечен поздрав до Македонија, Бан Ки-мун.

 

Нема коментари

Tags: , , ,

Да отвориме фабрики за портрети

Објавено на 27 January 2015 од erizaov

grpr

Што мислите за предлогот да се портретираат сите наши претседатели, премиери, министри, градоначалници, значајни личности…

Слатко ме изнасмеа јавниот предлог на уметникот-колумнист Александар Станковски да отвориме фабрики за портрети и за сликање на значајни историски настани од поновата историја на Македонија. Тоа би било големо историско достигнување од два аспекта. Прво, би се вработиле сите сликари и уметници во државата. Второ, би се овековечило за век и веков уште едно големо лудило како продолжение на грандиозниот проект „Скопје 2014“.

Еве како уважениот Станковски предлага да се „пополни страшниот амбис во македонската култура“. Таа голема црна дупка би се покрила со изработка на портрети во природна големина на досегашните претседатели на државата, на претседателите на Собранието на Република Македонија, ако тоа не е доволно за пополнување на дупката, ќе се портретираат сите министри, градоначалници и други значајни личности од македонскиот општествен и културен живот. За тоа уметникот има генијално образложение: за да не дојде до ретроактивно одбележување на историјата на македонската нација и држава, Станковски предлага со време синхрониски да се зафатиме со оваа задача, со што би поентирале на две нивоа. Прво, би ја одбележале нашата историја систематски, а не кампањски и стихијно, што подразбира многубројни грешки. Второ, би ги минимизирале политичките и општествените поделби и конфликти. Па затоа уметникот предлага да се пристапи кон портретирање на главните личности во природна големина и сликање на круцијалните настани во поновата македонска историја од 1991 до денес. Претпоставувам исто така во природна големина, со што цела Македонија не би била повеќе страшен амбис, туку добро покриена со портрети на нашите значајни дејци, државници, политичари кои ја одбележаа ерата на потемкиновите села.

Искрено посакувам овој предлог да биде прифатен од Владата и да го доведеме до делириум лудилото што ја зафати земјата со политичката стимулација на науката и уметноста во потрага по пославно минато и за светла иднина. Работата е многу едноставна иако авторот не ги кажува сите детали во оваа рана фаза на реализација. Само стравувам дека едно 5.000 портрети, се разбира, во природна големина и едно сто историски настани што ни ги приредија овие значајни личности, како што се нашите претседатели, премиери, министри, градончалници и јавни личности колку што се изредија во изминатите 24 години нема да бидат доволни да се пополни амбисот во македонската култура, природа и општество. Ќе мора уште многу историски нешта да се насликаат и портретираат, па да биде покриена и пополнета цела Македонија. Можеби вреди да се размисли да се направат портрети во природна големина на секој граѓанин на Македонија од времето на Аминта Трети, Филип Втори и Александар Македонски до денес, да се насликаат сите големи битки, победи и порази и така сите што сме во дупката да се покриеме како фараоните во пирамидите кога заминуваат во подземниот свет.

Какви времиња, такви идеи. Штом живееме во ерата на процут на уметноста и културата, на големи градителски потфати, сосема природно е да се јават проекти кога стотици сликари, ако треба ќе се ангажираат и некои од странство, ќе ги портретираат сите значајни личности и настани кои го одбележуваат ова време на лечење комплекси со пославно потекло, правејќи инстант историја како во телешоп или во рубриките „направи сам“. Само што завршивме славно со грандиозната идеја над 3.000 копачи кои ја прекопуваа Македонија да го најдат гробот на Александар, изгубеното богатство и доказот за нашето античко потекло, еве сега во таа дупка во која не најдовме ништо, ќе ја пополниме со портрети на значајните личности и со слики од историските настани, што не’ доведоа до ова дереџе да станеме најбедниот и најсиромашен народ во Европа.

Навистина низ историјата имало славни и големи уметници кои работеле и на царските дворови или биле ангажирани од царевите и кралевите и императорите да изработат големи безвременски ремек-дела во нивна слава. Ама досега немам слушнато дека некоја држава или влада остварила проект за портретирање на сите претседатели, премиери, министри, градоначалници и познати јавни личности на овој начин како во фабрички работилници во три смени. Тоа не го направиле ни Сталин , ни Мао Цедунг, со својата културна револуција.

Најпознатите портрети на големи државници и личности, слики од значајни светски историски настани настанале како инспирација на големите уметници без ничија нарачка. Се разбира, многубројни се ремек-делата кои се изработени и како лични нарачки и се изложени во најпознатите музеи или се дел од најголемите познати приватни колекции. Низ целата историја, а и денес и државите преку своите институции на системот се јавуваат како мецени, нарачатели и купувачи на уметнички дела. Нема тука ништо непознато и невообичаено. Оргиналноста и посебноста на предлогот на Станковски е во политикантскиот мотив да се портретираат сите претседатели, премиери, министри и градоначалници и други јавни личности во природна големина, да се насликаат значајните историски настани од 1991 година до сега. Овој најнов продолжеток на „Скопје 2014“ во „Скопје 2018“ очигледно е политички мотивиран како лоша пропаганда.

Историската наука значајните личности порано или подоцна ги сместува каде што им е местото, во учебниците, музеите, на плоштадите…. а портретите се вреднуваат по едни други мерила и кога не се на познати личности, туку сосема анонимни. Особено тогаш. Галиба Станковски го наслика својот најавтентичен автопортрет со зборови.

 

Нема коментари

Tags: , , ,

Молчи и пливај, сине, далеку е Америка

Објавено на 26 January 2015 од erizaov

Pravosudstvo-1-e1362043996883Конечно разбравме зошто медиумските слободи се поголеми во Македонија отколку во остатокот од светот

Има една многу леплива лага која најчесто пред јавноста како вистина ја сервираат власта и нејзините поданици во медиумите. А, тоа е дека некои новинари бараат да бидат привилегирани и за нив да не важат законите како за сите граѓани. Тие сакаат да бидат бели мечки заштитени со закон, слободно да можат да крадат, да земаат дебели сомнителни хонорари, да клеветат и да лажат, да навредуваат, да шпионираат, да кодошат, да дезинформираат, да пишуваат што сакаат. И везден да им го загорчуваат животот на луѓето од власта.

Се разбира, ова се однесува само за тие несреќници и болни умови кои лично премиерот ги жали поради нивниот јазик на омраза кон државата и Владата. Премиерот Груевски направи голем христијански гест кога во емисијата „Јади бурек“ ги сожали овие клетници, дури со татковска загриженост ги праша како можат мирно да спијат со толку гревови на душата. Добив впечаток дека премиерот како светец им простува на овие ситни души кои залутале од стадото. Благодарение на неговата мудра политика и огромен демократски капацитет, другите новинари во стадото се здрави и добри, професионално лиценцирани како подобни и со нив и тој и целата Влада немаат никакви проблеми.

Од оваа манипулација има една уште поперфидна, а тоа е тезата која алудира на неутрален и принципиелен став: за каква медиумска слобода зборуваат домашните непријатели и странски платеници, групирани во озлогласените медиуми и портали, невладини буништа и депонии финансирани со американски и белосветски пари. Гледаат ли овие монструми што се случува во светот. Во Америка осудиле новинар на пет години затвор и 900.000 долари казна затоа што, наводно, издал државни тајни. Кај се сега сите тие што протестираа за Кежаровски да одат пред американската амбасада и пред американските судови хистерично да бараат слобода за својот колега како што тоа го направија во Македонија. Гледаат ли тие наши идиоти како ги апсат новинарите во Турција и ги судат на стотици години затвор за наводно учество во државен удар. Го апсат главниот уредник на весникот „Заман“, а Турчинот и фашистот Ерол Ризаов си молчи за тоа, а за Кежо бара слобода. Гледаат ли овие несреќници што се случува во Англија, во угледниот весник „Гардиен“, во Франција, во цела Скандинавија, да не зборуваме за соседите Грција, Бугарија, Србија, Хрватска, Албанија…. каде власта секое утро појадува новинари и вечера уредници.

Човек кога ќе ги прочита овие работи ќе мора да се засрами и да се праша навистина што сакаат овие наши несреќници. Наместо да бидат благодарни за нашите високи дострели на демократијата и за милозливата и толерантна власт, која веќе нема потреба воопшто да врши притисок врз медиумите бидејќи работата одамна е завршена, оваа „шака јада“ и натаму проповеда западна демократија и европеизација наместо да се пикне во глувчешка дупка и да молчи. Од Запад можат да се прифатат само ранг-листите на дунг-бизнис за владините големи дострели во економските реформи, добредојдени се парите за отворање на нови капацитети, финансиската неповратна помош, големите кредити и заборчувања, разните донации и спонзорства, секаква поддршка за побрз стопански развој и се’ што значи каква било помош, освен за една работа, а тоа е поддршката за развој на демократијата и поголема професионалност и независност на медиумите и невладините организации кои водат грижа за човековите права и слободи. За тоа бранителите на владините политики се бескомпромисни борци против секој обид за критика и расправа која води кон дестабилизација на државата која тие ја проценуваат непогрешливо секогаш кога Владата ќе се соочи со погубните последици од своите грешки.

Злоупотребите на власта се присутни секаде во светот, но разликите во гласноста и спротивставувањето на центрите на моќ и во одговорноста по нивното обелоденување се огромни од држава до држава. Најжесток отпор и критики кон идеализацијата на демократијата кај големите западни сили и нарушеното владеење на правото е присутно токму во тие држави. И Америка и повеќе западни држави не можат да се пофалат со оценките од угледните светски медиумски асоцијации за заштита на човековите права. Но влечењето на паралели со Македонија, со цел да се оправдаат грубо одземените и веќе поодамна стекнати слободи и права кај нас, во најмала рака е карикатурален обид за изедначување. Најилустративно деновиве тоа го направи еден познат ТВ-шоумен кој редовно беседи со премиерот, со претседателот на државата, со министри во Владата, познати новинари и јавни личности. Погодувате, нашиот голем патриот Миленко Неделковски се прашува како тоа кога него го суделе и го осудиле на две години условно, новинарите не протестирале, а сега за Кежаровски бараат слобода. Епа, еве ја разликата, Кежаровски е осуден за текстови напишани пред шест години кој откриле идентитет на загрозен сведок монтиран од полицијата. А, Неделковски измамил повеќе од 20 граѓани за 160.000 долари ветувајќи им американски визи бидејќи сиротите наивни луѓе неинформирани за тамошните режимски тортури сакале да избегаат во Америка. Ете во тоа е разликата меѓу Неделковски, кој премиерот добро го познава, и Кежаровски за кој никогаш не чул. Едниот лежеше речиси две години во притвор за напишан текст, а другиот е казнет со условна казна за олеснување на граѓани за 160.000 долари без да одлежи ниту еден ден затвор, освен притворот. Драстична разлика потврдена со пресуда на независен суд. Нели.

 

Нема коментари

Tags: , , ,

Една мала група…

Објавено на 25 January 2015 од erizaov

burek_g

Беше вистинско уживање да се јаде бурек цел викенд и да се слушнат малите тајни на големите мајстори од кујната на Владата

Се изнајадовме два дена бадијала колку ти душа сака тепсии и тепсии бурек, што ни ги измесија премиерот и еден фурнаџија од забавната рубрика на ТВ Сител . Беше тоа вистинско уживање да се слушаат малите тајни на големите мајстори директно од кујната на Владата. Цел викенд џвакавме, преџвакувавме, преживавме со сладострастие разни буреци: со урда и со сирење, со праз и со кисела зелка, со компири и со тиква, со маслинки и со месо… сето тоа добро залиено со јогурт и со маштеница. Со голема радост и со солзи на очите од смеење разбравме дека во државата нема никакви проблеми и дека се’ е под контрола на будната власт.

Двајцата извонредни соговорници, ем врвни готвачи ем големи оратори, добри пријатели, одамна на „Ти“, со оклагии во рацете ни сукаа ориентални специјалитети со слатки зборови и пикантни зачини.

Меѓу две пити бурек слушнавме дека немало штрајк во образованието. Во 90 отсто од училиштата наставата се одвива редовно и без никакви пречки. Децата си одат на школо радосни и жедни за нови знаења. Само до пред неколку дена во синдикатот на просветните работници биле одушевени од грижата на Владата кон учителите и наставниците и наеднаш, што се вели преку ноќ, незадоволство. Премиерот озарен ни ја откри вистината. Синдикатот во образованието, СОНК, имал избори. Замислете овие синдикални функционери колку биле глупави и не го почувствувале расположението на своите избирачи. Наместо да ја фалат Владата колку им е добро и да бидат избрани со 90 отсто гласови од сите што ја поддржуваат мудрата политика на власта, тие одлучиле со штрајк на презадоволни просветари да ја освојат синдикалната власт. Не ви е јасно како тоа сите се задоволни од Владата, а сакаат да победат на избори со штрајк против Владата со гласови на тие бедни 10 отсто незадоволници. Ако и натаму не ви е јасно, ќе ви се разјасни кога истражувачките новинари на ВМРО-ДПМНЕ и на Владата ќе ви откријат дека во синдикалната каса недостасуваат милиони денари од членарината на членството. Лисиците и камерите се подготвени ако лидерот на синдикатите и натаму аздисува и повикува на штрајк меѓу среќните учители.

Со широка насмевка и со сукалото во раце, премиерот по стоти пат овие два месеца пак поентира: ви се молам како можат да протестираат студенти против државен испит кога нема да го полагаат. Ќе си протестираат тие што ќе полагаат кога ќе им дојде редот по некоја година, дотогаш ќе научат по нешто за една шестка. Нема место за загриженост бидејќи веќе оваа пролет ќе има нов пакет-закони, 17. по ред во образованието , па така ќе си дојде се’ на свое место. Овие што сега студираат ќе ги пуштиме низ вода без државен испит, па зашто би се бунеле за тие што доаѓаат. Многу добра логика. Нели? Автономијата на универзитетот, апелите, отворените писма и протестите на 500 универзитетски професори тоа се заблуди наметнати од непријателите на татковината, од слабата опозиција која нема идеи како да го подобри уште повеќе квалитетот на владеење на Владата.

Случајот Кежаровски, бурекџиите, го објаснија маестрално. Па законот по кој е осуден Кежаровски го донесе СДСМ. Легалистичката Влада, која не сака да се меша во работата на судовите и на медиумите само е нем посматрач на спроведување на законот. Поради почитување на законите на СДСМ и независноста на судството дојде до една ваква конфузна ситуација.

Тоа што две години не се мрдна со мал прст да се усогласи и овој закон со европското законодавство, кое произлегува од обврските што сме ги потпишале како држава, тоа не игра никаква улога, а уште помалку што кога Кежаровски пишувал за случајот на монтираниот судски процес со полициски сведок пред шест години, нема ниту еден писмен документ дека сведокот бил заштитен, а уште помалку е важно што тој признал на суд дека бил под загроза на полицијата лажно да сведочи. Крунски аргумент дека власта нема ништо лично против Кежаровски е фактот што премиерот воопшто не го познава. Првпат чул за Кежаровски кога го уапсиле. Исто како и јас што немам ништо лично против Владата, иако повеќе од половина министри не ги познавам и не сум чул за нив додека не станаа министри.

Главниот десерт пекарите на бурек го сервираа кога премиерот откри во што е клучниот проблем на државата. Се работи за една мала група несреќници и неранимајковци кои се полни со омраза и ја трујат јавноста. Тоа се луѓе за жалење кои својата невидена омраза и нетрпеливост кон се’ што е добро во земјата ја претвораат во деструкција со своите јавни настапи и текстови. Тоа се болни умови кои премиерот не знае како можат да спијат мирно со својата нечиста совест. Треба да се сфати дека тоа се добро познатите малкумина платеници, предавници и кодоши. Тоа е таа мала група, која секој ден станува се’ поголема.

Премиерот и овојпат не одговори на прашањето како таа иста мала група, барем 90 отсто од нив, кога тој беше во опозиција беше професионална, пишуваше и зборуваше јавно извонредно добро. Дали тој ги плаќаше или и тогаш беа странски платеници. А, зошто да одговори кога бурекџијата не го ни праша, туку ептен патриотски кимаше со глава.

 

Нема коментари

Tags: , , ,

Кај е изворот на несреќата

Објавено на 22 January 2015 од erizaov

STRAJKUJU PROFESOR SMEDEREVSKE GIMNAZIJE

За одговор од насловот на текстот прашајте ги децата чии учители штрајкуваат и чии учители не штрајкуваат

Имаше, или немаше протест на новинарите. Има, или нема генерален штрајк во образованието. Имаше, или немаше студентски демонстрации. Има, или нема опозиција во парламентот. Претседателот на државата стави, или не стави вето на 16-тиот по ред пакет закони за образованието…

Ако ги следите само медиумите под строга контрола на власта, за вас нема никаков протест на новинарите. Нема ни штрајк во образованието, училиштата работат нормално, редовната настава тече непречено. Парламентот функционира беспрекорно како швајцарски саат, а претседателот на државата мазно го потпиша указот за пакетот закони. Таа е темната страна на Македонија каде што ништо не се случило, ако не огласат владините медиумски труби. Другата, многу мала, но светла страна на медиумскиот простор вели дека имаше величествени и жестоки новинарски и граѓански демонстрации за слобода и демократија кои можат да служат за гордост на Македонија и за професијата новинар. Протестите на новинарите, како и на студентите, влеваат голема надеж дека не е се’ изгубено.

Генерален штрајк во образованието има, но во еден дел од училиштата го спречуваат штрајкбрехери, разни партиски војници, полтрони и кукавици недостојни на својата професија да воспитуваат млади луѓе со слободен дух. Така е во македонските училишта. Во школите кај што учат Албанци штрајкот е стопроцентно успешен, тие не се плашат и не се полтрони, иако и министерот за образование и државниот секретар се Албанци. Со големо достоинство, некогашниот учител на министерот Адеми вчера го опомена својот ученик дека пак може да му стави единица по поведение ако ја злоупотребува власта против своите учители. Оваа лекција не можете да ја видите на цензурираните медиуми.

Студентските демонстрации за првпат во историјата во ваков импозантен обем ја разбудија Македонија. Се’ уште спијат само медиумските мечки кои се во зимски сон залегнати во скутот на власта. Таму им е најудобно за време на сите влади. Студентските демонстрации не беа обични протести против државен испит. Тоа е сериозно движење за слобода и демократија за зачувување на светата автономија на универзитетот која Владата на премиерот Никола Груевски, арогантното мнозинство во парламентот и поранешниот професор, сега претседател на државата Ѓорге Иванов ја поништија и го ставија универзитетот под своја политичка и партиска управа, а предавалните и амфитеатрите на факултетите ги претворија во идеолошки лаборатории на политиката. Законите против автономија на Универзитетот се во старт антицивилизациски и противуставни бидејќи ја загрозуваат и слободата и независноста на највисоките научни институции во државата. Претседателот на државата Ѓорге Иванов повторно е најтажната фигура во овој циркус која не смогна сила да стави вето. Практично, со појаснување на неговиот потпис тој ги даде сите аргументи неопходни за дебело вето. Претседателот Иванов, замислете, добил ветување дека владата ќе подготви сосема нов пакет закони кој ќе води грижа за квалитетот на образованието, дека ќе се даваат повеќе пари од буџетот за научни истражувања и дека со други думи нема да биде доведена во прашање како и досега автономијата на Универзитетот. Тоа ништо друго не значи освен, еве јас ова го потпишувам, иако ми ветија дека ќе направат нов, 17. по ред пакет закони. Овој 16. пакет е одличен, ама овој 17. што ќе се прави, ќе биде нешто невидено досега. Така итромански претседателот го одржа ветувањето, додека е претседател на Македонија и додека е ВМРО-ДПМНЕ на власт, дека нема да стави ниту едно вето и нема да се спротивстави со ништо на владата која го пресели да живее десет години на Водно.

Македонското Собрание по 24 декември 2012 не е исто. На тој „црн понеделник“ кој никогаш не смее да се заборави се случи вартоломејската ноќ кога е извршено убиството на македонската кревка демократија. Во светиот простор на парламентот упадна тајната полиција по наредба на претседателот на Собранието Трајко Вељановски и со амин на државниот врв насилно беа исфрлени пратениците на најголемата опозициска партија затоа што се противеле на донесувањето на раскалашениот буџет и недомаќинското трошење на народните пари. Пред нив за да се скрие големиот срам, силеџиски со закани беа исфрлени новинарите од своите работни места во парламентот. Срамни настани кои го обиколија светот и кои се случија првпат во 70-годишната историја на Собранието. Уште поголем срам беше што повеќемесечната истрага заврши со документ кој арогантната власт го нарече палома хартија за тоалет. По последните избори, кои според многу оценки на релевантни меѓународни асоцијации и личности не беа регуларни, опозицијата не ги призна изборните резултати и се повлече од парламентот.Од тој ден Собранието работи како гласачка машина на власта, без дијалог, без дебата, без елементарна расправа. Ваков парламент сме немале ниту во еднопартискиот систем. Од поодамна предлагам доколку во МРТ се чуваат архивски снимки нека прикажат една седница на Собранието на Македонија во времето пред самостојноста, па граѓаните нека направат споредба и за острината на критиките кон владата и за нивото на расправата и за политичката култура. Разликите се драматични на штета на повеќепартискиот парламент кој сега функционира полошо од едноумен општински комитет на ВМРО- ДПМНЕ.

Министрите за надворешни работи имаат една голема привилегија во политиката. Тие го креваат угледот на владата и на државата, разговараат со значајни странски државници во убави кабинети, одат на приеми, патуваат по светот , ја застапуваат својата татковина. Понастрана се од домашните политички игри и валканици. Тие не навредуваат, не се караат, зборуваат со дипломатски и толерантен јазик. По средбата на нашиот министер за надворешни работи Никола Попоски со неговиот австриски колега Себастијан Курц на конференцијата за печат беше сосема очекувано прашањето за протестите на новинарите и случајот Кежаровски. Кога австриската новинарка го праша нашиот министер како ги коментира протестите, наместо дипломатски одговор што приличи на министер со европско образование и манири новинарката доби балканска ароганција со срамен одговор: повеќето не разбрале зошто се одржал протестот на новинарите бидејќи сите биле информирани дека лицето за кое се зборува веќе било на слобода… Ова го кажа министерот Попоски без око да му трепне. Си велам, добро, му кажа ли некој на човекот дека австриските новинари ги видоа демонстрациите и се информирани во детали, дека министерот Курц знае се’ за случајот Кежаровски. Не знам зошто го оставија нашиот министер да се бламира пред јавноста и пред гостите и да испадне смешен, можеше со дипломатски манир да даде многу поумесен одговор, иако нема оправдување за состојбите во кои се донесени македонските медиуми.

Каде е изворот на нашите несреќи што не живееме во слободно општество. Ќе го откриете кај децата чии учители штрајкуваат и кај децата чии учители не штрајкуваат. Прашајте ги нешто за штрајкот на нивните наставници и ќе ја чуете болната приказна како уште од мали нозе градиме послушници. Поранешните повторувачи кои станаа градоначалници одредуваат кој е подобен да биде директор на училиштата. Директорот во ретки случаи доаѓа на тоа место поради своите високи педагошки достигнувања, туку главно поради партиските активности. Кога по строго партиски терк се бираат и учителите и наставниците, крајниот производ стасува на факултетите. Потоа се чудиме што образованието било со низок квалитет, па треба да се тестира екстерно и интерно , па треба државни испити и не знам што. Испитот за изградба на слободни и независни личности почнува од дома и од градинка и трае цел живот. Нашата власт им ги тегне ушите на децата од најрана возраст претворајќи ги во послушници кои деновиве ги гледаат страдањата на своите учители и храброста на кукавиците и штрајкбрехерите. Многу загадочно е прашањето на синот на мојот пријател. Тато, кој е во право, наставникот по математика, или по физичко. Сине, тоа се две различни работи. Не бе, тато, кај нас главен е наставникот по физичко, тој забрани штрајк, а наставникот по математика вика дека треба да се штрајкува за нивните права, оти ова веќе не се издржува.

Сине, реши ги задачите по математика, па оди да си играш фудбал и не гледај ме како да си паднал од Марс.

 

Нема коментари

Tags: , ,

Интервју за 24 Вести

Објавено на 15 January 2015 од erizaov

Македонија треба јасно да ги зацрта своите стратешки цели и да покаже дека активно работи на нивно остварување, вели во интервју за 24 вести Ерол Ризаов, уредник– колумнист.

Најсветла точка во изминатава година, според него, се студентските и професорските протести. Новинарството мора да се избори за својата независност од центрите на моќ, бидејки тоа никој нема на медиумите да им го даде на тацна, смета Ризаов.


Интервју на Александар Пешев за 24 Вести

Нема коментари


Photos from our Flickr stream

See all photos

Twitter


календар

January 2015
M T W T F S S
« Aug   Feb »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031